Από Gullet μέχρι Hardhome: Οι 10 μεγαλύτερες μάχες στο franchise του Game of Thrones, σε κατάταξη

Από τη Μάχη των Μπάσταρδων και του Hardhome, μέχρι το Blackwater και τη Δίκη των Επτά, διαλέγουμε τις 10 πιο σημαντικές συγκρούσεις στις τρεις σειρές που αποτελούν το franchise του Game of Thrones, και τις βάζουμε σε σειρά:

10. Η Μάχη στο Rook’s Rest

Στημένη αρχικά σχεδόν ως πολιορκία μικρής κλίμακας, η είσοδος της Rhaenys με τη Meleys έχει θριαμβευτικό χαρακτήρα, με τη σειρά όμως να χρησιμοποιεί τη διαφορά μεγέθους της δράκαινας με τη Vhagar για να κάνει τη σύγκρουση να μοιάζει άνιση πριν καν αρχίσει. H κάμερα χάνει προσωρινά τον έλεγχο της θέσης των δράκων στην εναέρια μάχη ώστε το κοινό να νιώθει την ίδια αβεβαιότητα με τους χαρακτήρες στο έδαφος. Η απόφαση του Aemond να επιτεθεί με φωτιά χωρίς να προστατεύσει τον αδελφό του τονίζει την οικογενειακή εμφύλια σύγκρουση, ενώ η τελική πτώση της Meleys και της Rhaenys είναι μία τραγική θυσία που προετοιμάζει για ακόμα μεγαλύτερες απώλειες στον Χορό των Δράκων.

9. Η τελική μάχη στο Winterfell

Μετά από σχεδόν μια δεκαετία προετοιμασίας, η μάχη ανάμεσα στους στρατούς των ζωντανών και των νεκρών είχε επιτέλους φτάσει.

Καθώς ο Night King και οι στρατιές του κατευθύνονται προς τον Bran the Broken, οι ενωμένες δυνάμεις των Βορείων, της ορδής των Dothraki, των Unsullied και δύο δράκων δεν φαίνονται αρκετές. Μέχρι το τέλος της μάχης, χιλιάδες έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί και, ενώ ο Night King μοιάζει να βρίσκεται ένα βήμα πριν πετύχει τον σκοπό του, η Arya Stark μένει όρθια μετά από μια αναπάντεχη νίκη που πολλοί δεν είδαν να έρχεται.

8. Η Δίκη των Επτά

Η σύγκρουση ξεκινά ως τελετουργία: δύο ομάδες των επτά απέναντι σε ένα πλήθος που αντιμετωπίζει τη δίκη σαν θέαμα, ενώ για τον Dunk είναι κυριολεκτικά ζήτημα ζωής και θανάτου. Η σκηνοθεσία δίνει έμφαση στη λάσπη, στον ιδρώτα, στις πανοπλίες που βαραίνουν και στους ήχους από μέταλλο, άλογα και κομμένη ανάσα. Αντί να βλέπουμε καθαρά τη στρατηγική όλης της μάχης, συχνά χανόμαστε μαζί με τον Dunk μέσα στην αναστάτωση. Δεν προσπαθεί να γίνει υπερθέαμα, είναι περισσότερο μία βρώμικη, ασφυκτική και προσωπική εμπειρία, φιλτραρισμένη σχεδόν αποκλειστικά μέσα από τον Dunk.

7. Η επίθεση στο Καραβάνι με τα Λάφυρα

Μετά τη νίκη των Lannister επί του Οίκου Tyrell στο Highgarden — μια μάχη που κέρδισαν έξυπνα, εγκαταλείποντας το ίδιο τους το οχυρό, το Casterly Rock, και αφήνοντας τις κατακτητικές δυνάμεις των Unsullied της Dany εγκλωβισμένες εκεί — ο στρατός, με επικεφαλής τον Jaime Lannister, τον σύντροφό του Bronn και τους νέους συμμάχους τους, Randyll και Dickon Tarly, διέσχιζε τον Goldroad προς το King’s Landing, μεταφέροντας τα χρήματα και τις σοδειές που είχε λεηλατήσει στην εκστρατεία.

Τότε, μία επίθεση ιππικού των Dothraki, τόσο μαζική που οι οπλές των αλόγων τους έκαναν τη γη να τρέμει, έπεσε πάνω τους, με τη Daenerys και τον Drogon να παρέχουν εναέρια υποστήριξη. Το αποτέλεσμα ήταν απόλυτη σφαγή, ακόμη και χωρίς να συνυπολογίσει κανείς τη φωτιά του Drogon.

Οι προσωπικές αναμετρήσεις ανάμεσα στον Bronn και τον Drogon, αλλά και στον Jaime και την Daenerys, μαζί με τα τρομαγμένα πρόσωπα των διοικητών των Lannister, κρατούσαν τη δράση δεμένη με την προσωπική πλευρά της σύγκρουσης. MVP της μάχης ο συνθέτης Ramin Djawadi που ύφαινε τα μουσικά θέματα των Targaryens και των Lannisters αναλόγως με το ποιος είχε κάθε φορά το πάνω χέρι στη μάχη.

6. Η επιδρομή στο Weirwood

Ο μόνος λόγος που βρίσκεται τόσο χαμηλά είναι, υποθέτω, επειδή στη λίστα μπαίνει, μεταξύ άλλων, και κριτήρια τεχνικής μάχης. Διαφορετικά, το επεισόδιο The Door είναι από τα κορυφαία του franchise Game of Thrones. Ο χαμός του Hodor ήταν ένας από τους σπάνιους αιφνιδιασμούς στη σειρά που δεν χρειάστηκαν ούτε αίμα, ούτε ακρωτηριασμούς για να μας ισοπεδώσουν. Με ένα killer σάουντρακ και το πιο επίπονο flashback που είδαμε ποτέ, η τραγωδία του πιο αγνού χαρακτήρα στο Game of Thrones έγινε μία από τις πιο φορτισμένες στιγμές στη σειρά, κομψή και ολέθρια εξίσου. Το The Door αποχαιρέτησε επίσης το τελευταίο Παιδί του Δάσους, τον ανταρόλυκο Summer και έναν White Walker στα χέρια της Meera Reed. Ο Χειμώνας είχε έρθει.

5. Η Μάχη του Castle Black

Μία από τις πιο σχολαστικά χορογραφημένες μάχες που έχει δει ποτέ η τηλεόραση, η σύγκρουση για το Τείχος που έκλεισε την τέταρτη σεζόν — όπου η κατά πολύ λιγότερη Νυχτερινή Φρουρά, με επικεφαλής τους αντίπαλους αδελφούς στα μαύρα Jon Snow και Ser Alliser Thorne, απέκρουσε τις δυνάμεις των Wildlings που επιτίθονταν ταυτόχρονα από τον Βορρά και τον Νότο — έμοιαζε με ένα ατελείωτο highlight reel.

Γίγαντες καβάλα σε μαμούθ που κρατούσαν πολιορκητικούς κριούς. Τεράστιες παγωμένες λεπίδες που απελευθερώνονταν από το Τείχος και εκσφενδόνιζαν τους επιτιθέμενους μακριά από την επιφάνειά του. Ένα αδιάκοπο πλάνο 360 μοιρών εντός του Castle Black, ενώ μονομαχίες ανάμεσα σε όλους τους βασικούς χαρακτήρες μαίνονταν γύρω του. Και, φυσικά, ο θάνατος της Ygritte στην αγκαλιά του Jon Snow.

Ακόμη κι αν χρειάστηκε η αιφνιδιαστική επίθεση του Stannis Baratheon στο επόμενο επεισόδιο για να ηττηθούν οριστικά οι Wildlings — μια μοίρα που θα είχε αργότερα και ο ίδιος, όταν ο Ramsay και ο Roose Bolton διέλυσαν τις αποθαρρημένες δυνάμεις του έξω από το Winterfell την επόμενη σεζόν — τούτη η μάχη είναι αξέχαστη.

4. Η Μάχη του Gullet

Το αποτέλεσμα είναι ότι η Μάχη του Gullet μοιάζει λιγότερο με θρίαμβο και περισσότερο με καταστροφή που ξεσπά ταυτόχρονα στη θάλασσα, στον ουρανό και μέσα στους ίδιους τους χαρακτήρες.Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η χρήση των δράκων. Η επίθεσή τους αρχικά μοιάζει να δίνει στους Blacks ένα απόλυτο πλεονέκτημα: από ψηλά, τα πλοία της Triarchy φαίνονται μικρά και ευάλωτα. Όμως η σειρά δείχνει γρήγορα ότι οι δράκοι δεν είναι κάποιο κουμπί νίκης. Η φωτιά δημιουργεί τόσο πυκνό καπνό ώστε οι αναβάτες χάνουν ορατότητα, ενώ τα πλοία απαντούν με βαλλίστρες και μαζικά πυρά. Το θέαμα γίνεται επικίνδυνο ακριβώς επειδή η δύναμη των δράκων κάνει το πεδίο πιο ανεξέλεγκτο, όχι πιο ασφαλές. Και παρότι η μάχη γίνεται στην ανοιχτή θάλασσα, γίνεται σχεδόν κλειστοφοβική, χωρίς καμία πραγματική εικόνα του πεδίου.

Παρά το υπερθέαμά της ωστόσο, το μέρος της που σχετίζεται με την Τριαρχία είναι το πιο αδύναμο γιατί δεν υπάρχει κανένας λόγος να νοιαστεί κανείς για την ίδια την Τριαρχία. Δεν χρειάζεται φυσικά αυτό για να λειτουργήσει συνολικά η μάχη – και λειτουργεί! – απλώς το μόνο ερώτημα είναι με τι κόστος. Αυτό ισορροπείται, βέβαια, με το χάος των δράκων και την απώλεια του Jacaerys και του Vermax, μετά την καταστροφική απόπειρα συμβολής της Rhaena με τον αδάμαστο Sheepstealer.

3. Η Μάχη του Blackwater

Η πρώτη μεγάλη μάχη της σειράς έθεσε τον πήχη σχεδόν για όλα όσα ακολούθησαν στο Game of Thrones.

Η επίθεση των δυνάμεων του επίδοξου βασιλιά Stannis Baratheon στο King’s Landing μας έβαλε σε δύσκολη θέση ως κοινό: είναι άραγε ο Stannis και η Melisandre χειρότεροι από τον Joffrey και τη Cersei; Είναι ο Davos καλύτερος άνθρωπος από τον Tyrion; Έπρεπε να διαλέξεις πλευρά και έπρεπε να τη διαλέξεις γρήγορα.

Η μάχη είχε επίσης ένα κομβικό θέαμα, την πράσινη έκρηξη του wildfire που βύθισε μεγάλο μέρος του στόλου των Baratheon πριν καν προλάβει να φτάσει στην ακτή. Το κόστος του πολέμου υπογραμμίστηκε μέσα από τις κραυγές των στρατιωτών που καίγονταν και τον τρόμο των αμάχων, όπως η Cersei και η Sansa, χωρίς να ξεχνάμε και τον Sandor “The Hound” Clegane που, κουβαλώντας το δικό του τραύμα από τη φωτιά, απλώς εγκαταλείπει τη μάχη και φεύγει.

Η Μάχη του Blackwater είχε ακόμη και την πλέον καθιερωμένη ανατροπή της τελευταίας στιγμής, που αλλάζει την έκβαση της σύγκρουσης: αυτή τη φορά, με επικεφαλής τον Tywin Lannister και τον Loras Tyrell, στην πρώτη πράξη της συμμαχίας ανάμεσα στους δύο μεγάλους Οίκους. Υποδειγματική δουλειά από την αρχή ως το τέλος της.

2. Η Μάχη του Hardhome

Σε μία επίθεση γυρισμένη όσο πιο χαοτικά ήταν δυνατόν να γυριστεί, ο Night King και ο στρατός των νεκρών του καταφθάνουν σε ένα απομακρυσμένο ψαροχώρι, όπου ο Jon Snow και ο Tormund Giantsbane έχουν πάει για να διαπραγματευτούν ανακωχή με τους Wildlings και να μεταφέρουν όλους νότια από το Τείχος, σε ασφαλές μέρος. Ο Night King, όμως, έχει άλλα σχέδια. Απελευθερώνει τις ορδές των νεκρών του με σεισμική ορμή. Όπως και με τους κραδασμούς που προκαλεί μια επέλαση των Dothraki, τους ακούσαμε προτού να τους δούμε.

Και μιλώντας για αφύσικες καταστροφές: η κυριολεκτική χιονοστιβάδα από πτώματα, καθώς οι wights πέφτουν από έναν γκρεμό για να μπουν στη μάχη, είναι μία από τις πιο ανεξίτηλες εικόνες στην ιστορία της σειράς. Ακόμη όμως και αυτή ξεπερνιέται από την τρομακτική, σιωπηλή εκφραστικότητα του Night King, όταν απλώς σηκώνει τα χέρια του και ξαναζωντανεύει όλους όσοι μόλις είχαν σκοτωθεί.

1. Η Μάχη των Μπάσταρδων

Ξέρεις ήδη τα βασικά σημεία της κορυφαίας αναμέτρησης της έκτης σεζόν. Είναι όμως το οπτικό σκέλος της Μάχης των Μπάσταρδων που την κάνει ασυναγώνιστη στον κανόνα του Game of Thrones.

Σε κάποιο σημείο, η σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις του Jon και του Ramsay γίνεται τόσο φρικτή, ώστε τα πτώματα στοιβάζονται κυριολεκτικά το ένα πάνω στο άλλο — ένα πραγματικό εμπόδιο που οι μαχητές πρέπει είτε να σκαρφαλώσουν, είτε να παραμείνουν βυθισμένοι από κάτω του. Η μακάβρια ομορφιά, η δύναμη και η τραγικότητά της, κάνουν τη μάχη αυτή την πιο ισχυρή δήλωση της σειράς για τη φρίκη του πολέμου.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.