Γιατί λείπει φέτος το Χόλιγουντ από τις Κάννες;

Το Χόλιγουντ δεν θα φτάσει φέτος στις Κάννες. Το σημαντικότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ του κόσμου ξεκινά σήμερα 12 Μαΐου, με ένα πρόγραμμα νέων ταινιών από μερικούς από τους πιο καταξιωμένους δημιουργούς του παγκόσμιου arthouse σινεμά — Pedro Almodóvar, Asghar Farhadi, Paweł Pawlikowski, Cristian Mungiu — αλλά χωρίς ούτε μία ταινία από μεγάλο αμερικανικό στούντιο. Δεν θα υπάρξει κανένα κόκκινο χαλί αντίστοιχο με την περσινή πρεμιέρα του Mission: Impossible – The Final Reckoning ή παλαιότερες πρεμιέρες στις Κάννες, όπως το Top Gun: Maverick και το Mad Max: Fury Road.

Γυρίζουν οι Κάννες την πλάτη στο Χόλιγουντ; Όχι ακριβώς.

Υπάρχουν αμερικανικές ταινίες στο πρόγραμμα. Στο διαγωνιστικό τμήμα, ο Ira Sachs παρουσιάζει το μουσικό fantasy The Man I Love, με πρωταγωνιστή τον Rami Malek, ενώ ο James Gray φέρνει το Paper Tiger, με τη Scarlett Johansson και τον Adam Driver. Εκτός συναγωνισμού, ο John Travolta κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το Propeller One-Way Night Coach, ένα προσωπικό project γύρω από την αεροπλοΐα, ενώ ο Andy Garcia σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο αστυνομικό δράμα Diamond.

Θα υπάρξει επίσης ο εορτασμός των 25 χρόνων του franchise The Fast & Furious.

Θα πραγματοποιηθεί, συγκεκριμένα, μεταμεσονύκτια προβολή της πρώτης ταινίας την Τετάρτη 13 Μαΐου στο Grand Théâtre Lumière του Palais des Festivals, με την παρουσία των πρωταγωνιστών Vin Diesel, Jordana Brewster και Michelle Rodriguez, μαζί με τον παραγωγό Neal H. Moritz και τη Meadow Walker, κόρη του αείμνηστου πρωταγωνιστή της ταινίας, Paul Walker.

Αυτό που λείπει είναι τα τεράστια, ακριβά στουντιακά tentpoles — οι εμπορικές υπερπαραγωγές που λειτουργούν ως το πιο λαϊκό αντίβαρο στο παραδοσιακό μενού των Καννών από σοβαρό auteur σινεμά.

Τα στούντιο φοβούνται όλο και περισσότερο το ρίσκο των φεστιβάλ

Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στις Κάννες. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, τον περασμένο Φεβρουάριο, είχε επίσης εμφανή απουσία στουντιακών παραγωγών, προς μεγάλη απογοήτευση όσων κυνηγούν τις εμφανίσεις των σταρ στην πόλη.

Η διευθύντρια της Berlinale, Tricia Tuttle, έχει υποστηρίξει πως τα μεγάλα χολιγουντιανά στούντιο γίνονται όλο και πιο επιφυλακτικά στο να κάνουν πρεμιέρα μεγάλες ταινίες σε φεστιβάλ, φοβούμενα ότι μια αρνητική υποδοχή, ή ένας άβολος κύκλος δημοσιότητας, μπορεί να βλάψει τις εισπρακτικές προοπτικές μίας ταινίας μήνες πριν από την κυκλοφορία της.

Αναφέρθηκε, εν μέρει, στο Φεστιβάλ Βενετίας του 2024, όπου η Warner Bros. παρουσίασε το Joker: Folie à Deux, το μουσικό sequel του Joker από τον Todd Phillips. Η κριτική υπήρξε σκληρή. Το sequel έφτασε τελικά περίπου τα 200 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, πολύ κάτω από τις προσδοκίες και από τον αναφερόμενο προϋπολογισμό του. Οι χλιαρές κριτικές από τις Κάννες για το Indiana Jones and the Dial of Destiny, επίσης, ίσως έπληξαν την πορεία της ταινίας, κάνοντάς την —με την προσαρμογή στον πληθωρισμό— την πιο αδύναμη εισπρακτικά ταινία του franchise.

Η πολιτική είναι ένας ακόμη παράγοντας. Τα μεγάλα φεστιβάλ έχουν γίνει σημεία ανάφλεξης για διαμαρτυρίες και δημόσιες αντιπαραθέσεις, με τις συνεντεύξεις Τύπου να εκτρέπονται συχνά σε ερωτήσεις για τη Γάζα, τον Trump και το Ιράν. Στο Βερολίνο φέτος, οι πολιτικές εντάσεις επισκίασαν κάποιες στιγμές τη συζήτηση γύρω από τις ίδιες τις ταινίες. Για τα χολιγουντιανά στούντιο, ο κίνδυνος να εμπλακούν οι σταρ ή τα πρότζεκτ τους σε διχαστικές παγκόσμιες συζητήσεις μπορεί απλώς να είναι μεγαλύτερος από το όφελος μίας μεγάλης φεστιβαλικής πρεμιέρας.

Οι auteurs στο επίκεντρο

Χωρίς τα μεγάλα στούντιο, οι Κάννες φέτος επενδύουν ακόμη περισσότερο στο διεθνές auteur σινεμά. Ο Farhadi —δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ για το A Separation και το The Salesman— επιστρέφει με το Parallel Tales, ένα δράμα τοποθετημένο στο Παρίσι, με την Isabelle Huppert, την Catherine Deneuve και τον Vincent Cassel.

Ο μετρ του μελοδράματος του ισπανικού σινεμά, Almodóvar, εξακολουθεί να διεκδικεί τον πρώτο του Χρυσό Φοίνικα, το κορυφαίο βραβείο των Καννών, με το Bitter Christmas (Πικρές Γιορτές), ένα δράμα για μία γυναίκα που εγκαταλείπεται από τον σύντροφό της μέσα στην εορταστική περίοδο. Είναι η έβδομη ταινία του που συμμετέχει στο βασικό διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ.

Ο Ρώσος σκηνοθέτης Andrey Zvyagintsev τώρα, που απουσίαζε για καιρό από την Κρουαζέτ, επιστρέφει με το Minotaur, την ιστορία ενός επιχειρηματία που βλέπει τον κόσμο του να καταρρέει.

Ο László Nemes επιστρέφει με το Moulin, τοποθετημένο στη ναζιστικά κατεχόμενη Γαλλία, με τον Lars Eidinger στον ρόλο του Klaus Barbie, του λεγόμενου Χασάπη της Λυών.

Ο Pawlikowski παρουσιάζει το Fatherland, τη βιογραφική ταινία του για τον Thomas Mann, με τους Hanns Zischler και Sandra Hüller, ενώ ο Βέλγος auteur Lukas Dhont ακολουθεί το υποψήφιο για Όσκαρ Close με το Coward, που εκτυλίσσεται στα χαρακώματα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Mungiu, που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα με το ντεμπούτο του 4 Months, 3 Weeks and 2 Days, κάνει το αγγλόφωνο ντεμπούτο του με το Fjord, φέρνοντας μαζί τον Sebastian Stan και τη Renate Reinsve σε ένα δράμα για ένα ζευγάρι του οποίου η νέα ζωή στην αγροτική Νορβηγία παίρνει σκοτεινή τροπή.

Η Γερμανία επιστρέφει επίσης δυναμικά. Μετά το Sound of Falling της Mascha Schilinski, που κέρδισε πέρσι το Βραβείο της Επιτροπής, μια ακόμη Γερμανίδα auteur, η Valeska Grisebach, μπαίνει στο διαγωνιστικό των Καννών με το The Dreamed Adventure, την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία μετά το Western του 2017, που είχε κερδίσει το βραβείο του τμήματος Un Certain Regard στις Κάννες.

Εκτός συναγωνισμού, ο Δανός προβοκάτορας Nicolas Winding Refn καταφθάνει με το Her Private Hell, ενώ στο Un Certain Regard η ανερχόμενη Αμερικανίδα indie δημιουργός Jane Schoenbrun παρουσιάζει το Teenage Sex and Death at Camp Miasma, ένα queer slasher που ήδη συζητιέται ως πιθανή μεγάλη ανακάλυψη.

Χωρίς το Χόλιγουντ να κατακλύζει την Κρουαζέτ όμως, οι Κάννες φέτος μοιάζουν λιγότερο με παγκόσμια σκηνή marketing και περισσότερο με αυτό που υποτίθεται ότι ήταν πάντα: μία βιτρίνα για τους πιο ξεχωριστούς κινηματογραφιστές του κόσμου.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ