33 προτάσεις για την Ικαρία (2016 update)

Το νησί της μακροζωΐας και του ξέφρενου γλεντιού επεμβαίνει στη στήλη του ONEMAN Μένουμε Νησί και προτείνει τη μετονομασία της σε Μένουμε Πανηγύρι.
SHARES

Αν έχεις συναντήσει στη ζωή σου Ικαριώτη, τότε γνωρίζεις ήδη ότι στο νησί που πρόκειται να επισκεφθείς δεν θα συναντήσεις και τους πιο νορμάλ κατοίκους. Αν πάλι όχι, τότε σε καλωσορίζω στο θαυμαστό κόσμο των Καριωτών (όπως αυτοαποκαλούνται).

Χειροκρότημα σε slow motion.

Για να μπεις λίγο στο καριώτικο κλίμα:

 

Την δική μου ιστορία με την Ικαρία, λίγο πολύ την ξέρεις. Αν δεν, τότε διάβασε, έχουμε χρόνο.

Και τώρα, που σίγουρα θα νιώθεις πιο σοφός (#νοτ) μπορούμε να πάμε παρακάτω. Έτοιμος για Ικαρία;

Φτιάξε βαλίτσα με τα πιο χαλαρά και άνετα ρούχα σου, πάρε τουλάχιστον ένα βιβλίο για να σκοτώσεις την ώρα σου στο καράβι και ξεκίνα για το νησί που "έχει βρει το νόημα της ζωής". Και συγκεκριμένα, της μακροζωΐας. Παρεμπιπτόντως, αν δεν το έχεις και πολύ με τα μεγάλα ταξίδια, μπορείς να πας στο νησί και με αεροπλάνο. Ωστόσο, το βιβλίο, πάρτο όπως και να έχει μαζί για τις ώρες που ίσως λόγω κυμάτων δεν μπορείς (και δεν πρέπει, το ξανατονίζω) να βουτήξεις.

 

Μιας και είπα βουτιά, ας ξεκινήσουμε από τις παραλίες. Η Ικαρία συγκαταλέγεται μεταξύ των νησιών που όταν τα πιάσει ο άνεμος, τα παίρνει και τα σηκώνει. Κυριολεκτικά. Σε περίπτωση που πετύχεις μία από εκείνες τις ημέρες, τότε οι Σεϋχέλλες είναι η πιο safe επιλογή σου.

Όχι ότι ούτως ή άλλως δεν θα πήγαινες στις Σεϋχέλλες. Αλλά εντάξει, ο αέρας σου δίνει έναν ακόμη λόγο να πας. Προσοχή, μην παρασυρθείς από το όνομα και περιμένεις άμμο. Η παραλία είναι υπέροχη, με τα βοτσαλάκια της. Μόλις τη δεις, θα συμφωνήσεις και εσύ.

Διαφώνησες; Ο Θέμης Καίσαρης δεν μπαίνει καν στη διαδικασία να σου απαντήσει. Απαξιεί.

Αφού πιάσαμε τις ακτές που προτείνονται -και- ως οι πιο βατές σε περίπτωση ανέμου, να αναφέρουμε κάπου εδώ και τη λύση των παραλιών που βρίσκονται προς την πάνω πλευρά του νησιού, στον Άγιο Κήρυκο. Πρόκειται για μεγάλες λείες αμμουδερές παραλίες που ενδείκνυνται σε περίπτωση που θέλεις κάτι πιο χαλαρό και λιγότερο άγριο.

Μία εξαιρετική επιλογή είναι ο Φάρος. Απλά πρόσεξε στο πήγαινε-έλα μην γκρεμοτσακιστείς.

Στα άγρια τώρα. Στη Μεσακτή για να σερφάρεις αλά Καλιφόρνια Ντριμ. Σημειωτέον, εκεί είναι και η "φωλιά" των πιο trendy του νησιού. Σε αυτούς που θέλουν και το beach bar τους ρε παιδί μου.

Αν είσαι του σερφ ή της γιόγκα, στη Μεσακτή θα βρεις την υγειά σου. και το ζεν σου.

 

Στον Αρμενιστή, για να "παίξεις" όσο αντέχεις με το κύμα και στο Λιβάδι για να "λιώσεις" πάνω στην καυτή άμμο.

Σημειωτέον ότι στον Αρμενιστή, θα βρεις και να φας πολύ καλά και φθηνά στο Γεφύρι. Δώσε μία ευκαιρία και δεν θα χάσεις. Είναι μία από τις πιο γνωστές ταβέρνες της περιοχής. Αν πάλι ξαναβρεθείς, υπάρχει και το Ζεύκειν.

 

Και ήρθε η ώρα του Να.

 

Στο Να τα αρχαία χρόνια τα παλιά, ζούσαν οι Ναϊάδες, ενώ τα πιο σύγχρονα, οι καμπίστες. Παρά το γεγονός ότι οι βροχές έχουν διαβρώσει κάπως το φαράγγι καθιστώντας το δύσβατο για πεζοπορία, εγώ συνεχίζω να σου προτείνω να κάνεις μία προσπάθεια. Αξίζει τον κόπο.

Επίσης, φρόντισε να μείνεις εκεί για το ηλιοβασίλεμα. Δεν είναι πρόταση αυτή. Είναι εντολή.

Μόλις τελειώσεις με μπάνιο και ηλιοβασίλεμα, ανέβα προς τα πάνω για ψαράκι. Ψηλά στο Να υπάρχουν ταβέρνες με πιάτα που θα τα κάνεις "να" (δεν κρατήθηκα).

Το "αθάνατο νερό" θα το πιεις στον Ξυλοσύρτη.

Φωτό: http://visitikaria.gr/

Μην το παρακάνεις με τα "εβίβα" ωστόσο, γιατί περιέχει ράδιο. Μέχρι πέντε φλιτζάνια, είσαι καλά. Μετά, δεν υπόσχομαι.

Σε άλλα ιαματικά νέα, να βάλεις στο πρόγραμμα και μία βόλτα από Θερμαί. Εκεί πέρα από το υπέροχο τοπίο, θα βρεις και ιαματικές ραδιούχες πηγές που δεν μυρίζουν και "κάνουν καλό".

Φωτό: http://visitikaria.gr/

Στο Μητσάρα για σουβλάκι με καλαμάκι γίγας και "άπαιχτο" γύρο όπως τον χαρακτηρίζουν όσοι τον δοκιμάζουν. Στον Άγιο Πολύκαρπο, το σουβλάκι είναι δική του υπόθεση. Μη σου πω και σε ολόκληρο το νησί.

Στον Πλάτανο, θα φας στην κυρία Μαρία που σε περιμένει να σου μαγειρέψει με τα χεράκια της σπιτικό "μαμαδίστικο" φαγητό. Το οποίο μάλιστα, θα σου περιγράψει λεπτομερώς. Κατάλογοι και αηδίες. Στο Φύτεμα, στο Οινομαγειρείο της Πόπης για γλιστριδοσαλάτα και λαχταριστά μαγειρευτά. Στο Γυαλισκάρι, η Γερμανίδα αναλαμβάνει να σου αλλάξει την άποψη που πιθανότατα έχεις για την "προέλευση" του ονόματός της.

Το νησί ενδείκνυται για περιπάτους και πεζοπορίες. Αν δεν καταφέρεις εκείνη στο Να, δοκίμασε μία προς τους καταρράκτες ή τα Μοναστήρια ή το φράγμα. Ή και τα τρία.

Υποχρεωτική μία επίσκεψη στο Μοναστήρι της Αγίας Θεοκτίστης που είναι κτισμένο ανάμεσα σε δύο μενίρ. Προαιρετικό το αστείο με τους Γαλάτες.

Στο Χριστό Ραχών θα πεις ότι πας για το πράσινο και τη θέα, αλλά θα καταλήξεις να τρως λαίμαργα σπιτικά μπέργκερ στη Γιάφκα και τον Αστερίξ. Ή κάτι πιο ταβερνίσιο στη Φιλίτσα. Γενικά, όταν δεν έχεις όρεξη για πανηγύρι και τζέρτζελο, ο Χριστός Ραχών είναι το πιο decent μέρος για να περάσεις καλά.

 

Αν θες κάτι πιο χαλαρό, τότε το Δεντρόσπιτο, ένα νεοκλασικό που μοιάζει με δεντρόσπιτο, είναι το μέρος σου. Αν πάλι θες κάτι πιο δυνατό και συνάμα καλτ, τότε η Σκνίπα είναι έτοιμη να σε υποδεχτεί και να σε αφήσει να παίξεις μία γύρα στο μπιλιάρδο της. Θα τη βρεις λίγο στο δρόμο που ανεβαίνει προς το Χριστό Ραχών. Είναι το μοναδικό μαγαζί εκεί δεν θα έχεις πρόβλημα να το εντοπίσεις. Τέλος, αν θες κάτι πιο καφενείο, τότε το Καφάρτε είναι ο προορισμός σου.

Όπου καφενείο, δεν συνεπάγεται αυτό που φαντάζεσαι -με τους γέροντες και το τάβλι.

Προσοχή: Μην επισκεφθείς το Χριστό Ραχών πρώτη φορά μεσημέρι. Θα πιστέψεις ότι το μέρος είναι εγκαταλειμμένο και ότι έκανες κάποιο λάθος στη διαδρομή.

Μιας και μιλάμε για γραφικά καφενεία τότε στον Άγιο Πολύκαρπο, θα βρεις ακριβώς αυτό που ψάχνεις. Παρεμπιπτόντως, μία βόλτα από το χωριό να περάσεις ακόμη και αν δεν θέλεις να καθίσεις για καφέ και συμπάθεια.

 

Καιρού επιτρέποντος, μια εκδρομούλα στους Φούρνους για βουτιά και φρέσκο ψαράκι είναι ό,τι πρέπει. Αν σκοπεύεις να πας και θέλεις να ζητήσεις περισσότερες πληροφορίες, σε προετοιμάζω ότι οι Ικαριώτες, τους κατοίκους των Φούρνων, τους λένε νησιώτες. Μην πάρεις περίεργη φάτσα. Δεν θα το εκτιμήσουν.

Φωτό: http://visitikaria.gr/

Αν έχεις και κότερο πάμε μία βόλτα, τότε αυτή θα είναι στο Καρκινάγρι. Ένα χωριουδάκι που αξίζει και τη βουτιά και την βόλτα σου.

Ωραία ιδέα είναι και η βόλτα από Ακαμάτρα για φαγητό Στα Πέριξ. Αν είσαι στο νησί με κοπέλα που δεν είναι παρεξηγησιάρα, τότε πρότεινέ της να βγάλει μία φωτογραφία δίπλα στην ταμπέλα της περιοχής. Αν όχι, τότε μην το κάνεις. Δεν θα συνεχιστεί καλά η βραδιά σου.

Στο νησί πέρα από το "αθάνατο νερό", πρέπει να δοκιμάσεις τα κατσίκια του που μοιάζουν με κρικρι και τα λένε ρέσκα, το πευκόμελο, στο οποίο πολλοί ερευνητές δίνουν μερίδιο ευθύνης για τη μακροζωΐα των Καριωτών και την καθούρα και την κοπανιστή, τα ντόπια τυριά (μαλακή σαν ανθότυρο η πρώτη, πικάντικη η δεύτερη).

Στην Καντίνα της Λέιλα στο Μικρό Φράγμα, δεν ξέρω να σου πω πώς να πας αλλά ΠΡΕΠΕΙ να πας. Για να φας τους φανταστικούς της λουκουμάδες και να γίνεις ένα με τη φύση.

Και την ομελέτα της να φας. Απλά φρόντισε να έχεις χρόνο. Πολύ.

 

Αρκετά φλυαρίσαμε όμως. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το πραγματικό εγχώριο "προϊόν" του νησιού.

Τα πανηγύρια - ΓΙΑ ΠΑΜΕ ΛΙΓΟ

Τα πανηγύρια είναι η παράδοση της Ικαρίας. Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίζεις γι αυτά είναι ότι άπαξ και πας, θα χορέψεις. Ξέρεις δεν ξέρεις. Θα μάθεις. Μπορεί να βρεις και παραπάνω από ένα πανηγύρια την ημέρα. Μην πτοείσαι. Μπορείς να πας και στα τρία. Χρόνο, έχεις.

Προσοχή, προσοχή: Το πανηγύρι της Λαγκάδας το Δεκαπενταύγουστο, είναι το ας το πούμε πιο mainstream αλλά τουλάχιστον για το καλό, πρέπει να πας.

Κατά τα άλλα, σημείωνε: Ένα από τα καλύτερα είναι αυτό στο Πλατάνι.

 

Ένα εξίσου δυνατό είναι αυτό του Φραντάτου.

Αν θες και άλλο mainstream, 'του χαμού' κοινώς, τότε το Πανηγύρι στο Χρηστό Ραχών, σε περιμένει.

Στην Προεσπέρα, να προσέξεις στο δρόμο και να φας οπωσδήποτε γλυκό. Δεν καταλαβαίνεις για τι γλυκά μιλάμε.

Στις Καρές θα το ζήσεις σαν ντόπιος. Το ίδιο ισχύει και για το Καρκινάγρι που λέγαμε παραπάνω.

 

Βασική συμβουλή για τα Πανηγύρια είναι να χορέψεις βαλς. Το 'Μενεξέδες και Ζουμπούλια' θα μπορούσε να γίνει άνετα, το soundtrack των φετινών σου διακοπών.

Όταν θέλεις να μιλήσεις σε μία κοπέλα επί του πονηρού, ξέρεις εσύ, μπορείς να της πεις ένα 'πάμε στα αμπέλια'. Χωρίς πλάκα. Δεν κινδυνεύεις να φας τσαμπί στο κεφάλι, στο λέω εγώ.

Υ.Γ.: Για να μην σε πιάσουν αδιάβαστο, οι χίπηδες του νησιού, είναι οι γκρούβαλοι. Ή τέλος πάντων, έτσι τους αποκαλούν οι ντόπιοι. Μην το πάρεις για βρισιά.

 
Share
Follow
comments powered by Disqus
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.