<img height="1" width="1" style="display:none" src="//www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Με τι κολλήσαμε αυτή την εβδομάδα

Βαδίζουμε με ποιότητα και αυτοπεποίθηση. Για περάστε.

Κάθε βδομάδα το πλήρωμα του PopCode θα μοιράζεται τα πιο πρόσφατα κολλήματά του. Μπορεί να είναι τραγούδια, βιντεάκια, ταινίες, εκθέσεις, tweets, ή οτιδήποτε άλλο οποιουδήποτε pop culture που τους έχει φάει ένα αξιοσέβαστο κομμάτι χρόνου και εμμονής.

Για να παίρνεις ιδέες.

Με το '12 Strong', o Πάνος Κοκκίνης

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία των 12 μελών των Αμερικάνικων ειδικών δυνάμεων που, αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου, έριξαν την πρώτη δυνατή γροθιά στους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Κυριολεκτικά καβάλα στα άλογα, αφού δεν μπορούσαν να μεταφερθούν αλλιώς στα κακοτράχαλα βουνά. Ναι, μιλάμε για φουλ propaganda. Ναι, ο Chris Hemsworth δεν είναι ακριβώς τέρας υποκριτικής. Ναι, οι Ταλιμπάν είναι κακοί ως το μεδούλι. Αλλά εμένα, ως περιπέτεια, μια χαρά μου κάθισε. Είχε εκρήξεις, αλογατάκια, μπαμ μπαμ και μια έφοδο αυτοκτονίας. Τι άλλο να ζητήσω για να με πάρει ο ύπνος γλυκά;

Με έναν στίχο της Kacey Musgraves (ακόμα), ο Θοδωρής Δημητρόπουλος

Σε όσο καιρό γράφουμε κολλήματα δεν έχει τύχει ποτέ να γράψω το ίδιο πράγμα σε δύο συνεχείς απαντήσεις μου, αλλά τι να γίνει, εδώ βρισκόμαστε τώρα. Το τελευταίο μου κόλλημα πριν φύγω για 2 βδομάδες διακοπές ήταν η Kacey Musgraves που είχε μόλις βγάλει το καινούριο της άλμπουμ και μετά από ένα τουρ 13 ημερών και 3 χωρών στην άδειά μου μπορώ περήφανα να αναφέρω πως όλο αυτό τον καιρό δεν έχω ακούσει οτιδήποτε άλλο. Είχα το άλμπουμ σωσμένο στο Spotify οπότε το άκουγα μονίμως, σε λεωφορεία, σε αεροπλάνα, σε τρένα, μια μέρα που σηκώθηκα και πήγα μόνος μου στο Μπουσάν. Στη φετινή blogovision θα έχω πρόβλημα γιατί επειδή λογικά δε θα ακούσω άλλη μουσική όλη τη χρονιά φέτος, θα πρέπει να βρω έναν τρόπο να ψηφίσω το 'Golden Hour' και στις 20 θέσεις της λίστας. Εναλλακτικά, υπάρχει η απολύτως απαραίτητη λίστα του Fader με τα 13 καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ. Στο άλμπουμ η Kacey «τραγουδά με απλότητα για τον κόσμο σα να ήταν ο πρώτος άνθρωπος που τον παρατηρούσε, και ήσουν ο πρώτος στον οποίον το έλεγε», όπως έγραψε το Pitchfork στον διθύραμβό του. (Έβαλε 8.7 στα 10.)

Αλλά από όλα τα πράγματα εκεί μέσα, από την παιχνιδιάρικη αρμονία του 'Velvet Elvis' ως την γουρλωμένη ματιά αγάπης του 'Butterflies' κι από το "You're classic in the wrong way" του 'High Horse' ως το "I don't know how to lasso the love out of you"(!) του 'Wonder Woman', το ένα πράγμα που έχω λατρέψει περισσότερο, αν μπορώ πια να ξεχωρίσω ένα, είναι η μελαγχολία του 'Space Cowboy' και το πώς αναδεικνύεται όχι μόνο από τη μουσική αλλά και από το πικραμένα ανατρεπτικό wordplay στους στίχους. Παίρνει την έννοια του space cowboy, αυτή την εμβληματική εικόνα απελευθερωτικού coolness που έχει εντυπωθεί για τα καλά στην ποπ κουλτούρα μέσα από άνιμε, από ταινίες, από σειρές και φυσικά από μουσική, και τη ντύνει με μελαγχολία και ειλικρίνεια, βάζει ένα κόμμα ανάμεσα στις δύο λέξεις, και ανατρέπει τελείως τη σημασία της μετατρέποντας την ωδή σε λυρικό αποχαιρετισμό του τέλους μιας σχέσης: "You can have your space, cowboy".

Με το 'Οι Κόρες του Ηφαιστείου', ο Γιώργος Μυλωνάς

Πρόκειται για το τρίτο βιβλίο του Χρήστου Οικονόμου που διαβάζω μέσα σ' ένα χρόνο και δικαιούμαι πλέον επισήμως να πω πως πρόκεται για τον αγαπημένο μου σύγχρονο διηγηματογράφο. Το μοτίβο του στο Όι Κόρες της Φωτιάς' είναι αντίστοιχο με αυτό στο 'Κάτι θα γίνει, θα δεις' και στο 'Το καλό θα έρθει από τη θάλασσα'. Δηλαδή ασχολείται και πάλι με ανθρώπους που βιώνουν στο πετσί τους την ανεργία, το περιθώριο και τη φτώχεια, ωστόσο αν και φαινομενικά απαισιόδοξο, με μια δεύτερη ματιά συνειδητοποιείς ότι το βιβλίο του είναι βαθιά αισιόδοξο, αφού ο συγγραφέας (με τον οποίο είχαμε μιλήσει πριν λίγους μήνες) βάζει σε πρώτο πλάνο τους ανθρώπους με τους οποίους καλλιτεχνικά δεν ασχολείται σχεδόν κανείς. Σημαντική διαφορά από τα προηγούμενα του βιβλία αποτελεί η έντονη ύπαρξη του μεταφυσικού/θρησκευτικού στοιχείου, το οποίο μπλέκεται με το φυσικό χωρίς ξεκάθαρα όρια και χωρίς να με ενοχλεί καθόλου σαν αναγνώστη. Ίσα ίσα στα μάτια μου το συγκεκριμένο βιβλίο γίνεται ακόμα πιο λογοτεχνικό. Το διαβάζω ήδη δεύτερη φορά.

Με τα παλαιοβιβλιοπωλεία στην όχθη του Σηκουάνα, ο Ευθύμιος Σαββάκης

Ένα blog που ανακάλυψα πρόσφατα, 'Η Αλίκη στη χώρα των Βιβλίων', έκανε το 2017 ένα αφιέρωμα με τίτλο 'Βιβλία που με κέρδισαν μόνο από τον τίτλο', διαλέγοντας για cover φώτο την όχθη του Σηκουάνα πλημμυρισμένη από βιβλία. Έτσι, με έβαλε να ψάξω περισσότερο και εντόπισα στη σελίδα των Εκδόσεων Διόπτρα τους 'Bouquinistes', οι οποίοι στήνουν τα κιόσκια τους στις δύο όχθες του ποταμού και πουλάνε παλιά και σπάνια βιβλία από τον 16ο αιώνα.

Με το Λόγω Τιμής, ο Κωνσταντίνος Αμπατζής

Θυμάμαι την μητέρα μου να το βλέπει φανατικά, και να παρακολουθώ κι εγώ μαζί της, όταν ακόμα πήγαινα δημοτικό. Τότε βέβαια, ήμουν πολύ μικρός για να το εκτιμήσω. 22 χρόνια μετά, το MEGA συνεχίζει να κάνει επίδειξη δύναμης, αφού αντί να ασχολείται ο κόσμος με τις νέες σειρές, ασχολείται με τις επαναλήψεις ενός καναλιού που πνέει τα λοίσθια και δεν έχει καν πλέον διαφημίσεις. Αυτή τη φορά, ζούμε το hype του Λόγω Τιμής κι έχω κολλήσει, με τον Τσίου, την μανιοκατάθλιψη του Μάνου, την κοινωνιοπάθεια της Ηρώς και το γεγονός πως βλέπω μια Αθήνα την οποία ποτέ στην ουσία δεν έζησα και τόσους ηθοποιούς στα πρώτα  τους βήματα. Και φυσικά, στα ίδια μέρηηηηηηηηηηηηηη, θα ξαναβρεθούμεεεεεεεεεεεεεεεεε, το πιο trademark τραγούδι ελληνικής σειράς. Τα χέρια θα περάσουμεεεεεεεεεε στους ώμουυυυυυυυυυυυυυυυυς.

Με τη συνέντευξη του Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς στον Jimmy Kimmel, ο Γιάννης Μπαϊρακτάρης

Απολαμβάνω να παρακολουθώ τις συνεντεύξεις που δίνει κατά καιρούς ο Ιμπραχίμοβιτς. Ο Σουηδός σταρ των Λος Άντζελες Γκάλαξι -παίζει εκεί πλέον- είναι ο πιο ετοιμόλογος, αλαζόνας, χιουμορίστας ποδοσφαιριστής εκεί έξω και πάντα δίνει τροφή για τους δημοσιογράφους, όπως έκανε και στην πρόσφατη παρουσία του στην εκπομπή του Jimmy Kimmel. Εκτός από τα κλασσικά που λέει πάντα για το πόσο ''γαμάτος'' είναι, αυτό που δεν ήξερα και με σκάλωσε ήταν το γεγονός ότι αγόρασε μια ολόκληρη σελίδα των Los Angeles Times μόλις πήρε μεταγραφή για την ομάδα της πόλης, προκειμένου να γράψει αυτό:

|Η ποπ κουλτούρα μέσα από εικόνες| Ακολούθησε το Ιnstagram account του PopCode.

ADVERTISING
  • ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΑΠΟΨΕΙΣ