Όλα τα διπλά του Ολυμπιακού στο Champions League, από το καλό στο καλύτερο

Στο τηλεοπτικό ζάπινγκ του ατελείωτου Γενάρη, το τηλεκοντρόλ είναι βαρύ κι ασήκωτο και οι οθόνες μαύρες, κι ας παίζουν κανονικά οι δέκτες. Το πρώτο δείγμα του 2026 είναι τραγικό και είμαστε ακόμα στην εκκίνηση. Αν βρισκόμασταν κάπως μπλακμιρορικά κλειδωμένοι μέσα στο επιτραπέζιο της πραγματικότητας που ζούμε, η κάρτα εντολής θα μας υπαγόρευε εξαναγκαστικά να προχωρήσουμε κανονικά την πορεία μας.

Αυτό δεν προσπαθούμε να κάνουμε, άλλωστε; Στο επόμενο κανάλι, ίσως να παίζει η αγαπημένη μας ομάδα και οι αγώνες αυτής, λειτουργούν ως χαλινάρια στη νταρκίλα μας. Αυτή είναι και η απάντηση στο γραφικό ερώτημα με τους 22 εκατομμυριούχους που κυνηγούν μια μπάλα για μιάμιση ώρα.

Κι αυτά τα ενενήντα λεπτά, είναι κάπως απαραίτητα για να βγει η μέρα και να προχωρήσεις στην επόμενη. Από ένα περπάτημα χωρίς κινητό μέχρι μάθημα κεραμικής, δε γίνεται χωρίς αυτά.

Ας μείνουμε στη μπάλα, για την ώρα.

Η χθεσινή (29/1) πρόκριση του Ολυμπιακού στην επόμενη φάση του Champions League πήρε θέση στα βιβλία της ιστορίας και θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια, σε ντιμπέιτ παρεών που θα θέλουν να αποδείξουν ότι η ερυθρόλευκη φανέλα είναι βαριά και γενικώς σε αναμνήσεις μεγάλων και μικρών παιδιών.

Το μυαλό δεν φεύγει ποτέ από τον τόπο και το χρόνο που πανηγύρισε μια μεγάλη νίκη και επιστρέφει πάντα εκεί, σα να βουτάει μέσα στη πολαρόιντ ενός παγωμένου καρέ που σε βρίσκει στον αέρα, να πηδάς πάνω από τον καναπέ.

Το ένατο ευρωπαϊκό διπλό της ομάδας του Πειραιά στην διοργάνωση με τους μεγάλους αστέρες και τα πιο πολλά αστέρια, είχε ίσως λίγη περισσότερη αστερόσκονη σε σχέση με τα άλλα, σε ένα παιχνίδι δίχως αύριο με διακύβευμα μια θέση στον ουρανό με τα άστρα.

Ούτε ο Διονύσης Σιμόπουλος δεν πρέπει να είχε βάλει τόσα πολλά ομόριζα της ίδιας λέξης σε μια πρόταση. Ό,τι είναι τώρα.

Οι νίκες εκτός έδρας στο Champions League, είναι πάντα γλυκές, παρά τη σημασία τους. Υπάρχουν όμως και εκείνες που ξεχωρίζουν, λίγο παραπάνω.

Με καθαρά υποκειμενικά κριτήρια, τις βάζουμε στη σωστή σειρά, ενώνοντας κομμάτια από διάφορες σεζόν του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού στην Ευρώπη, μέσα από διάφορες νύχτες σύγχυσης και γέλιου.

Από την λιγότερο σημαντική νίκη, στη μεγαλύτερη, μέχρι την επόμενη.

9. Το υποχρεωτικό διπλό στην Αστάνα, στην παγωμένη Αστάνα

 

Καϊράτ Αλμάτι θυμίζει πιάτο σε ελεβέ καφενείο, όχι ομάδα. Εντάξει, δεν έπαιζε ο Μπόρατ στην πρωταθλήτρια Καζακστάν, αλλά η νίκη του Ολυμπιακού στην Αστάνα ήταν περισσότερο υποχρεωτική.

Oτιδήποτε άλλο πλην παρέλασης, θα ήταν το λιγότερο απογοητευτικό σαν αποτέλεσμα. Ανήμερα της Αγίας Άννας, ο Ζέλσον Μάρτινς έδωσε τη νίκη στους ερυθρόλευκους, σε ένα πέρασμα που το έκαναν να μοιάζει πιο δύσκολο κι από ανάβαση στο μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό. Πολύτιμοι 3 βαθμοί που επέτρεψαν στην ομάδα του Πειραιά να συνεχίσει να επικαλείται το μότο της, σύμφωνα με το οποίο συνεχίζει να ονειρεύεται.

8. Η τέλεια ληστεία του Μονπελιέ

Μερικοί ρομαντικοί, ανάμεσα τους και εγώ, προτιμούν το προηγούμενο φορμάτ του Champions League. Σε αυτό λοιπόν, τη σεζόν 2012-2013, ο Ολυμπιακός πανηγύρισε το τέταρτο ευρωπαϊκό διπλό στην ιστορία του.

Το περασμένο φθινόπωρο στο Λούβρο, οι δράστες ολοκλήρωσαν την επιχείρηση σε μόλις επτά λεπτά. Η κλοπή των παικτών του Leonardo Jardim διήρκησε έντεκα παραπάνω, με κωδικό “Mitrogoal”.

Μέσα σε 18’ έφεραν τούμπα το ματς και με γκολ του Μήτρογλου στις καθυστερήσεις, έφυγαν από το Μονπελιέ με το τρίποντο. Παρά τη μεγάλη νίκη, οι ερυθρόλευκοι δεν κατάφεραν να περάσουν στους «16» και συνέχισαν την πορεία τους στο Europa League.

7. Το βρώμικο πέρασμα στα λιμάνια της Μασσαλίας

 

Αν δεν είχαν γίνει οι γνωστές αλχημείες στο Westfalenstadion την τελευταία αγωνιστική, αυτό το διπλό θα βρισκόταν σίγουρα σε άλλη θέση της λίστας. Το Νοέμβρη του 2011, ο Ολυμπιακός ταξιδεύει για τη Μασσαλία χωρίς Ibagaza, Makoun και Orbaiz, με στόχο να παραμείνει στο κυνήγι της πρόκρισης.

Στο κλουβί του Βελοντρόμ, ο Valverde είδε ένα όνειρο στο δεύτερο ημίχρονο και έβαλε στο παιχνίδι Yeste και Φετφατζίδη στις θέσεις Fuster και Holebas, αντίστοιχα. Δεν πέρασαν απλώς στο ματς, το έκριναν κιόλας. Στο 82ο λέπτο, συνεργάζονται μαεστρικά και χαρίζουν στον Ολυμπιακό μια τεράστια νίκη, η οποία δυστυχώς δεν έδωσε το εισιτήριο για την επόμενη φάση στην ομάδα του Πειραιά, η οποία αποκλείστηκε για άλλη μια χρονιά με 9 βαθμούς στο σακούλι της.

Αν βρείτε την τρίτη αλλαγή του Valverde εκείνη τη νύχτα, περάστε από Πειραιώς για κεράσματα.

6. Το σκωτσέζικο ντουζ ενός τύπου που τον έλεγαν Ideye

Η συνέπεια στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι αυτό το συστατικό που καθιστά μια ομάδα, μεγάλη στα μάτια πιστών και αλλόθρησκων. Ο Ολυμπιακός μέχρι τη σεζόν 2015-2016 δεν είχε πολλές εκτός έδρας νίκες στο Champions League, πόσο μάλλον συνεχόμενες. Εκείνο το back to back όμως, έσπασε την κατάρα.

Για το πρώτο μέρος, θα πρέπει να περιμένετε, μη σποϊλάρουμε. Στις 20 Οκτωβρίου του 2015, οι Πειραιώτες επισκέπτονται το παγωμένο, κλασικά, Ζάγκρεμπ για να θέσουν γερές βάσεις πρόκρισης στους «16». Η Ντιναμό πατάει καλύτερα, έχει δοκάρια, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός παίζει στα ίσα και απειλεί.

Ο Ideye χάνει το άχαστο στο 53’ και μετά από ένα άνευρο 25λεπτο, ο Νιγηριανός ρεφάρει και στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα με ένα μυθικό πλάσε από την κλειδαρότρυπα.

Μια νίκη που δημιούργησε ένα υπερβάλλοντα ενθουσιασμό στην ομάδα του Πειραιά, στον οποίο δεν κατάφερε να ανταποκριθεί γνωρίζοντας ακόμη ένα αποκλεισμό, παρά τη μεγάλη συγκομιδή πόντων.

5. Η αδιανόητη αύρα στο χατ τρικ του Μήτρογλου στο Βέλγιο

Τη σεζόν 2013-2014, ο Ολυμπιακός είχε για σέντερ φορ έναν από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες στην Ευρώπη. Είναι υπερβολή; Μπορεί, αλλά δε νομίζω.

Ο Κώστας Μήτρογλου ήταν φανταστικός στους ομίλους και κεφαλαιοποίησε την απόδοση του με μια μεταγραφή πολλών εκατομμυρίων στη Φούλαμ.

Στο γήπεδο Κονστάντ Βάντεν Στοκ, ο Έλληνας επιθετικός έδωσε ένα φοβερό σόου σκοράρoντας το τέλειο χατ τρικ με κερασάκι στην τούρτα τη φωτοβολίδα με το δεξί στο τέλος, στεναχωρώντας για λίγο τον ελεύθερο Weis που περίμενε πάσα, αλλά ο Μήτρογλου ήταν σε κατάσταση heat check.

Για την ιστορία, ο Ολυμπιακός συγκέντρωσε και πάλι εννέα βαθμούς, αλλά εκείνη τη χρονιά, ήταν αρκετοί.

4. Το διπλό δήλωση στο Ολίμπικο για το βάρος της φανέλας

Η φουρνιά του 2007-2008 είναι ίσως η πιο αμιγώς ποδοσφαιρική που έχει περάσει από τον Ολυμπιακό. Στην ίσως πιο σημαντική από ιστορικής σημασίας σεζόν των ερυθρόλευκων στη διοργάνωση, η νίκη επί της Λάτσιο με 1-2 το Νοέμβριο του 2007, άρχισε να αποδεικνύει ότι η φανέλα με τον έφηβο, αποκτά δειλά δειλά, κάποιο βάρος.

Ο Galletti με ένα δυνατό σουτ στην κλειστή γωνία και ο Darko Kovacevic στο 57’ με προβολή από ασίστ του Τζόλε, έδωσαν μια σπουδαία νίκη που την επόμενη αγωνιστική έγινε πρόκριση στην επόμενη φάση με ιερό πάθος από τους παίκτες του Τάκη Λεμονή.

3. Η μεγαλύτερη νίκη-δήλωση στην ιστορία του Ολυμπιακού (μέχρι τότε)

Λίγες εβδομάδες πριν αλώσει το Ζάγκρεμπ με Ideye, ο Ολυμπιακός ταξίδεψε στο Λονδίνο για να αγωνιστεί κόντρα στην Άρσεναλ, με την οποία είχε αναπτύξει μια καλή παράδοση και σίγουρα δεν τον τρόμαζε.

Στο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο Arsene Wenger ερχόταν συνήθως ανίδρωτος. Στη δεύτερη αγωνιστική της φάσης των ομίλων όμως, δεν χαρίζεσαι ποτέ.

Εκείνo το βράδυ στο Emirates, ο Ολυμπιακός πέτυχε μία από τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κοίταξε στα μάτια την Άρσεναλ και με γκολ του Finnbogason στο 66ο λεπτό, η ομάδα του Σίλβα απέδρασε από το αφιλόξενο μέχρι τότε Ηνωμένο Βασίλειο και γύρισε από το Νησί για πρώτη φορά με τους τρεις βαθμούς στην Ελλάδα για να γνωρίσει την αποθέωση στο Βενιζέλος.

2. Μια ιστορική και Μεντιλιμπαρική βραδιά στο Άμστερνταμ

Στη φετινή χρονιά του Ολυμπιακού στα αστέρια, τα αποτελέσματα ήταν κάπως ατυχή και το ταβάνι, χαμηλό. 4 βαθμοί στο βρόντο με Πάφο και PSV, βαριά ήττα στη Βαρκελώνη. Η ψυχωμένη εμφάνιση με τη Ρεάλ, μαρτυρούσε ότι το τσιπάκι άρχισε να αλλάζει.

Από τον Νοέμβρη και μετά, η ομάδα του Μεντιλίμπαρ ήταν σε αποστολή με στόχο να παίξει τα ρέστα της στην Ολλανδία, σε ένα παιχνίδι do or die. Όπερ και εγένετο.

Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε κουστουμαρισμένος και αρκετά κουλ στο Άμστερνταμ, δεν τρόμαξε όταν είδε τον Άγιαξ να ισοφαρίζει το σκορ και πήρε μια τεράστια νίκη πρόκριση, η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί και η μεγαλύτερη στην ιστορία του, αν ήμασταν λιγότερο ρομαντικοί και περισσότερο τεχνοκράτες.

Μείνετε συντονισμένοι, για το τέλος.

1. Θα έχουμε για πάντα τη Βρέμη

Στη Καζαμπλάνκα, ο Humphrey Bogart λέει στην Ingrid Bergman ότι θα έχουν για πάντα το Παρίσι. Ο Τάκης Λεμονής, θα έλεγε στον κόσμο του Ολυμπιακού, ότι θα έχουν για πάντα τη Βρέμη. Και μάλλον θα συμφωνούσαν μαζί του ο Στολτίδης, ο Πατσατζόγλου, ο Kovacevic και όλο το καστ εκείνης της φοβερής ομάδας.

Το πρώτο ευρωπαϊκό διπλό στην ιστορία του Ολυμπιακού στο Champions League, ήταν γεμάτο αστερόσκονη. Στο βροχερό Βέζερ Στάντιον, γράφτηκε μια χρυσή σελίδα στο ερυθρόλευκο βιβλίο.

Στις 3 Οκτωβρίου του 2007, ο Ολυμπιακός ξόρκισε το κακό. Ο Ιεροκλής Στολτίδης έδωσε το σύνθημα, ο Χρήστος Πατσατζόγλου έβαλε το πιο σημαντικό γκολ με μια οβίδα λίγο έξω από την περιοχή και ο Kovacevic το κερασάκι στην τούρτα.

Ο Ολυμπιακός νίκησε για πρώτη φορά σε μια διοργάνωση που είχε πονέσει πολύ μέχρι τότε στα εκτός έδρας παιχνίδια.

Η νύχτα στη Βρέμη ήταν ατελείωτη, είχε σύγχυση αλλά έκλεισε με γέλιο και χαρές. Ήταν, ιστορική επειδή άλλαξε όντως την ιστορία.

 

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.