Maruja: «Με την μουσική μας μετατρέπουμε τον πόνο σε δημιουργία»
Καθώς πλησιάζουν οι μέρες που οι Maruja θα βρεθούν την Παρασκευή στο Gazarte και το Σάββατο στο Eightball της Θεσσαλονίκης ο σαξοφωνίστας Joe Carroll ανέλαβε να μας μυήσει στη φιλοσοφία μίας δράκας πολιτικοποιημένων μουσικών που ανακατεύουν το post punk με την jazz.
- 23 ΑΠΡ 2026
«Δεν θέλω να μπω στις λεπτομέρειες σχετικά με το τι συμβαίνει την παγκόσμια πολιτική σκηνή, αυτή τη στιγμή, αλλά θα μπορούσα να απαντήσω στο ερώτημα αν η μουσική εξακολουθεί να έχει τη δύναμη να δίνει ελπίδα. Ναι συμβαίνει, και το βλέπουμε κάθε μέρα. Σε ότι αφορά εμάς, η μουσική μάς έχει δώσει ελπίδα και σκοπό στη ζωή μας όσο τίποτα άλλο. Έχει αυτή την ξεχωριστή και μοναδική δύναμη να συσπειρώνει τον κόσμο και να χτίζει μία κοινότητα, σε μια εποχή που αυτό μοιάζει όλο και πιο αναγκαίο μπροστά σε μία πολιτική πραγματικότητα που διχάζει τους πολίτες».
Ο Joe Carroll που το σαξόφωνο του παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο ηχητικό μίγμα των Maruja είναι σαφής. Η έννοια της πολιτικής για το συγκρότημα, δεν αφορά την απλοϊκή συνθηματολογία αλλά μία διαδικασία που απαιτεί κόπο και χρόνο για την δημιουργία ενός κόσμου που θα εμπνέεται από αρχές όπως η αλληλεγγύη, η ειρήνη και η ισότητα. Άλλωστε όπως το θέτουν οι ίδιοι είναι «το συγκρότημα μίας γενιάς που μάχεται για να ακουστεί η φωνή της και η επιθυμία της για μία αλλαγή».
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Το 2014 o Harry Wilkinson, o τραγουδιστής και κιθαρίστας και ο μπασίστας Matt Buonaccorsi σχημάτισαν το συγκρότημα ενώ σπούδαζαν στο Κολλέγιο του Μάντσεστερ. Σε μία πόλη που η κληρονομιά του post punk είναι παρούσα σε όλη την μουσική σκηνή, οι Maruja προσπαθούσαν να ξεχωρίσουν. Οπότε όταν προστέθηκε το σαξόφωνο του Carroll, ο οποίος διαθέτει και κλασσική μουσική παιδεία και ο ντράμερ Jacob Hayes που αντικατέστησε τον αρχικό ντράμερ, όλα άλλαξαν.
Οι Maruja –ένα όνομα που επέλεξε τυχαία ο Wilkinson από μία επιγραφή καταστήματος στην Ισπανία και στα ισπανικά σημαίνει υποτιμητικά την νοικοκυρά μέσης ηλικίας που αποχαυνώνεται με τηλεοπτικές σειρές και κουτσομπολεύει την γειτονιά- μεταμορφώθηκαν σε μία μηχανή ανεπιτήδευτου πειραματικού θορυβώδους ήχου όπου το post punk συναντάει την jazz και το hip hop.
Όμως, όπως εξηγεί ο Carroll οι Maruja δεν πολυασχολούνται με τις πηγές του ήχου τους και τις επιρροές τους. «Δεν σκεφτόμαστε πολύ τα διάφορα είδη μουσικής που κατά μία έννοια επιλέγουμε να παίζουμε καθώς όλα προκύπτουν από τα τζαμαρίσματα» σημειώνει.
«Άλλες φορές νιώθουμε την διάθεση να γράψουμε κάτι πιο ήρεμο και συναισθηματικό, άλλες φορές όμως θέλουμε κάτι που να σε κάνει να χορεύεις, να χοροπηδάς κάτω από την σκηνή. Σε κάθε περίπτωση φυσικά, για μας το ζητούμενο δεν είναι τόσο οι επιρροές μας, όσο η επιθυμία μας να εξερευνήσουμε μέσα από τη μουσική μας ολόκληρο το φάσμα των συναισθημάτων που βιώνουμε. Ότι και να προκύψει από αυτό, είναι ο δικός μας προσωπικός ήχος».
«Δεν θα γίνει επανάσταση αν οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιήσουν ότι μπορούν να είναι επαναστάτες». Αυτήν τη φράση του Φρεντ Χάμπτον – μία από τις ηγετικές μορφές του Κόμματος των Μαύρων Πανθήρων που δολοφονήθηκε από την αστυνομία- την προσθέτει ανάμεσα στους στίχους του «Trenches», o Wilkinson, αποδεικνύοντας ότι οι Maruja πατάνε στο σήμερα κάνοντας λόγο για την άνοδο της ακροδεξιάς και την νέα αποικιοκρατία στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, αλλά γνωρίζουν καλά και εμπνέονται από τα κινήματα του παρελθόντος.
Κάπως έτσι προέκυψε -μετά από μία χούφτα μίνι άλμπουμ που ανάγκασαν το κοινό να τους προσέξει- και το ντεμπούτο τους το Pain To Power, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ένας δίσκος όπου ο πολιτικός ριζοσπαστισμός συναντάει ένα θυελλώδες ηχητικό μίγμα όπου ο ρυθμός του πανκ μπλέκεται με ένα λυσσαλέο ήχο σαξοφώνου.
«Το Pain to Power είναι η φιλοσοφία που εφαρμόζουμε στην καθημερινότητά μας και ταυτόχρονα ένα σχόλιο για το τι σημαίνει για μας ο τρόπος που γράφουμε μουσική» λέει ο Carroll. «Σε αυτόν τον δίσκο φαίνεται ο τρόπος που παίρνουμε τα προσωπικά μας ζητήματα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη ζωή, και χρησιμοποιώντας τη μουσική ως μέσο μετατρέπουμε τις δυσκολίες και τις ήττες σε τέχνη. Είμαστε ρεαλιστές, ξέρουμε ότι η μουσική μας δεν μπορεί να αλλάξει άμεσα το πολιτικό σκηνικό, αλλά σίγουρα έχει την δύναμη να προσφέρει στον κόσμο έναν πλούτο συναισθημάτων, κάτι το οποίο φαίνεται να έχει ανάγκη, μία τέτοια εποχή».
Αλλά ο δίσκος δεν μπορεί να συλλάβει την απίστευτη ενέργεια που ξεδιπλώνουν πάνω στη σκηνή οι Maruja. Κάθε συναυλία τους- ο Wilkinson την περιγράφει ως εξορκισμό- είναι μία οργιαστική τελετή όπου το υπνωτικό ραπ του Wilkinson μπλέκεται με ένα ορμητικό σαξόφωνο ενώ πίσω τους το μπάσο και τα ντραμς κρατάνε έναν επιθετικό ρυθμό.
«Στις συναυλίες μας βλέπουμε το ξέσπασμα του κοινού και δεχόμαστε μία ανατροφοδότηση που αποδεικνύει έμπρακτα τη δύναμη της μουσικής» λέει ο Carroll. «Καθώς η μουσική μας πηγάζει σε μεγάλο βαθμό από τον αυτοσχεδιασμό, η ενέργεια στο χώρο έχει πρωταρχική σημασία. Όταν παίζουμε μπροστά σε κόσμο που βρίσκεται εκεί για να μοιραστεί την αγάπη και τον ενθουσιασμό του, η συναυλία γίνεται το πιο σημαντικό πράγμα για το συγκρότημα. Νιώθουμε πραγματική όσμωση ανάμεσα σε μας και το κοινό, είμαστε όλοι εκεί για να παράγουμε ενέργεια μαζί, είτε αυτό σημαίνει έναν άγριο χορό είτε ένα κοινό που μένει σιωπηλό αφήνοντας μας χώρο να εκφραστούμε πιο συναισθηματικά. Είναι ένα περιβάλλον που νιώθουμε ότι μπορούμε όλοι ελεύθεροι να αφεθούμε στη μουσική. Στην σκηνή δίνουμε τον εαυτό μας ολοκληρωτικά και νιώθουμε ότι το κοινό το ανταποδίδει».
*Οι Maruja παίζουν την Παρασκευή στο Gazarte Ground Stage και το Σάββατο στο Eightball της Θεσσαλονίκης. Μαζί τους οι φασαριόζοι Ολλανδοί Tramhaus. Έναρξη 9.30. Εισιτήρια 30 ευρώ.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.