Vasilis Svarnias / SOOC
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Πόσες μέρες παραπάνω διαρκούν τα καλοκαίρια λόγω της κλιματικής αλλαγής

Δεν είναι θέμα εντύπωσης – τα καλοκαίρια διαρκούν παραπάνω εβδομάδες (όχι απλώς μέρες) σε σύγκριση με παλιά, όπως απέδειξε νέα έρευνα.

Τη στιγμή που ένας κοστουμαρισμένος κύριος στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού επιμένει με εριστικό τόνο ότι η κλιματική κρίση είναι «απάτη» και κλαδεύει σταδιακά τις δεσμεύσεις του αμερικανικού κράτους για τις εκπομπές διοξειδίων (πρόσφατα, προχώρησε στην ακύρωση της βασικής αρχής ότι τα αέρια του θερμοκηπίου απειλούν τη δημόσια υγεία), νέα επιστημονικά ευρήματα προστίθενται στα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο πλανήτης «εκτροχιάζεται».

Μάλιστα, με πιο γρήγορο και επιθετικό ρυθμό απ’ όσο νομίζαμε.

Ποια είναι τα τελευταία μαντάτα για την υπέροχη κατάσταση στην οποία έχουμε οδηγηθεί με τις εξορύξεις; Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου προκαλούν ρεκόρ τήξης πάγων, η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει με τον ταχύτερο ρυθμό που έχει υπάρξει από την Εποχή του Χαλκού, ενώ είμαστε σε μια περίοδο που τα καλοκαίρια μοιάζουν όχι μόνο τελείως απρόβλεπτα, αλλά και δίχως τελειωμό.

Ως προς το τελευταίο, το επιστημονικό εύρημα που ήρθε μόλις στην επιφάνεια είναι κάπως σοκαριστικό: σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1960, το καλοκαίρι σε μεγάλο μέρος της Γης διαρκεί σήμερα 30+ ημέρες (δηλαδή, έναν ολόκληρο μήνα επιπλέον), έχοντας προφανώς επιφέρει μια σειρά από σημαντικές αλλαγές στα καιρικά μοτίβα και τις ισορροπίες του οικοσυστήματος.

Πρόκειται για το βασικό πόρισμα μιας νέας έρευνας που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Environmental Research Letters σχετικά με την επιμήκυνση της καλοκαιρινής σεζόν από την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή (τίτλος: Expanding summer season in midlatitude regions driven by anthropogenic climate change), μια έρευνα που αποτυπώνει τη συνολική εικόνα σε βάθος δεκαετιών.

Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές (Ted J. Scott, Rachel H. White και Simon D. Donner από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας) συνέλλεξαν κλιματικά δεδομένα διαφορετικών περιοχών κυρίως από τα λεγόμενα «Μεσαία γεωγραφικά πλάτη» – τις ζώνες της Γης όπου διακρίνονται καθαρά οι τέσσερις εποχές του έτους. Σε αυτή τη ζώνη περιλαμβάνεται μεγάλο μέρος της Ευρώπης, η Βόρεια Αμερική (ιδίως οι ΗΠΑ και ο νότιος Καναδάς), καθώς και εκτεταμένες περιοχές της Ασίας.

Πώς έγινε η μέτρηση και ποιο ήταν το αποτέλεσμα

Οι ερευνητές κινήθηκαν με αντίθετη συλλογιστική πορεία για να προσδιορίσουν το καλοκαίρι: αντί να πάνε με βάση το ημερολόγιο, κατέγραψαν το τοπικό θερμοκρασιακό κατώφλι σε κάθε περιοχή (με βάση το ιστορικό των κλιματικών δεδομένων) και ακολούθως εξέτασαν ποιες μέρες του έτους οι θερμοκρασίες ξεπερνούν αυτό που θεωρούταν «φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα» και έτσι μέτρησαν τις ημέρες του καλοκαιριού ανά πόλη και χώρα, σε βάθος δεκαετιών.

Το τελικό αποτέλεσμα από τις μετρήσεις; Τα καλοκαίρια κερδίζουν περίπου 5-7 επιπλέον ημέρες ανά δεκαετία από το 1990.

Τη μεγαλύτερη απόκλιση εμφάνισε το Σίδνεϋ (+15 μέρες ανά δεκαετία), ακολουθεί η Μινεάπολη (+9 μέρες ανά δεκαετία) και το Τορόντο (+8 μέρες ανά δεκαετία). Κάτι επίσης σημαντικό είναι ότι το πέρασμα από εποχή σε εποχή γίνεται όλο και πιο απότομο, με τις καλοκαιρινές συνθήκες να εμφανίζονται σχεδόν αμέσως μετά τις χειμωνιάτικες – είναι αυτό που λέμε ότι οι εποχές μειώνονται σταδιακά στις δύο από τις τέσσερις.

Ο Scott από τους ερευνητές επιβεβαίωσε ότι η γενική αίσθηση του κόσμου είναι αληθής. «Ταιριάζουν με αυτό που δείχνουν τα δεδομένα».

Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.