Στο πικ της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Kevin Keegan την είδε pop star

Ο εκλιπών γίγαντας του ποδοσφαίρου μνημονεύεται για τις εντυπωσιακές επιτυχίες της παικτικής του καριέρας. Αυτό που θυμούνται λιγότερο οι περισσότεροι είναι το τραγούδι του – το οποίο κάποτε του χάρισε ένα Top 10 hit στα γερμανικά charts.

Γεννήθηκε ανήμερα Αγίου Βαλεντίνου το 1951 και έφυγε 74 καλοκαίρια μετά. Στο μεσοδιάστημα, ο Joseph Kevin Keegan πρόλαβε να γίνει King Kev και κοινή συνιστώσα λατρείας από οπαδούς μέχρι θαμώνες του Buckingham.

Ήταν όντως βασιλιάς, μια ξεχωριστή προσωπικότητα, που σκόραρε εντός και εκτός τερέν, από σπουδαία γκολ μέχρι το μνημειώδες ξέσπασμα το 1996 κόντρα στον Sir Alex. «Θα το λατρέψω αν τους νικήσουμε». Σε πολλά από τα αφιερώματα όμως, δεν αναφέρεται η σύντομη περίοδος που ο Keegan την είχε δει pop star.

Στη δεκαετία του ‘70 και του ‘80 κυκλοφόρησε μερικά singles, στο πικ της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Από το γήπεδο, πέρασε στο στούντιο, όταν το 1972, λίγο μετά τη μεταγραφή του από τη Σκάνθορπ στη Λίβερπουλ, κυκλοφόρησε το single του, It Ain’t Easy, σε επανεκτέλεση των ξεχασμένων The Fourmost.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Newcastle United (@nufc)

Στο μουσικό ντεμπούτο του, βρήκε δοκάρι. Δήλωσε ότι ήθελε να το βγάλει «ειδικά για τους νεαρούς θαυμαστές του» κι ότι ήταν το πιο εξαντλητικό γαλόνι στη ζωή του. Δεν τραγουδούσε άσχημα αλλά ο ρυθμός παραήταν αργόσυρτος.

Επτά χρόνια αργότερα, ο Keegan το έκανε πάλι. Εκεί κι αν ήταν στο prime του, σούπερ σταρ με πρωταθλήματα, έτρεχε την φάση στη Bundesliga. Με σήμα κατατεθέν του την περίφημη αφάνα, μια φουντωτή μάζα από μαλλιά που έφταναν ως τους ώμους, το όλο στυλ κούμπωσε τέλεια στο εξώφυλλο του single του 1979, Head Over Heels in Love.

Αν ακούσετε το κομμάτι σήμερα, ίσως φανεί παρωχημένο, αλλά όχι κακό κι ανάξιο λόγου. Το ρεφρέν είναι κάπως κολλητικό. Γραμμένο από τους Κρις Νόρμαν και Πητ Σπένσερ του συγκροτήματος Smokie, το Head Over Heels ήταν μια πραγματική επιτυχία για τον Keegan, φτάνοντας στο νούμερο 31 των βρετανικών charts και σκαρφαλώνοντας μέχρι στη δεκάδα της Γερμανικής λίστας.

Δεν έγινε ποτέ pop star και μόλις ένα χρόνο αργότερα, όταν μετακόμισε από το Αμβούργο στη Σαουθάμπτον, κυκλοφόρησε το England, ένα πιο αργό, εμβατηριακό τραγούδι που λειτουργούσε ως ύμνος στην πατρίδα του.

“To be home again in England / To be where I belong” («Να είμαι πάλι σπίτι στην Αγγλία / Να είμαι εκεί που ανήκω»), τραγουδάει ο King Kev, σε ένα κομμάτι που δεν τρύπωσε στα charts και μάλλον δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι Γερμανοί το έθαψαν.

Θα είχε πλάκα πάντως αν οι αθλητές προχωρούσαν σε ανακοίνωση μέσω τραγουδιών για τα μεταγραφικά τους. Για παράδειγμα, ο Σάσα Βεζένκοφ με το Γύρισε του Καρρά του 24, ή ο Κώστας Σλούκας με το Πιο Καλά της Χριστίνας Κολέτσα για την μετακίνηση του από το λιμάνι του Πειραιά, στο Μαρούσι.

Ο Keegan δεν είναι o μόνος ποδοσφαιριστής που ασχολήθηκε με τις τέχνες. Ο Petr Cech το ζούσε κι ως ντράμερ, ο Vinnie Jones ηθοποιός, ο Eric Cantona, την φάση του.

Μετά το England, ο Keegan εγκατέλειψε το κυνήγι της μουσικής δόξας, αν και ήταν βασικό μέλος του τραγουδιού της Εθνικής Αγγλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, This Time (We’ll Get It Right), το οποίο έγραψαν ξανά οι Νόρμαν και Σπένσερ.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, δεν μίλησε ποτέ πραγματικά για τις μέρες που τραγουδούσε. Ωστόσο, η μικρή του δισκογραφία βρίσκεται στο διαδίκτυο, διαθέσιμη για όποιον θέλει να την ακούσει.

Μια υπενθύμιση ότι ο King Kev δεν ήταν απρόβλεπτος μόνο εντός αγωνιστικού χώρου, αλλά και εκτός.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ