16 νέα βιβλία πεζογραφίας για τον Απρίλιο

Αχιλλέας ΙΙΙ – Απέξω (εκδ. Ίκαρος)

Στις 22 νέες ιστορίες του γνωστού διηγηματογράφου (Κρατικό Βραβείο Διηγήματος-Νουβέλας το 2020) πρωταγωνιστούν άνθρωποι οι οποίοι ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας και, ανεξαρτήτως αν θέτουν εαυτόν σε κοινή θέα κυκλοφορώντας στους δρόμους ή αν κρύβονται στις σκοτεινές πτυχές της πόλης, εκπέμπει ο καθένας το δικό του μοναδικό μήνυμα σε μια συχνότητα που συνήθως δεν γίνεται αντιληπτή. Με τη συλλογή να ολοκληρώνεται και με τα σκίτσα που σχεδιάζει ο ίδιος ο συγγραφέας και επιλέγει για μία ακόμα φορά να πλαισιώσουν τις εθιστικές λέξεις του.

Μαρία Αγκούντεθ – Σπίτια καθαρά (μτφρ. Ασπασία Καμπύλη, εκδ. Carnivora)

Η Σολ ζει με τον φίλο της. Εκείνος εργάζεται ως οδηγός σε κινηματογραφικά πλατό, σε βάρδιες τουλάχιστον 12 ωρών. Η ίδια μισεί τη δουλειά της, είναι βοηθός ενός καλλιτέχνη, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι «τα κάνει όλα», από τη δουλειά του μέχρι το καθάρισμα του σπιτιού του. Τη Σολ την ενδιαφέρει επίσης πολύ τι θα πει ο κόσμος, από τη γειτόνισσα και τη μαμά της μέχρι την Ντιάνα με την Έμιλι που κάθε εβδομάδα πηγαίνουν σπίτι της για να το καθαρίσουν.

Κάθε φορά που αυτές εμφανίζονται, εκείνη φροντίζει να εξαφανιστεί, για να μη βρεθεί σε δύσκολη θέση. Ώσπου όταν μένει έγκυος κι ενώ τα οικονομικά της πάνε κατά διαόλου, κόντρα σε ό,τι πιστεύουν οι δικοί της άνθρωποι και ο περίγυρός της, συνειδητοποιεί ότι αυτό που θέλει να κάνει στη ζωή της, αυτό που της δίνει την πολυπόθητη «ηρεμία», όσο κι αν δεν το περίμενε κανείς, είναι να καθαρίζει η ίδια τα σπίτια των άλλων. Η Ισπανίδα συγγραφέας χαρτογραφεί τις αντιφάσεις της σκέψης και της πράξης, τις εμμονές, τα εμπόδια που θέτουν οι κοινωνικές τάξεις και οι ιδεολογίες.

Κώστας Ακρίβος – Σφαίρα στο βυζί (εκδ. Μεταίχμιο)

Κυκλοφόρησε στις αρχές της τρέχουσας χιλιετίας, για πολλά χρόνια παρέμενε εξαντλημένο, ευτυχώς όμως τώρα επανακυκλοφορεί και μάλιστα με πανέξυπνα υπαινικτικό εξώφυλλο. Εννιά διηγήματα για το πάθος, τη βία και την τέχνη, που δανείζονται τη φωνή μεγάλων συγγραφέων, από τον Τζόις και τον Παπαδιαμάντης μέχρι τον Μαν και τον Καζαντζάκη. Ως γνωστόν, δεν χάνεις ποτέ  επιλέγοντας Ακρίβο, ένα συγγραφέα που εύλογα θεωρείται από τους σημαντικότερους -και πιο αξιόπιστους- της γενιάς του.

Μιχάλης Αλμπάτης – Η νόσος των ουρητηρίων (εκδ. Νήσος)

Ένας μυστηριώδης ιός, εκκινώντας από ένα ταπεινό δημόσιο ουρητήριο των Αθηνών, θέτει ολόκληρο τον πλανήτη υπό την εξουσία του, μετατρέποντας όλους τους ανθρώπους σε καλλιτέχνες. Η έμπνευση, η έκφραση, το κάλλος είναι τα νέα ιδανικά που την ανθρωπότητα κινούν οι πόλεμοι κατασιγάζονται, η δίψα για χρήμα και εξουσία ξεθυμαίνει, οι πολιτικοί και θρησκευτικοί φανατισμοί εξασθενούν, και δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι το ανθρώπινο είδος εισέρχεται για πρώτη του φορά σε έναν πραγματικά Χρυσό Αιώνα.

Τα πράγματα ωστόσο δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο απλά, καθώς αυτή η γλυκιά αρρώστια, που όλοι αντιμετωπίζουν σαν ευλογία, δεν είχε φανερώσει ακόμα όλα της τα χαρτιά… Το νέο πόνημα του Μιχάλη Αλμπάτη, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο συγγραφέας, ξεκίνησε σαν νουβέλα, αλλά κατέληξε μυθιστόρημα, στην τελική όμως είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί είτε με τον έναν τρόπο είτε με τον άλλο.

Φραντς Βέρφελ – Ο άνθρωπος που νίκησε τον θάνατο (μτφρ. Απόστολος Στραγαλινός, εκδ. Κριτική)

Βιέννη, 1925. Πριν από αρκετά χρόνια, ο Καρλ Φιάλα ήταν ένας σεβαστός υπάλληλος της Αυτοκρατορικής Οικονομικής Εισαγγελίας. Όμως, ο πόλεμος και το τέλος της αυτοκρατορίας αλλάζουν τα πάντα. Ο Φιάλα αναγκάζεται να πουλήσει όλα του τα υπάρχοντα για να συντηρήσει τη σύζυγο και τον άρρωστο γιο του. Δυστυχώς, αρρωσταίνει και εκείνος.

Η ελπίδα έρχεται από ένα συμβόλαιο ζωής, απαράβατος όρος του οποίου είναι να συμπληρώσει ο Φιάλα τα εξήντα πέντε του χρόνια, ώστε να καταβληθεί ένα σημαντικό ποσό στην οικογένειά του. Μια κορυφαία και διαχρονική νουβέλα που συμπυκνώνει την πραγματικότητα της ζωής στην Αυστρία της δεκαετίας του 1920 και ταυτόχρονα μοιάζει να έχει προφητεύσει το δυτικό και όχι μόνο παρόν.

Ερίκ Βυϊγιάρ – Οι ορφανοί. Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ (μτφρ. Στύλβα Πράσσου, εκδ. Πόλις)

«Γράφοντας για τη ζωή του Μπίλι (…) αναρωτήθηκα αν η ψυχή ενός φτωχού εξωμότη, ριγμένου στους δρόμους παρά τη θέλησή του, περικλείει μέσα της όλα τα μυστήρια του κόσμου» λέει ο ίδιος ο συγγραφέας για το βιβλίο του. Ξεψάχνισε τη ζωή του, από την τρώγλη του στη Νέα Υόρκη όταν ήταν παιδί μέχρι τις περιπέτειες του με το νόμο. O Βυϊγιάρ φωτίζει τη σκοτεινή πλευρά της αμερικανικής ιστορίας μέσα από τη μορφή του Μπίλι δε Κιντ και των συντρόφων του.

Από την ανέχεια των παιδικών του χρόνων μέχρι την παροιμιώδη πορεία του στην παρανομία. Και όλα αυτά με αφετηρία ένα αινιγματικό πορτρέτο μιας νέας γυναίκας και ενός νέου άντρα που γοήτευσαν τον συγγραφέα και πια κοιτούν και τους αναγνώστες με θαυμαστή αδιαφορία από το εξώφυλλο.

Πολ Γουάσκ – Ναπάλμ στην καρδιά (μτφρ. Ευριβιάδης Σοφός, εκδ. Κείμενα)

Σε ένα ερημωμένο χωριό στρατιωτικοποιημένης ζώνης, ένας ανώνυμος νεαρός περιμένει μια ευκαιρία για να δραπετεύσει. Οι νεκροί παραμένουν άταφοι και συμμορίες περιπολούν στην ύπαιθρο. Καθώς ο νεαρός περιμένει, μετρά τις μέρες και γράφει στον εραστή του, τον Μπόρις, με τον οποίο μοιράζεται μια πρωτόγονη, ζωώδη επιθυμία. Η μόνη διέξοδος είναι η φυγή από εκείνη την έρημη γη. Στη διαδρομή τους προς την «άλλη πλευρά», κουβαλώντας κυριολεκτικά το βάρος του παρελθόντος, θα ανακαλύψουν διαφορετικές απαντήσεις σε κοινά αινίγματα. Στα καλύτερα βιβλία του 2024 σύμφωνα με το New Yorker.

Λένα Κιτσοπούλου – Ο συμβολισμός της λεοπάρδαλης (εκδ. Μεταίχμιο)

Η Κική επιστρέφει στα τριάντα τρία της στην επαρχιακή κωμόπολη όπου μεγάλωσε μέχρι τα δεκατρία, ώστε να ζήσει εκεί. Όμως το όνομά της πλέον είναι Λάμπρος, οπότε ο Λάμπρος που ήταν κάποτε Κική επιστρέφει στον τόπο καταγωγής του για να ξαναπέσει πάνω στον έρωτα της ζωής του, αυτόν που ως κοριτσάκι άφησε πίσω, για να ξανατραυματιστεί θανάσιμα από τον ίδιο έρωτα που δεν ξεπεράστηκε ποτέ, για να παλέψει ο αρσενικός εαυτός με τον θηλυκό μέσα στο ίδιο σώμα, όπου η συνύπαρξη και η σφαγή είναι αναπόφευκτες, ακόμα και σε άτομα που γεννιούνται και πεθαίνουν με την ίδια ταυτότητα. Μια ιστορία για τον παράφορο έρωτα και τη βία του.

qntm – Δεν υπάρχει υποδιεύθυνση αντιμιμιδίων (μτφρ. Δέσποινα Κανελλοπούλου, εκδ. Δώμα)

Η επικεφαλής της Υποδιεύθυνσης Αντιμιμιδίων του Οργανισμού Αγνώστων για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, θα κληθεί σε μια έκτακτη συνάντηση με τον προϊστάμενό της, όπου θα βρεθεί αντιμέτωπη με την κατηγορία της κατασκοπείας. Η προσπάθεια να αποδείξει την αθωότητά της μοιάζει μάταιη. Ο επί χρόνια προϊστάμενός της επιμένει πως, όχι μόνο δεν την γνωρίζει, αλλά και ότι «δεν υπάρχει Υποδιεύθυνση Αντιμιμιδίων» στον Οργανισμό. Τα αντιμιμίδια είναι οντότητες που διαγράφουν κάθε ίχνος της παρουσίας τους. Κάποια είναι άκακα, κάποια όχι και τόσο. Πώς γίνεται όμως να αναχαιτίσεις κάτι που είναι αδύνατο να το εντοπίσεις;

Πώς γίνεται να πολεμήσεις έναν εχθρό όταν δεν έχεις αντιληφθεί καν ότι βρίσκεσαι σε πόλεμο; Ένα μυθιστόρημα αιχμής δια χειρός «κουάντουμ» όπως προφέρεται στα ελληνικά το διαδικτυακό ψευδώνυμο του συγγραφέα που μέσα από μια περιπετειώδη αφήγηση αποτυπώνει τα πολλαπλά μέτωπα στα οποία διεξάγεται ο πόλεμος ιδεών στην εποχή μας. (Είναι «τρελή» η ιστορία πίσω από τις λέξεις, διαβάστε την εδώ, λειτουργεί ιδανικά ως μπάσιμο στο σύμπαν ενός βιβλίου που ορισμένοι το θεωρούν ως το σημαντικότερο και πιο «συμβαίνει τώρα» βιβλίο που θα εκδοθεί φέτος και στη χώρα μας επιτέλους).

Πολ Λιντς – Πιο πέρα από τη θάλασσα (μτφρ. Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Gutenberg)

Πιεσμένος από χρέη ο Μπολίβαρ, έμπειρος ψαράς, βγαίνει με τη βάρκα του στον Ειρηνικό, παρά τις προειδοποιήσεις για έντονη κακοκαιρία. Από ανάγκη παίρνει μαζί του για βοηθό τον μόνο πρόθυμο να τον ακολουθήσει, τον νεαρό Χέκτορ. ῾Η καταιγίδα ξεσπά και γρήγορα βρίσκονται χαμένοι στον ωκεανό. Χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας και έχοντας ελάχιστες ελπίδες σωτηρίας, αναγκάζονται να παλέψουν όχι μόνο με τα κύματα, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό και όσα τους στοιχειώνουν.

Το αμέσως προηγούμενο μυθιστόρημα του σημαντικού Ιρλανδού συγγραφέα που βραβεύτηκε με Booker το 2023 (και μίλησε στο NEWS 24/7) για το το βιβλίο «Το Τραγούδι του Προφήτη (μτφρ. Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Gutenberg).

Ρένα Λούνα – Αγαπητή μαρμάρινη πλάκα (εκδ. Ίκαρος)

Μια φοιτήτρια συνδέεται ερωτικά με τον παντρεμένο καθηγητή δημιουργικής γραφής. Στο πρόσωπό του βρίσκει έναν άνθρωπο που δεν θα την πρόδιδε ποτέ. Έμπιστο, σιωπηλό, ακέραιο· ίδιο με μαρμάρινη πλάκα. Οι επιστολές που του γράφει αποτυπώνουν τη ζωή της στο Παρίσι, την ιδιότυπη σχέση τους και τη σταδιακή της κατάρρευση που θα την οδηγήσει στο ψυχιατρείο. Δέκα χρόνια μετά, παντρεμένη πλέον, ζει στο νησί όπου μεγάλωσε δουλεύοντας στο οικογενειακό εστιατόριο.

Όταν ένας παλιός της φίλος και γκαλερίστας, ζητά να συμπεριλάβει αυτές τις επιστολές σε μια έκθεση με τίτλο «Σύγχρονες καλλιτέχνιδες που τρελάθηκαν», το παρελθόν ξυπνά με τρόπο ανεξέλεγκτο. Δεύτερη συγγραφική κατάθεση για τη συγγραφέα μετά το προ τριετίας ντεμπούτο Οι αλεπούδες του Περ-Λασαίζ (εκδ. Ο Μωβ Σκίουρος) που συζητήθηκε δεόντως.

Μαρία Ξυλούρη – Υφάντρα (εκδ. Μεταίχμιο)

H Μπιάνκα, µια νεαρή υφάντρα, το σκάει από τον βάναυσο σύζυγό της χωρίς σχέδιο ή καταφύγιο. Ένας εκκεντρικός ξένος, ο κύριος Τέιλορ, τη βρίσκει να περιφέρεται µόνη της και της προσφέρει κάτι που µοιάζει µε σωτηρία – για κείνον είναι µια απλή χειρονοµία, για κείνην είναι τα πάντα. Όταν χρόνια αργότερα η γυναίκα του κυρίου Τέιλορ αρρωσταίνει βαριά, η Μπιάνκα, για να ανταποδώσει τη χάρη που της έγινε, θα επικαλεστεί για τη θεραπεία της έναν θρύλο που περνάει από µάνα σε κόρη και εγγονή εδώ και γενεές ολόκληρες. Ένα βιβλίο που μιλά για έναν θρύλο που μεταφέρεται από μάνα σε κόρη και εγγονή εδώ και αμέτρητες γενιές. Το πρώτο μιας νέας σειράς της Μαρίας Ξυλούρη.

Γιούρι Ολέσα – Ζήλια (μτφρ. Νιόβη Ζαμπούκα, εκδ. Αντίποδες)

Τα πρώτα χρόνια της ρωσικής επανάστασης, δύο αντίθετες δυνάμεις βρίσκονται σε σύγκρουση: από τη μια η θετικότητα της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, κι από την άλλη η νοσταλγία, η συνομωσία των χαμένων συναισθημάτων της εποχής που τελειώνει. Ο Αντρέι Μπάμπιτσεφ, πρότυπο του νέου σοβιετικού τεχνοκράτη, έχει περιμαζέψει στο σπίτι του τον περιθωριακό, ανασφαλή και ευαίσθητο Καβαλέροφ, ο οποίος τον ζηλεύει βαθιά αλλά παράλληλα τον περιφρονεί γιατί έχει χάσει το πάθος και την ποιητική ευαισθησία του παλιού αιώνα. Το ξακουστό βιβλίο ενός από τους πιο ιδιότυπους και αντιφατικούς λογοτέχνες της Ρωσίας του Μεσοπολέμου.

Ρέιτσελ Ριντ – Heated Rivalry-Καυτή σύγκρουση (μτφρ. Γεωργία Οικονομοπούλου, Κλειδάριθμος)

Τίποτα δεν μπορεί να αποσπάσει τον επαγγελματία παίκτη του χόκεϊ Σέιν Χόλαντερ από το παιχνίδι. Είναι πλέον αρχηγός της ομάδας των Montreal Voyageurs και δεν θα αφήσει τίποτα να το υπονομεύσει αυτό – ειδικά τον πιο μισητό και… καυτό αντίπαλό του. Αρχηγός των Boston Bears, ο Ίλια Ρόζανοφ είναι το άκρως αντίθετο του Σέιν. Ταλαντούχος και αλαζόνας στον ίδιο βαθμό, ο αυτοαποκαλούμενος βασιλιάς του πάγου είναι ανίκητος παίκτης – για όλους εκτός από τον Σέιν.

Επίσημα είναι εχθροί. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, δεν αντέχουν ο ένας μακριά από τον άλλον. Η θρυλική ερωτική ιστορία δύο αντιπάλων στον ανταγωνιστικό κόσμο του επαγγελματικού χόκεϊ, Ή, αν προτιμάτε, το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη, εκκωφαντικά επιτυχημένη σειρά. Η μεταφράστριά του μίλησε στο OneMan. 

Γιώργος Συμπάρδης – Νύχτες με την Κάλλη (εκδ. Μεταίχμιο)

Ένας συγγραφέας -ο αφηγητής- συναντά την ηρωίδα του. Το ντύσιμό της μιας μόδας περασμένης κι η γοητεία της σαν βγαλμένη από ασπρόμαυρη γαλλική ταινία. Οι τέσσερις νύχτες των συναντήσεών τους, οι ιστορίες της ζωής της μέσα από τις αναθυμιάσεις του αλκοόλ, και η αμφισβήτηση των αισθημάτων του αφηγητή από ένα πρόσωπο που έρχεται από το παρελθόν. Η περιπλοκότητα της σύνδεσης με τον άλλο μέσα από τα μάτια του πολυβραβευμένου Γιώργου Συμπάρδη.

Ελισάβετ Χρονοπούλου – Επί σκοπώ πλουτισμού (εκδ. Πόλις)

Ένα τηλεφώνημα από ένα δημόσιο νοσοκομείο. Ένας άγνωστος νεκρός. Μια διαθήκη. Μια απροσδόκητη κληρονομιά. Κι ένα γράμμα που αποκαλύπτει μια παλιά ιστορία, ένα έγκλημα που έμεινε ατιμώρητο, μια εξέγερση στο άδικο που πήρε το σκοτεινό μονοπάτι της αυτοδικίας. Ένα γαϊτανάκι βίας που εξερευνά τη διττή δύναμη του αισθήματος δικαίου.

Σ’ αυτά τα θολά νερά βρίσκεται παγιδευμένος ο αφηγητής του βιβλίου, σε μια Ελλάδα 80 χρόνων μετά, ανιστόρητο παιδί της λήθης, αντιμέτωπος με ένα άγνωστο παρελθόν που ξυπνάει για να του αποκαλύψει πως είναι κι ο ίδιος μέρος του. Ένα συνταρακτικό βιβλίο από την -ορμώμενη από την ανεπούλωτη πληγή του δοσιλογισμού στη χώρα μας- Ελισάβετ Χρονοπούλου, το επίμετρο του οποίου υπογράφει ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.