Από θύμα απαγωγής σε κατηγορούμενη για τρομοκρατία: Η «διπλή ζωή» της ζάμπλουτης Patty Hearst

Η υπόθεση της Patty Hearst συγκαταλέγεται στις πιο αμφιλεγόμενες και δραματικές ιστορίες της δεκαετίας του 1970 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Απαχθείσα το 1974 από μια μικρή αλλά βίαιη επαναστατική οργάνωση, βρέθηκε δύο χρόνια αργότερα, στις 20 Μαρτίου 1976, ένοχη για συνεργασία με τους απαγωγείς της, σε μια δίκη που δίχασε την κοινή γνώμη.

Η 19χρονη φοιτήτρια και κληρονόμος ισχυρής εκδοτικής οικογένειας απήχθη από το διαμέρισμά της στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Λίγες ημέρες αργότερα, η οικογένειά της έλαβε ηχογραφημένο μήνυμα που επιβεβαίωνε ότι ήταν ζωντανή. Ωστόσο, η υπόθεση γρήγορα ξεπέρασε τα όρια ενός «τυπικού» εγκλήματος απαγωγής, καθώς συνδύαζε στοιχεία κοινωνικής ελίτ, πολιτικής βίας και ψυχολογικής πίεσης.

Οι απαγωγείς της ανήκαν στον Symbionese Liberation Army (SLA), μια περιθωριακή οργάνωση γνωστή για την ακραία δράση της. Ελάχιστα ήταν γνωστά για τη δομή και τα μέλη της, πέρα από κάποιες προκηρύξεις και τη διακηρυγμένη προθυμία της να καταφύγει στη βία, ακόμη και σε δολοφονίες. Πρώτο θύμα της υπήρξε ο Marcus Foster, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1973.

Η οικογένεια της Hearst συμβόλιζε για την οργάνωση την οικονομική και μιντιακή εξουσία που επιθυμούσε να ανατρέψει. Ο πατέρας της, Randolph Hearst, ήταν επικεφαλής εκδοτικού ομίλου, ενώ ο παππούς της, William Randolph Hearst, υπήρξε εμβληματική μορφή του αμερικανικού Τύπου και έμπνευση για την ταινία Citizen Kane του Orson Welles.

Οι απαγωγείς απαίτησαν ως λύτρα τη χρηματοδότηση ενός τεράστιου προγράμματος διανομής τροφίμων ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων. Η οικογένεια συμφώνησε, οδηγώντας σε μαζικές διανομές σε φτωχές περιοχές, οι οποίες όμως συνοδεύτηκαν από χάος και αντιδράσεις. Παράλληλα, σε ηχογραφήσεις που δημοσιοποιούνταν, η ίδια η Hearst δήλωνε ότι βρισκόταν με ένοπλη ομάδα και φαινόταν να υιοθετεί σταδιακά τη ρητορική της.

Η πιο συγκλονιστική εξέλιξη ήρθε τον Απρίλιο του 1974, όταν η Hearst ανακοίνωσε ότι επέλεξε να παραμείνει με την οργάνωση και να αγωνιστεί στο πλευρό της, υιοθετώντας το όνομα «Τάνια». Λίγες ημέρες αργότερα, καταγράφηκε σε κάμερα ασφαλείας να συμμετέχει σε ένοπλη ληστεία τράπεζας. Το ερώτημα που κυριάρχησε ήταν αν είχε υποστεί πλύση εγκεφάλου ή αν δρούσε εκούσια.

AP Photo

Τον Μάιο του 1974, έξι μέλη της SLA σκοτώθηκαν σε πολιορκία από το FBI στο Λος Άντζελες, σε μια επιχείρηση που μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση. Η Hearst δεν βρισκόταν εκεί και παρέμεινε καταζητούμενη για περισσότερο από έναν χρόνο, έως τη σύλληψή της το 1975.

Στη δίκη της για ένοπλη ληστεία, η υπεράσπιση υποστήριξε ότι είχε υποστεί απειλές, κακοποίηση και «εξαναγκαστική πειθώ», επικαλούμενη το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Αντίθετα, η εισαγγελία παρουσίασε αποδείξεις ενεργού συμμετοχής της και υποστήριξε ότι ενήργησε συνειδητά.

Τελικά, το δικαστήριο την έκρινε ένοχη. Καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκισης, όμως ο πρόεδρος Jimmy Carter μείωσε την ποινή της, ενώ αργότερα ο Bill Clinton της απένειμε πλήρη χάρη. Η υπόθεση παραμένει μέχρι σήμερα αντικείμενο συζήτησης για τα όρια της ευθύνης, της χειραγώγησης και της ανθρώπινης αντοχής υπό ακραίες συνθήκες.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ