Photo12/AFP
REVIEWS

Ποια ταινία να δεις στο Netflix σήμερα (και κάθε μέρα): The Shallows

Έξω κρύο, μέσα Netflix, καλοκαιράκι και Blake Lively εναντίον καρχαρία σε μία από τις πιο απολαυστικές b-movies της περασμένης δεκαετίας.

Πόσο δύσκολο έχει γίνει να ξετρυπώνεις περιεχόμενο στο Netflix. Γι’ αυτό κάθε μήνα ανανεώνουμε τη λίστα μας με τις 50 καλύτερες ταινίες που είναι διαθέσιμες στην πλατφόρμα, όπως και αυτή με τις 30 χαμηλότερου προφίλ παραγωγές που δε θα σπρώξει ο αλγόριθμος.

Αυτή την εβδομάδα προτείνουμε Blake Lively εναντίον καρχαρία, σε μία από τις πιο απολαυστικές b-movies της περασμένης δεκαετίας. Τώρα και στο Netflix.

Netflix Pick of the Week:

Εάν μου μοιάζεις, προφανώς και το “κάθε μέρα” του τίτλου δε θα το πάρεις τις μετρητοίς. Η πηγαία ταραχή μου μπροστά στις ταινίες με καρχαρίες είναι – ή υπήρξε έστω – πολύ πραγματική και καταγεγραμμένη σε τούτο το site. Από τότε έχω καταφέρει να δω ταινίες με καρχαρίες και να κάνω σοβαρό catch-up με αυτές που μου είχαν ξεφύγει όταν δεν άντεχα ούτε πτερύγιο να αντικρίσω στην οθόνη (ευχαριστώ, Steven Spielberg), και μία από αυτές που έχω ξεχωρίσει είναι πλέον στο Netflix: The Shallows.

Η Nancy Adams (Blake Lively) είναι μία φοιτήτρια ιατρικής που έχει εγκαταλείψει τη σχολή της, χωρίς να έχει τίποτα να χάσει πέρα ​​από τη σανίδα του σερφ και το κινητό της. Καθώς οδηγείται σε μία μυστική παραλία του Μεξικό που είχε επισκεφτεί η νεκρή πια μητέρα της όταν η Nansy βρισκόταν ακόμα στη μήτρα της, η νεαρή γυναίκα θέλει να επικοινωνήσει με το παρελθόν της και να κατανοήσει την απώλεια που συνεχίζει να την στοιχειώνει. Είναι ένα αδιαμόρφωτο και ακατάλληλο σχέδιο αυτό, που υποκινείται μονάχα από τη συναισθηματική λογική της αίσθησης ανικανότητας – ποιο είναι το νόημα να γίνεις γιατρός αν δεν μπορείς να σώσεις τη μαμά σου από τον καρκίνο; Γιατί να ζεις εάν στο τέλος κάθε δρόμου βρίσκεται ο θάνατος;

Λίγα πράγματα, νομίζω, μπορούν να σε βοηθήσουν να επανεκτιμήσεις την ύπαρξή σου σε αυτόν τον πλανήτη από την επίθεση ενός πλάσματος που ζυγίζει έναν τόνο και δε δίνει μισή δεκάρα για το οικογενειακό σου πένθος, αλλά για καλή (;) της τύχη η Nansy το συνάντησε.

Ο Jaume Collet-Serra του Orphan και του The Commuter, του καλύτερου από τα περιπετειώδη θρίλερ που έχει κάνει ο σκηνοθέτης με τον Liam Neeson (Unknown, Non-Stop, Run All Night), εστιάζει πολύ περισσότερο στο σασπένς παρά στα jump scares, και εξισορροπεί τις ευπρόσδεκτες συγκινήσεις ενός καλοκαιρινού μπλοκμπάστερ (το Shallows φτιάχτηκε με τα σχετικά λίγα για το σημερινό Χόλιγουντ 17 εκατ. δολάρια) με την υπομονή και την καλλιτεχνία λιγότερο αναλώσιμων ταινιών.

Ο σκηνοθέτης στήνει μία άγρια μονομαχία μεταξύ γυναίκας και καρχαρία, ριζώνοντάς τη σε μία πολύ πιστευτή φυσική πραγματικότητα. Η κάμερα κοιτάζει αναπόφευκτα τη Lively σαν ένα κομμάτι κρέας, όπως αυτό που είναι για τον εχθρό της, αλλά η ηθοποιός καταφέρνει να βγάλει την ταινία στο ένα πόδι όσο εμείς βλέπουμε να γεννιέται ένας θηλυκός MacGyver. Ο φακός την απαθανατίζει πάνω από το νερό, κάτω από το νερό, μέσα από το νερό, με τα πόδια της τυλιγμένα γύρω από μια νεκρή φάλαινα που αιμορραγεί. Είναι μία όλα-ή-τίποτα ερμηνεία, μυώδης από κάθε άποψη, που αναδεικνύει τη Lively στον πραγματικό καρχαρία της ταινίας. Μέχρι το τέλος του Shallows, θα νιώσεις πως το πλάσμα που βρέθηκε στον δρόμο της δε θα μπορούσε ποτέ να επιβιώσει αλώβητο.

Η τέλεια b-movie εμπειρία για ένα όχι και τόσο χαλαρό βράδυ στο Netflix.