AP Photo/Gill Allen, File
ΛΙΣΤΕΣ

7 μεγάλοι ερμηνευτές του rock

Από τον Robert Plant στον David Bowie. Το PopCode παρουσιάζει 7 κορυφαίους ερμηνευτές της rock μουσικής, από τα 60ties μέχρι σήμερα

Το μουσικό κίνημα που προέκυψε στη δεκαετία του ’60 από τη συνάντηση της μαύρης αμερικάνικης μουσικής (blues, soul, rhythm & blues, gospel, rock and roll) με τη λευκή folk μουσική και ονομάστηκε στη συνέχεια rock, αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία εκφράστηκαν δεκάδες διαφορετικά ρεύματα και απόψεις, δημιουργώντας ξεχωριστές ταυτότητες στη σύνθεση, την εκτέλεση και την ερμηνεία. Η έννοια rock κατάφερε να στεγάσει με επιτυχία όλες τις κατά καιρούς αναζητήσεις πάνω στις αρμονίες και τις φόρμες, διαμορφώνοντας έτσι μια αυτόνομη κουλτούρα, που όμως διαρκώς εξελίσσεται.

Σε αυτό τον ιδιαίτερο κόσμο, πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν οι frontmen, οι τραγουδιστές του rock, αυτοί που με το ερμηνευτικό τους ταλέντο πρωταγωνίστησαν τόσο μέσα στα στούντιο, όσο και – κυρίως – στις live εμφανίσεις τους, μαγεύοντας και καθηλώνοντας το ακροατήριό τους διαχρονικά, στην πενηντάχρονη πορεία του σημαντικότερου σύγχρονου μουσικού κινήματος. Το PopCode παρουσιάζει επτά μεγάλους rock τραγουδιστές, που με την ερμηνεία τους σφράγισαν την εποχή τους, ανοίγοντας παράλληλα νέους ορίζοντες για τις επόμενες γενιές.  

1. Robert Plant

 

Όνομα: Robert Anthony Plant

Γεννήθηκε: 20-8-1948 στο West Bromwich της Αγγλίας

Μουσικά είδη: hard rock, ψυχεδελικό rock, blues, folk rock

Μουσικά σχήματα: Band of Joy, Led Zeppelin, The Honeydrippers, Page & Plant, Strange Sensation

Η σημαντικότερη φωνή της rock μουσικής, ο μεγαλύτερος frontman της δεκαετίας του ’70 και μία από τις μορφές που άλλαξαν για πάντα την ερμηνευτική φόρμα του blues, ανοίγοντας παράλληλα διάπλατα το δρόμο για την κυριαρχία του hard rock και την εμφάνιση του heavy metal. Πλαισιωμένος από τρεις πραγματικούς μουσικούς γίγαντες, τον Jimmy Page στην κιθάρα, τον John Paul Jones στο μπάσο και τον John Bonham στα τύμπανα, ο Robert Plant χρωμάτισε με έναν ιδιαίτερο και αξεπέραστο τρόπο το ταξίδι του blues μέσα από ψυχεδελικούς και μυστικιστικούς δρόμους, το περιπλάνησε στους σκανδιναυικούς και κέλτικους θρύλους για να το οδηγήσει τελικά στον progressive ήχο του πρωτοεμφανιζόμενου hard rock, οριοθετώντας τις καινούργιες σκληρές μουσικές φόρμες που επηρέασαν αμέτρητες μπάντες σε όλο τον κόσμο.

Το μεγάλο εύρος της φωνής του μπορεί να συγκριθεί μόνο με αυτό του Ian Gillan, του άλλου μεγάλου τενόρου του rock. Η δύναμη, η εκφραστικότητα, αλλά και η υπέροχη χροιά του σχεδόν οπερικού Plant, αποτυπώθηκαν σε μια σειρά ιστορικών τραγουδιών, όπως το «Immigrant song», το «Rock ‘n Roll», το «Whole Lotta Love», το «Kashmir» και βέβαια το «Stairway to Heaven», οι στίχοι του οποίου είναι δικό του δημιούργημα. Η πορεία του, από τους New Yardbirds και τους Led Zeppelin, μέχρι τους Honeydrippers και τις συνεργασίες του με τον Jimmy Page, είναι γεμάτη από σπάνιας ομορφιάς φωνητικά, αλλά και αναζητήσεις στις μουσικές όλου του κόσμου, από το Μαρόκο και την Ινδία, μέχρι τις ρίζες του blues και όλες τις μορφές της εξέλιξής του.
Βίντεο: Led Zeppelin / Babe I’m gonna leave you

 

2. Ian Gillan

 

Όνομα: Ian Gillan

Γεννήθηκε: 19-8-1945 στο Λονδίνο της Αγγλίας

Μουσικά είδη: hard rock, heavy metal

Μουσικά σχήματα: Episode Six, Deep Purple, Ian Gillan Band, Gillan, Black Sabbath, Gillan – Glover

Ο τραγουδιστής με το μεγαλύτερο εύρος φωνής σε ολόκληρη τη rock σκηνή. Ένα αυθεντικό ταλέντο που αναδείχθηκε μέσα από τη συμμετοχή του στη σούπερ μπάντα των Deep Purple, εκτοξεύοντας τα φωνητικά σε άλλες διαστάσεις, μέσα από περίπλοκες τεχνικές που του έδιναν τη δυνατότητα να ανεβοκατεβαίνει στις κλίμακες με μια πρωτόγνωρη για το rock ευκολία. Ο Ian Gillan έφερε πραγματική επανάσταση στην ερμηνεία με τα υπέροχα φαλτσέτα και τις μοναδικές του κορώνες, αλλά και την μελωδική, στιβαρή του χροιά ως τενόρος. «Φυσικά τοποθετημένος» όσο ελάχιστοι τραγουδιστές και – σε αντίθεση με τον Plant – πάντοτε σεμνός στη σκηνή, δεν έγινε ποτέ του ο πρωταγωνιστής frontman. Όμως κατάφερε να χαρακτηρίσει με την παρουσία του ολόκληρη την πρώτη γενιά του hard rock, υπηρετώντας στη συνέχεια από την πρώτη γραμμή και το heavy metal, με τους «Ian Gillan Band» αλλά και με το σύντομο πέρασμά του από τους Black Sabbath.

Υπήρξε ο πρώτος – και μακράν καλύτερος – Ιησούς στην αρχική ηχογράφηση της ροκ όπερας του Andrew Lloyd Webber, «Jesus Christ Superstar», αλλά όταν του ζητήθηκε να πρωταγωνιστήσει και στην ομώνυμη ταινία, αρνήθηκε, για να μπορέσει να περιοδεύσει με τους Deep Purple στην Άπω Ανατολή (με αποτέλεσμα το κορυφαίο live LP στην ιστορία του hard rock, το «Made in Japan»). Έντυσε με στίχους τις περισσότερες συνθέσεις των Purple και άφησε κληρονομιά μερικές από τις συγκλονιστικότερες ερμηνείες σε τραγούδια όπως το «Child in time», το «Smoke on the Water», το «Strange kind of woman» και το «Highway Star».

Βίντεο: Deep Purple / Child in time

 

3. Roger Daltrey

 

Όνομα: Roger Harry Daltrey

Γεννήθηκε: 1-3-1944 στο Λονδίνο της Αγγλίας

Μουσικά είδη: rock, blues rock, hard rock, art rock

Μουσικά σχήματα: The Who, The RD Crusaders

Ένας από τους κορυφαίους ερμηνευτές του rock, χωρίς καμία αμφιβολία ο frontman με την περισσότερη ενέργεια στη μουσική σκηνή της δεκαετίας του ’70, ο ανασφαλής και ντροπαλός Roger που μέσα σε ελάχιστα χρόνια προκάλεσε – μαζί με το «τρελοκομείο» Townshend – όσο ελάχιστοι τα βρετανικά παραδοσιακά στάτους, ξεσαλώνοντας κυριολεκτικά στις ζωντανές εμφανίσεις των Who. Πλαισιωμένος και αυτός από μεγάλους βιρτουόζους, όπως ο John Entwistle στο μπάσο και ο Keith Moon στα τύμπανα και έχοντας δίπλα του μια πραγματική συνθετική ιδιοφυΐα, τον κιθαρίστα Pete Townshend, ο Daltrey είχε το προνόμιο να τραγουδήσει πρώτος rock όπερα, ηχογραφώντας αριστουργήματα όπως το «Tommy» και η «Quadrophenia». Η φωνητική πορεία του ακολούθησε με μοναδικό τρόπο τις progressive προσεγγίσεις της μπάντας και ξεκλείδωσε ανεξερεύνητες αρμονίες και τεχνικές, επηρεάζοντας με τις κραυγές και τη δύναμη της χροιάς του, κινήματα όπως το hard rock («Baba O’Riley»), το punk («My Generation») και το art rock («We’re not gonna take it / See me, Feel me»).

Η διαφάνεια αλλά και η ευκολία με την οποία κινήθηκε σε όλους τους διαφορετικούς δρόμους του rock, αρχίζοντας από το καθαρόαιμο blues, περνώντας στο hard rock και καταλήγοντας στις οπερικές αναζητήσεις του Townshend, τον καταξίωσαν ως πρότυπο τραγουδιστή για μπάντες όπως οι MC5, οι Stooges, οι Ramones, οι Clash, αλλά και καλλιτέχνες όπως οι Peter Gabriel, David Bowie και Roger Waters. Τα studio LPs των Who είναι όλα σταθμοί στην ιστορία και εξέλιξη του rock, όμως προτιμήστε να τον απολαύσετε σε live εμφανίσεις, εκεί που η υπέροχη φωνή του συμβάδιζε με την εικόνα του απόλυτου Νάρκισσου πάνω στη σκηνή.

Βίντεο: The Who / Baba O’Riley

 

4. Eric Burdon

 

Όνομα: Eric Victor Burdon

Γεννήθηκε: 11-5-1941 στο Newcastle της Αγγλίας

Μουσικά είδη: rock, ψυχεδελικό rock, blues rock, rhythm & blues, funk rock

Μουσικά σχήματα: The Animals, War

Ο μοναδικός λευκός που τραγούδησε τα blues σαν νέγρος. Ο μεγαλύτερος ερμηνευτής του λευκού rhythm & blues, o καλλιτέχνης που μαζί με τον θρυλικό κιμπορντίστα των Animals, Alan Price, μετέφερε στο βρετανικό rock των 60ties ολόκληρη τη μουσική παράδοση της Αμερικής, με επιρροές από την country, το folk, το rock ‘n roll, τη soul, τα gospel, την jazz και τα blues της Νέας Ορλεάνης. Η φωνή του Eric Burdon υπήρξε ένα από τα μεγάλα όπλα της πρώτης «British Invasion», κατακτώντας την Αμερική μαζί με τους Beatles, τους Stones, τους Kinks, τους Moody Blues και άλλους. Συγκλονιστικός performer πάνω στη σκηνή, οριοθέτησε τη λευκή blues σκηνή, διαμορφώνοντας με την υπέροχη φωνή του ερμηνευτικές φόρμες άγνωστες μέχρι τότε, μη διστάζοντας να τραγουδήσει όλους τους μεγάλους νέγρους των 40ties και 50ties, γεμίζοντας με «ηλεκτρική» αδρεναλίνη τη μεγάλη προσφορά των Animals στο rock, τον μοναδικό δηλαδή ήχο του rhythm & blues που στη συνέχεια απογειώθηκε από μπάντες όπως οι Yardbirds, οι Paul Butterfield Blues Band, οι Canned Heat και πολλοί άλλοι.

Μετά τη διάλυση των Animals, ο Eric Burdon περιπλανήθηκε στην ψυχεδέλεια, στο funk, στη soul και στην έθνικ, παρέμεινε όμως πάντα πιστός στις «διδαχές» του Bo Diddley, του Ray Charles και του John Lee Hooker, μεταφέροντας σε όλες τις άκρες της γης – και στην Ελλάδα κατ’ επανάληψη – το κήρυγμα του rhythm & blues μέσα από τα μοναδικά, αξεπέραστα φωνητικά του, που επηρέασαν μια ολόκληρη στρατιά νέων καλλιτεχνών και ερμηνευτών της rock μουσικής.

Βίντεο: The Animals / Boom boom

 

5. Paul McCartney

 

Όνομα: James Paul McCartney

Γεννήθηκε: 18-6-1942 στο Λίβερπουλ της Αγγλίας

Μουσικά είδη: rock, ψυχεδελικό rock, pop

Μουσικά σχήματα: The Quarrymen, The Beatles, Wings, the Fireman

Ένα υπέροχο φωνητικό βελούδο συνδυασμένο με την πιο γλυκιά χροιά που γέννησαν ποτέ το ροκ και η ποπ εις τους αιώνας των αιώνων αμήν. Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές στην ιστορία του ροκ και μαζί με τον Τζον Λένον, με απόσταση το μεγαλύτερο συνθετικό δίδυμο της σύγχρονης μουσικής. Ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ μας χάρισε πολύπλοκες συνθέσεις, ανακάλυψε άγνωστα για το ροκ εν ρολ ακόρντα, έπαιξε αξεπέραστο μπάσο και ζωγράφισε πάνω στα τάστα του πιάνου, κάνοντας τις νότες να υποκλιθούν μπροστά του και να υπηρετήσουν το μεγαλείο της ιδιοφυίας του. Ακολούθησε με τους υπόλοιπους Beatles την πιο θαυμαστή μουσική πορεία που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, αφήνοντας πίσω του πληθώρα αριστουργημάτων και μια ατελείωτη σειρά μοναδικών ερμηνειών. Χωρίς πολλές τρέλες πάνω στη σκηνή, «κέντησε» τον θρύλο της φωνής του κυρίως μέσα στα στούντιο, «περπατώντας» πάνω σε μια τεράστια γκάμα θεμάτων: ροκ εν ρολ, μπαλάντες, ψυχεδέλεια, καθαρόαιμο ροκ, rhythm & blues, hard rock.

Το συνθετικό και ερμηνευτικό του χάρισμα έλαμψε και μετά τη διάλυση των «σκαθαριών» στην μουσική καριέρα που ακολούθησε, πρώτα με την παρέα των Wings και κατόπιν στους δικούς του πειραματισμούς. Η παρουσία του στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου πριν δυο χρόνια συγκίνησε και ξεσήκωσε την υφήλιο, αποδεικνύοντας ότι ο ίδιος συνεχίζει να εκπροσωπεί και να μεταφέρει το αιώνιο χαμόγελο της ομορφιάς των Beatles, την φινέτσα και την κομψότητα της τεράστιας πολιτιστικής τους κληρονομιάς.

Βίντεο: The Beatles – Abbey Road Medley

 

6. Freddie Mercury

 

Όνομα: Farrokh Bulsara

Γεννήθηκε: 5-9-1946 στο Stone Town της Ζανζιβάρης

Πέθανε: 24-11-1991 στο Λονδίνο της Αγγλίας

Μουσικά είδη: rock, progressive rock, glam rock, hard rock

Μουσικά σχήματα: Ibex, Queen

Ο Μέρκιουρι υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της ροκ μουσικής, με μοναδική ενέργεια πάνω στη σκηνή και μια εκπληκτική από άποψη δυνατοτήτων φωνή. Παρά το γεγονός ότι ήταν βαρύτονος, το φωνητικό του εύρος που εκτεινόταν σε 4 οκτάβες, του πρόσφερε απεριόριστες δυνατότητες. Οι περισσότερες ερμηνείες του έγιναν με φωνή τενόρου, ενώ η φυσική του τοποθέτηση ήταν εντυπωσιακή, επιτρέποντάς του να παράγει με θαυμάσιο αποτέλεσμα κορώνες σοπράνο. Η δυνατή και κρυστάλλινη χροιά του συνοδευόταν πάντοτε από μια εξαιρετική τεχνική (αν και ήταν ένα αυθεντικό ταλέντο που δεν πήγε ποτέ σε ωδείο), η οποία έδινε εκπληκτικής ομορφιάς και τελειότητας αλλαγές στο ύφος και το στιλ των μουσικών φράσεων. Έγραψε μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια της δεκαετίας του ’70, όπως το αριστουργηματικό «Bohemian Rhapsody» και το πασίγνωστο «We are the champions».

Υπηρέτησε στον υπέρτατο βαθμό το progressive rock στη δεκαετία του ’70 με τους Queen, ηχογραφώντας εκπληκτικά άλμπουμ όπως το «Sheer heart attack» και φυσικά το «A night at the Opera», ένα LP σταθμό στην ιστορία του ροκ, ενώ πειραματίστηκε με το glam, το hard και το soft rock, πάντοτε με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Με το LP «The Game», αυτός και η μπάντα άλλαξαν πορεία, εξερευνώντας διαφορετικές φόρμες και στιλ, όπως το funk, το ποπ και τη χορευτική μουσική, για να επιστρέψουν αργότερα ξανά στους παραδοσιακούς ήχους του ροκ. Ο θάνατός του άφησε ορφανή τη ροκ σκηνή από έναν μοναδικό performer. Ακούστε οπωσδήποτε το διπλό «Live Killers», με τον Φρέντι Μέρκιουρι στην κορυφαία ίσως ζωντανή του ηχογράφηση.

Βίντεο: Queen / Fat bottomed girls

 

7. David Bowie

 

Όνομα: David Robert Jones

Γεννήθηκε: 8-1-1947 στο Λονδίνο της Αγγλίας

Μουσικά είδη: rock, glam rock, art rock, experimental, pop rock, λευκή soul

Μουσικά σχήματα: The Konrads, The King Bees, The Manish Boys, The Spiders from Mars, The Riot Squad, Tin Machine

Μια πραγματική ιδιοφυΐα, ίσως ο μεγαλύτερος «χαμαιλέοντας» του rock, αφού στη διάρκεια της 40χρονης καριέρας του δε δίστασε να φλερτάρει με όλες τις διαφορετικές μουσικές τάσεις, αφήνοντας το προσωπικό του στίγμα σε καθεμία από αυτές. Πρωτοπόρος συνθέτης και στιχουργός, αλλά και ο κορυφαίος βαρύτονος του rock, σημάδεψε με τις ερμηνείες του νέα μουσικά ρεύματα, όπως το glam rock, τη λευκή soul και την art rock, πρωταγωνιστώντας σε όλες τις πειραματικές αναζητήσεις των 70ties και 80ties. Η σκηνική του παρουσία έφερε μια νέα εποχή στο rock, αφού ανέτρεψε όλα τα μέχρι τότε καθιερωμένα, διαμορφώνοντας νέο στιλ και επηρεάζοντας άπειρους καλλιτέχνες και μπάντες. Ο Bowie διοχέτευσε με μοναδικό τρόπο την αμφισεξουαλικότητά του στα φωνητικά του, καλλιέργησε νέες συνήθειες στην ερμηνεία των τραγουδιών του και έφερε πραγματική επανάσταση στη χρήση των R & B riffs, προσανατολίζοντας το rock στα νέα μονοπάτια του punk και αργότερα του new wave.

Η φωνή του εξερεύνησε τον ρομαντισμό (Lady grinning soul), την ψυχεδέλεια (Five Years), το progressive rock (Space Oddity), το glam (Diamond dogs), τη λευκή soul (Young Americans), την ηλεκτρονική rock (Heroes), το new wave (Boys keep swinging), την post – punk (Scary Monsters and Super Creeps), την pop (Let’s dance) και ένα σωρό άλλα είδη, προσαρμόζοντας και επαναπροσδιορίζοντας κάθε φορά τη χαρακτηριστική – και υπέροχη – ερμηνεία του με μοναδική ευκολία και επιτυχία. Πότε ως «Major Tom», πότε ως «Ziggy Stardust», πότε ως «Aladdin Sane» και πότε ως «The man who sold the world», ο David Bowie είναι σταθμός στην συνεχή εξέλιξη της rock μουσικής και ένας από τους κορυφαίους performer της.

Βίντεο: David Bowie / Five years

 

* Με χαρά μου θα διαβάσω στα σχόλια τις δικές σας προτιμήσεις, αρκεί αυτό να γίνει με σεβασμό στις επιλογές των υπόλοιπων. Το έχω ξαναγράψει, δεν θεωρώ τον εαυτό μου αυθεντία σε τίποτα. Μου αρέσει η μουσική και με ενθουσιάζει να γράφω θέματα σχετικά με αυτήν. Δεν με ενδιαφέρει να «επιβάλλω» τα προσωπικά μου γούστα σε κανέναν. Αντίθετα, είναι πολύ ωραίο να μαζεύονται διάφορες γνώμες, ενίοτε διαφορετικές, ώστε να αλληλοσυμπληρώνονται οι γνώσεις και τα ακούσματά μας. Σας ευχαριστώ.