Κρεμάλες στους Παλαιστινίους βάσει νόμου αποφάσισε το Ισραήλ. Ναι, Μεσαίωνας εκεί;
Η ισραηλινή βουλή ψήφισε νομοσχέδιο για την εκτέλεση δια απαγχονισμού Παλαιστινίων που έχουν καταδικαστεί για θανατηφόρες επιθέσεις σε Ισραηλινούς. Πανηγυρισμοί στην κυβέρνηση Netanyahu, ένα ακόμα έγκλημα πολέμου απαντά η Παλαιστινιακή Αρχή.
- 31 ΜΑΡ 2026
Δεν αρκεί που μεγαλώνει η μέρα για να κρύψει το σκοτάδι που έχει απλωθεί τα τελευταία 24ωρα πάνω από το Ισραήλ, όπου χθες, Δευτέρα (30/03) ψηφίστηκε στην Κνεσέτ (σ.σ το ισραηλινό κοινοβούλιο) η καθιέρωση της θανατικής ποινής διά απαγχονισμού ως προκαθορισμένη τιμωρία για Παλαιστινίους από τη Δυτική Όχθη που έχουν καταδικαστεί από ισραηλινά στρατιωτικά δικαστήρια για φονικές επιθέσεις σε βάρος Ισραηλινών.
Αν και η θανατική ποινή προβλέπεται από την ισραηλινή νομοθεσία ως πιθανή ποινή για γενοκτονία, κατασκοπεία σε καιρό πολέμου και ορισμένα αδικήματα τρομοκρατικού χαρακτήρα, δεν έχει επιβληθεί από την εκτέλεση του ναζιστή εγκληματία πολέμου Adolf Eichmann το 1962.
Στα 78 χρόνια της ιστορίας του, το Ισραήλ έχει εκτελέσει μόνο δύο καταδικασθέντες.
Ο νέος νόμος, που πρόκειται να τεθεί σε ισχύ σε 30 ημέρες, περιλαμβάνει διατάξεις που επιβάλλουν την εκτέλεση με απαγχονισμό εντός 90 ημερών από την έκδοση της ποινής και επιτρέπει στον πρωθυπουργό της χώρας να ζητήσει αναβολή έως και 180 ημερών. Προβλέπει επίσης τη δυνατότητα επιβολής ισόβιας κάθειρξης αντί της θανατικής ποινής, αλλά μόνο σε «ειδικές περιστάσεις». Οι περιστάσεις αυτές δεν ορίζονται στο νομοσχέδιο.
«Από σήμερα, κάθε τρομοκράτης θα γνωρίζει, και ολόκληρος ο κόσμος θα γνωρίζει, ότι όποιος αφαιρέσει μια ζωή, το Κράτος του Ισραήλ θα αφαιρέσει τη δική του», δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben Gvir στους βουλευτές πριν από την ψηφοφορία της Δευτέρας, η οποία ολοκληρώθηκε με 62 ψήφους υπέρ, 48 κατά και μία αποχή. Ο νόμος προωθήθηκε έντονα από την ακροδεξιά, με τον υπουργό να πιέζει εδώ και καιρό για τη θέσπισή του, προβάλλοντάς το ως έναν από τους βασικούς όρους της συμφωνίας συνασπισμού του κόμματός του, Otzma Yehudit (Εβραϊκή Ισχύς), με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό.
Η νομοθεσία προωθήθηκε έντονα από την ακροδεξιά, με τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γβίρ να αποτελεί την κινητήρια δύναμή της.
Η χαρά του Gvir ήταν τέτοια που αμέσως μετά την υπερψήφιση του νομοσχεδίου, το γιόρτασε ανοίγοντας μπουκάλια σαμπάνιας εντός του κοινοβουλίου, όπως φαίνεται και στο βίντεο που ακολουθεί, ενώ έγραψε στο Χ: «Γράψαμε ιστορία!!! Το υποσχεθήκαμε. Το πραγματοποιήσαμε».
Βέβαια, μία ειδοποιός διαφορά είναι ότι δεν θα εφαρμόζεται σε Εβραίους εξτρεμιστές που έχουν καταδικαστεί για παρόμοια ή ίδια εγκλήματα. Κριτικοί, μεταξύ των οποίων βουλευτές της αντιπολίτευσης, υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακαδημαϊκοί και ξένες κυβερνήσεις, καταδίκασαν τον νόμο, υποστηρίζοντας πως εισάγει διακρίσεις.
Η Παλαιστινιακή Αρχή χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «έγκλημα πολέμου κατά του παλαιστινιακού λαού», αναφέροντας πως «τέτοιοι νόμοι και μέτρα δεν θα σπάσουν τη βούληση του παλαιστινιακού λαού ούτε θα υπονομεύσουν την αντοχή του. Ούτε θα τον αποτρέψουν από το να συνεχίσει τον νόμιμο αγώνα του για ελευθερία, ανεξαρτησία και την ίδρυση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Mahmoud Abbas, πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής.
Η θανατική ποινή είναι νόμιμη βάσει νομοθεσίας της Παλαιστινιακής Αρχής, καθώς και στις περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου η θανατική ποινή έχει απαγορευτεί στα 27 κράτη μέλη της, καταδίκασε τη νομοθεσία του Ισραήλ.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιτίθεται στη θανατική ποινή σε όλες τις περιπτώσεις και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες», ανέφερε σε δήλωσή της η υπηρεσία εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. «Η θανατική ποινή αποτελεί παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και δεν μπορεί να εκτελεστεί χωρίς να παραβιαστεί το απόλυτο δικαίωμα να μην υποβάλλεται κανείς σε βασανιστήρια και άλλες μορφές κακομεταχείρισης. Η θανατική ποινή, επίσης, δεν έχει αποδεδειγμένο αποτρεπτικό αποτέλεσμα και καθιστά οποιαδήποτε δικαστική πλάνη μη αναστρέψιμη».
Σε δήλωση που εξέδωσαν την Κυριακή, οι υπουργοί Εξωτερικών της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας εξέφρασαν «βαθιά ανησυχία» για τον χαρακτήρα του νομοσχεδίου.
Οι αντίθετες φωνές εντός του Ισραήλ δήλωσαν με τη σειρά τους ότι θα αγωνιστούν για την ακύρωσή του, με τον βουλευτή της αντιπολίτευσης από το κόμμα των Δημοκρατικών Gilad Kariv να αναφέρει πως «ο νόμος αυτός δεν είναι εβραϊκός, δεν είναι δημοκρατικός, ούτε αποτελεσματικός από άποψη ασφάλειας». Είναι «διατυπωμένος με τέτοιο τρόπο ώστε, στην πράξη, ένας Εβραίος τρομοκράτης όπως ο Baruch Goldstein δεν θα καταδικαζόταν σε θάνατο».
Είναι ο άνθρωπος που σφαγίασε 29 Παλαιστινίους που προσεύχονταν στον Τάφο των Πατριαρχών στη Χεβρώνα το 1994.
Αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου, η Ένωση για τα Πολιτικά Δικαιώματα στο Ισραήλ ανακοίνωσε ότι είχε υποβάλει αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο για την ακύρωσή του.
Ο Ισραηλινός δικηγόρος, Michael Sfard, με ειδίκευση στο διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστηρίζει ότι ο νόμος εισάγει διακριτική μεταχείριση, καθώς στην πράξη εξαιρεί Εβραίους δράστες από τη θανατική ποινή, θεσμοθετώντας μια άνιση εφαρμογή της δικαιοσύνης με βάση την ταυτότητα των κατηγορουμένων, όπως στην περίπτωση των ΗΠΑ, όπου μελέτες δείχνουν ότι η θανατική ποινή επιβάλλεται δυσανάλογα σε μαύρους κατηγορούμενους σε σύγκριση με τους λευκούς.
Στο Ισραήλ, όχι μόνο δεν τους απασχολεί ο διακριτικός χαρακτήρας της ποινής, αλλά την κατοχυρώνουν και στη νομοθεσία.
Μια αρχική εκδοχή του νόμου προέβλεπε την επιβολή της θανατικής ποινής σε κατοίκους της Δυτικής Όχθης που καταδικάζονταν για «δολοφονικές τρομοκρατικές ενέργειες». Ωστόσο, τροποποιήθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες μετά από παρέμβαση του Netanyahu, ώστε να παρέχει στα στρατιωτικά δικαστήρια της περιοχής τη διακριτική ευχέρεια να επιβάλλουν ισόβια κάθειρξη, εφόσον διαπιστώσουν την ύπαρξη «ειδικών περιστάσεων».
Η ισχύουσα στρατιωτική νομοθεσία στη Δυτική Όχθη επιτρέπει την επιβολή της θανατικής ποινής μόνο εφόσον ένα τριμελές δικαστικό σώμα αποφασίσει ομόφωνα. Σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία, η ποινή μπορεί να επιβληθεί με απλή πλειοψηφία. Προβλέπει επίσης ότι ένας στρατιωτικός διοικητής δεν μπορεί να μετατρέψει μια θανατική ποινή – κάτι που συνιστά παραβίαση των υποχρεώσεων του Ισραήλ βάσει της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.