Νέες ταινίες: Δύο οικογενειακά δράματα και η επιστροφή του Guy Ritchie

Ακολουθεί ο σχολιασμός για τις ταινίες της εβδομάδας.

Το Τροχόσπιτο/Caravan

Βαθμολογία: 78/100

Η ζωή της Τσέχας σκηνοθέτριας Zuzana Kirchnerová τροφοδοτεί αυτή την ελεύθερη road-trip ταινία μητέρας και γιου, διασχίζοντας τα ειδυλλιακά τοπία της υπαίθρου, αλλά και δύσβατες συναισθηματικές περιοχές.

Το φιλμ ανοίγει με μία σειρά από ονειρικές σκηνές διακοπών – ένα γενικό πλάνο μίας ήρεμης πισίνας, μία μπάλα θαλάσσης σε κοντινό πλάνο με ιριδίζουσες παγιέτες στο εσωτερικό της, απαλές ακτίνες ήλιου που αντανακλώνται νωχελικά στην επιφάνεια του νερού.

Είναι η ιστορία της 45χρονης ανύπαντρης μητέρας Ester (Ana Geislerova) και του 15χρονου David (David Vodstrcil). Οι διακοπές τους με εύπορους φίλους της μεσαίας τάξης διαταράσσονται όταν η οικογένεια που υποτίθεται ότι θα τους φιλοξενούσε τούς ζητά να μεταφερθούν σε ένα τροχόσπιτο.

Η απρόσμενη αυτή απαίτηση προκύπτει από την αδυναμία των φίλων τους να διαχειριστούν τη συμπεριφορά του David. Έχει νοητική αναπηρία, γεγονός που μερικές φορές οδηγεί σε εκρηκτικά, σωματικά ξεσπάσματα.

Η Kirchnerová, που είχε στο παρελθόν σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ, εμπνεύστηκε από τη δική της εμπειρία μεγαλώνοντας ένα παιδί με σύνδρομο Down και αυτισμό. Μαζί με τους συν-σεναριογράφους Tomas Bojar και Kristina Majova, υπογράφει ένα σενάριο που μοιάζει βαθιά βιωμένο και εξαιρετικά οξυδερκές.

Δεν υπερδραματοποιεί ποτέ όσα συμβαίνουν, ούτε και υποβαθμίζει τη δυσκολία που αντιμετωπίζει η Ester στην καθημερινότητά της, ενώ την ίδια στιγμή αποκαλύπτει τη ζεστασιά και την τρυφερότητα μιας μητέρας που παλεύει, καταφέρνοντας να βρίσκει πολλή χαρά στην παρέα του γιου της, ακόμη κι αν δεν μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του όπως οι γονείς με νευροτυπικά παιδιά.

Παρά την κατάσταση του αγοριού, το Caravan δείχνει τελικά πόσο πολύ ο David συμπεριφέρεται όπως κάθε έφηβος, αναγκάζοντας την Ester να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που βιώνουν τόσοι άλλοι γονείς όταν τα παιδιά τους μεγαλώνουν. Η ταινία είναι επίσης ειλικρινής ως προς το πόσο πολύ η Ester επιθυμεί να νιώσει ξανά ποθητή, με τη Geislerova την υποδύεται άφοβα ως μία γυναίκα που έχει θυσιάσει πολλά για το παιδί της, αλλά εξακολουθεί να αναζητά ελευθερία, τρυφερότητα και ερωτική επιθυμία.

Η ταινία κυκλοφορεί από την AMA Films.

---

Ανάμεσα σε Τρεις Ζωές/Jimpa

Βαθμολογία: 60/100

Το Jimpa είναι ένα καλοπροαίρετο δράμα με πολλά να πει για τους ηλικιωμένους queer ανθρώπους, τις μη συμβατικές οικογένειες και τη διαδικασία του να αρχίζεις να καταλαβαίνεις τον γονιό σου ως άνθρωπο.

Ανάμεσα, ωστόσο, στην υπερβολική εξάρτηση από γνώριμα στοιχεία του ανεξάρτητου κινηματογράφου — από τον απαλό φωτισμό μέχρι την αργόσυρτη, υπερβολικά λεπτεπίλεπτη μουσική επένδυση — και σε μια κεντρική οικογενειακή δυναμική που δεν γίνεται ποτέ πραγματικά ξεκάθαρη, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό.

Σε σκηνοθεσία της Sophie Hyde — γνωστής κυρίως για το αναγνωρισμένο, υπέροχο Good Luck to You, Leo Grande — το Jimpa γεμίζει τους χρυσαφένιους, queer δρόμους του Άμστερνταμ με διάφορους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Στην ουσία, όμως, πρόκειται για μια ιστορία τριών προσώπων, που ανήκουν σε τρεις γενιές μιας μη συμβατικής οικογένειας.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ η Hannah ξεκινά την προπαραγωγή μιας ταινίας βασισμένης στο coming out του πατέρα της και στην απόφασή του να αφήσει πίσω εκείνη, την αδελφή της και τη μητέρα τους στην πόλη Adelaide όταν η ίδια ήταν ακόμη έφηβη, παίρνει το Frances μαζί της σε ένα ταξίδι για να επισκεφθούν τον παππού τους.

Όπως αποκαλύπτει αμήχανα το Frances στη Hannah, ενώ περιμένουν στην ουρά για το αεροπλάνο, αυτό το ταξίδι λειτουργεί και ως ένα είδος δοκιμής: κουρασμένο από το μικρό λύκειο της Adelaide, το Frances αναζητά μια μεγαλύτερη queer κοινότητα για τον εαυτό του και θέλει να περάσει μια σχολική χρονιά ζώντας στο Άμστερνταμ με τον Jim.

Όταν οι δυο τους φτάνουν στο καλαίσθητα διακοσμημένο αρχοντικό του Jim, εκείνος αναλαμβάνει τον ρόλο του διασκεδαστή συστήνοντάς το Frances στον κύκλο των ηλικιωμένων queer φίλων του και διηγούμενος ιστορίες από την εποχή που αγωνιζόταν για τα δικαιώματα της queer κοινότητας.

Καθώς αυτή η ιδιότυπη σχέση ξεδιπλώνεται, η Hannah παραμένει στο παρασκήνιο, ανήσυχη μήπως το παιδί της καταλήξει απογοητευμένο, ενώ ταυτόχρονα αρχίζει να προβληματίζεται όλο και περισσότερο για τη θνητότητα του Jim που μοιάζει να πλησιάζει αναπόφευκτα.

Μία από τις καλύτερες ηθοποιούς που εργάζονται σήμερα, η Olivia Colman, προσπαθεί με γενναιότητα να σηκώσει την ταινία στους ώμους της και καταφέρνει να αντλήσει αυθεντική οδύνη από τον πόνο και την πικρία που θάβει μέσα της η Hannah. Ο διάλογος, ωστόσο, είναι υπερβολικά ευθύς και δεν αφήνει πολλά στη φαντασία. Όλη η ένταση και η αγανάκτηση βρίσκονται στην επιφάνεια, και αυτό που υπάρχει από κάτω αποδεικνύεται ρηχό.

Και ακριβώς τη στιγμή που μοιάζει ότι η βασική σύγκρουση φτάνει σε ένα σημείο καμπής που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα πιο ενδιαφέρον μέρος, η τελευταία πράξη στρέφεται απότομα σε δακρύβρεχτο έδαφος.

Πρόκειται για μία αφηγηματική επιλογή που έχει ρίζες στην πραγματική ζωή – η Hyde βασίζει την ταινία στις δικές της εμπειρίες με έναν queer πατέρα και ένα nonbinary παιδί – γεγονός που σημαίνει ότι κάτω από τα προβλέψιμα δραματουργικά της βήματα κρύβεται ένα πραγματικό, ακατέργαστο συναίσθημα. Την ίδια στιγμή, η εγγύτητα της Hyde με το υλικό ίσως είναι και ο λόγος που η ταινία μοιάζει τόσο πρόθυμη να κρύψει κάτω από το χαλί τα πιο αιχμηρά και ακατάστατα βιώματα.

Η ταινία κυκλοφορεί από τη Spentzos Films.

---

Γκρίζα Ζώνη/In the Grey

Βαθμολογία: 45/100

Υπάρχουν δύο ταινίες στη Γκρίζα Ζώνη και μονάχα η μία είναι καλή.

Η πρώτη ταινία εκτυλίσσεται κυρίως σε γραφεία ανθρώπων που κινούνται στα όρια νομιμότητας και παρανομίας και που προσπαθούν να ανταγωνιστούν ο ένας τον άλλον και να εκμαιεύσουν τις πληροφορίες που χρειάζονται. Ο χαρακτήρας της δικηγόρου Sophia που υποδύεται η Eiza Gonzalez θέλει να αναλάβει μία πανάκριβη αποστολή από τη Σιδηρά Κυρία της Rosamund Pike, να πάρει πίσω το ένα δισεκατομμύριο δολάρια που είχε δανείσει ο οργανισμός της δεύτερης σε έναν δισεκατομμυριούχο παντελώς απρόθυμο να τα επιστρέψει.

Αυτή η ταινία είναι κουραστική από το πρώτο της δεκάλεπτο, αδιανόητα φλύαρη, ακατανόητη στο μεγαλύτερό της μέρος, στελεχωμένη από χαρακτήρες που δεν σου επιτρέπουν να νοιαστείς για αυτούς στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο.

Δύο από αυτούς όμως, τα βασικά μούσκουλα της υπόθεσης που υποδύονται ο Henry Cavill και ο Jake Gyllenhaal, ένα γκέι ζευγάρι που χρωστάει μεγάλη χάρη στη Sophia και έτσι την ξελασπώνει οικειοθελώς από κάθε δύσκολη φάση της, ουσιαστικά πρωταγωνιστούν στα τελευταία σαράντα περίπου λεπτά και μας δίνουν τη δεύτερη, σαφώς καλύτερη ταινία. Εστιασμένη στο κουβεντολόι τους, τη στρατηγική τους, την αφοσίωσή τους στη Sophia (που ποτέ δεν δικαιολογείται επαρκώς) και στην καταιγιστική δράση της ταινίας που θα ξυπνήσει το κοινό από τον λήθαργο.

Η ταινία κυκλοφορεί από την TFG.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.