12 νέα βιβλία πεζογραφίας για τον Ιανουάριο

Κερτ Βόννεγκατ – Σφαγείο 5 (μτφρ. Αλέξης Καλοφωλιάς, εκδ. Πατάκη)

Ο ήρωας του βιβλίου, Μπίλλυ Πίλγκριμ, κινείται τυχαία στον χρόνο. Γεννιέται το 1922, επιστρατεύεται στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, αιχμαλωτίζεται και κρατείται σε σφαγείο στη Δρέσδη, επιβιώνει, επιστρέφει στις ΗΠΑ, παθαίνει νευρικό κλονισμό, αναρρώνει, παντρεύεται, αποκτά δύο παιδιά, πέφτει θύμα απαγωγής από εξωγήινους που τον οδηγούν στον πλανήτη Τραλφάμαντορ και τον κλείνουν σε έναν ζωολογικό κήπο.

Εκεί, είναι εντελώς διαφορετική η αντίληψη του χρόνου: κάθε στιγμή, είτε του παρελθόντος είτε του παρόντος είτε του μέλλοντος, θα συμβαίνει ξανά και ξανά. Και έτσι ο θάνατος δεν έχει σημασία. Αξεπέραστο αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας σε νέα μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά.

Νικολάι Γκόγκολ – Βραδιές (μτφρ. Νιόβη Ζαμπούκα, εκδ. Αντίποδες)

Στο πρώτο πεζογραφικό έργο του Νικολάι Γκόγκολ, στις ιστορίες που συνέλεξε ο μελισσοκόμος Ρούντι Πάνκο, το λαϊκό παραμύθι συναντά την τραγωδία, το χιούμορ συμπορεύεται με τον σκοτεινό θρύλο, το βλάσφημο εμπαίζει το ιερό, η λαϊκή γλώσσα αναμετριέται με την υψηλή λογοτεχνία, η πραγματικότητα μπλέκεται με το φανταστικό και η κωμωδία εναλλάσσεται με τον τρόμο.

Ο Γκόγκολ, απεικονίζοντας τον αγροτικό κόσμο των Κοζάκων, φιλοτεχνεί ένα πολυσύνθετο και εικαστικά εκθαμβωτικό σύμπαν, γεμάτο μάγισσες, διαβόλους, φαντάσματα και αλλόκοτους χωρικούς. Με το έργο αυτό ο Γκόγκολ βρίσκει τη μοναδική αφηγηματική φωνή του που άφησε το ανεξίτηλο στίγμα της στη ρωσική λογοτεχνία.

Κλαρίσε Λισπέκτορ – Κοντά στην άγρια καρδιά (μτφρ. Μαρία Παπαδήμα, Αλέξανδρος Παπαδήμας Λέιτε, εκδ. Αντίποδες)

Η Ζοάνα από την παιδική της ηλικία προσπαθεί να κατανοήσει τον εαυτό της και τον κόσμο γύρω της, έναν κόσμο όπου οι γονείς της δεν ζουν πια, συνειδητοποιώντας ότι δεν είναι αρκετά έξυπνη ώστε να μην καταλαβαίνει τη ζωή.

Πειραματίζεται με τη γλώσσα, τις αισθήσεις, το σώμα καθώς μεγαλώνει, επιχειρεί να συνδεθεί με τους ανθρώπους γύρω της, με τον δάσκαλό της, αργότερα με τον άντρα της, ακόμη και με τη γυναίκα με την οποία την απατάει. Το πρώτο μυθιστόρημα της Λισπέκτορ, που εκδόθηκε όταν εκείνη ήταν μόλις είκοσι τριών χρονών, θεωρείται ένα από τα καλύτερα που έχουν γραφτεί ποτέ στα πορτογαλικά.

Ρενέ Μπαρζαβέλ – Οι εραστές του πάγου (μτφρ. Χαρά Σκιαδέλλη, εκδ. Στερέωμα)

Στις παγωμένες εκτάσεις της Ανταρκτικής, τα μέλη μιας γαλλικής αποστολής προσπαθούν να αποσπάσουν δείγματα πάγου από το μεγαλύτερο δυνατό βάθος. Ξαφνικά τα μηχανήματα ανίχνευσης καταγράφουν ένα σήμα που προέρχεται από τα έγκατα της γης. Υπάρχει ένας πομπός κάτω από τον πάγο. Επιστήμονες και τεχνικοί απ’ όλο τον κόσμο έρχονται για να λύσουν το μυστήριο και ανακαλύπτουν ότι οι παγετώνες κρύβουν το μυστικό ενός υπερεξελιγμένου πανάρχαιου πολιτισμού που καταστράφηκε από την ανθρώπινη αλαζονεία.

Το μυθιστόρημα του «πατέρα της γαλλικής επιστημονικής φαντασίας» Ρενέ Μπαρζαβέλ κυκλοφόρησε το 1968 και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κλασικά κείμενα του 20ού αιώνα.

Ρομπέρτο Μπολάνιο – Αμβέρσα (Κρίτων Ηλιόπουλος, εκδ. Άγρα)

«Αστυνομικό μυθιστόρημα, αν και μπορεί να μην της φαίνεται» σύμφωνα με τον δημιουργό της, η Αμβέρσα γράφτηκε στην Ισπανία το 1980, παρέμεινε όμως αδημοσίευτη για εικοσιδύο χρόνια και εκδόθηκε μόνο λίγους μήνες πριν από το θάνατο του.

Στο πρώτο μυθιστόρημα του Μπολάνιο παρελαύνουν πτώματα μπάτσων, σαδομαζοχιστικές σκηνές, μεσογειακές παραλίες που σαρώνονται από τον φθινοπωρινό αέρα, έρημα κάμπινγκ, σαν αυτό όπου ένας λαθραίος Χιλιανός γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα, παραισθήσεις, εφιάλτες σχολαστικά καταγεγραμμένοι, και οι πρώτοι ντετέκτιβ-φαντάσματα που ξεστρατίζουν από την πορεία τους.

Φιόντορ Ντοστογέφσκι – Αδελφοί Καραμαζόφ (μτφρ. Ελένη Μπακοπούλου, εκδ. Άγρα)

Τρεις αδελφοί που φαινομενικά ζουν σε διαφορετικούς κόσμους, μοιράζονται έναν πατέρα και, μαζί του, μια απερίγραπτη ντροπή για την ίδια τους την ύπαρξη, που βυθίζει τον Ντμίτρι στον αλκοολισμό και στις υπερβολές του πατέρα του και καταδικάζει τον Ιβάν σε αμετάκλητη παραίτηση. Έπειτα, υπάρχει ο νόθος γιος, ένας κυνικός λιμπερτίνος που ζει ως υπηρέτης στο σπίτι του πατέρα του. Ένας τους θα διαπράξει πατροκτονία.

Καθώς η εξάπλωση του αθεϊσμού βυθίζει τον ρωσικό λαό σε υπαρξιακή αμφισβήτηση, ο πατέρας των τριών αδελφών, ενσαρκώνει το χάος που έχει προκληθεί από την πληγωμένη αφοσίωση στο αντικείμενο της λατρείας. Καταδικασμένος σε μια ζωή δεύτερης κατηγορίας, γίνεται παρωδία του εαυτού του, ζει σαν αξιολύπητος γελωτοποιός και δρέπει το μίσος των γιών του. Μόνο ο μικρότερος ανοίγει το δρόμο προς μια ζωή άξια να τη ζήσει. Ακόμη κι αν κάποιος έχει ήδη διαβάσει το αριστούργημα του Ντοστογέφσκι, δύσκολα θα αντισταθεί σε αυτή την σκληρόδετη με κουβερτούρα έκδοση – κόσμημα για κάθε βιβλιοθήκη.

Νάιαλ Ουίλλιαμς – Η ώρα του βρέφους (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, εκδ. Δώμα)

Μπήκε η δεκαετία του ’60, ήρθε και το ηλεκτρικό, αλλά η ζωή στη Φάχα -ένα μικρό χωριό της Ιρλανδίας μόνιμα βουλιαγμένο στη βροχή- μοιάζει να μην έχει αλλάξει. Τουλάχιστον όχι για τον Τζακ Τρόυ, τον γιατρό του χωριού. Μπορεί να έφυγαν οι δύο από τις τρεις του κόρες, αλλά έμεινε η Ρόννι, και μαζί συνεχίζουν να φροντίζουν την αέναα ασθενούσα κοινότητα. Λίγες βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα του 1962, ένα έκθετο βρέφος θα βρεθεί έξω απ’ την εκκλησία του χωριού.

Κι ενώ βασιλεύει η αίσθηση πως τα πάντα οδεύουν ασάλευτα προς την αναπόφευκτη φθορά τους, ο θρασύς ερχομός της νέας ζωής θα μωράνει τη σοφία του κόσμου. Τρίτο -μετά τα Αυτό είναι ευτυχία (2021) και Τέσσερα ερωτικά γράμματα (2024)- μυθιστόρημα του ακαταμάχητου Ουίλλιαμς που κυκλοφορεί στα ελληνικά από το Δώμα.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Τα πτερόεντα δώρα κι άλλα διηγήματα (εκδ. Αιώρα)

Σάτιρα, ερωτισμός, ανισότητες, ουμανισμός σε τέσσερα απίστευτα απολαυστικά διηγήματα που «γράφτηκαν με χρονική απόσταση μεταξύ τους και διαφοροποιούνται ως προς τη θεματική, το ύφος και τη διάθεση, ωστόσο, ως ανόμοιες ψηφίδες, συμμετέχουν και συμβάλλουν στην πολυμορφία του ίδιου περικαλλούς έργου αναδεικνύοντας την ευρύτητα και την ευρυχωρία του», όπως σημειώνει η Βασιλική Δ. Λαμπροπούλου στην εισαγωγή αυτού του πολύτιμου, μινιόν βιβλίου που διαβάζεται σε μια καθισιά.

Διαβάζεις και νιώθεις όπως πάντα ευγνωμοσύνη και δέος γιατί καθαρίζει η παλέτα της ψυχής σου από τη μάκα της καθημερινότητας με κάθε λέξη του μέγιστου των μέγιστων συγγραφέων.

Τζόναθαν Σουίφτ – Μια ιστορία βαρελιού (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος, εκδ. Loggia)

Θρησκεία, φιλοσοφία, συγγραφείς, κριτικοί, «μοντέρνοι» διανοούμενοι και ψευτοεπαΐοντες δέχονται ανεξαιρέτως τα βέλη του -γνωστότερου για τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ– συγγραφέα, που σαρκάζει -και αυτοσαρκάζεται- με ευρηματικότητα. O Χάρολντ Μπλουμ, στον Δυτικό Κανόνα, χαρακτηρίζει το Μια Ιστορία Βαρελιού ως την «καλύτερη πρόζα στην αγγλική μετά τον Σαίξπηρ».

Μπραμ Στόκερ – Δράκουλας (μτφρ. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, εκδ. Κύφαντα)

1903: Το πασίγνωστο γοτθικό μυθιστόρημα του Bram Stoker «Dracula» (1897) μεταφράζεται από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, για την εφημερίδα Νέον Άστυ, όπου δημοσιεύεται σε 116 συνέχειες από τις 27 Ιανουαρίου ως τις 24 Ιουνίου με τον τίτλο «Ο πύργος του Δράκουλα».
1906: Η μετάφραση αναδημοσιεύεται στο «Α.Ο.Δ.Ο» του Βλάση Γαβριηλίδη, περιοδικό ποικίλης ύλης της εποχής.
2025: Κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε βιβλίο από τις Εκδόσεις Κύφαντα με εισαγωγή και φιλολογική επιμέλεια της φιλολόγου Αρετής Φωτοπούλου, Μ.Α., σε καλαίσθητη σκληρόδετη έκδοση.

Μιράντα Τζουλάι – Στα τέσσερα (μτφρ. Νατάσα Σίδερη, Αλεξάνδρεια)

Μια σχεδόν διάσημη καλλιτέχνιδα ανακοινώνει την απόφασή της να διασχίσει τη χώρα οδικώς, από το Λος Άντζελες στη Νέα Υόρκη. Τριάντα λεπτά αφού αποχαιρετήσει τον σύζυγο και το παιδί της, βγαίνει αυθόρμητα από τον αυτοκινητόδρομο, κάνει τσεκ ιν σ’ ένα ταπεινό μοτέλ και ανατρέπει τη ζωή της αναζητώντας μια νέα μορφή ελευθερίας. Ασυμβίβαστος ερωτισμός, τρυφερότητα και χιούμορ για μια γυναίκα που ανατρέπει τη ζωή της στο νέο μυθιστόρημα μιας από τις πιο τολμηρές συγγραφείς της εποχής μας. Στις 30/4 την περιμένουμε πώς και πώς στη Στέγη.

Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ – Χειμωνιάτικα όνειρα (μτφρ. Λένα Σαμαρά, Χνάρι)

Ξεκίνημα με το δεξί για τις πρωτοεμφανιζόμενες εκδόσεις Χνάρι με έναν συγγραφέα-σύμβολο της αμερικανικής λογοτεχνίας. Προάγγελος του εμβληματικού μυθιστορήματος «Ο Υπέροχος Γκάτσμπι», το διήγημα πάλλεται στον ίδιο ρυθμό· την ίδια βαθιά επιθυμία για κάτι όμορφο, άπιαστο, φτιαγμένο από την ύλη των ονείρων· τη γνήσια συγκίνηση που η πένα του Φιτζέραλντ, με μοναδικό τρόπο, μπορεί να γεννήσει. Η αφηγηματική του τέχνη, απαράμιλλη και σαγηνευτική, συνεχίζει να γοητεύει τον αναγνώστη, επιβεβαιώνοντας τη θέση του στο πάνθεο των κορυφαίων δημιουργών της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.