Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης έχει μία ερώτηση να κάνει στον Αριστοφάνη
Λίγο πριν βγει σε καλοκαιρινή περιοδεία με την παράσταση Εκκλησιάζουσες | Γυναίκες στην Εξουσία, ο ηθοποιός μιλά για τη σύγχρονη διασκευή που θα δούμε, τον ρόλο της κωμωδίας, τη διακυβέρνηση που δεν είναι σίγουρα θέμα φύλου, αλλά εντιμότητας.
- 29 ΙΟΥΝ 2026
Λίγο πριν βγει σε καλοκαιρινή περιοδεία με την παράσταση Εκκλησιάζουσες | Γυναίκες στην Εξουσία, ο ηθοποιός μιλά για τη σύγχρονη διασκευή που θα δούμε, τον ρόλο της κωμωδίας, τη διακυβέρνηση που δεν είναι σίγουρα θέμα φύλου, αλλά εντιμότητας.
Ήταν 20 κάτι χρονών όταν συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Θέμη Μουμουλίδη στους Όρνιθες, παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Πέρασε εκείνο το καλοκαίρι με μία βαλίτσα στο χέρι, περιοδεύοντας ανά την Ελλάδα.
Αυτό το σύντομο flashback μάς φέρνει στο σήμερα με τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη να διευκρινίζει ότι του έγινε φέτος μία πρόταση για καλοκαιρινή περιοδεία που δεν μπορούσε να αρνηθεί. «Ο Θέμης και ο τρόπος που βλέπει τα πράγματα ήταν ο πρώτος λόγος που με έκανε να θέλω να είμαι μέρος του εγχειρήματος, συνδυαστικά με την dream team των συντελεστών και την ωραία ομάδα ηθοποιών που εκτιμώ και σέβομαι», αναφέρει για την παράσταση Εκκλησιάζουσες | Γυναίκες στην Εξουσία, που κάνει πρεμιέρα στις 30 Ιουνίου στο Αγρίνιο και θα ταξιδέψει σε νησιά και στην ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι τον Σεπτέμβριο.
Σε περιοδεία έχει να βγει από το 2022 και τον Ματωμένο Γάμο του Λόρκα σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη.
«Συνήθως, αυτό που χρειάζεται σχεδόν πάντα να κάνει ο ηθοποιός λόγω της συνθήκης του ανοιχτού θεάτρου είναι να ασκήσει περισσότερο την αντοχή του, να δουλέψει τις ανάσες του, χρειάζεται μια πιο ασκητική ζωή, με ισορροπημένη διατροφή. Στην περίπτωσή μου, συνδυάζεται με απώλεια βάρους για να γίνεται η ζωή μου πιο εύκολη την ώρα της παράστασης».
Στην παράσταση Εκκλησιάζουσες | Γυναίκες στην Εξουσία δεν θα δούμε το αριστοφανικό έργο, όπως το γνωρίζουμε. «Η Νεφέλη Μαϊστράλη με τον Θέμη Μουμουλίδη (που υπογράφει και τη σκηνοθεσία) έχουν διασκευάσει το κείμενο βασισμένοι στο πνεύμα της κωμωδίας του Αριστοφάνη. Παραδίδουν μία μουσικοθεατρική παράσταση που δανείζεται στοιχεία από το τσίρκο, την τζαζ, το καμπαρέ.
«Μιλάει με λίγα λόγια για τις δυσκολίες της ζωής που μας κάνουν να ονειρευόμαστε έναν καλύτερο κόσμο, ουτοπικό. Εδώ, με έναν ευφυή τρόπο έχει ενταχθεί, το στοιχείο του καμπαρέ/τσίρκου, με αποτέλεσμα απ’ αυτήν τη συνθήκη να ξεπηδούν οι ρόλοι και οι σκηνές του Αριστοφάνη. Βλέπουμε κάποιους θεατρίνους που μεταμορφώνονται. Υπάρχει το χιούμορ, αλλά και οι πιο πικρές στιγμές που μας κάνουν να σκεφτούμε λίγο βαθύτερα», εξηγεί ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης και μας εισάγει στην υπόθεση της παράστασης για να μας συστήσει τον ρόλο του:
«Μία γυναίκα, σύγχρονη, αντιμετωπίζει όλα τα βάρη που έχει στους ώμους της. Φροντίζει το σπίτι της, τον άντρα της, το παιδί της, τις απαιτήσεις της εργασίας της, όλα ταυτόχρονα, ώσπου αποκοιμιέται από την εξάντληση. Ένας κλοσάρ-καλλιτέχνης, που το βλέπει αυτό, τρυπώνει στο όνειρό της για να γίνει Κομπέρ (εγώ δηλαδή) και να πρωταγωνιστήσει. Μεταμορφώνει την γυναίκα σε Πραξαγόρα και την ωθεί να κάνει επανάσταση, να αλλάξει τον κόσμο. Κι όλα αρχίζουν…
Απολαμβάνω τον τρόπο που η Μαρίνα Ασλάνογλου χειρίζεται την Πραξαγόρα. Απολαμβάνω επίσης όλες τις σκηνές του Χρήστου Χατζηπαναγιώτη, με τον οποίο έχουμε και ένα περίεργο ντουέτο κάποια στιγμή, που πιστεύω θα προκαλέσει ωραία συναισθήματα στο κοινό, κυρίως γέλιο, καθώς και όλες τις στιγμές που τα καταπληκτικά και πολύ γυμνασμένα σε φωνή και σώμα κορίτσια του θιάσου, χορεύουν και τραγουδάνε. Υπάρχουν εξαιρετικοί στίχοι (Θ. Μουμουλίδης, Ν. Μαϊστράλη), μουσική (Θοδωρής Οικονόμου) και χορογραφίες (Πατρίσια Απέργη) σε αυτήν την παράσταση».
Με τις πρόβες να έχουν μπει στην τελική ευθεία, τον ρωτώ αν ξεχωρίζει κάποια σκηνή από το έργο. «Πολλές. Υπάρχουν αρκετές τέτοιες σκηνές ευτυχώς. Μία σκηνή στην οποία συμμετέχω και με διασκεδάζει, παρ’ όλο που καταλήγει σε θρίλερ, είναι η σκηνή με τις “Γριές” λίγο πριν το τέλος, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα».
Οι Εκκλησιάζουσες, όπως συνολικά η εργογραφία του Αριστοφάνη, δεν είναι μία στείρα κωμωδία. Είναι ταυτόχρονα, ένα πολιτικό σχόλιο της εποχής του Αθηναίου κωμωδιογράφου, αλλά και της εποχής μας· δυστυχώς, της κάθε εποχής μας.
«Η κωμωδία σαν είδος είναι ένα όχημα που μπορεί να σε οδηγήσει, με φαινομενικά ελαφρύ τρόπο, σε βαθιά νοήματα, τοποθετήσεις ή ερωτήματα. Γι’ αυτό και μπορεί να γίνει ιαματική ή και επικίνδυνη κάποιες φορές.
Στην παράστασή μας, θα δούμε πράγματα που μας απασχολούν και ελπίζω πως αναγνωρίζοντας τους εαυτούς μας θα έχουμε να σκεφτούμε –ακόμα και λύσεις– πάνω στον πόλεμο που συμβαίνει, στον πλανήτη, στις τσέπες και στις ψυχές μας».
«Τι μπορεί να συμβεί αν μια μέρα οι γυναίκες αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας;». Αυτή η αναρώτηση είναι το μότο της παράστασης. «Το θέμα της διακυβέρνησης δεν είναι σίγουρα θέμα φύλου. Είναι θέμα εντιμότητας, θέμα ηθικής, αξιών, είναι θέμα αλληλεγγύης, προσφοράς στους άλλους, ανθρωπιάς. Θέλω να πω ότι θα έπρεπε να είναι θέμα ανθρώπου, ανεξαρτήτως φύλου. Η αλληγορία που κάνει ο Αριστοφάνης πατάει σε βαθύτερα πράγματα, μη αναλύσιμα σε μια μικρή κουβέντα».
Κι αν μπορούσε να συναντήσει τον Αριστοφάνη σήμερα, τι θα τον ρωτούσε; «Γιατί δεν δοκίμασε να γράψει και τραγωδίες».
***
Εκκλησιάζουσες | Γυναίκες στην Εξουσία
Από την 5Η ΕΠΟΧΗ και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ
Σκηνοθεσία | ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Απόδοση – Διασκευή | ΝΕΦΕΛΗ ΜΑΪΣΤΡΑΛΗ – ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ Μουσική | ΘΟΔΩΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Κινησιολογική Επεξεργασία | ΠΑΤΡΙΣΙΑ ΑΠΕΡΓΗ
Κοστούμια | ΒΑΝΑ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ
Φωτισμοί | ΝΙΚΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Επικοινωνία | ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΓΟΥΡΟΥ
Φωτογραφίες | ΕΛΙΝΑ ΓΙΟΥΝΑΝΛΗ
Ερμηνεύουν: ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΜΑΡΙΝΑ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΣΠΙΩΤΗΣ, ΙΝΤΡΑ ΚΕΪΝ, ΦΟΙΒΟΣ ΡΙΜΕΝΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΑ ΒΗΤΤΑ, ΜΑΡΙΑ ΚΥΡΩΖΗ, ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΠΑΛΑΜΩΤΗ, ΕΡΩΦΙΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΖΕΛΕΠΗ
Info: 30/6 – 12/9 σε πολλαπλούς χώρους. Προπώληση εδώ.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.