Junior SP, πώς θα γιορτάσουμε τα 30 χρόνια της Innersense Productions;

Ξεκίνησε ως Dj στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και στα μέσα αυτής, ενεπλάκη με τη διοργάνωση συναυλιών για να ιδρύσει τελικά, το 1996 τη δική του εταιρεία, την Innersense Productions, που έχει φιλοξενήσει στη χώρα μας πάνω από 70 καλλιτέχνες της διεθνούς bass σκηνής και όχι μόνο. 

Σήμερα, ο Γιώργος Σπηλιόπουλος, aka Junior SP, μετρά δεκάδες διοργανώσεις σε μεγάλα venues και συναυλιακούς χώρους, εμφανίσεις σαν Dj σε clubs, bars και φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μετρά επίσης τα 30α γενέθλια της Innersense Productions, τα οποία θα γιορτάσει με το InnerFest, ένα διήμερο φεστιβάλ που έρχεται αυτό το ΣΚ (13,14/06) στο ΠΛΥΦΑ για να ενώσει το ελληνικό ραπ με τη ρέγκε.

30 χρόνια Innersense Productions λοιπόν και θέλω να σε ρωτήσω αρχικά, ποια είναι η σχέση σου με τον χρόνο γενικότερα; 

Η σχέση μου με τον χρόνο είναι μια σχέση βαθιάς αγάπης-απύθμενου μίσους. Τον αγαπώ βαθιά τον χρόνο, γιατί τον θεωρώ υπέρτατο αγαθό και όλες μου οι σκέψεις περιστρέφονται γύρω του, όσο μεγαλώνω όλο και περισσότερο. Υπέρτατο αγαθό γιατί είναι από τα ελάχιστα πράγματα σε αυτή τη ζωή που δεν γυρνάει πίσω. Σκέφτομαι συνέχεια: Πόσο γρήγορα θα κάνω αυτά τα λίγα που έχω ως στόχους, ώστε να φτάσω τον απώτερο στόχο: να αποσυρθώ στον αγαπημένο μου τόπο και να αποφασίζω μόνο εγώ πώς θα τον αξιοποιώ. Πόσο χρόνο σπαταλάω σε πράγματα που αξίζουν και πόσο σε άχρηστα; Πόσο σε ανθρώπους που αξίζουν και πόσο σε καθάρματα; Τον σπαταλάω δημιουργικά ή απλά τον σπαταλάω;

Απύθμενο μίσος, δηλαδή, γιατί είναι αυτός που με πιέζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή μου. Από την εφηβεία και μετά, ασταμάτητα. Όλες οι δουλειές με τις οποίες καταπιάστηκα, είχαν να κάνουν με προθεσμίες και εξοντωτικά deadlines, με προγραμματισμούς, ημερομηνίες, χρονικές αλληλουχίες.

Τι κρατάς από αυτές τις τρεις δεκαετίες; 

Ότι γνώρισα τα -περισσότερα από τα- είδωλά μου. Κατάκτηση που με βοήθησε να κατανοήσω πολλά. Μα πάρα πολλά. Τα ταξίδια που μου χάρισε η μουσική. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αυτές τις μαγικές στιγμές που ενώνονται οι ενέργειες κοινού και show. Οι στιγμές που ο κόσμος συνδέεται με τον καλλιτέχνη και με την παραγωγή γύρω του.

Τα γνωστικά πεδία που μου άνοιξε για την ζωή ως ολότητα, η ενασχόλησή μου με τον τομέα των εκδηλώσεων. Αυτό ήταν και το σχολείο και το πανεπιστήμιό μου. 

Τις «υπερδυνάμεις» που απέκτησα: Να ξεχωρίζω τους ψεύτες από τα 10 μέτρα και την καλή μουσική σε 5 δευτερόλεπτα. Να ξέρω τι θα συμβεί σχετικά με την δουλειά μου, πολύ πριν από τους άλλους.

Αυτό το αίσθημα της πληρότητας. Σε αυτό που τάχθηκα, με τα μέσα που διέθετα και από την αφετηρία που ξεκίνησα, τα κατάφερα. Πάρτο όπως θες. Δεν με απασχολεί. Ξέρω εγώ πως αισθάνομαι και είμαι πολύ καλά με αυτό. 

Και τι αφήνεις πίσω; 

Τον πιτσιρικά που νόμιζε ότι τα ήξερε και ότι τα μπορούσε όλα, τις λάθος επιλογές σε δουλειές μα κυρίως σε ανθρώπους, καθώς και το θάμπωμα που σου προκαλεί ο εγωισμός. Εγωισμό έχω, και μπόλικο μάλιστα, αλλά δεν τον αφήνω πλέον να με θαμπώνει.

Πώς ξεκίνησαν όλα τότε στα 90s για την Innersense Productions;

Σε fast forward mode, ένας φίλος με έβαλε στον κόσμο των “Rave” Party. Μια πρωτοχρονιά στο Tessera (εκεί που σήμερα είναι το Floyd) εξερράγη ο εγκέφαλός μου. Όχι από ναρκωτικά. Δεν πήρα τίποτα ποτέ μου. Ευτυχώς, αποφάσισα πολύ νωρίς τι θέλω να κάνω με τη ζωή μου. Μαζί με φίλους από διάφορες περιοχές της Αθήνας ξεκινήσαμε τα Infinity στο Άλσος.

Από τους 20 που ήμασταν στην αρχή, μείναμε τρεις και τελικά δύο. Αυτοί οι δύο, εκεί στο 1996, είπαμε: Αφού το Drum’n’Bass αγαπάμε, πάμε να ασχοληθούμε μόνο με αυτό.

Ταχθήκαμε. Σώμα και Πνεύμα. Από το 2001 και μετά, συνέχισα μόνος. The rest is history.

Τι σου λείπει από εκείνη τη μουσική, φεστιβαλική Αθήνα; 

Κατ’ αρχάς, μου λείπει η νιότη μου. Αυτό που δεν με ένοιαζε τίποτα για το κορμί μου. Ήμουν άτρωτος, πέρναγα μέσα από τοίχους. Μου λείπει η αξιοκρατία – ότι έπρεπε να αποδείξεις αυτά που έλεγες και πούλαγες. Στα ίσα. Εκεί έξω, όχι στα social. Μου λείπουν οι αξιακοί κώδικες. Τώρα όλοι πουλάνε τρέλα. Το μεροκάματο να βγαίνει. 

Μου λείπει το φρέσκο πράμα. Που άκουγες ένα καλλιτέχνη ή μία μπάντα κι έλεγες «Τι είναι αυτό ρε μαλάκα;», που σου έφευγε το κεφάλι, δεν ήξερες τι σε χτύπησε. Ποιο είναι το τελευταίο τέτοιο πράγμα που συναντήσατε; Ακόμα εκείνοι μας κουνάνε, μας συγκινούν και αποτελούν τη σταθερά μας.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Πώς έχει εξελιχθεί η Innersense; Σε τι φάση την πετυχαίνουμε;

Σε φάση σοφότερη, πιο ώριμη, αλλά με την ίδια τρέλα, όπως τις πρώτες μέρες. Τρέλα για καλή μουσική, τρέλα για χαμόγελα, για κόσμο που ουρλιάζει, ιδρώνει, χαράζει μέσα του εμπειρίες αξέχαστες.

Γιορτάζουμε φέτος τα 30 χρόνια μας όσο πιο έντονα μπορούμε, να το ζήσουμε, να το ρουφήξουμε.

Το 2027 βλέπουμε. Προγραμματισμός υπάρχει ήδη. Στα 31 βγαίνεις. Έτσι δεν λένε στην τριανταμία; Αρκεί να μην καούμε στα 32.

Η ομάδα μεγάλωσε και το βλέμμα είναι στραμμένο στο μέλλον. Είπαμε: Έχουμε μερικά πραγματάκια να κάνουμε ακόμη.

Σε αυτά τα πραγματάκια είναι και η γέννηση φέτος το καλοκαίρι του φεστιβάλ σας, του InnerFest. 

Το InnerFest είναι μια ιδέα που γυρνάει στο μυαλό μου χρόνια. Ο εορτασμός για τα 30 Χρόνια της Innersense θεωρούμε πως είναι η ιδανική συγκυρία να το υλοποιήσουμε και να το συστήσουμε στο κοινό.

Πώς διαμόρφωσες το πρόγραμμα των δύο αυτών ημερών, γιατί επέλεξες τα συγκεκριμένα είδη μουσικής αλλά και τα αντίστοιχα ονόματα και γιατί takeover στο ΠΛΥΦΑ;

Αρχικά οι μέρες ήταν τρεις και το concept ήταν να καλύψουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος από το φάσμα της αστικής και της Bass κουλτούρας. Αυτό με το οποίο ασχολούμαστε στην Innersense δηλαδή. Έτσι, η 1η μέρα ήταν Drum’n’Bass / Jungle – η 2η ήταν Rap και η 3η ήταν Reggae / Dub. 

Δυστυχώς ο Goldie, o Headliner της 1ης μέρας είχε ένα σοβαρό τραυματισμό και η μέρα αναβλήθηκε. Έχουμε όμως τις άλλες δύο.

Τα ονόματα επιλέχθηκαν με ποιοτικά αλλά και με υποκειμενικά κριτήρια. Το ΠΛΥΦΑ είναι ένα διαμαντάκι μέσα στην καρδιά της Αθήνας. Ένας ανοικτός και συνάμα απίστευτα προσβάσιμος και όμορφος χώρος. Σας περιμένουμε το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Ιουνίου να το διαπιστώσετε, όσοι δεν το έχετε δει ακόμη.

Φαντάζεσαι το InnerFest να μεγαλώνει; Να γίνεται θεσμός για τα καλοκαίρια μας στην Αθήνα;

Ναι. Αυτή είναι η πρόθεση, αυτό είναι το όραμα. Ένα σημείο αναφοράς και συνάντησης για την κουλτούρα που αγαπάμε και υπηρετούμε 30 χρόνια τώρα. Πάμε φέτος με τον ενθουσιασμό της γέννας να γελάσουμε και να κλάψουμε, να περάσουμε τις παιδικές ασθένειες και σιγά σιγά να μεγαλώσουμε. 

***

Info

InnerFest 13 και 14 Ιουνίου

ΠΛΥΦΑ – Αύλειος χώρος, Κορυτσάς 39, Αθήνα

Προπώληση Day 1 εδώ.

Προπώληση Day 2 εδώ.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.