Luis Amaral, πώς χώρεσες την κάψα των Βραζιλιάνων για τη μπάλα σε ένα κλικ;
Ο επίσημος φωτογράφος της Atlético Mineiro βουτάει μέσα στο κλικ που διακρίθηκε στα World Sports Photography Awards και περιγράφει στο OneMan τι σημαίνει ποδόσφαιρο στο Μπέλο Οριζόντε.
- 25 ΙΑΝ 2026
Όταν πέφτει η νύχτα στο Μπέλο Οριζόντε παραμονή αγώνα, οι μικροί Galos φορούν τη φανέλα της ομάδας για πιτζάμα. Ανήμερα του παιχνιδιού, εκκλησίες αδειάζουν, ιερείς ψέλνουν μπροστά σε άδεια στασίδια και οι πιστοί ιεραπόστολοι της Atlético Mineiro μαζεύονται από νωρίς για προσκύνημα περιμετρικά της Arena MRV, του δικού τους ναού.
Το ποδόσφαιρο στη Βραζιλία είναι θρησκεία και ο Luis Amaral πήρε πρώτα το χρίσμα των Galos και ύστερα το όνομα του. Δεν υπερβάλλω. Εδώ μιλάμε για λατρεία. Hulk κι άλλες ποδοσφαιρικές μορφές που φορούν την ασπρόμαυρη φανέλα της Mineiro αποθεώνονται τη νύχτα, όχι μόνο στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και στην κερκίδα.
Μορφές που καταγράφονται μέσα από τα μάτια και τη ματιά του Luis Amaral, του επίσημου φωτογράφου της ομάδας που ταξιδεύει μαζί της σε όλα τα γήπεδα της ηπείρου, γκρούπι της αγαπημένης του μπάντας.
Το περασμένο μήνα, το ενσταντανέ πατέρα και γιου να πανηγυρίζουν έξαλλα το γκολ της Mineiro, έκανε τον γύρο του κόσμου και διακρίθηκε ως Gold στα World Sports Photography Awards 2026. Η εικόνα του Luis, επιβεβαιώνει την προφητεία του ίδιου οκτώ χρόνια πριν, όταν αγόρασε την πρώτη του επαγγελματική κάμερα, πως θα ξημερώσει μια μέρα που θα τον βρει να δουλεύει για την Mineiro.
Από το 2023, στα 23 του, φοράει το badge της ομάδας στο λαιμό, ένα μετάλλιο που αστράφτει περισσότερο κι από χρυσό στην ολυμπιάδα της δική του ζωής.
Το λουβρικό καρέ του Luis Amaral με το οποίο σκόραρε στα βραβεία, ήταν απλώς η αφορμή της κουβέντας. Μιλήσαμε για την ομάδα της καρδιάς του, για την πόλη του Θεού και τα καρτέλ, για τον Hulk αλλά και για το μεγάλο όνειρο να δει την Mineiro να κατακτά το Libertadores.
Μέχρι να φτάσουμε εκεί όμως, ξεκινήσαμε από τα βασικά.
Βραζιλία. Ποδόσφαιρο. Πάθος.
«Στη Βραζιλία είμαστε πολύ παθιασμένοι με το ποδόσφαιρο και συνδεόμαστε μέσα από αυτό. Ο πατέρας μου με πήγαινε μικρό στο γήπεδο για να δω την Atletico Mineiro και τώρα δουλεύω για την ομάδα, μοιάζει σαν όνειρο για μένα.
Υπάρχει μεγάλη σύνδεση με τις ομάδες και κληρονομείται από γενιά σε γενιά. Atletico, Flamengo, Corinthians, Vasco da Gama, ομάδες που είναι γνωστές για τον οπαδική πυρήνα τους. Νομίζω ότι με αυτή τη φωτογραφία κατέγραψα αυτή τη σχέση, πατέρα – γιου και το δέσιμο μεταξύ τους μέσα από το ποδόσφαιρο».
Στις κολυμπήθρες του Μπέλο Οριζόντε, το όνομα σου είναι Galo
«Η σχέση με τον πατέρα μου οφείλεται στο ποδόσφαιρο. Δε ζούμε μαζί πλέον, έχω εγκατασταθεί σε άλλη πόλη, αλλά όταν μιλάμε στο τηλέφωνο, συνήθως μιλάμε για μπάλα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που είχαμε πάει μαζί στο γήπεδο. Μέναμε σε μια πόλη, λίγο μακριά από Μπέλο Οριζόντε. Γεννηθήκαμε Atleticano. Η πρώτη λέξη που είπα ήταν Galo, το όνομα που αντιπροσωπεύει την ομάδα.
Όλη μου την ζωή ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο. Το αίσθημα του να δουλεύεις στην Mineiro είναι μπερδεμένο, καμιά φορά δε μπορώ να φωνάξω για την ομάδα, αλλά μπορώ να χτίσω την ιστορία της ομάδας μέσα από εικόνες».
Η στιγμή του κλικ
«Παίζαμε με την Bahia στις 5 Νοεμβρίου. Σε εκείνο το παιχνίδι δούλευα στην κερκίδα. Ήταν ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι γιατί ο Hulk σκόραρε το 500ο του γκολ στη καριέρα του. Το γήπεδο ήταν γεμάτο και ο κόσμος ήταν χαρούμενος για την ιστορική στιγμή. Κερδίσαμε 3-0, το πρώτο γκολ το έβαλε ο Hulk. Έβλεπα τριγύρω μου και έψαχνα να βρω ιστορίες και στιγμές. Πατέρας με γιο, μητέρα με γιο.
Βλέπω τον Matheus και εντυπωσιάζομαι από το πόσο μικρός είναι κι από το πόσο φωνάζει και θυμόμουν τον εαυτό μου. Τον έβλεπα και λέω εδώ είμαστε. Ο Mateus ήταν ντροπαλός στην αρχή. Το δεύτερο γκολ σημειώθηκε με απευθείας φάουλ και πριν την εκτέλεση, ο Thiago, ο πατέρας, λέει στον Matheus ότι αν μπει γκολ θα σε πιάσω και θα σηκώσω ψηλά στον ουρανό. Έβγαλα μια πολύ ωραία εικόνα αυτής της στιγμής και είχα καταλάβει ότι κάτι υπάρχει εδώ. Στο τρίτο γκολ, σημειώθηκε η συγκεκριμένη φωτογραφία.
Έμεινα με τον Thiago και τον Matheus για περίπου 20 λεπτά. Όταν έβγαλα την εικόνα κατάλαβα ότι κάτι ωραίο έχει βγει εδώ, το είχα στο μυαλό μου. Συνήθως κάνω edit την επόμενη μέρα αλλά τώρα δεν κρατιόμουν.
O Thiago είναι τρελός για την ομάδα, έπαιρνε τον Matheus από πολύ μικρό μαζί του στο γήπεδο. Με ευχαρίστησε πολύ για την εικόνα. Ευτυχώς, γιατί αν δεν του είχε αρέσει φοβόμουν μη με βάλουν μέσα για δικαιώματα (γέλια). Ήταν πολύ χαρούμενος και περήφανος για αυτή τη στιγμή».
Ποδοσφαιρικό αίμα στις φλέβες και City of God
«Η Βραζιλία είναι το ποδόσφαιρο. Εμείς εδώ βλέπουμε πολλά στερεότυπα, ότι η Βραζιλία είναι σάμπα, μπάλα και Caipirinha. Δεν είναι ακριβώς έτσι, αλλά στο περίπου. Από πολύ μικροί συνδεόμαστε με το ποδόσφαιρο, μέσα από την αγαπημένη μας ομάδα. Γεννιόμαστε μέσα στο ποδόσφαιρο, “αναγκαζόμαστε” να παίξουμε ποδόσφαιρο, το πρώτο παιχνίδι που μου πήραν οι γονείς μου ήταν μια μπάλα. Πλέον δεν έχουμε Ronaldo και Ronaldinho, αλλά έχουμε Neymar, Vini κι άλλους που εκπροσωπούν την ιδέα για το άθλημα εδώ.
Πολλές ιστορίες εδώ πέρα θυμίζουν City Of God. Μεγάλωσα σε μια σχετική φτωχή γειτονιά και ξέρω πολλά παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς την επιλογή να ξεφύγουν από τα καρτέλ. Ξέρω και κάποιες ιστορίες παιδιών που γλίτωσαν και έβγαλαν λεφτά από το ποδόσφαιρο. Νομίζω ότι αυτό το κοινωνικό πρόβλημα δε λύνεται από το ποδόσφαιρο, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως απόδραση. Τα παιδιά βλέπουν τους μεγάλους ποδοσφαιριστές και τους κορνιζάρουν στα δωμάτια τους ελπίζοντας μια μέρα να ζήσουν αντίστοιχες στιγμές, κι ας γνωρίζουν ότι είναι δύσκολο».
Το ίνδαλμα που λέγεται Hulk και τα όνειρα για τη Mineiro
Ο Hulk είναι πολύ ευγενικό άτομο. Δεν είναι μόνο το μεγαλύτερο όνομα της ομάδας, αλλά είναι και το πιο καλόψυχο. Κάνει πολλή δουλειά εκτός γηπέδου, βοηθάει πολύ, επισκέπτεται τα παιδιά στις φτωχογειτονιές και νοιάζεται πολύ. Είναι ένας από εμάς. Είναι ο αγαπημένος μου παίκτης.
Ονειρεύομαι ένα μεγάλο τίτλο με την Mineiro. Μπορεί να Χάσαμε πριν δύο χρόνια στον τελικό του Libertadores αλλά για εμένα ήταν μια τεράστια στιγμή το ότι βρέθηκα στο Monumental. Το πάθος για τον σύλλογο είναι μεγαλύτερο σε σχέση με την εθνική ομάδα. Στην Αργεντινή συσπειρώνονται περισσότερο στην εθνική ομάδα».
Η παράνοια των Galos και η προφητεία
«Έχω δει τρελά πράγματα. Αρκετός κόσμος πήγε στο Monumental του Μπουένος Άιρες χωρίς λεφτά, με ποδήλατα, με δανεικά, για να δουν τον τελικό. 3-4 μέρες ταξίδι, είναι τρελό τουρ. Ήταν όνειρο να δουλεύω εδώ και να μπορώ να γυρνάω σε όλη την ήπειρο με την ομάδα. Δε θα μπορούσα να το κάνω αλλιώς. Το 24 ήταν η πρώτη φορά που πήγα σε άλλη χώρα για να δω τη Mineiro.
Όταν ήμουν πιτσιρικάς, έβγαζα συνέχεια εικόνες με την αναλογική κάμερα του πατέρα μου. Ήταν πολύ ακριβό χόμπι, δε γινόταν να εμφανίζεις φιλμάκια συχνά. Ξεκίνησα να δουλεύω ως γραφίστας, να κάνω photoshop και μοντάζ και άρχισα να κινηματογραφώ τα πάντα, εμένα κι όλα όσα βλέπω. Το 2018 ξεκίνησα να δουλεύω σε μια εταιρεία μάρκετινγκ ως graphic designer. Με τα λεφτά αυτά κατάφερα να αγοράσω μια Nikon D 2500 και άρχισα να φωτογραφίζω παρτάκια, αυτά ήταν τα πρώτα μου μεροκάματα.
Έστειλα το βιογραφικό μου στη Mineiro και με προσκάλεσαν σε συνέντευξη. Δεν το είπα πουθενά, ούτε στο πατέρα μου, ούτε στην κοπέλα μου, το κράτησα κρυφό για 2 εβδομάδες. Δεν το πίστευα. Με πήραν πίσω και με ρώτησαν αν θέλω να δουλέψω στην ομάδα. Το 2018 είχα στείλει ένα μήνυμα στην κοπέλα μου ότι μια μέρα θα δουλέψω για τη Mineiro. Την πρώτη μου μέρα στη δουλειά έβγαλα ένα screenshot από εκείνο το μήνυμα και το έδειξα σε όλους. Δεν το πίστευα ότι τα είχα καταφέρει».
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.