Τι συμβαίνει με τους θανάτους και τις εξαφανίσεις επιστημόνων της NASA
Όταν μερικοί από τους ανθρώπους που γνωρίζουν καλύτερα τι συμβαίνει στο διάστημα αρχίζουν να πεθαίνουν ή να εξαφανίζονται, η σύμπτωση είναι το τελευταίο που σου έρχεται στο μυαλό.
- 9 ΑΠΡ 2026
Όσο η προσοχή εκατομμυρίων ανθρώπων είναι στραμμένη στην επικείμενη επιστροφή των τεσσάρων αστροναυτών της αποστολής Artemis II και περιμένει να ανασάνει ξανά με ανακούφιση, ένα περίεργα ανησυχητικό μοτίβο θανάτων και εξαφανίσεων έχει αρχίσει να διαφαίνεται. Και αφορά επιστήμονες της NASA.
Τελευταίο θύμα στη λίστα, το ένατο κατά σειρά, είναι ο επιστήμονας της NASA Michael David Hicks, ο θάνατος του οποίου έφερε και πάλι στο προσκήνιο μία σειρά από θανάτους ή εξαφανίσεις Αμερικανών ειδικών στον τομέα του διαστήματος και της πυρηνικής ενέργειας από το 2023, προκαλώντας ανησυχίες για την ασφάλεια των ερευνητών που χειρίζονται ευαίσθητες τεχνολογίες τροχιακών συστημάτων και πυραύλων.
Ο Hicks, ερευνητής στο Εργαστήριο Προώθησης με Αεριωθούμενα (JPL) της NASA, σύμφωνα με το News.Az, το οποίο επικαλείται η εφημερίδα Daily Mail, απεβίωσε στις 30 Ιουλίου 2023 σε ηλικία 59 ετών, αλλά η αιτία θανάτου δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ. Ούτε κανένα αρχείο ή έγγραφο αναφέρει ότι πραγματοποιήθηκε αυτοψία.
Σε καμία νεκρολογία δεν αναφέρεται ότι ο Hicks αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας πριν τον θάνατό του, ο οποίος σημειώθηκε ξαφνικά, έναν περίπου χρόνο μετά την αποχώρησή του από το εργαστήριο της NASA.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του στο JPL, που διήρκεσε 24 χρόνια και έληξε έναν χρόνο πριν πεθάνει, δημοσίευσε περισσότερα από 80 επιστημονικά άρθρα και συμμετείχε σε ομάδες που βοήθησαν τη NASA να κατανοήσει τις φυσικές ιδιότητες των κομητών και των αστεροειδών.
Μία τυπική μέρα στη δουλειά για τον Hicks περιλάμβανε δοκιμές με σκοπό να διαπιστωθεί αν ο άνθρωπος μπορεί να εκτρέψει επικίνδυνους αστεροειδείς μακριά από τη Γη, μέσω του προγράμματος DART, ενώ εργάστηκε στην αποστολή Deep Space 1, η οποία δοκίμασε νέα τεχνολογία διαστημικών σκαφών και πέρασε κοντά από έναν κομήτη το 2001.
Ποτέ δεν διατυπώθηκαν δημόσια κατηγορίες για αθέμιτες πρακτικές, με την υπόθεση του Hicks να αποτελεί την ένατη περίπτωση ατόμου με δεσμούς με τα διαστημικά ή πυρηνικά μυστικά των ΗΠΑ που έχει πεθάνει ή εξαφανιστεί μυστηριωδώς τα τελευταία χρόνια, γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό μεταξύ των εμπειρογνωμόνων εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
Και εδώ ξεκινάει το θρίλερ.
Τρεις από τους επιστήμονες που βρίσκονται στον κατάλογο των θυμάτων είχαν στενούς δεσμούς με τον Hicks, καθώς όλοι τους εργάζονταν στο Εργαστήριο Προώθησης με Αεριωθούμενα (JPL) ή συμμετείχαν σε αποστολές της NASA εκεί. Τα ίχνη της Monica Reza, της νέας διευθύντρια της Ομάδας Επεξεργασίας Υλικών του JPL, χάθηκαν τον Ιούνιο του 2025, μόλις λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της στο εργαστήριο της NASA.
Δύο ακόμα άνδρες με στενούς δεσμούς με το JPL έφυγαν από τη ζωή πρόσφατα. Ένας εξ αυτών ήταν ο Frank Maiwald, επί χρόνια συνάδελφος με τον Hicks, ο οποίος πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες τον Ιούλιο του 2024, στο Λος Άντζελες, σε ηλικία 61 ετών, χωρίς να δοθεί ιδιαίτερη δημόσια προσοχή στον πρόωρο θάνατό του.
Και όταν λέμε προσοχή, εννοούμε ότι δεν έγινε καμία δημόσια δήλωση από τις αρχές μετά τον θάνατο του επιστήμονα, με τη μόνη δημόσια αναφορά που επιβεβαίωσε τον θάνατό του να είναι η νεκρολογία που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο. Λίγο περίεργο για τον Principal του JPL, έναν τίτλος που απονέμεται σε επιστήμονες που «συνεισφέρουν με εξαιρετικό τρόπο» στον τομέα τους, ε;
Ούτε η NASA, ούτε το JPL σχολίασαν τους θανάτους των Maiwald και Hicks, και δεν απάντησαν στις ερωτήσεις της Daily Mail σχετικά με τη φύση της εργασίας των επιστημόνων πριν από τον θάνατό τους.
Τον Ιούνιο του 2023, μόλις 13 μήνες πριν από το θάνατό του, ο Maiwald ήταν ο επικεφαλής ερευνητής σε μια σημαντική ανακάλυψη που θα μπορούσε να βοηθήσει μελλοντικές διαστημικές αποστολές να εντοπίσουν σαφή σημάδια ζωής σε άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος και πέρα από αυτό.
Τον Φεβρουάριο του 2026, ο 67χρονος αστροφυσικός Carl Grillmair δολοφονείται στη βεράντα του σπιτιού του. Το έργο του ερευνητή του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) υποστηριζόταν σε μεγάλο βαθμό από το JPL της NASA, ενώ ο Grillmair συμμετείχε ο ίδιος σε σημαντικές αποστολές διαστημικών τηλεσκοπίων υπό την ηγεσία της NASA.
Πριν φύγει από τη ζωή, είχε συμβάλει στην ανακάλυψη νερού σε έναν μακρινό πλανήτη, με τους συναδέλφους του να χαρακτηρίζουν το έργο του «ευφυές» και να προσθέτουν ότι η έρευνα αυτή θα μπορούσε να υποδηλώνει την ύπαρξη σημάτων ζωής σε απόσταση μικρότερη των 160 ετών φωτός από τη Γη.
Σύμφωνα με το προφίλ του στο Caltech, εργάστηκε επίσης στα προγράμματα NEOWISE και NEO Surveyor, διαστημικά τηλεσκόπια υπέρυθρης ακτινοβολίας που παρακολουθούν αστεροειδείς. Ωστόσο, ειδικοί έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι η τεχνολογία αυτή έχει χρησιμοποιηθεί και σε προηγμένα σχέδια πυραύλων.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.