WTF: Χιλιάδες Ολυμπιακοί κι ένας Παναθηναϊκός

Ήταν η εβδομάδα του Ολυμπιακού. Και του Τσίπρα. Ξεκίνησαν οι φίλοι του Θρύλου και συνέχισαν οι οπαδοί του Αλέξη. Η Ευρώπη ψήθηκε από πρόωρο καύσωνα. Ξεκίνησαν οι πανελλήνιες, έρχεται απόψε ο τελικός του Champions League, το καλοκαίρι βρίσκεται μπροστά μας. Αλλά ποιος τολμάει να το αγγίξει; Καλά δεν ήμασταν τον χειμώνα;

ΔΕΥΤΕΡΑ

Ξυπνήσαμε με hangover. Και αρκετοί από τους Ολυμπιακούς φίλους μας δεν έπεσαν καν για ύπνο. Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη, όπως έλεγε κάποτε και ο Τσίπρας. Η πιο σταθερή ομάδα, η πιο σοβαρή και, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο καλύτερος προπονητής βρέθηκαν εκεί που έδειχνε η λογική. Η περίπτωση του Ολυμπιακού είναι μία ιστορία συνέπειας και επαγγελματισμού.

Δεν πτοήθηκε από τις πολλές αποτυχίες, επένδυσε με επιμονή και προσήλωση στον στόχο, στήριξε τον προπονητή όπου και όταν έπρεπε. Για αυτό και είναι πανάξιος πρωταθλητής Ευρώπης. Πήρε ευρωπαϊκό στη Φιλαδέλφεια. Πήρε στο ΟΑΚΑ. Λογικά το επόμενο θα το πάρει όταν, με το καλό, ολοκληρωθεί το γήπεδο στο Βοτανικό.

Δύο θάνατοι ανθρώπων που αντιπροσώπευσαν το φυσικό κάλλος, το σφρίγος και τη ρώμη μας θυμίζουν πόσο εύθραυστοι είμαστε. Γωγώ Μαστροκώστα και Παρασκευάς Άντζας. Έφυγαν και πρόωρα και βασανισμένοι από την περιπέτεια της υγείας τους. Τι συναίσθημα σας δημιουργεί αυτό; Αισθάνεστε φόβο ή τύχη που είστε ακόμα εδώ; Εμένα και τα δύο.

Το Ιράν και οι ΗΠΑ (δηλαδή ο Trump) είναι κοντά σε συμφωνία. Πέφτουν οι τιμές του πετρελαίου. Αλλά είμαστε στην αρχή της εβδομάδας. Μέχρι να φτάσετε στην Παρασκευή μπορεί να διαβάσετε άλλα πράγματα…

TΡΙΤΗ

EΛΑΣ. Το όνομα «τα σπάει». Μόνο και μόνο ο χαβαλές που γίνεται για το κόμμα Τσίπρα λειτουργεί ως όχημα διαφήμισης. Αλλωστε στις κουβέντες του κόσμου θα είναι «το κόμμα Τσίπρα». Δεν έγινε rebranding. Εγινε ένα lifting του παλιού Τσίπρα. Αριστερά, νέα Μεταπολίτευση, λίγο καραόκε Ανδρέα και πάμε για τα καινούργια.

Είχε και το κοριτσάκι όπως ο μεγάλος το 1985. Μια αεροσυνοδός μόνο μη μας προκύψει και μπλέξουμε. Πώς θα τα πάει; Ε, θα μας τα πουν οι δημοσκοπήσεις. Λογικά δεν θα τα πάει και άσχημα.

Θερμικός θόλος. Το Λονδίνο ψήνεται. Και η Γαλλία. Σε λίγο θα έρχονται εδώ για να βρουν λίγη δροσιά. Βέβαια κάποια στιγμή θα έρθει και η σειρά μας. Κάποτε τα περιμέναμε τα καλοκαίρια, μαζί με τα παγωτά. Όμως το ελληνικό καλοκαιράκι πέθανε. Αυτό που υπάρχει τώρα είναι σκληρό, ανηλεές, καυτό, καίει τα δάση μαζί με το δέρμα. Κοινώς δεν αντέχεται. Τουλάχιστον καταργήθηκε το παλιό δίλημμα. Βουνό ή θάλασσα; Και το ρωτάς; Βουνό. Στο Έβερεστ κατά προτίμηση.

ΤΕΤΑΡΤΗ

Θυμάστε τι λέγαμε τη Δευτέρα; Περί εκεχειρίας στον πόλεμο με το Ιράν και άλλα αισιόδοξα. Ε, τώρα οι Ιρανοί χτύπησαν κάτι αμερικανικές εγκαταστάσεις. Αλλά υπάρχει αισιοδοξία για συμφωνία. Είναι σαν να βλέπεις μία σαπουνόπερα. Τη βαρέθηκες και περιμένεις να δεις πώς θα τελειώσει. Δεν αντέχεται και άλλη σεζόν.

Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο καλύπτεται ζωντανά η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα. Στήθηκαν τα κανάλια έξω από την εκκλησία. Και γίνεται μετάδοση στο YouTube. Παρακολουθούν χιλιάδες. Γιατί; Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να βλέπουν με τόσο ζέση την κηδεία ενός γνωστού ανθρώπου;

Νομίζω ότι είναι κάτι σαν υποσυνείδητη αντίφαση. Έχουμε συνδέσει το πρόσωπο με σφρίγος, ομορφιά, δύναμη. Αλλά τώρα είναι μέσα σε ένα φέρετρο. Και αυτό διεγείρει μία αλυσίδα συναισθημάτων. Είναι και η περιέργεια, βέβαια. Πώς κλαίνε οι διάσημοι;

ΠΕΜΠΤΗ

Μπουμ! Ενας πύραυλος της Blue Orizon, του Jeff Bezos, εξερράγη κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης προς το Διάστημα. Ίσως το πιο θεαματικό πυροτέχνημα που είδαμε τα τελευταία χρόνια. Ο Jeff έχασε μερικά εκατομμύρια δολάρια. Εσείς χάσατε μια τρίχα κατσαρή. Μαντέψτε όμως ποιος κοιμάται καλύτερα τα βράδια.

Στα νησιά Γκαλαπάγκος ανακαλύφθηκε ένα μπλε χταπόδι που έχει το μέγεθος μπάλας του γκολφ. Χωράει, δηλαδή, στην παλάμη μας. Η ανακάλυψη μάς θυμίζει και το μέγεθος του ανθρώπινου εγωισμού. Ισχυριζόμαστε ότι είμαστε το σημαντικότερο έμβιο ον στον πλανήτη. Όμως δεν τα ξέρουμε ακόμα όλα. Και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τα μάθουμε ποτέ.

Ο Trump θέλει να κυκλοφορήσει χαρτονόμισμα των 250 δολαρίων με το πρόσωπο του. Υποτίθεται για τα 250 χρόνια της αμερικανικής ανεξαρτησίας. Και στήνει ρινγκ στο Λευκό Οίκο για αγώνα πυγμαχίας. Η υπόθεση αρχίζει όλο και περισσότερο να θυμίζει ταινία με σούπερ ήρωες όπου ο διαβολικός κακός κάνει αδιανόητα πράγματα. Μόνο που δεν υπάρχει και ο σούπερ ήρωας. Αυτό είναι το πρόβλημα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Ξεκίνησαν οι γενικές εξετάσεις για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Όλοι τις αναθεματίζουν. Όμως κανένας δεν μπορεί να προτείνει μία εναλλακτική λύση. Ναι, τα παιδιά πιέζονται, αγχώνονται. Αλλά αυτή δεν είναι η ζωή; Ας τη μάθουν, λοιπόν. Το θέμα στη Νέα Ελληνική Γλώσσα ήταν εξαιρετικό. Η μοναξιά και το γήρας. Και ας μην ξέρουν τα μικρά μας ούτε για μοναξιά, μήτε για γήρας.

Εμφανίζονται οι νέες δημοσκοπήσεις. Ο Αλέξης είναι δεύτερος, η Μαρία τρίτη και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου στην τέταρτη θέση. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαϋλώνεται και η Ζωή βλέπει την πόρτα της εξόδου από τη Βουλή. Όλα αυτά μας υπόσχονται ένα ωραίο θέαμα με ξεκατίνιασμα, τοξικότητα και σκυλοκαβγάδες. Και εσείς θα αναρωτηθείτε αν μας αξίζει. Φυσικά και μας αξίζει. Και ακόμα δεν ήρθαν οι ζέστες.

Αρχίζει τριήμερο. Για όσους είναι το πνεύματος, φυσικά. Για αυτό και σας αφήνω με την ευχή του Αγίου Παϊσίου.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Ο Αλέξης Τσίπρας. Φέρνει κάτι καινούργιο χρησιμοποιώντας υλικά από το παρελθόν. Ακόμα και οι φράσεις που χρησιμοποιεί θυμίζουν κάτι από τα 80ς. Κάποιοι τον υποδέχονται με ελπίδα, άλλοι μα χάχανα και δυσφορία. Το ερώτημα είναι αν το ύφος του 2014 μπορεί να πουληθεί και το 2026. Αλλά αυτός είναι ο Αλέξης. Και από το να υποκρίνεται σε ένα rebranding, είναι πιο τίμιο που παίζει πάλι τον εαυτό του.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.