Η Erin Brockovich τα βάζει τώρα και με το AI
Το 1993 εξασφάλισε αποζημίωση 333 εκατομμυρίων δολαρίων σε υπόθεση μόλυνσης νερού στην Καλιφόρνια. Τρεις δεκαετίες μετά, η Erin Brockovich αντιμετωπίζει έναν νέο, παγκόσμιο αντίπαλο.
- 29 ΙΟΥΝ 2026
Μερικές φορές οι μεγάλες ιστορίες δεν ξεκινούν με μια αποκάλυψη, αλλά με κάτι πιο ήσυχο, όπως για παράδειγμα την επανάληψη. Τα ίδια μηνύματα, οι ίδιες ανησυχίες, από ανθρώπους που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι ζουν το ίδιο πρόβλημα.
Όταν η Erin Brockovich ξύπνησε ένα πρωί και είδε 30 emails από κατοίκους της ίδιας πόλης, κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά.
Δεν ήταν κάτι καινούριο για εκείνη. Εδώ και χρόνια, άνθρωποι από κάθε γωνιά τη βρίσκουν εξαιτίας της υπόθεσης που την έκανε γνωστή το 1993: της δικαστικής διαμάχης απέναντι στην Pacific Gas and Electric Company (PG&E), για τη μόλυνση των υπόγειων υδάτων στην πόλη Hinkley της Καλιφόρνια. Η υπόθεση είχε καταλήξει σε διακανονισμό 333 εκατομμυρίων δολαρίων -τη μεγαλύτερη τότε αποζημίωση σε αγωγή τέτοιου τύπου.
Λίγα χρόνια αργότερα, η ιστορία της έγινε ταινία με την Julia Roberts στον ομώνυμο ρόλο και η Brockovich μετατράπηκε σε μια απρόσμενη λαϊκή ηρωίδα, η οποία χωρίς κάποιο πτυχίο νομικής, αλλά με επιμονή κατάφερε να φέρει μια πανίσχυρη εταιρεία αντιμέτωπη με την ευθύνη της.
Σήμερα, όμως, τα μηνύματα που λαμβάνει δεν αφορούν το παρελθόν. Αφορούν κάτι που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
Στα τέλη Απριλίου, η Brockovich κάλεσε μέσα από την ιστοσελίδα της ανθρώπους που ζουν κοντά σε μεγάλα data centers να επικοινωνήσουν μαζί της. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, σχεδόν τέσσερις χιλιάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν. Και όπως λέει η ίδια στον Guardian, αυτό που περιγράφουν δεν μοιάζει με μεμονωμένα περιστατικά, αλλά με ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που απλώνεται σε πολλές περιοχές.
Η ίδια δεν στοχεύει την τεχνητή νοημοσύνη. Όπως λέει, η τεχνολογία έχει ήδη ενσωματωθεί στην καθημερινότητα και λειτουργεί ως εργαλείο. Το ζήτημα για εκείνη είναι η υλική υποδομή που τη στηρίζει. Δηλαδή, οι τεράστιες εγκαταστάσεις που απλώνονται σε εκτάσεις εκατοντάδων στρεμμάτων και απαιτούν τεράστιες ποσότητες ενέργειας και νερού. Σε μία περίπτωση, εγκρίθηκε η κατασκευή συγκροτήματος σε έκταση διπλάσια από το Μανχάταν.
Οι μαρτυρίες που φτάνουν σε εκείνη έχουν ως κοινό παρονομαστή τον αιφνιδιασμό και την έλλειψη πληροφόρησης. Κάτοικοι μιλούν για έργα που εγκρίθηκαν χωρίς να το γνωρίζουν, για ειδοποιήσεις που έρχονται εκ των υστέρων και για αποφάσεις στις οποίες δεν είχαν ποτέ ουσιαστική συμμετοχή. Το νερό, η ενέργεια και η καθημερινότητά τους μπαίνουν σε μια εξίσωση που δεν τους εξηγήθηκε ποτέ.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Brockovich έχει δημιουργήσει έναν ανοιχτό χάρτη εγκαταστάσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου καταγράφει τόσο τα ήδη λειτουργικά όσο και τα υπό κατασκευή έργα, μαζί με τις περιοχές όπου υπάρχουν αντιδράσεις από κατοίκους. Τα στοιχεία που προκύπτουν δείχνουν μια ραγδαία εξάπλωση, συχνά σε περιοχές που ήδη αντιμετωπίζουν πίεση στους φυσικούς πόρους.
Το ζήτημα, όπως το θέτει η ίδια, δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό αλλά και θεσμικό. Όπως λέει, οι αποφάσεις λαμβάνονται συχνά χωρίς επαρκή δημόσια διαβούλευση, ενώ οι τοπικές κοινωνίες ενημερώνονται όταν οι διαδικασίες έχουν ήδη προχωρήσει. Όταν αντιδρούν, βρίσκονται αντιμέτωπες με νομικές πιέσεις που ξεπερνούν τις δυνατότητές τους.
Η Brockovich επιμένει ότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήδη δέχεται αναφορές από άλλες χώρες, όπου εμφανίζονται παρόμοιες εγκαταστάσεις και αντίστοιχες εντάσεις γύρω από τη χρήση ενέργειας και νερού.
Για εκείνη, η απάντηση δεν βρίσκεται σε αφηρημένες συζητήσεις για το μέλλον, αλλά σε συγκεκριμένα βήματα εδώ και τώρα. Διαφάνεια, περιβαλλοντικές μελέτες και ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών πριν παρθούν οι αποφάσεις.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.