Μπαρ Χόπινγκ με τον Κωνσταντίνο Γκιώνη

Η αλήθεια είναι ότι για τον Κωνσταντίνο είχα ακούσει πολλά πριν τύχει να βρεθούμε από κοντά, όμως χρειάστηκε απλώς ένα βράδυ στο Jazz in Jazz, του οποίου έχει την επιμέλεια, για να κάτσουμε στην μπάρα, να πιούμε, να μιλήσουμε ανοιχτά και να ανοίξουμε τις καρδιές μας.

Εκεί καταλάβαμε γρήγορα πως εκτός από το κοινό πάθος για τα καλά αποστάγματα και τα διαχρονικά classics, μας ένωναν πολλά περισσότερα, κάτι που μας οδήγησε σε μια έξοδο στο δικό μου στέκι στην κοινή παιδική μας γειτονιά, το Γαλάτσι.

Εκεί στήσαμε το δικό μας μπαρ χόπινγκ και ο Κωνσταντίνος απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μας, αφού πρώτα πήρε τον χρόνο του να σκεφτεί αρκετές από αυτές. Για άλλη μια σεζόν θα τον βρίσκεις πίσω και μπροστά από την μπάρα του Jazz in Jazz για να μιλήσετε για ουίσκι και καλοφτιαγμένα ποτά, ενώ φέτος θα δοκιμάζουμε τις δημιουργίες του και σε άλλα σημεία της πόλης.

Αν πάλι θέλεις να τον ακούς να ξετυλίγει ιστορίες γύρω από τον κόσμο του αποστάγματος παρέα με τον Μανώλη Μαθιουδάκη, αρκεί να συντονιστείς στο vidcast Drams & Tales.

Το μπαρ και το ποτό των φοιτητικών σου χρόνων;

Στα φοιτητικά μου χρόνια βρισκόμουν στην Θεσσαλονίκη. Kάθε απόγευμα είχαμε σημείο συνάντησης στον Ελέφαντα με την παρέα μου για καφέ και ένα signature cocktail (από εκείνα με τις μαρμελάδες της γειτόνισσας). Μετά κάναμε ένα γρήγορο πέρασμα από 4εποχές για μπύρα και ουίσκι.

Το βράδυ δούλευα στο Μαύρο Πρόβατο όπου το ποτό μου ήταν η Havana Cola. Τότε δούλευα μαζί με τον κολλητό μου και συγχορευτή μου στο flamenco πίσω από το μπαρ και κάθε βράδυ φτιάχναμε ένα μπουκάλι μόνο για μας σαν να πρόκειται να το σερβίρουμε σε πελάτη.

Αφού κλείναμε το μπαρ πηγαίναμε όλο το προσωπικό και οι θαμώνες στο Ταξίδι για σφηνάκια b&b (brandy and benedictine) και μόλις ξημέρωνε στο Βerlin για τα τελευταία ποτά ή στο On the Edge για ουίσκι (και άπειρα σφηνάκια absinth).

Υπάρχει κάποιο cocktail της αθηναϊκής σκηνής που σου έχει μείνει χαραγμένο στο μυαλό;

Επειδή είχα φύγει από την Αθήνα, κάθε φορά που επέστρεφα έπρεπε να πάω οπωσδήποτε από το Jazz in Jazz για να πιώ το boulevardier του, πολύ πριν εργαστώ εκεί. Ακόμα και σήμερα τρελαίνομαι για το Americano από το Αλεξανδρινό στα Εξάρχεια και από τα αγαπημένα μου cocktail του Barreldier, είναι το Lucien Gaudin και φέτος μπήκε στην λίστα μου και το Tomartini του Bonnot.

Ποιο είναι το πιο ωραίο, ντόπιο ποτάδικο που δεν ξέρει από shaker και τεχνικές;

Υπάρχει ένα μαγαζί που βρισκόμαστε μετά την βάρδια, συνάδελφοι και φίλοι των μπαρ. Αυτό είναι το Blue Note που μετά από σερί έτη συνέπειας κάθε βδομάδα τουλάχιστον από μια φορά θα πω με σιγουριά ότι είναι το μπαρ που θα ζήλευε κάθε γειτονιά. Από πέρσι στην λίστα έχει μπει το Rue de Marseille και είναι υπό δοκιμή ένα στο Γαλάτσι τώρα…

Έρχεται το τέλος του κόσμου και γίνεται last call – σε ποια μπάρα στον πλανήτη θες να σε βρει με ποτό στο χέρι;

Ξεκάθαρα στο Jazz in Jazz που αγαπώ, δουλεύω και έχω γίνει οικογένεια με τους συναδέλφους μου και τους θαμώνες. Είναι δεδομένο πως και όλοι οι άνθρωποί μου θα ήταν εκεί και θα κάναμε ένα πάρτι με ουίσκι και μουσικάρες.

Ποιο τραγούδι θα ήθελες να παίζει σε λούπα όσο δουλεύεις;

Είναι πάρα πολύ δύσκολη ερώτηση και σίγουρα κάθε φορά που θα με ρώταγες θα έπαιρνες διαφορετική απάντηση. Για την ώρα σου βάζω 3 διαφορετικά είδη και 3 κομμάτια:

Jazz: “Love Supreme” – John Coltrane
Flamenco: “El alma” – Lin cortes y El Pele
Hip hop: “Ftou Kai Vgaino” – Jaul

Πού πίνεις και ξεκουράζεσαι μετά τη βάρδια;

Οι επιλογές είναι πολύ λίγες στην Αθήνα μετά τις 3.00 το πρωί. Οπότε τα μπαρ που θα με βρεις είναι το Blue Νote, Rue de Μarseill, MG και αν καταφέρουμε και σχολάσουμε νωρίτερα πάμε στο Finos για τον audiophile ήχο του, τα ποτά και τις ιστορίες του Βασίλη.

Σε ποιο «βρώμικο» βρίσκεις παρηγοριά;

Αγαπημένο ο Αλέκος στο Ηράκλειο. Αν δεν το προλάβω ανοιχτό ή έχει μεγάλη ουρά τότε προτιμώ το Αυθεντικόν δίπλα από το σπίτι στο Γαλάτσι.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου εστιατόριο στην Αθήνα για όταν ρεπάρεις;

Μας αρέσει πολύ με την σύζυγό μου να δοκιμάζουμε νέα εστιατόρια στα ρεπό μας. Αυτά που μπορώ να πω με σιγουριά ότι θα πηγαίνουμε ξανά και ξανά είναι στο Ekiben για το ramen του, το Τuk-Τuk για την Tom kha Kai του και στο Topa στην Κυψέλη, γιατί το φαγητό, η Μαρία και η φιλοξενία των παιδιών στο μαγαζί με κάνει να νιώθω όπως την εποχή που ζούσα στην Σεβίλλη.

Μια συμβουλή για το hangover και τις τύψεις της επόμενης ημέρας;

Καλή τύχη αν είσαι πάνω από 35. Για όλους τους υπόλοιπους ηλεκτρολύτες, depon και φυσικό χυμό πορτοκάλι. Όσο και να θέλεις, απόφυγε τον καφέ και την βαριά κουζίνα. Για τις τύψεις, κάτι σε αλκοόλ, ίσως ένα bloodymary η οποιοδήποτε hair of the dog cocktail.

Μπορείς να καθίσεις για ένα ποτό με οποιοδήποτε πρόσωπο στον κόσμο και στον χρόνο – ποιο διαλέγεις;

Επίσης δύσκολη ερώτηση που θα μπορούσα να απαντήσω διαφορετικά κάθε φορά. Επειδή τώρα στις διακοπές μου διάβασα ένα βιβλίο για τον Louis Armstrong, θα σου απαντήσω ότι θα ήθελα να κάνω ένα bar hopping μαζί του στην Νέα Ορλεάνη του 1915.

Ποια είναι η πιο περίεργη παραγγελία που σου έχουν κάνει ποτέ;

Είναι 5 η ώρα το πρωί κάπου στο μακρινό 2009. Μπαίνουν δυο νεαρές κυρίες και μου ζητούν δύο σφηνάκια Jaccuzi. Τι είναι αυτό; τους λέω γιατί δεν είχα ιδέα! Έπαθαν σοκ που δεν το ήξερα και με κέρασαν και εμένα ένα, δυστυχώς.

Σου παραθέτω την συνταγή: Jaccuzi = jack με ούζο. Χάλι μαύρο.

Ποια είναι η πιο αστεία ατάκα που έχεις ακούσει από πελάτη;

Πελάτης: Μία μπύρα χωρίς αλκοόλ.

Εγώ: Δυστυχώς μας τελείωσαν.

Πελάτης: Καλά, βάλε ένα ουίσκι με πάγο.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ