Ούτε στρώμα να πλαγιάσω στη μικρή Κυκλάδα, Φλεβάρη μήνα;
Η Ζωή Παρασίδη κυκλοφορεί (πολύ) στην Αθήνα και παρακολουθεί πού, ποιοι και τι είναι φάση τώρα.
- 17 ΦΕΒ 2026
«Πέρα από τις παραλίες δεν έχει κάτι να πεις «τι είδα τώρα;», δεν έχει ένα βουνό, έναν αρχαιολογικό χώρο, άφθονα μέρη να βγεις. Από τη στιγμή βέβαια που εμφανίστηκαν τα stories και ξεκίνησε ο κόσμος να μοιράζεται το πώς περνάει στο νησί, μαζεύτηκαν και άλλοι σε αυτό, γίναμε περισσότεροι. Θυμάμαι να είμαι σε ένα πάρτι, την εποχή που έπαιζε ακόμα ελεύθερο κάμπινγκ – και να τους αρπάζω τα κινητά από τα χέρια. Πια κάνω και εγώ, βέβαια, stories».
Σας αναγνωρίζετε κάπου στα παραπάνω λόγια ενός καλού μου φίλου, με τον οποίο επισκεπτόμαστε κάθε χρόνο το ίδιο μικρό νησί στο Αιγαίο; Θα θέλατε και εσείς να έχετε αρπάξει κάποιο κινητό που απαθανατίζει ασταμάτητα όλα εκείνα τα μέρη που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν απάτητα και μυστικά;
Μεταξύ μας τώρα, πιστεύετε ότι υπάρχουν ακόμα μυστικά γύρω από τα ελληνικά νησιά;
Έξω φυσάει και βρέχει, η είδηση «κακοκαιρία, νέο έκτακτο από την ΕΜΥ» παίζει σε λούπα το A/W 25/26. Παρά όμως τις συνεχείς ψυχρές εισβολές και τις άστατες συνθήκες, όλο βρίσκομαι σε κάποια κουβέντα –είτε βρίσκομαι σε ένα εστιατόριο με δίωρο slot, είτε σε μια κλασική ταβέρνα, είτε στο πολυσυζητημένο φεστιβάλ του Σαββατοκύριακου, είτε μέσα σε ένα μικρό ρεμπετάδικο– για το ποιος και αν έκλεισε από τώρα τις καλοκαιρινές του διακοπές.
«Πόσο μου τη σπάνε αυτοί που κρατάνε τα δωμάτια στα νησιά έναν χρόνο πριν», δήλωσε μια φίλη χθες σε ένα τραπέζι και γελάσαμε μια και οι μισοί από όσους βρισκόμασταν εκεί ακολουθούμε ακριβώς αυτή την τακτική. Ακριβώς γιατί επιλέγουμε να περνάμε τις διακοπές μας σε ένα πολύ μικρό μέρος, πρέπει να συμβιβαστούμε με το γεγονός ότι θα πρέπει κάπως να έχουμε πλανάρει τις διακοπές μας πολύ νωρίτερα απ’ όσο θα συνηθίζαμε.
Τι και αν διανύουμε ακόμα τον Φεβρουάριο, σε πολλά νησιά δεν έχουν μείνει και πολλά διαθέσιμα δωμάτια για τον Αύγουστο. Και κάπως έτσι εκεί ξεκινάει η κουβέντα για το ποιος φταίει που δεν βρίσκουμε κρεβάτι ούτε για δείγμα.
Παραπονιόμαστε μεν ότι δεν θα βρούμε να κοιμηθούμε, δεν θέλουμε δε το «νησί μας» να οικοδομηθεί περισσότερο – και κοιτάμε κάθε φορά με καχυποψία τα σημεία όπου σηκώνουν μπετά, λες και χτίζουν πάνω σε δικά μας στρέμματα.
Από τη μία λέμε ότι το νησί έχει πήξει, κι από την άλλη θέλουμε να κάνουμε διακοπές όλοι μαζί – κι αν έχουμε προσκαλέσει κόσμο, να έρθει στα «μέρη μας». Στην πραγματικότητα, η φάση είναι εκεί όπου ξέρεις ότι ακόμα κι αν έχεις φύγει από την Αθήνα, θα ξαναδείς τη (γνωστή σ’ εσένα) Αθήνα. Γιατί αν δεν έχει την οικεία σε σένα πόλη, τότε «δεν έχει ωραίο κόσμο» – prove me wrong.
Γκρινιάζουμε ότι θα δυσκολευόμαστε να βρούμε τραπέζι στην ταβέρνα, όπου κάθε φορά εμφανιζόμαστε δέκα τουλάχιστον άτομα και τσουγκρίζουμε λέγοντας «να μας ζήσουν, να μας ζήσουν». Πραγματικά, αν μας δει κανείς από μακριά, είναι λες και γιορτάζουμε γάμο.
Κι ενώ αγχωνόμαστε για το αν και πόση «αθηναΐλα» θα φέρουν μαζί τους τα καινούργια μέρη που ετοιμάζονται στο νησί –ή μουρμουράμε για τους φασαίους που έχουν πάρει την ίδια ασημί ομπρέλα και μοιάζει η παραλία από πάνω λες και είναι οργανωμένη– παράλληλα κουβαλάμε ο καθένας από δύο YETI στην τσάντα παραλίας. Μαζί, έναν πάκο με όλα εκείνα τα must-read βιβλία των μικρών ανεξάρτητων ντόπιων εκδοτικών και ό,τι ήταν υποψήφιο ή πήρε το Booker τελευταία. Την ίδια ώρα, στα ακουστικά μας παίζει η λίστα “The Balearic Sound of Eleni Dimou”.
Και κάθε, μα κάθε χρόνο, κάποιος από εμάς περιμένει τον Σκοπελίτη στο λιμάνι, προκειμένου να τρέξει να προλάβει να φτάσει μέχρι το μπαρ του και να αγοράσει το merch του. Αν βάλουμε όλοι μαζί αυτές τις μπλούζες, περνούσαμε και για άκρως στελεχωμένο πλήρωμα.
Μας έχει πιάσει γκρίνια ενώ είναι 15 του Φλεβάρη και κοιτάζουμε αν έχουν ανακοινωθεί τα δρομολόγια του πλοίου για να προλάβουμε να κλείσουμε εισιτήρια. Καθαρά Δευτέρα, 25η Μαρτίου και Πάσχα, βέβαια, δεν έχουμε κανονίσει τίποτα – όλα τα άλλα τα έχουμε αφήσει στον αέρα. Το νησί να μην μας πάρουν μόνο. Γιατί εμείς ήμασταν πριν απ’ όλους τους άλλους εκεί.
Όπως ήταν και άλλοι πριν από εμάς, που είχαν σκεφτεί και συζητήσει τα ίδια, χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.