«Το πιο διάσημο δέντρο στον κόσμο»: Η βελανιδιά του Ρομπέν των Δασών έζησε 1.200 χρόνια
Η Major Oak, η βελανιδιά που συνδέθηκε όσο καμία άλλη με τον θρύλο του Ρομπέν των Δασών, δεν υπάρχει πια.
- 18 ΙΟΥΝ 2026
Η Major Oak, μία από τις γηραιότερες, μεγαλύτερες και πιο διάσημες βελανιδιές της Ευρώπης, πέθανε έπειτα από τουλάχιστον 1.000 χρόνια ζωής στο δάσος του Σέργουντ, στο Νότιγχαμσαϊρ της Αγγλίας.
Όπως γράφει και ο Guardian, το εμβληματικό δέντρο, που συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με τον θρύλο του Ρομπέν των Δασών, δεν έβγαλε φέτος φύλλα, ύστερα από χρόνια καταπόνησης που προκάλεσαν οι ολοένα θερμότερες και ξηρότερες καλοκαιρινές περίοδοι.
Με περίμετρο κορμού που ξεπερνούσε τα 11 μέτρα και κόμη διαμέτρου περίπου 28 μέτρων, η Major Oak αποτελούσε εδώ και δεκαετίες ένα από τα σημαντικότερα φυσικά αξιοθέατα της Βρετανίας, προσελκύοντας περίπου 350.000 επισκέπτες κάθε χρόνο. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το δέντρο προσέφερε καταφύγιο στον Ρομπέν των Δασών και τους συντρόφους του όταν διέφυγαν από τον Σερίφη του Νότιγχαμ.
Η απώλειά της αποδίδεται κυρίως στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Όπως συνέβη με πολλές ακόμη αρχαίες βελανιδιές, το δέντρο υπέστη επανειλημμένα έντονο θερμικό και υδατικό στρες, ιδιαίτερα κατά τον καύσωνα του Ιουλίου του 2022, όταν οι θερμοκρασίες στη Βρετανία ξεπέρασαν για πρώτη φορά τους 40 βαθμούς Κελσίου.
Παράλληλα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η μακροχρόνια ανθρώπινη παρέμβαση ενδέχεται να επιτάχυνε τη φυσική φθορά του. Η συνεχής προσέλευση επισκεπτών συμπίεσε το έδαφος γύρω από τις ρίζες, ενώ διάφορες προσπάθειες συντήρησης κατά τον 20ό αιώνα –όπως η τοποθέτηση μεταλλικών στηριγμάτων, αλυσίδων, τσιμέντου και προστατευτικών υλικών στα κλαδιά– ίσως τελικά επιβάρυναν περισσότερο το δέντρο παρά το βοήθησαν.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι αρχαίες βελανιδιές, όταν αφήνονται να εξελιχθούν φυσικά, αποβάλλουν σταδιακά μεγάλα κλαδιά και περιορίζουν το μέγεθός τους, μειώνοντας έτσι τις ανάγκες τους σε νερό και θρεπτικά συστατικά. Στην περίπτωση της Major Oak, τα στηρίγματα που διατηρούσαν τα βαριά κλαδιά της στη θέση τους πιθανόν να δυσχέραναν αυτή τη φυσική διαδικασία προσαρμογής.
Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε συγκίνηση σε κατοίκους και επισκέπτες από όλο τον κόσμο, που έσπευσαν να αποχαιρετήσουν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα δέντρα του πλανήτη. «Είναι ένα κομμάτι ιστορίας που χάνεται», δήλωσε ένας επισκέπτης, ενώ άλλοι στάθηκαν στη μοναδική πολιτιστική και συμβολική κληρονομιά που αφήνει πίσω της.
Η Major Oak πήρε το όνομά της από τον τοπικό ιστορικό ταγματάρχη Hayman Rooke, ο οποίος την κατέγραψε το 1790. Σήμερα, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις τη χαρακτηρίζουν μέρος ενός εξαιρετικά σπάνιου πληθυσμού αρχαίων βελανιδιών της Αγγλίας, ενός φυσικού θησαυρού που συχνά αποκαλείται «οι λευκοί ρινόκεροι της βρετανικής φύσης» λόγω της σπανιότητάς του.
Παρότι η Major Oak δεν υπάρχει πια, ο θρύλος της αναμένεται να συνεχίσει να ζει μέσα από τις ιστορίες, τους μύθους και τη συλλογική μνήμη που δημιούργησε επί μία ολόκληρη χιλιετία.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.