<img height="1" width="1" style="display:none" src="//www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Στη σειρά: 21 ταινίες της Pixar, από τη χειρότερη στην καλύτερη

Δύο σχεδόν δεκαετίες από το πρώτο Toy Story, η Pixar μετρά πλέον πάνω από είκοσι ταινίες. Εμείς αναλάβαμε το δύσκολο έργο της κατάταξής τους.

Το ranking ανανεώθηκε τον Ιούνιο του 2019, με αφορμή την κυκλοφορία του 'Toy Story 4'.

***

Το παρόν άρθρο θα μπορούσε να ονομάζεται και “Πώς έμαθα να κάνω διακρίσεις ανάμεσα στα παιδιά μου”. Ξεκινάμε απ’ αυτό.

Εντάξει, προφανώς και αστειεύομαι, αλλά τέτοια παθαίνεις όταν οι ταινίες έρχονται με την υπογραφή της Pixar. Το στούντιο που αγόρασε η Disney πριν 30 χρόνια για την προηγμένη του τεχνολογία, κατόρθωσε να χαράξει τη δική του πορεία με το καλημέρα του ‘Toy Story’. Τα υπόλοιπα τα γράφει ακόμα η ιστορία.

Κι αν η εταιρεία ανακοίνωσε το καλοκαίρι του 2016 ότι θα σταματήσει τα σίκουελ (ή και τα πρίκουελ όπως στην περίπτωση του ‘Monsters University’) μετά την κυκλοφορία των ‘Cars 3’, ‘Toy Story 4’ και ‘The Incredibles 2’ που είχαν ήδη προγραμματιστεί, ομολογώ ότι με εξαίρεση της τελευταίας τετράδας που μάλλον δε θα σου κάνει εντύπωση, ακόμα κι αυτά δυσκολεύτηκα να τα τοποθετήσω κάπου.

Άλλωστε γενικά θεωρώ πως ναι, κάποιες ταινίες της Pixar δεν έχουν τη μαγεία που έχουμε σχεδόν εκπαιδευτεί πια να περιμένουμε από μια εταιρεία που κάνει μαθήματα σε ενηλίκους, αλλά η συζήτηση που είχε ξεκινήσει πριν από χρόνια για το αν το στούντιο έχει χάσει τον δρόμο του, είχε πάντα μια γερή δόση υπερβολής. Όχι τίποτα άλλο, αλλά μετά μας πετάνε κι ένα ‘Inside Out’ στα μούτρα και μασάμε τα λόγια μας.

Παρακάτω θα βρεις την προσωπική μου κατάταξη των ταινιών Pixar. Λέω προσωπική γιατί αν κάτι κάνει συνήθως το καλό animation, είναι να φυλάει κάτι ξεχωριστό για όλους μας θολώντας τα ούτως ή άλλως δύσκολα νερά του 'αντικειμενικού'.

Έχουμε και λέμε:

21. CARS 2

“Ε, δεν μπορεί να είναι χειρότερο από το 1”, αναφώνησε πριν λίγο καιρό συνάδελφος. Εδώ θα κολλούσε ένα “κι όμως!”, αν θεωρούσα ότι το ‘Cars’ ήταν κακή ταινία. Δεν το πιστεύω όμως, οπότε θα αρκεστώ να πω ότι το ‘Cars 2’ είναι η απόδειξη ότι, αφ’ ενός, μεγαλύτερη ιδέα δεν σημαίνει απαραίτητα και καλύτερη ιδέα και, αφ’ ετέρου, υπάρχει λόγος που κάποιοι χαρακτήρες όπως αυτός του Larry the Cable Guy έχουν φτιαχτεί απλά για το comic relief. Κάντους πρωταγωνιστές και δεν μπορούν να υποστηρίξουν τις πιο ευαίσθητες στιγμές του σεναρίου. Το animation είναι εκπληκτικό και η πρώτη σεκάνς χτυπάει σε ρυθμούς James Bond 007, αλλά η ταινία σε εξαντλεί πολύ σύντομα.

20. THE GOOD DINOSAUR

To ‘The Good Dinosaur’ πρέπει να είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα εικονογράφησης της Pixar. Το φωτορεαλιστικό animation σού παίρνει πραγματικά την ανάσα και ταιριάζει απόλυτα με τον στοχαστικό τόνο της ταινίας. Γι’ αυτό και όλος ο χρόνος που ξοδεύεται στις πιο καρτουνίστικες συναντήσεις του Arlo με τα υπόλοιπα θεριά, με έβγαζαν συχνά από το mood και έβαλαν την ταινία σε αυτές που απευθύνονται (πολύ) περισσότερο σε παιδιά. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα κακό σ' αυτό όμως. Δεν θα κακιώσω στην Pixar επειδή έφτιαξε κάτι που απευθύνεται στο βασικό της κοινό.

19. CARS

Λοιπόν. Το ‘Cars’ είναι μια χαρά. Δίνει έμφαση στο Route 66 και σε όλη την Americana κουλτούρα, αναπολεί τις παλιές καλές μέρες και σχολιάζει την εξαφάνιση της αμερικανικής εργατικής τάξης, οπότε δεν θα ταυτιστούν απαραίτητα όλοι οι θεατές του. Ο νοσταλγικός του τόνος όμως είναι πάντοτε γλυκός και το σχέδιό του φιλόδοξο. Δανείζεται από πολλές άλλες ταινίες, δεν παίρνει ρίσκα και οι χαρακτήρες του παρότι συμπαθέστατοι δεν μένουν στη μνήμη. Το λένε ‘Cars’ πάντως και είναι καλά.

18. CARS 3

Το 'Cars 3' δεν κατάφερε να βγάλει τη ρετσινιά του πιο μεχ franchise της Pixar, όμως ανάμεσα στη δική του σειρά ταινιών, τερμάτισε πρώτο. Η ταινία και ο ίδιος ο McQueen επιστρέφουν στις νοσταλγικές ρίζες του πρώτου 'Cars', ο δεύτερος πιο ώριμος, έτοιμος να δεχθεί συμβουλές μακριά από τους hi-tech εξομοιωτές που ενισχύουν τον ανταγωνιστή του. Η βαθιά αγάπη της συγκεκριμένης σειράς για την αναλογική εποχή - και οι τρομερά επιτυχημένες πωλήσεις των low-tech παιχνιδιών του - έρχεται σε αντίθεση με το σήμερα, όμως αυτό ακριβώς μπορεί να κάνει τη διαφορά. Η παρουσία του Doc Hudson, μέντορα του McQueen, με τη φωνή του Paul Newman σε φλάσμπακ επίσης, είναι το ηθικό κέντρο βάρους της ταινίας και δεν απογοητεύει σε τίποτα.

17. A BUG’S LIFE

Το ‘A Bug’s Life’ είχε την κακή τύχη να έρθει καπάκια μετά το ‘Toy Story’. Τότε το στούντιο ακόμα έψαχνε την ταυτότητά του κι έτσι η συγκεκριμένη ταινία δεν έχει αυτό το χαρακτηριστικό, πιξαρένιο αποτύπωμα. Παρ’ όλα αυτά, έχει πλούσιους χαρακτήρες που στην πλειοψηφία τους έχουν τη δική τους ιστορία να πουν, μπόλικο δράμα μαζί με χιούμορ και το αιώνιο - πλην όμως πάντοτε σημαντικό - μήνυμα για τη σημασία της κοινότητας. Απλά να, συνήθως το ξεχνάω μέχρι να δω ή να ακούσω κάποια αναφορά και να πω αααα ναι, η μυρμηγκοταινία. Όχι το 'Antz', η άλλη, η καλή.

16. MONSTERS UNIVERSITY

Το ‘Cars 2’ είχε απογοητεύσει και το ‘Brave’ δεν είχε ενθουσιάσει, οπότε όταν ήρθε και το ‘Monsters University’ με μια χαλαρή απλότητα που δε θύμιζε σε πολλά τους ογκόλιθους ‘Toy Story 3’, ‘Up’ και ‘WALL-E’ που είχαν κάνει τους πάντες να ψάλλουν “Pixar!1Pixar!PIXAR!” στα τέλη των ‘00s, άρχισε η κουβέντα που λέγαμε νωρίτερα για τον χαμένο προσανατολισμό του στούντιο. Το ‘University’ όμως είναι ζωντανό, εγκάρδιο και με ένα μήνυμα που βρίσκεις σπάνια, όχι μόνο στο animation, αλλά και στις feelgood ταινίες γενικότερα. Δεν μπορείς να κάνεις πάντα το όνειρό σου πραγματικότητα. Μπορείς όμως να βρεις τρόπο να κάνεις κάτι που αγαπάς σχεδόν εξίσου. Οπότε θα προσθέσω και το υποτιμημένο στους υπόλοιπους χαρακτηρισμούς.

15. BRAVE

Δεν ξέρετε πόσο, μα πόσο θα ήθελα να είχα ψηλότερα το ‘Brave’. Είχα ρίξει πολύ αναμονή, είχα κάνει πολύ ψάξιμο και είχα στείλει πολλά καλά vibes για να είναι η ταινία που περίμενα. Τα συστατικά που ήθελα τα είχε. Μια πρωταγωνίστρια που θέλει να είναι κυρία του εαυτού της, την έμφαση στη σχέση μιας κόρης με τη μητέρα της και όχι με τον πατέρα της όπως είχα δει ξανά τόσες φορές, εκπληκτικό dubbing, και το φόντο της Σκωτίας και των μύθων της που με γοήτευαν από μικρή. Αλλά ενώ ευχαριστήθηκα την ταινία και την έχω ξαναδεί έκτοτε με όρεξη, το αλλόκοτο μονοπάτι που πήρε το ‘Brave’ στο δεύτερο μισό του το κρατάει σχετικά χαμηλά στη λίστα μου. Και το Όσκαρ έπρεπε να είχε πάει στο ‘Wreck-It Ralph’ μπάι δε γουέι *αναστεναγμός*. Η Merida και η Elinor (και τα μαλλιά τους) πάντως, θα είναι για πάντα σπέσιαλ.

14. INCREDIBLES 2

Λιγότερο τολμηρό, συναισθηματικά ελαφρύτερο και σίγουρα μακριά από τον ρομαντισμό του ορίτζιναλ - οι συνειδητές αναφορές του στη σύγχρονη Αμερική θα μπορούσαν να συνοδεύονται και από επεξηγηματικά ντοκιμαντέρ - το 'Incredibles 2' μπορεί πολύ δίκαια να υπερηφανεύεται για τη θέση του ανάμεσα στην υπερηρωική δεκαετία που διανύουμε. Ρυθμικό,  εφευρετικό και πάντα ανθρώπινο, δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει.

13. FINDING DORY

Αν κάποιος αξίζει να βρεθεί, αυτή είναι η ταυτότητα της Dory. Κι αυτό γιατί ενώ η απώλεια μνήμης της είχε χρησιμοποιηθεί πιο πολύ ως comic relief στον ‘Nemo’, υπήρχε πάντοτε μια μελαγχολική διάσταση σ’ αυτό το blue tang που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται. Ή μήπως ξέρει πολύ καλά τελικά; Το ‘Finding Dory’ δίνει απάντηση και γι’ αυτήν και για όλους όσους τους υπόλοιπους χαρακτήρες που αναζητούν κάτι αρειμανίως κατά τη διάρκειά του. Μπορεί να μην μπαίνει στα μεγάλα κατορθώματα της Pixar, αλλά είναι κι αυτό must-watch.

12. TOY STORY 4

Με την αναζήτηση ταυτότητας ασχολείται και το 'Toy Story 4', η αυλαία - μάλλον - του θρυλικού franchise της Pixar. Ο Woody πλέον ανήκει διαφορετική μικρή ιδιοκτήκτρια, όμως δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει τον Andy. Μήπως κι ο ίδιος ως παιχνίδι είναι ξεπερασμένος; Σε όλη τη διάρκεια σχεδόν της ταινίας ζει έναν ήπιο, παρατεταμένο νευρικό κλονισμό που τον αναγκάζει να αντιμετωπίσει τον μεγαλύτερο φόβο του. Ότι αν δεν είναι Καλό Παιχνίδι, μάλλον δεν είναι τίποτα. Ένα φιλμ με ενέργεια και χιούμορ που ξέρουμε πια να περιμένουμε, το 'Toy Story 4' επανεκτιμά τις δυνάμεις του κεντρικού του ήρωα και αγκαλιάζει τη ζωή με όλους τους κινδύνους και τις αβεβαιότητές της.

11. THE INCREDIBLES

Υπερηρωική οικογένεια, παραπομπές στη Golden Age των κόμικ, τα βάσανα που απασχολούν τη σύγχρονη οικογένεια - εντάξει, πέρα από τις υπερδυνάμεις τους - ένα σάουντρακ με επιρροές old school κατασκοπικού θρίλερ και πλοκή που σε κρατάει στην τσίτα. Πάνω απ’ όλα, οι ‘Incredibles’ είναι απλά κουλ. Μου πήρε καιρό να το καταλάβω γιατί όταν είχε βγει δεν είχα καμία όρεξη να χωνέψω 3D ανθρώπους, αλλά τελικά το ένιωσα μέσα μου παντού, σα να μην πέρασε μια μέρα από την τελευταία φορά που με διασκέδασε η Pixar. Α, και Edna Mode, πάντα Edna Mode.

10. RATATOUILLE

Το κόνσεπτ του ‘Ratatouille’ δεν είναι και το πιο συναρπαστικό. Ένας αρουραίος θέλει να γίνει σεφ στο Παρίσι; Πόσο εύκολα θα μπορούσε να είναι για χασμουρητά, πείτε μου. Η ρομαντική ματιά του για το Παρίσι και την γκουρμέ κουζίνα όμως, ο Ντικενσιανός χαρακτήρας του Linguini, το non-stop χιούμορ, η πειστική απεικόνιση ενός καλλιτέχνη και μια κριτική-ρεσιτάλ για το τέλος, είναι η συνταγή που μας σέρβιρε το πιο νόστιμο ratatouille που (δε) θα φάμε ποτέ. Μπορεί να μη φτάνει ποτέ σ’ αυτό το διεγερτικό κρεσέντο που μας φυλάει συνήθως η Pixar, αλλά διαφέρει σε ύφος απ’ όλα τα υπόλοιπα.

9. COCO

Το 'Coco' έριξε τα τείχη μεταξύ νεκρών και ζωντανών, τη στιγμή που η δική μας Δύση προσπαθεί να υψώσει τα δικά της. Είναι επίσης και ένα αισθητικό θαύμα που κράτησε το χτύπημά του για το τέλος. Αφού πρώτα γέμισε την οθόνη με χρώμα, κουλτούρα και ερωτήσεις για τη ζωή και τον θάνατο, χρησιμοποίησε την τελευταία βερσιόν που ακούμε από το 'Remember Me' για να μας μείνει αξέχαστο.

8. MONSTERS INC.

Στη σούμα, μπορεί το ‘The Incredibles’ να είναι αρτιότερη ταινία από το ‘Monsters Inc.’. Μπορεί κι από το 'Ratatouille'. Σε κανένα σημείο του όμως δεν ένιωσα ότι θέλω να βγάλω την καρδιά μου και να τη φάω, όπως μου συνέβη με τον Sully, τη μοναξιά του και τη Boo. Ειδικά με την (προ)τελευταία τους συνάντηση στο δωμάτιό της και το γλυκό “Kitty” που ακούστηκε πριν αποχαιρετιστούν. Άνθρωπος είμαι κι εγώ. Βλέπω τέρατα να κλαίνε και λυγίζω.

7. TOY STORY 2

Σχεδόν όσο καλό ήταν το πρώτο. Λέω σχεδόν, γιατί διστάζω να τα βάλω στην ίδια θέση όταν συνέβη το ‘Toy Story 3’. Συνέβη επίσης και το ‘When Somebody Loved Me’. “Ποτέ δεν ξεχνάς παιδιά σαν την Emily και τον Andy. Αλλά σε ξεχνάνε αυτά”. Καταστροφή.        

6. FINDING NEMO

Μυστικό: Όταν είχε βγει το ‘Finding Nemo’, είχα εκνευριστεί τόσο που είχε σπάσει το ρεκόρ του ‘Lion King’ που δεν ήθελα να το δω. Τελικά το είδα και κατάλαβα. Και τη φρενίτιδα και όλα. Το ‘Finding Nemo’ είναι ο ορισμός του λέμε instant classic. Έκοψε ένα κομμάτι από την πίτα της ποπ κουλτούρας για να το κάνει δικό του για πάντα. Όλα είναι ακριβώς όπως πρέπει, από τα πρώτα τραυματικά λεπτά, την περιπετειώδη πλοκή, τις εκπλήξεις, το ξεκαρδιστικό χιούμορ, τις εγκάρδιες στιγμές, και πάνω απ’ όλα, μέχρι τη σχέση πατέρα-γιου και το μάθημά της: Κάποιες φορές πρέπει να αφήσεις τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους. “Δεν μπορείς να μην αφήσεις ποτέ να του συμβεί κάτι. Γιατί τότε δε θα του συμβεί τίποτα”. Ακόμα δεν είμαι καλά.

5. UP

Ισχύει πως το ‘Up’ είναι η αρχή του. Δεν μένει όμως μόνο σ’ αυτό. Η σχέση του Carl με τον Russell είναι η απόδειξη ότι όσο πάτο και να έχεις πιάσει, μπορείς πάντα να ξαναβρείς την αγάπη. Και την περιπέτεια. Και όσα νόμιζες ότι έχεις χάσει, ακόμα κι αν οι πληγές σου δε μπορούν να επουλωθούν ποτέ τελείως. Έχω και μια αδυναμία στην τρίτη ηλικία όταν δεν με γκρεμοτσακίζει για να κάτσει στο λεωφορείο, οπότε παίρνει κάποια points και από κει. Το ‘Up’ ξεφουσκώνει πολύ στην τελευταία του πράξη, αλλά για μένα τη γραφική, το ταξίδι αξίζει περισσότερο από τον προορισμό. (Επίσης δε θα με πείσει ποτέ κανείς ότι κάπου, κάπως, κάποιοι δεν πέτυχαν φωτογραφία του Ζάχου Χατζηφωτίου και αποφάσισαν να τον ξεπατικώσουν).

4. TOY STORY

Όπως συμβαίνει με όλα τα διαμάντια, το ‘Toy Story’ θα διατηρεί την αξία του, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Όπως συμβαίνει επίσης και με τις πρώτες αγάπες, μπορεί να ζήσεις μεγαλύτερες, αλλά αυτές θα έχουν πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου. Όταν τα έβρισκαν σκούρα οι συντελεστές όσο έγραφαν την ταινία, επαναπροσανατολίζονταν σε έναν και μοναδικό σκοπό. Οι χαρακτήρες των Woody και Buzz Lightyear και η σχέση τους θα έπρεπε να είναι τόσο καλοφτιαγμένα, που ακόμα κι αν όλη η ταινία εκτυλισσόταν σ’ ένα ασανσέρ, αυτά θα μπορούσαν να τη στηρίξουν. Το αποτέλεσμα όχι μόνο τους δικαίωσε, αλλά άλλαξε για πάντα και τον κινηματογράφο. Μπορεί να θρηνώ ακόμη το hand-drawn animation, όμως ως επίτευγμα το 'Toy Story' έφτιαξε δική του σχολή.

3. WALL-E

Το ‘WALL-E’ δεν είναι μόνο ένα αριστούργημα. Είναι ένα θαρραλέο αριστούργημα. Δεν είναι δύσκολο να φτιάξεις το φιλικό ρομπότ που θα αγαπήσει το κοινό, έχουμε άλλωστε δει πολλά τέτοια, δεν είναι όμως κι εύκολο να το πετύχεις όταν για τα πρώτα 30 ολόκληρα λεπτά το ρομπότ αυτό δεν βγάζει μιλιά. Πέτυχαν διάνα και με το design του. Ένα μάτσο σκουπίδια με μεγάλα, μελαγχολικά μάτια που σε ρίχνουν στο φιλότιμο. Σύνθλιψη με την πρώτη ματιά. Η αντιπαράθεση της λαχτάρας του Wall-E για συντροφικότητα με την αποξένωση των ανθρώπων στην ταινία, απογειώνει στην εκτέλεση μια αρκετά απλή ιστορία. Μόνο χειροκροτήματα.

2. TOY STORY 3

Το σίκουελ που δεν ήξερα ότι ήθελα. Μία από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει. Θάνατος, σχέσεις που ραγίζουν, αυτός ο άτιμος ο χρόνος που δεν μπορείς να προλάβεις, όλα θέματα που άγγιξε το ‘Toy Story 3’ χωρίς να χάσει τη χαρά του. Οι τελευταίες του σκηνές θα στοιχειώνουν και εμένα και τα τελευταία μου παιχνίδια. Θα τα πάρουν από το σπίτι μου μόνο απ' τα παγωμένα μου δάχτυλα.

1. INSIDE OUT

Στην πρώτη θέση βρέθηκαν σχεδόν όλες οι ταινίες που βρίσκονται στην πρώτη εξάδα. Στο τέλος κέρδισε το ‘Inside Out’ για την ογκώδη σημασία του. Είναι ξεκαρδιστικό, ναι. Είναι γλυκό, ναι. Είναι μελαγχολικό όπως μας αρέσει να είναι η καλή Pixar, ναι. Έχει και την κλασική σκηνή που ξέρεις ότι θα σε στείλει στον ψυχολόγο, ναι. Η δύναμή του όμως, κρύβεται στην αξία που δίνει σε όλα μας τα συναισθήματα. Όχι μόνο τα καλά. Η απενοχοποίηση αυτή είναι πολύτιμη σε μια εποχή που η φροντίδα της ψυχικής μας υγείας είναι ακόμα ταμπού (πολλά thumbs up και για την πετυχημένη απεικόνιση της κατάθλιψης). Για την περίπτωση, δε, ενός παιδιού θεατή, μιλάμε για θησαυρό. Όλα αυτά κάνουν την ταινία - εύχομαι προς το παρόν - μοναδική στο είδος της.

* Το 'Toy Story 4' κυκλοφορεί στις 20 Ιουνίου από τη Feelgood.

ADVERTISING
  • ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • top stories
  • 24MEDIA NETWORK

ΣΙΝΕΜΑ