Το Ted Lasso παραμένει η ίδια σειρά. Αυτό είναι καλό και, ταυτόχρονα, το πρόβλημά του

Κι όμως, εδώ βρισκόμαστε, τρία χρόνια αργότερα, με περισσότερο Ted Lasso. Η τέταρτη σεζόν βρίσκει τον Ted πίσω στο Kansas City με τον έφηβο γιο του Henry και την πρώην σύζυγό του Michelle να αποτελούν σταθερά κομμάτια της ζωής του. Είναι ένας αφοσιωμένος πατέρας, αυτός, άλλωστε, ήταν ο λόγος που είχε εγκαταλείψει την AFC Richmond. Η δουλειά του στο σούπερ μάρκετ είναι απλώς μερικής απασχόλησης, οπότε έχει άφθονο χρόνο για να παραλαμβάνει τον γιο του από το σχολείο και να περνούν αυθόρμητα απογεύματα παίζοντας Fortnite.

Ξέρουμε, όμως, γιατί βρισκόμαστε εδώ. Το ξέρουν όλοι, οπότε προχωράει γρήγορα το πράγμα. Είναι θέμα λίγων λεπτών μέχρι να εμφανιστεί η ιδιοκτήτρια της Richmond, Rebecca, μαζί με την Keeley και τον Higgins, ζητώντας από τον Ted να βοηθήσει τον σύλλογο να στήσει τη νέα γυναικεία ομάδα του. Να δημιουργήσει, όπως εξηγεί η Rebecca, την «κουλτούρα της Richmond» που ανέστησε την ανδρική ομάδα.

Και παρότι η πρώτη απάντηση του Ted είναι «όχι, με τίποτα, όχι κυρά μου», απλώς περιμένουμε μέχρι να έρθει η αναπόφευκτη μεταστροφή του — την οποία η σειρά δεν μπαίνει ιδιαίτερα στον κόπο να κάνει πειστική. Θα συμφωνούσαν πράγματι αμέσως η πρώην σύζυγος και το μοναχοπαίδι του να ξεριζώσουν τις ζωές τους και να μετακομίσουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, μόνο και μόνο για να μπορέσει εκείνος να νιώσει επαγγελματικά ολοκληρωμένος;

Βέβαια, το φινάλε του Ted Lasso είχε προετοιμάσει το έδαφος για τη δημιουργία μιας γυναικείας ποδοσφαιρικής ομάδας στη Richmond. Η πρεμιέρα όμως της τέταρτης σεζόν κάνει ελάχιστα για να δικαιολογήσει γιατί ο Ted θα έπρεπε να είναι εκείνος που θα την αναλάβει.

Από την άλλη, ποιος νοιάζεται κιόλας;

Το Ted Lasso είναι sitcom και οι sitcoms κάνουν κάθε λογής λογικά άλματα προκειμένου να κρατούν τους βασικούς χαρακτήρες σε ένα οικείο περιβάλλον, με γνώριμα πρόσωπα, να κάνουν γνώριμα πράγματα. Το κοινό θέλει να δει τον Ted να προπονεί ξανά, έχοντας δίπλα του τη Rebecca, την Keeley και τον Roy. Γιατί να έχει σημασία το πώς επιστρέφει σε αυτό που κάνει καλύτερα; Αρκεί να έχει επιστρέψει.

Μέχρι τη στιγμή που «τελείωσε», όμως, το Ted Lasso δεν ήταν πλέον απλώς μια sitcom. Η κωμωδία δεν αποτελούσε πια καν προτεραιότητα. Προτεραιότητα είχε να αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές του κοινού, λες και η σειρά είχε παραδοθεί στον ίδιο της τον θόρυβο και είχε αποφασίσει πως ο καλύτερος δρόμος προς τη feelgood τηλεόραση ήταν η αδιάκοπη ελπίδα και όχι τα τρανταχτά γέλια και οι πανηγυρισμοί με τους οποίους ξεκίνησε.

Το να δίνεις στο κοινό λόγους να πιστεύει, εβδομάδα με την εβδομάδα, δεν είναι κάτι που μπορείς να θεωρείς δεδομένο. Χρειάζεται να το χτίσεις σχολαστικά, ώστε οι μεγάλες δραματικές στιγμές να έχουν τον αντίκτυπο που πρέπει, και το Ted Lasso δεν είχε καταφέρει να το τελειοποιήσει.

Τα καλά νέα είναι πως, ενώ η πρώτη εκδοχή του Ted βασιζόταν στη new age αντίληψη πως αυτό που κρατά τους ανθρώπους πίσω βρίσκεται κυρίως μέσα στο μυαλό τους —πως αρκεί να γράψεις τη λέξη believe για να αρχίσεις πράγματι να πιστεύεις— η δεύτερη τούς φέρνει αντιμέτωπους με πολύ πιο χειροπιαστά προβλήματα. Όταν ο Ted αναγκάζεται να κάνει ξαφνικά δοκιμαστικά σε νέες επιθετικούς, μία πολλά υποσχόμενη υποψήφια ζητά συγγνώμη για την καθυστέρησή της, εξηγώντας ότι είναι single μητέρα και δεν κατάφερε να βρει κάποιον να προσέξει το παιδί της τελευταία στιγμή.

Η σεζόν, επίσης, δεν βιάζεται να συστήσει το νέο βοηθητικό της καστ, ιδίως επειδή υπάρχουν ήδη τόσοι χαρακτήρες που επιστρέφουν και πρέπει να βρουν χώρο στην ιστορία, η Tanya Reynolds ωστόσο ξεχωρίζει από νωρίς ως Alice Chilton, η προσωρινή προπονήτρια που παραλίγο να παραιτηθεί όταν ο Ted τοποθετείται πάνω από εκείνη. Δικαίως αντιμετωπίζει τη Rebecca για το γεγονός ότι δεν σκέφτηκε καμία γυναίκα για τη θέση, ενώ η Rebecca, που ήδη πασχίζει να πείσει τους πάντες ότι το πρόγραμμα γυναικείου ποδοσφαίρου της δεν είναι καταδικασμένο να αποτύχει, αιφνιδιάζεται από τη φαινομενική αχαριστία της Alice. Κι όμως, όταν η Alice τη ρωτά αν εξετάστηκε ποτέ για τη θέση της επικεφαλής προπονήτριας, η Rebecca τής δίνει μια ωμή και ειλικρινή απάντηση: όχι.

Η Alice αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα για τη σειρά, εν μέρει επειδή μοιάζει τόσο πολύ με τον Roy, και η ικανότητα του Ted να βγάζει τους δύστροπους, λιγομίλητους ανθρώπους από το καβούκι τους παραμένει ένα από τα ισχυρότερα χαρακτηριστικά της σειράς.

Τα επεισόδια διαρκούν περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, δεν υπάρχει αρκετή σύγκρουση για να κινήσει την ιστορία στα πέντε επεισόδια που έγιναν διαθέσιμα για κριτική, ούτε αρκετά αστεία για να ζωντανέψουν τα νεκρά σημεία.

Με έξι επεισόδια να απομένουν, πάντως, υπάρχει άφθονος χρόνος για να προκύψουν ουσιαστικά διλήμματα και να βελτιωθεί η ατμόσφαιρα. Και αυτό μοιάζει πιθανό, καθώς το δεύτερο κύμα του Ted Lasso είναι λιγότερο υπερεγκάρδιο, λιγότερο πομπώδες και περισσότερο προσηλωμένο στην επίλυση προβλημάτων παρά στην ποπ ψυχολογία. Είναι πιο ανάλαφρο, λιγότερο πρησμένο και περισσότερο ικανοποιημένο με τις μικρές στιγμές, αντί να κυνηγά διαρκώς τις μεγάλες.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για κάποια επιστροφή στην παλιά καλή φόρμα του Ted Lasso, είναι όμως ξεκάθαρο ότι προσπαθεί να διορθώσει πολλά από τα προβλήματα που το είχαν βυθίσει στο παρελθόν. Απλώς το κάνει με ανάμεικτα αποτελέσματα. Μπορεί ακόμη να υποκύψει ξανά στις παλιές, κακές του συνήθειες, αλλά ας πιστέψουμε όλοι.

Βαθμολογία: 65/100

Το Ted Lasso προβάλλεται από την Apple TV.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.