Γιατί να υπάρχει σε βίντεο ο θάνατος των αγαπημένων σου;
Στο σημερινό επεισόδιο, βλέπουμε και πάλι τον ελάχιστο σεβασμό στους νεκρούς και τους αγαπημένους τους να θυσιάζεται στο βωμό των θεάσεων.
- 27 ΙΑΝ 2026
Μια παρέα φίλων ξεκίνησε από τον Βορρά με προορισμό τη νοτιοανατολική Γαλλία, για να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους ομάδα. Η οπαδική εκδρομή είναι μια ντόπα σεροτονίνης, κόσμος και παίκτες ενώνονται και το τελικό αποτέλεσμα, μικρή σημασία έχει.
Το ταξίδι για τη Λυών ολοκληρώθηκε βάναυσα κοντά στη Τιμισοάρα, σε μια τρομακτική σύγκρουση του βαν που επέβαιναν οι εκδρομείς, με ένα φορτηγό. Το αποτέλεσμα ήταν οδυνηρό και η όποια προσπάθεια να ταιριάξεις τις λέξεις που ακολουθούν σε αυτά τα συμβάντα, είναι μάταιη και κλισέ.
Ο ελάχιστος σεβασμός στους νεκρούς και τις οικογένειές τους που είδαν σε έναν ελιγμό την ζωή τους να αλλάζει, είναι η σιγή και όχι η αναπαραγωγή των τελευταίων στιγμών χωρίς κανένα φίλτρο σε social media, ιστοσελίδες και κανάλια, τροφή κυνικώς σερβιρισμένη για θηρία και ανθρώπους.
Επιστροφή στη ντοπαμίνη.
Λειτουργεί ως σύστημα ανταμοιβής. Όταν μαθαίνουμε κάτι καινούργιο, ο εγκέφαλος «ανταμείβεται». Είτε πρόκειται για ένα ηλιοβασίλεμα στο Insta, είτε για ένα φρικτό τροχαίο δυστύχημα.
Δεν θα μιλήσουμε για νευροεπιστήμη, ούτε θα αναλύσουμε την ανεξήγητη επίσκεψη στον μπουφέ του σκληρού περιεχομένου. Ας μείνουμε στο τελευταίο part.
Ένα τόσο σοκαριστικό βίντεο, όπως αυτό που κυκλοφορεί και αναπαράγεται μανιωδώς από τα μέσα, μπορεί να γίνει μάθημα για τους επόμενους οδηγούς. Χειριστές του τηλεκοντρόλ στην αναπαραγωγή του συγκεκριμένου υλικού, είναι οι λάτρεις της στατιστικής.
Στον επόμενο τόνο, θα εμφανιστούν ακόμη και σε τρισδιάστατη μορφή στο σημείο, αλλά ας το αφήσουμε εκεί.
Είναι μια δύσκολη δουλειά, αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει. Ναι, αλλά όχι. Δεν γίνεται η απόσταση ανάμεσα σε σένα και τον θάνατο του αγαπημένου σου να είναι 2 κλικ. Δεν γίνεται να θυσιάζεται η ελάχιστη ένδειξη ανθρωπιάς στον βωμό κάθε λογής θέασης.
EUROKINISSI
Οι χρήστες που γίνονται αριθμοί, το αναγνωστικό κοινό, δεν είναι θηρία. Άθελα τους όμως, μεταμορφώνονται σε κανιβαλιστικά όντα για να ικανοποιήσουν την περιέργεια που τους γεννούν οι υπεύθυνοι διάδοσης της πληροφορίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ξεκινά μια τέτοια συζήτηση και δεν θα είναι η τελευταία. Συχνά, αντίστοιχο διάλογο ξεκινάει και η δουλειά των φωτορεπόρτερ, αλλά αποδομείται άρτια με το Μπεχρακικό δόγμα του «για να μη πει κανείς ότι δεν γνώριζε».
Ναι, αν δεν ήταν η Nilüfer Demir του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων DHA, μπορεί να μη γνωρίζαμε ποτέ το μικρό Αϊλάν, όσο σκληρή κι αν ήταν η συμβολική εικόνα ενός μικρού πνιγμένου παιδιού στα τουρκικά παράλια.
Στα βιβλία της ιστορίας, υπάρχουν δυστυχώς πολλά αντίστοιχα απάνθρωπα καρέ, κι ας γνωρίζουν όλοι πώς και τι τα πυροδότησε, κι ας μην άλλαξαν πολλά έκτοτε.
Στο σημερινό επεισόδιο, η αναπαραγωγή ενός τόσο σκληρού βίντεο χωρίς κανένα φίλτρο, με τις εικόνες του βαν που διαλύεται να επαναλαμβάνονται πεντακάθαρα και σε λούπα, δεν εξυπηρετεί σε τίποτα ουσιαστικό και ωφέλιμο, παρά μόνο τριγκάρει τους υπερευαίσθητους αισθητήρες επτά οικογενειών που προσπαθούν να βρουν το κουράγιο και τον τρόπο να συνεχίσουν να ζουν χωρίς τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.