Οι Iron Maiden και ο Ralph Fiennes δημιούργησαν την απόλυτη μουσική στιγμή στη μεγάλη οθόνη
Το "The Number of the Beast" των Iron Maiden ντύνει ηχητικά μία από τις πιο αξέχαστες σκηνές του 28 Χρόνια Μετά: Ο Ναός των Οστών. Και ο Ralph Fiennes χορεύει τον χορό των νεκρών.
- 21 ΙΑΝ 2026
Όταν το 1978 ο κόσμος πλήρωνε για να δει τη δεύτερη από τις τρεις ταινίες της σειράς The Omen, Damien: Omen II, κανείς δεν θα περίμενε ότι θα ενέπνεε μια παρέα νεαρών αντρών από το Leyton του ανατολικού Λονδίνου, που λίγα χρόνια αργότερα θα έγραφαν ιστορία ως ένα από τα επιτυχημένα συγκροτήματα της μέταλ μουσικής.
Οι Iron Maiden κυκλοφορούν το 1982 το άλμπουμ The Number of the Beast, το πρώτο τους άλμπουμ με τον Bruce Dickinson, ο οποίος το 1981 αντικατέστησε τον Paul Di’Anno ως τραγουδιστή του συγκροτήματος. Μέσα εκεί βρίσκεται και το ομώνυμο τραγούδι, που έμελλε να γίνει ένα από τα διάσημα τραγούδια των Iron Maiden και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της heavy metal.
Το τραγούδι ξεκινά με ένα απόσπασμα από τη Βίβλο, με τη φωνή του Βρετανού ηθοποιού Barry Clayton. Πρόκειται για τις πρώτες γραμμές από την Αποκάλυψη 12:12 και τις τρεις τελευταίες από την Αποκάλυψη 13:8. Το συγκρότημα ήθελε αρχικά τον Vincent Price να διαβάσει την εισαγωγή, αλλά τα χάλασαν στα οικονομικά, αφού ο ηθοποιός ταινιών τρόμου ζητούσε πολλά περισσότερα από όσα ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν.
Σειρά είχαν οι φήμες για υπερφυσικά φαινόμενα που συνέβαιναν κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του άλμπουμ. Φώτα που άναβαν και έσβηναν μόνα τους, ανεξήγητοι θόρυβοι, ακόμα και οράματα του Σατανά, που κορυφώθηκαν με ένα τροχαίο ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη ο παραγωγός τους Martin Birch. Το κόστος της ζημιάς ανήλθε σε 666 λίρες. Πόσες ακόμη αποδείξεις χρειάζονταν όλοι για να βεβαιωθούν ότι ο Σατανάς και ο Αντίχριστος είχαν βάλει το χέρι τους στη δημιουργία του δίσκου. Δεν άργησαν, φυσικά, και οι ιεροκήρυκες και οι πολέμιοι της ροκ μουσικής να βαφτίσουν τους Iron Maiden σατανιστές. Κυρία Ελένη Λουκά δεν λέμε για εσάς.
Ο Steve Harris, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος είχε πει τότε: «Έχουν καταλάβει εντελώς λάθος. Προφανώς δεν είχαν διαβάσει τους στίχους. Απλά ήθελαν να πιστέψουν όλες αυτές τις ανοησίες ότι είμαστε σατανιστές». Ο ίδιος θα πρόσθετε: «Βασικά, αυτό το τραγούδι μιλάει για ένα όνειρο. Δεν έχει να κάνει με τη λατρεία του διαβόλου».
Dario Lopez-Mills/AP Photo
Fast forward στο 2026.
Ο Ralph Fiennes ως Δρ. Kelson στην ταινία 28 Χρόνια Μετά: Ο Ναός των Οστών, εμφανίζεται ημίγυμνος ανάμεσα σε σωρούς από ανθρώπινα οστά. Και χορεύει. Χορεύει και τραγουδάει με την ψυχή του το “The Number of the Beast” των Iron Maiden.
«Ο σεναριογράφος Alex Garland επέλεξε αυτό το τραγούδι», λέει η σκηνοθέτις της ταινίας, Nia DaCosta. «Το έγραψε στο σενάριο. Και δεν μπορείς να βρεις κάτι καλύτερο από αυτό σε μια ταινία για σατανιστές».
Πράγματι, δεν μπορείς.
Η σκηνή έπρεπε να λειτουργήσει ως αντίστιξη ανάμεσα στον κόσμο των Jimmys, της σατανιστικής συμμορίας δολοφόνων, και σε εκείνον του ζεστού και ανθρωπιστή χαρακτήρα του Fiennes.
Columbia Pictures/Sony Pictures via AP
«Θέλαμε να έχει την ίδια αίσθηση παραλογισμού και τρέλας που υπήρχε όταν γυρίζαμε τις βίαιες σκηνές των Jimmys, αλλά ταυτόχρονα να κουβαλά και τη ρομαντική πλευρά του κόσμου του Ralph. Γι’ αυτό υπάρχουν η φωτιά και οι ζεστές αποχρώσεις. Και αυτό το τραγούδι μάς έδωσε άφθονο υλικό για να δουλέψουμε», λέει η DaCosta.
Οι Iron Maiden σπάνια παραχωρούν άδεια χρήσης της μουσικής τους σε ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. «Το πιο σημαντικό που πρέπει να λάβουμε υπόψη», λέει ο Dave Shack, ένα από τα τρία μέλη της ομάδας Phantom Music Management που διαχειρίζεται τη μπάντα, «είναι: θα γίνουμε αντικείμενο χλευασμού;».
Δεδομένης της τάσης της ποπ κουλτούρας να χλευάζει τους μεταλλάδες, αυτό αποκλείει εξ αρχής έναν τεράστιο αριθμό προτάσεων. Ακόμα μετανιώνει που η μπάντα επέτρεψε σε έναν χαρακτήρα της ταινίας Hot Tub Time Machine να φοράει ένα μπλουζάκι των Iron Maiden σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. «Αυτό ήταν ένα τεστ για το τι συμβαίνει αν παραχωρήσεις την άδεια και πάρεις τα χρήματα. Δεν είμαστε οι Spinal Tap ή οι Steel Panther».
Η DaCosta συνειδητοποίησε γρήγορα ότι η σκηνή με τον Fiennes θα είχε αντίκτυπο. Γυρίστηκε σε τρεις νύχτες και μέσα σε λίγες μέρες ο μοντέρ της είχε ετοιμάσει το πρώτο cut. «Ήταν τόσο εκπληκτικό, και εκείνη τη στιγμή ένιωσα: τα καταφέραμε. Δεν μπορούσα να προβλέψω ότι ο κόσμος θα φώναζε ή θα σηκωνόταν από τις θέσεις του και θα χόρευε. Αλλά ένιωσα τον αντίκτυπο από το πρώτο μοντάζ. Αν έχεις μια μουσική εισαγωγή σε μια ταινία, καλύτερα να είναι εξαιρετική, γιατί μερικές φορές χρησιμοποιείται για να καλύψει μια σκηνή που δεν είναι και τόσο καλή. Αλλά όταν τη χρησιμοποιείς σωστά, μπορεί να είναι εκπληκτική».
Θυμίζουμε πως αυτή είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες εβδομάδες που οι Maiden ζουν το pop-culture moment τους. Το κομμάτι του 1983, “The Trooper”, έπαιξε στο φινάλε της σειράς Stranger Things και μέσα σε επτά ημέρες τα streams σε όλες τις πλατφόρμες αυξήθηκαν κατά 252%.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.