Χωρική ταυτότητα, φως και χρώμα σε ένα ρετιρέ του ’64
Ένα ρετιρέ 50 τ.μ. μετασχηματίζεται σε χώρο όπου η ενιαία κάτοψη, οι πολυλειτουργικοί όγκοι και ο χρωματικός άξονας δημιουργούν μια σύγχρονη αφήγηση με σεβασμό στο παρελθόν.
- 14 ΦΕΒ 2026
Σε μια πολυκατοικία του 1964 στο Παγκράτι, ένα ρετιρέ 50 τ.μ. με βεράντα 20 τ.μ. επανασχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου από το αρχιτεκτονικό γραφείο Space is Around Us, με στόχο να επαναπροσδιοριστεί η έννοια της μικρής αστικής κατοικίας.
Η μελέτη αντιμετώπισε το διαμέρισμα όχι ως μια απλή ανακαίνιση, αλλά ως μια άσκηση σύγχρονης χωρικής ταυτότητας.
Η αρχική κάτοψη, αυστηρά διαμερισματοποιημένη σύμφωνα με τα πρότυπα της δεκαετίας του ’60, βασιζόταν στον κατακερματισμό και την εσωστρέφεια. Η νέα πρόταση αποδόμησε αυτή τη λογική και εισήγαγε μια ανοιχτή, ρευστή οργάνωση, όπου οι λειτουργίες συνυπάρχουν σε έναν ενιαίο πυρήνα καθημερινής ζωής.
Η είσοδος μετακινήθηκε, δημιουργώντας ένα μεταβατικό «κατώφλι» που λειτουργεί ως φίλτρο ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό χώρο. Η πρώην κουζίνα μετατράπηκε σε ζώνη υποδοχής, με ενσωματωμένο αποθηκευτικό όγκο που λειτουργεί ταυτόχρονα ως κάθισμα και σημείο προετοιμασίας. Στον ίδιο όγκο εντάχθηκε διακριτικά και το laundry.
Η νέα κουζίνα τοποθετήθηκε στη θέση της παλιάς αποθήκης και οργανώνει πλέον τον κεντρικό άξονα του διαμερίσματος. Δεν οριοθετείται με τοίχους αλλά ενοποιείται με το καθιστικό και την τραπεζαρία, συγκροτώντας έναν πολυλειτουργικό χώρο που προσαρμόζεται στις ανάγκες της σύγχρονης ζωής. Ο καναπές σχεδιάστηκε ειδικά για το έργο ως ένα γλυπτικό, πολυμορφικό στοιχείο που ορίζει διακριτικά τις επιμέρους ζώνες.
Η υλικότητα αντλεί αναφορές από το Καλλιμάρμαρο Στάδιο, τοπόσημο της περιοχής. Ο πάγκος της κουζίνας κατασκευάστηκε από λευκό μάρμαρο Διονύσου, ενώ τα ντουλάπια από υπόλευκο λακαριστό ξύλο.
Ειδικά σχεδιασμένα μεταλλικά στοιχεία από ακατέργαστη λαμαρίνα – στο μπάνιο, στα κομοδίνα και στο coffee table – συνομιλούν με το εμφανές σκυρόδεμα του φέροντος οργανισμού, δημιουργώντας μια ισορροπία ανάμεσα στο εκλεπτυσμένο και το βιομηχανικό.
Κυρίαρχη σχεδιαστική χειρονομία αποτελεί ο μπλε όγκος που διατρέχει τον χώρο και επενδύει τον πυρήνα του μπάνιου. Το έπιπλο της κουζίνας εξελίσσεται σε αρχιτεκτονικό στοιχείο που «αγκαλιάζει» τον υγρό πυρήνα, περιορίζοντας την οπτική φασαρία και προσδίδοντας ενιαία ταυτότητα.
Το έντονο μπλε, που έδωσε και το όνομα «Κυανό» στο διαμέρισμα, λειτουργεί ως χρωματικός άξονας και στοιχείο αναγνώρισης.
Ο ίδιος όγκος ενσωματώνει την κλιματιστική μονάδα, επιβεβαιώνοντας τη βασική αρχή του σχεδιασμού: όλες οι λειτουργίες εντοιχίζονται και απορροφώνται στη συνολική σύνθεση.
Στο μπάνιο, μικρών διαστάσεων πλακάκια παραπέμπουν διακριτικά στην αισθητική των πολυκατοικιών του ’60, ενώ το παλιό πατάρι καταργήθηκε, δημιουργώντας έναν ενιαίο υγρό χώρο ύψους τριών μέτρων.
Η χρήση υαλότουβλου στο ντους επιτρέπει τη διάχυση φυσικού φωτός από το καθιστικό.
Το υπνοδωμάτιο αποτελεί τη μοναδική αυστηρά ιδιωτική ζώνη, σε λευκούς τόνους, ως χώρος ηρεμίας και αποφόρτισης. Η κατασκευαστική μνήμη του κτιρίου αναδεικνύεται μέσα από τις εμφανείς κολόνες και δοκούς από οπλισμένο σκυρόδεμα, καθώς διατηρήθηκε αποκλειστικά ο φέρων οργανισμός.
Η βεράντα, σχεδόν μισή σε μέγεθος από το εσωτερικό, αντιμετωπίστηκε ως φυσική προέκταση της κατοικίας. Το άνοιγμα του καθιστικού διευρύνθηκε σε διαστάσεις 3,40 x 2,50 μ., πλαισιώνοντας τη θέα προς τον Υμηττό και τον Λυκαβηττό και ενισχύοντας τη συνέχεια μέσα–έξω.
Το αυθεντικό μωσαϊκό διατηρήθηκε και γυαλίστηκε, ενώ προστέθηκε αστικός κήπος και στοιχείο νερού, ενσωματώνοντας το ελληνικό φως και κλίμα στη νέα ταυτότητα του χώρου.
Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία όπου η αρχιτεκτονική χειρονομία, η υλικότητα και το χρώμα συνθέτουν μια καθαρή, σύγχρονη αφήγηση, με σεβασμό στο παρελθόν και σαφή προσανατολισμό στο παρόν.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.