Πώς ο Paul McCartney έγινε ο τρίτος πλουσιότερος μουσικός στον κόσμο
Αυτή είναι η ιστορία του πώς ο Paul McCartney τραγούδησε, περιόδευσε, μπλέχτηκε σε δικαστικές διαμάχες και δούλεψε ασταμάτητα, καταφέρνοντας να κερδίσει μια θέση στο κλειστό κλαμπ των δισεκατομμυριούχων.
- 9 ΝΟΕ 2026
Το 1964, όταν οι Beatles κυκλοφόρησαν το Can’t Buy Me Love, ο Paul McCartney τραγουδούσε ότι δεν τον ενδιέφεραν ιδιαίτερα τα χρήματα και ότι, ακόμη κι αν δεν είχε πολλά να προσφέρει, θα έδινε όσα είχε. Ωραία τα έλεγε τότε. Έξι δεκαετίες, αμέτρητες επιτυχίες, μερικές αγωγές και εκατομμύρια πωλήσεις αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος κατάφερε να μπει στο κλειστό κλαμπ των δισεκατομμυριούχων και να γίνει ο τρίτος πλουσιότερος μουσικός στον κόσμο.
Βέβαια, αν νομίζεις ότι αρκεί να έχεις γράψει ένα Yesterday ή ένα Hey Jude για να γίνεις δισεκατομμυριούχος, στην περίπτωση του McCartney τα πράγματα έγιναν λίγο διαφορετικά.
Για χρόνια κέρδιζε από τους Beatles πολύ λιγότερα απ’ όσα θα φανταζόταν κανείς αλλά και πολύ περισσότερα από καλλιτέχνες που δύσκολα θα περίμενε να δει συνδεδεμένους με το όνομά του.
Μεγαλώνοντας στο εργατικό Λίβερπουλ, μια πόλη που είχε πληγεί από τον πόλεμο και προσπαθούσε να συνέλθει από όσα άφησε πίσω του, ο Paul McCartney παρατηρούσε ότι οι ενήλικες ανησυχούσαν συνεχώς για το πώς θα τα βγάλουν πέρα.
«Θα το λύσω αυτό», είπε αποφασιστικά. «Θα προσπαθήσω να βγάλω χρήματα». Άρχισε λοιπόν, να γράφει ροκ εν ρολ τραγούδια από το σαλόνι του σπιτιού του, σχημάτισε ένα μικρό συγκρότημα και άρχισε να δουλεύει. Ακόμα κι όταν η Beatlemania σάρωνε τον πλανήτη τα τέσσερα σκαθάρια κέρδιζαν σχετικά λίγα.
Λέγεται ότι η σύμβασή τους με τη δισκογραφική τους, τους απέφερε λιγότερο από μία πένα για κάθε άλμπουμ που πουλούσαν, ενώ ο μουσικός εκδότης τους, Dick James, είχε τον έλεγχο των πνευματικών δικαιωμάτων των στίχων και των μελωδιών που έγραφε το συγκρότημα. «Στην ουσία, αποδείχθηκε πως ήταν μια σύμβαση σκλαβιάς και ανεξάρτητα από το πόσο επιτυχημένη κάναμε την εταιρεία, δεν παίρναμε αύξηση», έγραψε ο McCartney σε ένα άρθρο του στο Forbes το 2017.
Ο McCartney κήρυξε την ανεξαρτησία του. Το 1969, μήνες πριν τη διάλυση του συγκροτήματος, ίδρυσε τη δική του εταιρεία, την MPL Communications, προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο των εκδοτικών δικαιωμάτων και των πρωτότυπων ηχογραφήσεων της σόλο καριέρας του, εξασφαλίζοντας έτσι ένα πολύ μεγαλύτερο μερίδιο από τα μελλοντικά του δικαιώματα.
Παράλληλα, άρχισε να αγοράζει τα εκδοτικά δικαιώματα από τραγούδια άλλων καλλιτεχνών, δεκαετίες προτού η αγορά μουσικών καταλόγων γνωρίσει εκρηκτική ανάπτυξη και οι αποτιμήσεις τους εκτοξευθούν σε αστρονομικά ποσά.
Αγόρασε τον κατάλογο του πρωτοπόρου του rock ‘n’ roll, Buddy Holly, παρτιτούρες μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, ακόμα και κλασικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια, μεταξύ των οποίων τα It’s Beginning to Look a Lot Like Christmas, The Christmas Song (Chestnuts Roasting on an Open Fire) και Baby, It’s Cold Outside.
Σήμερα, ο McCartney έχει χτίσει, σχεδόν αθόρυβα, μια αυτοκρατορία από μουσικά δικαιώματα. Κάθε φορά που το Blue Suede Shoes αναπαράγεται μέσω streaming ή μια θεατρική ομάδα σε ένα λύκειο ανεβάζει το Grease, ο McCartney πληρώνεται. Η MPL, η οποία κατέχει χιλιάδες τραγούδια και πιθανότατα αποφέρει δεκάδες εκατομμύρια σε ετήσια έσοδα, αποτελεί πλέον τη μεγαλύτερη επιχείρηση του McCartney, με αξία τουλάχιστον 250 εκατ. δολάρια.
Στο μεταξύ, ο 84χρονος Σερ Paul έχει αφιερώσει δεκαετίες προσπαθώντας να εξασφαλίσει για τους Beatles μεγαλύτερο μερίδιο από τα δικαιώματα του δικού τους μουσικού καταλόγου.
Μετά από δεκάδες δικαστικές διαμάχες, διαπραγματεύσεις και επαναδιαπραγματεύσεις με τις δισκογραφικές εταιρείες που κατέχουν τις ηχογραφήσεις του συγκροτήματος, η μητρική εταιρεία του συγκροτήματος, η Apple Corps, αποφέρει πλέον περισσότερα από 50 εκατομμύρια δολάρια ετησίως από streaming, πωλήσεις βινυλίων και επίσημο merch του συγκροτήματος.
Ο Paul, ο Ringo και οι κληρονόμοι του John και του George λαμβάνουν ο καθένας μερίδιο 25%, μία πηγή εισοδήματος που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Forbes, έχει αξία μεγαλύτερη από 150 εκατομμύρια δολάρια για τον καθένα.
Ακόμη μεγαλύτερη αξία, όμως, έχουν για τον McCartney τα πνευματικά δικαιώματα που του αναλογούν από τα τραγούδια των Beatles τα οποία συνέγραψε. Πρόκειται για ένα από τα πολυτιμότερα περιουσιακά στοιχεία στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας, το οποίο ο ίδιος πάλεψε επί δύο δεκαετίες να ανακτήσει, διεκδικώντας τα δικαιώματά του στις ΗΠΑ.
Σήμερα, τα συγκεκριμένα δικαιώματα του αποφέρουν τουλάχιστον 10 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, ενώ η συνολική αξία τους εκτιμάται σε τουλάχιστον 200 εκατομμύρια δολάρια.
Αν προσθέσουμε την αξία των μουσικών του καταλόγων, τα έσοδα από δικαιώματα που έχει εισπράξει, τα εκατοντάδες εκατομμύρια που έχει κερδίσει από τις παγκόσμιες περιοδείες του, τα ακίνητα σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και στα Χάμπτονς, καθώς και μια συλλογή έργων τέχνης που περιλαμβάνει έργα του Picasso και του Magritte, η καθαρή περιουσία του McCartney ανέρχεται πλέον σε τουλάχιστον 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια. Είναι ο τρίτος πλουσιότερος μουσικός στον κόσμο, μετά την Taylor Swift, με 2 δισεκατομμύρια δολάρια, και τον Jay-Z, με 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια.
«Είναι πιο ευγενές αν δεν γράφουμε για τα χρήματα, αν γράφουμε μόνο για την τέχνη και την αγάπη;», αναρωτήθηκε κάποτε. «Νομίζω ότι τα δύο μπορούν να συνυπάρξουν. Είμαι ευτυχής που απολαμβάνω και τα δύο».
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.