HOMME ALONE

Βγαίνοντας πληγωμένος από μια τοξική σχέση

Ένας αναγνώστης του ΟΝΕΜΑΝ μοιράστηκε μαζί μας μια πολύ προσωπική του εμπειρία και μετά από μια συζήτηση μαζί του, τη δημοσιεύουμε.

Το κείμενο που ακολουθεί πήγε και ήρθε μεταξύ του αναγνώστη και των συντακτών του site 2-3 φορές, καθώς του ζητήσαμε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την ιστορία του και πλέον κρίνουμε ότι μπορεί να δημοσιευτεί. Το θέμα που θίγει άλλωστε είναι οι τοξικές σχέσεις, η δύσκολη πορεία μέσα σε μια τέτοια, αλλά και τα τεράστια κενά που αφήνει πίσω της. Είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει πολλούς από εμάς.

Διαβάστε περισσότερα

'Ζώντας' εξαρτημένος απ' τον τζόγο

Ένας συντάκτης του ΟΝΕΜΑΝ βγαίνει απ' την ντουλάπα αρκετούς μήνες αφού βγήκε απ' το πρακτορείο, το online στοίχημα και τη μαύρη τρύπα του προβληματικού τζόγου.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο στο μυαλό εδώ και περίπου έναν χρόνο. Αν υπάρχει ένας λόγος που το μοιράζομαι είναι για να βοηθήσω έστω και έναν εξαρτημένο τζογαδόρο εκεί έξω να καταλάβει το παραδεχτεί το πρόβλημά του και να ζητήσει βοήθεια. Οι δικοί μου άνθρωποι ήξεραν το πρόβλημα χρόνια τώρα. Πολύ πριν το καταλάβω κι εγώ ο ίδιος.

Διαβάστε περισσότερα

Η πιο ηρωική μου στιγμή

Η ομάδα του ONEMAN γράφει για εκείνες τις στιγμές που ο καθένας από εμάς ξεχωριστά έμεινε στην ιστορία ως ήρωας. Περίπου.

Δεν δεχόμαστε τις διάφορες ερμηνείες της λέξης "ήρωας". Για τον καθέναν από εμάς "ηρωϊκή στιγμή" μπορεί να είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Από το να σώσεις κάποιο παιδί από βέβαιο θάνατο μέχρι να βάλεις ένα buzzer beater σε ένα φιλικό. Δημιουργήσαμε την ενότητα "Teamwork" στην οποία βλέπεις δημοσιευμένο αυτό το κείμενο για να φιλοξενούμε εδώ τέτοιου τύπου συλλογικά με σκέψεις, αναμνήσεις και πιστεύω των συντακτών και των συνεργατών του ONEMAN.

Διαβάστε περισσότερα

Το πιο δύσκολο βράδυ της ζωής μου

Η συντακτική ομάδα του ONEMAN γράφει για κάτι βράδια αρκετά πιο δύσκολα από τα άλλα. Ο καθένας για τον δικό του πολύ προσωπικό λόγο.

Έρχονται κάτι βράδια σε αυτή τη ζωή που παρακαλάς ο ήλιος να μην είχε δύσει ποτέ. Είτε γιατί έχασες κάποιον αγαπημένο είτε γιατί το δικό σου θολωμένο μυαλό σε οδήγησε σε σκοτεινά μονοπάτια. Ο Θέμης σκέφτηκε να γράψουμε όλοι για το πιο δύσκολο βράδυ της ζωής μας. Δεχτήκαμε με χαρά. Μέχρι να αρχίσουμε να σκάβουμε μέσα μας για εκείνο το βράδυ που έμελλε να το θυμόμαστε για πάντα. Τόσο διαφορετικό για τον καθένα αλλά κατά κάποιο περίεργο τρόπο και τόσο ίδιο.

Διαβάστε περισσότερα

Το περπάτημα προς το γήπεδο

Με αφορμή το ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό, ένας συντάκτης γράφει για αυτά τα φαντασιακά διεγερτικά λεπτά που περνά ένας άντρα πηγαίνοντας στο γήπεδο.

Είναι διαφορετικό το περπάτημα προς το γήπεδο. Διαφορετικό από οποιαδήποτε άλλα βήματα κάνεις καθημερινά ή σπανιότερα στη ζωή σου. Είναι η ανυπομονησία και η έκσταση, η προσμονή και η αδρεναλίνη που κάνουν αυτό το περπάτημα να το λησμονείς και να το ζητάς κάθε φορά που πλησιάζει η αγωνιστική.

Διαβάστε περισσότερα

Μόνος στο ασανσέρ. Κλεισμένος. Για ώρα

Τι συμβαίνει όταν ο Βαλάντης και η κρίση πανικού σπρώχνονται για το ποιος θα κυριαρχήσει στο θολωμένο σου μυαλό; Ένας συντάκτης περιγράφει τις άβολες στιγμές στον αέρα.

Ήταν ένα τυπικό βράδυ Κυριακής στη δουλειά, με άπειρες οθόνες να δείχνουν άπειρες μπάλες και εμένα να έχω μόλις ανεβάσει Αλεξάνδρα Χαρίτου και να γλιστράω έξω από τα γραφεία κατά τις 19.30. Μόνο ένας δυνατός σεισμός θα μπορούσε να αλλάξει τη ρότα της βραδιάς. Ή μια διακοπή ρεύματος.

Διαβάστε περισσότερα

Η μέρα που έγινα μπαμπάς

Γράφοντας για την ημέρα, που όλα τελειώνουν και όλα αρχίζουν ξανά.

Τρίτη, 18 Ιουνίου, κάποια απογευματινή ώρα στα γραφεία της 24 Media και του ΟΝΕΜΑΝ. Ο εκνευριστικός ήχος του HTC One X (τώρα στο LG Optimus Pro μου, ακούγεται το εξαιρετικό Caught a Ghost των Sleeping At Night που μου έμαθε το Suits) χτυπάει και η οθόνη γράφει “Ρομίνα”. “Μπα, ούτε τώρα” σκέφτομαι, “πάλι τι ώρα θα γυρίσω σπίτι θα θέλει να μάθει”. 

Διαβάστε περισσότερα
3 4 5 6 7 8 9

Οι άνθρωποι; Δεν ξέρω αν με ενδιαφέρουν πια

Μικρές ιστορίες για τυχαίους ανθρώπους από τον Οδυσσέα Ιωάννου.

Ζωγράφιζα από μικρή. Είχα χέρι, λέγανε οι δασκάλες στους γονείς μου. Εκείνοι γελούσαν. Μάλλον, η μητέρα μου γελούσε. Ο πατέρας μου ούτε που το άκουγε.

Gift Calendar 2017
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.