Οι ουρανοί καθάρισαν, ο Ολυμπιακός έδιωξε το μαύρο σύννεφο από πάνω του

Ο Ολυμπιακός παίζει κατά κοινή ομολογία το καλύτερο μπάσκετ στην Ευρωλίγκα τα τελευταία χρόνια, με εξαίρεση τη σεζόν 2023-24, όπου και πάλι κατάφερε να φτάσει στο Final 4 του Βερολίνου, κι ας ήταν φανερό ότι αυτό ήταν και το ταβάνι του. Τις υπόλοιπες σεζόν, παρέδιδε σεμινάρια στην κανονική περίοδο και τα playoffs, όμως πάντοτε κάτι στράβωνε όταν έφτανε στην πηγή και δεν κατάφερνε να πιει νερό.

Όλες αυτές οι «αποτυχίες» να πάρει το τρόπαιο, είχαν δημιουργήσει μια άνευ προηγουμένου πίεση σε όλους. Στον Γιώργο Μπαρτζώκα, τους παίκτες, τη διοίκηση και τον κόσμο. Μια πίεση που δημιουργούσε την αμφιβολία, το «λες πάλι να πάει κάτι στραβά;» και δεν άφηνε κανέναν να ευχαριστηθεί στον βαθμό που του άξιζε το υπέροχο οικοδόμημα που με συνέπεια έχει χτιστεί τα τελευταία χρόνια.

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, η κατάκτηση της Ευρωλίγκας στο ΟΑΚΑ, εκτός από μπασκετική δικαιοσύνη, εξασφαλίζει επιτέλους και μία ηρεμία για την επόμενη μέρα. Αυτή ήταν άλλωστε κι η λέξη που έγραψα περισσότερο στα chats με τους φίλους μου αμέσως μετά τη λήξη του τελικού με τη Ρεάλ Μαδρίτης. «Επιτέλους» και μία αίσθηση ανακούφισης.

Το καλό μπάσκετ, η συστηματική δουλειά, το πλάνο, η πρόοδος, οι σωστές ιδέες και η ξεκάθαρη ταυτότητα, ανταμείφθηκαν. Το ότι το κύπελλο ήρθε μέσα στο ΟΑΚΑ, στην έδρα του αιωνίου αντιπάλου, προσδίδει ασφαλώς μία έξτρα γλύκα στο κατόρθωμα, αλλά προς Θεού, δεν κρύβεται εκεί η ουσία. Το ίδιο θα μετρούσε όπου κι αν ερχόταν.

Αυτό που μένει, είναι ότι αθλητές όπως ο Σάσα Βεζένκοφ, ο Nikola Milutinov, o Thomas Walkup και περισσότερο από όλους ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ο οποίος έχει δεχτεί έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο, μπόρεσαν επιτέλους να ξεσπάσουν. Αυτό που κυνηγούσαν τόσα χρόνια, έγινε δικό τους.

Και το πιο σημαντικό, είναι ότι από σήμερα κιόλας, ο οργανισμός θα μπορέσει να συνεχίσει να δουλεύει εξαιρετικά και να παράγει υπέροχο μπάσκετ και αξέχαστες στιγμές για τους φιλάθλους του, χωρίς αυτό το μαύρο σύννεφο, αυτή την αμφιβολία πάνω από το κεφάλι τους.

Τον χειμώνα που έρχεται, καλά να είμαστε, όταν ο Ολυμπιακός μοιάζει και πάλι με μία καλοκουρδισμένη μηχανή, κανείς δεν θα ψιθυρίσει «ναι αλλά για να τους δούμε και όταν έρθουν τα κρίσιμα».

Συμβόλαιο με τις επιτυχίες και τις κούπες δεν έχει υπογράψει κανένας. Μπορεί του χρόνου να μην φτάσει καν στο Final 4, ή να χάσει ξανά σε έναν τελικό. Αυτά είναι μέσα στη ζωή και τον αθλητισμό. Το κέρδος όμως είναι πως ο Ολυμπιακός θα διεκδικήσει τις πιθανότητές του, χωρίς αυτό το έξτρα βάρος που σε κάποιες στιγμές, ακόμα και κατά τη διάρκεια του τελικού, έμοιαζε ασήκωτο. Και ότι όλοι θα δεχτούν μια πιθανή αποτυχία ως κάτι φυσιολογικό και όχι σαν κάτι μεταφυσικό ή σαν ψυχολογική ανημποριά.

Με λίγα λόγια, ο Ολυμπιακός παίζει σταθερά το καλύτερο μπάσκετ τις περισσότερες από τις τελευταίες σεζόν. Επιτέλους (ναι θα τη γράφω συνέχεια αυτή τη λέξη), ήρθε η ώρα να το ευχαριστηθούν εκείνοι πρώτα από όλους και μετά εμείς.

Ανυπομονούμε για τη συνέχεια.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ