AP Photo/John Raoux
ΑΘΛΗΤΙΚΑ

“O διαιτητής ήταν πιωμένος”: Στο UFC 249 έγιναν πράγματα

Το MMA επέστρεψε και επέστρεψε με κρότο.

Τελικώς το UFC 249 έκανε exactly what it said on the tin, που λένε και στο χωριό μου. Επέτρεψε στο MMA και στον κορυφαίο οργανισμό που το εκπροσωπεί να επιστρέψει με κρότο είκοσι κανονιών.  Διότι αυτό ακριβώς που υποσχόταν η κάρτα, αυτό ακριβώς μας έδωσε. Μπορεί να χάσαμε λίγο πριν το σφύριγμα της σέντρας τον Τζακαρέ Σόουζα, ο οποίος εμφανίστηκε στο weigh-in πιο προσεκτικός από τον καθένα (ΚΑΙ μάσκα ΚΑΙ γάντια), αλλά τελικά είχε την κορονο-φωλιά του ‘λερωμένη’, αλλά κατά τα λοιπά οι αγώνες ήταν ένα κονσέρτο αθλητικής βίας, μια ωδή από και για τους λάτρεις του ΜΜΑ.

Πέρα όμως από το τι συνέβη ΕΝΤΟΣ οκταγώνου, το UFC 249 είχε και πολύ ψωμί εκτός αυτού. Διότι όσο ποιοτικό και αν είναι το ξύλο φίλες και φίλοι, χωρίς το απαραίτητο content δράματος, χωρίς δουλίτσα από την ‘παρακάμερα’ για να το πάμε με όρους σαφώς πιο ελληνικο-αθλητικούς, δεν μπορεί να ‘δέσει’ το γλυκό.  Πριν πάμε βέβαια στο μετά, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να αναγνωρίσουμε ότι κατά την διάρκεια των αγώνων είδαμε μερικές από τις καλύτερες στιγμές του 2020. Πώς αλλιώς να περιγράψεις το άτεχνο-αλλά-ισοπεδωτικό νοκ-αουτ 20 δευτερολέπτων στον αγώνα Ενγκάνου – Ρόζενστραηκ; Τι το ήθελε και αυτός ο Ρόζενστραηκ το call out; Ο Ενγκάνου δέχτηκε χωρίς ιδιαίτερο κόπο την πρόκληση και με τον ίδιο minimal κόπο εξήλθε του οκταγώνου, αφήνοντας τον αντίπαλο του να μπει υποβασταζόμενος στο ατυχές r.i.p. λιστ της μπολντόζας από το Καμερούν.

Πώς αλλιώς να περιγράψεις το άρτιο game-plan του Χένρι Σεχούδο, που έχοντας μελετήσει άψογα το ανορθόδοξο στυλ του Ντόμινικ Κρουζ, κατάφερε να τον φέρει στα μέτρα του και να κερδίσει με ΤΚΟ, έστω και να ο Κρουζ είχε την δική του άποψη για τον αγώνα (more on that later);

Και τελικά πώς αλλιώς να περιγράψεις το ‘πυρηνικό’ σοκ της βραδιάς, με τον μονίμως και εγκληματικά υποτιμημένο Τζάστιν Γκέητσι να ξεχαρβαλώνει εντυπωσιακά τον μέχρι εκείνη την στιγμή τρομακτικό Τόνι Φέργκιουσον, σε έναν αγώνα που απέδειξε για μια ακόμη φορά πως στο ΜΜΑ, τα ‘φόβητρα’ και οι ‘μπαμπούλες’ πάντα κατεδαφίζονται και καταρρέουν με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο;

Όπως όμως προαναφέραμε, το UFC 249 μας έδωσε άφθονο και εξω-οκταγωνικό δράμα. Δεν μπορείς για παράδειγμα παρά να δεχτείς ότι η επίδοση του Χένρι Σεχούδο απέναντι στον Κρουζ επισκιάστηκε από την άμεση ανακοίνωση του αθλητή ότι αποσύρεται από το σπορ. Μόλις στα 33 του χρόνια, ο Αμερικάνος πρωταθλητής δύο κατηγοριών στο UFC και χρυσός ολυμπιονίκης στην πάλη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, αποφάσισε ότι έφτασε η ώρα να βιώσει και κάτι άλλο πέρα από τις παλαίστρες, τα ρινγκ και τα οκτάγωνα, σε μια κίνηση που ίσως τελικά να είναι ένα πολύ δυνατό διαπραγματευτικό χαρτί, στην προσπάθεια του Σεχούδο να αντλήσει περισσότερα χρήματα από την «σφιχτή» τσέπη του Ντέηνα Γουάητ. Μπορεί βέβαια να είναι και αυτό ακριβώς που φαίνεται: η απόφαση ενός αθλητή στο τοπ επίπεδο να πει “αρκετά, πρέπει να ζήσω λίγο”.

Τίποτα όμως δεν συζητήθηκε τόσο όσο οι δηλώσεις του Ντόμινικ Κρουζ, που σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει την ήττα του, τα έριξε ΟΛΑ στον διαιτητή, πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα από την αρχική του τοποθέτηση, που εστίαζε απλά στο ότι ο ρέφερι του αγώνα βιάστηκε να διακόψει την αναμέτρηση. Ο Κρουζ λοιπόν, ούτε λίγο ούτε πολύ, υποστήριξε ότι ο κατά τα λοιπά εξαιρετικός διαιτητής Κηθ Πήτερσον “μύριζε τσιγάρα και αλκοόλ” και έθεσε θέμα άμεσης έρευνας γύρω από την κατάσταση του Πήτερσον κατά την διάρκεια του αγώνα. Να το ξαναπάμε; Γιατί όχι. Ο Ντόμινικ Κρουζ, που ούτως ή άλλως είναι διάσημος για το αιχμηρό του trash talking, αυτήν την φορά έστρεψε τα βέλη του σε έναν διαιτητή, κατηγορώντας τον ότι κατά την διάρκεια του UFC 249, τα είχε ‘τσούξει’, με την απαραίτητη συνοδεία τσιγάρου. Ή πολλών τσιγάρων τέλος πάντων, δεν το διευκρίνισε αυτό.

Είναι μια από τις ελάχιστες φορές που ένας αθλητής στρέφεται με μια τόσο συγκεκριμένη κατηγορία προς έναν διαιτητή του οργανισμού και σίγουρα το συγκεκριμένο ‘σήριαλ’ έχει αρκετά επεισόδια ακόμα να ‘γράψει’. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο Κρουζ εργάζεται στο UFC και ως αναλυτής αγώνων, οπότε τέτοιες τοποθετήσεις όταν έρχονται από εκείνον έχουν μια παραπάνω βαρύτητα, σε σημείο που ανεξάρτητα με το αν ο Πήτερσον μπορεί να αποδείξει ή όχι την νηφαλιότητά του, μπορεί να βρεθεί εκτός εργασίας.

Προφανώς και πρόκειται για μια από τις πλεον υπερβολικές δικαιολογίες ήττας που έχουμε ακούσει και είναι σίγουρα μια κίνηση που δεν είναι καθόλου κολακευτική για τον πρώην πρωταθλητή Ντόμινικ Κρουζ. Ακόμα και στην υπερβολική και εξόχως γραφική ελληνική αθλητική πραγματικότητα το “ο διαιτητής ήταν σούρα στα ξύδια και έζεχνε από το τσιγάρο”, θα φάνταζε ΚΑΠΩΣ άβολο. Αλλά ποιοι είμαστε εμείς να χαλάσουμε το όνειρο του Κρουζ;

Το κερασάκι στην τούρτα του πλουσιοπάροχου από κάθε άποψη όπως αποδείχτηκε UFC 249 ήρθε μερικά 24ωρα μετά την ολοκλήρωσή του και αναμενόμενα εδώ που τα λέμε, μας το σέρβιρε ο Τόνι Φέργκιουσον. Ο ‘El Cucuy’μπορεί να δέχτηκε ένα ισχυρότατο χτύπημα στο προφίλ του ‘μπαμπούλα’ της κατηγορίας που με τόσο φανταστικό τρόπο είχε χτίσει, ταυτόχρονα χάνοντας (ίσως και οριστικά) το ‘τραίνο’ της αναμέτρησης με τον πρωταθλητή Χαμπίμπ Νουρμαγκεμέτοβ, μπορεί να έφυγε από τον αγώνα με τον Τζάστιν Γκέητσι σε κάκιστη κατάσταση και με σπασμένο ζυγωματικό, αλλά η τρέλα δεν κρύβεται.

Φορώντας την ρόμπα του νοσοκομείου και με εμφανή τα σημάδια της μάχης στο πρόσωπό του ο Φέργκιουσον δίνει το δικό του χορευτικό του σόου, αποδεικνύοντας ότι όχι μόνο δεν του κόπηκαν τα αγωνιστικά ‘φτερά’, αλλά ότι παραμένει ποιο ‘El Cucuy’-ς από ποτέ. Δηλαδή ο τύπος χορεύει με πρησμένο πρόσωπο και ορούς στο χέρι, πόσο πιο crazy MF μπορείς να είσαι;

All in all, το comeback του UFC δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Κατάφερε να προσφέρει μια σειρά από αγώνες που κέντρισαν με το καλημέρα το ενδιαφέρον του πεινασμένου για δράση λαού του αθλήματος, ενώ την ίδια στιγμή ‘γέννησε’ μια σειρά από ίντριγκες και storylines που θα σπρώξουν τις εξελίξεις τουλάχιστον μέχρι το τέλος της χρονιάς. Ο Γκέητσι εναντίον του Χαμπίμπ, ο Κρουζ εναντίον της διαιτησίας, μια (ή και δύο) ‘κενές’ ζώνες με την αποχώρηση του Σεχούδο, το redemption song του Φέργκιουσον και ΑΣΦΑΛΩΣ, ο Κόνορ Μαγκρέγκορ εναντίον όλων.

Αλλά αυτό το τελευταίο is a story for another time.