VI Images via Getty Images
ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Η εκδίκηση του Johan Cruyff ήταν ένα πιάτο με το σήμα της Feyenoord

To 1983, η διοίκηση του Ajax δε σεβάστηκε την προσωπικότητα του κορυφαίου Ολλανδού ποδοσφαιριστή όλων των εποχών. Λίγο καιρό αργότερα, θα έπαιρνε την εκδίκησή του στην πόλη του Rotterdam.

Βλέποντας πόσο έχει συνδεθεί το όνομα του Johan Cruyff με τον Ajax, προκαλεί τεράστια εντύπωση το πώς έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Feyenoord. Στον μεγάλο αντίπαλο; Σε μια ομάδα που χρόνο με το χρόνο έχανε το πρεστίζ της, όχι μόνο στην Eredivisie, αλλά και στην Ευρώπη και ο κόσμος απομακρυνόταν από το De Kuip αδιαφορώντας για τη σταθερά πτωτική της πορεία; Ο Andy Bollen, συγγραφέας του βιβλίου Fierce Genius, περιγράφει στον Guardian το πώς η ολλανδική ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα κατέληξε στο Rotterdam την τελευταία χρονιά της καριέρας του.

O ίδιος ο Cruyff αναφέρει στην αυτοβιογραφία του, My turn, τι έγινε στο τέλος της σεζόν 1982 – 83, όταν έπαιζε στον Ajax. «(…) Οι άνθρωποι που τον διοικούσαν αρνήθηκαν να συνεχίσουν μαζί μου. Άκουγα πως ήμουν πολύ μεγάλος και πολύ χοντρός και πως συνέχιζα να βάζω κιλά. Είχα να αντιμετωπίσω τις αρνήσεις τους. Και επίσης απαιτούσαν ότι θα έπρεπε να ήμουν ικανοποιημένος με έναν κανονικό μισθό και φυσικά, δεν ήμουν».

Το 1983, η Feyenoord ήταν πιο κάτω και από την Eindhoven και την Alkmaar, τελειώνοντας τις τρεις προηγούμενες σεζόν μεταξύ τέταρτης και έκτης θέσης. Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο του 1970, εναντίον της Celtic, άνηκε απλώς στην ιστορία.

Την ημέρα που ο Cruyff υπέγραψε στη Feyenoord ήταν μια άβολη στιγμή. Και για τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή που καθόταν αμήχανα, ψάχνοντας ένα στυλό, μπας και τελειώσει η συνέντευξη Τύπου, μέχρι τα στελέχη της ομάδας του Rotterdam, με τον προπονητή της ομάδας, Thijs Libregts, να κάθεται λες και βρίσκεται σε στάση λεωφορείου κουβαλώντας το άγχος της πρώτης μέρας στη δουλειά.

Στη συνέντευξη ο προέδρος, Gerard Kerkum, είχε ενδοιασμούς αναφορικά με το «πραξικόπημα» του Ajax. Ο Cruyff απαιτούσε διαρκώς πράγματα από τους συμπαίκτες του, χωρίς να είναι προπονητής. Οι τελευταίοι έκαναν την επανάστασή του, του αφαίρεσαν το περιβραχιόνιο του αρχηγού και εκείνος έφυγε προδομένος για τη Βαρκελώνη.

O Cruyff ήξερε ποιος είναι και τι είναι ικανός να καταφέρει, αλλά αυτό έπρεπε να το αποδείξει και στη νέα του ομάδα, που αμφισβητούσε την αφοσίωσή του στην ομάδα. Παρά το πρώτο γκολ στα φιλικά τουρνουά προετοιμασίας, θα έπρεπε να περιμένει να κερδίσει τους οπαδούς στο πρώτο ματς εντός έδρας, στο De Kuip. Τα φιλικά τα παρακολουθούν οι φίλαθλοι, τα ματς της Eredivisie οι οπαδοί.

Στα πρώτα παιχνίδια, οι δεύτεροι είχαν σηκώσει πανό για να δώσουν μια ιδέα στον Cruyff του τι στ’ αλήθεια πιστεύουν για αυτόν με τα πιο ευγενικά να γράφουν: «Πάντα Feyenoord, ποτέ Cruyff». Άλλα επιστράτευσαν τη γλώσσα του λιμανιού του Rotterdam και στρέφονταν εναντίον της διοίκησης και του ίδιου του παίκτη. Από τα αθλητικά στιγμιότυπα των ρεπορτάζ, υπάρχει η εικόνα των φανατικών οπαδών της ομάδας που ξεσκίζουν τα εισιτήρια διαρκείας τους επιδεικτικά στην κάμερα.

Οι κύριες ανησυχίες για τον Cruyff είχαν να κάνουν με την αγωνιστική του κατάσταση και την ηλικία του. Ο ίδιος είχε την εμπειρία να καταλαβαίνει το σώμα του μετά από τρεις δεκαετίες μπάλας, ωστόσο το ρίσκο που έπαιρνε η Feyenoord με τον ίδιο ήταν τεράστιο. Παρ’ όλα αυτά, οι οπαδοί και η ομάδα δεν υπολόγισαν το βάθος της αγριότητας και της εκδικητικότητας που ένιωθε για τον Ajax, και το ότι ήταν έτοιμος όσο ποτέ άλλοτε να τους βγάλει όλους λάθος. Και τα κατάφερε με το παραπάνω.

Με τη βοήθεια του Ruud Gullit και του Peter Houtman, η Feyenoord του Cruyff κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο για πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία. Αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια πρωταθλήματος εκτός από ένα και ψηφίστηκε για πέμπτη χρονιά ως «Ολλανδός Ποδοσφαιριστής της χρονιάς». Με το τέλος της σεζόν, ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας και έναν χρόνο μετά ο Ajax τον προσέλαβε ως προπονητή. Ο σπουδαίος Cruyff είχε πάρει την εκδίκησή του.