Eurokinissi
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

40 χρόνια από την τραγωδία της Θύρας 7

21 ζωές που σταμάτησαν απότομα για μια πόρτα που δεν άνοιξε ποτέ.

Ο Ολυμπιακός βρίσκεται μόλις δύο βαθμούς μπροστά απ’ την ΑΕΚ. Το πρωτάθλημα έχει δρόμο ακόμη, όμως μία νίκη επί της βασικής συνδιεκδικήτριας ομάδας θα του έδινε μεγάλο προβάδισμα για την κατάκτηση του τίτλου. Απ’ την άλλη, μία ήττα δε θα σήμαινε το τέλος του κόσμου, αλλά θα τον έφερνε στη δεύτερη θέση. Και οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού δεν μπορούν να το αφήσουν να συμβεί αυτό.

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1981 σχεδόν 40.000 οπαδοί θα συγκεντρωθούν στο παλιό «Γ. Καραϊσκάκης» για να παρακολουθήσουν το ντέρμπι μεταξύ των δύο ομάδων. Ο Ολυμπιακός του Γαλάκου και του Αναστόπουλου θα ανοίξει το σκορ στο 30ο λεπτό και η ΑΕΚ θα μπει στα αποδυτήρια με το κεφάλι σκυμμένο. Αυτό όμως που θα ακολουθούσε μετά την ανάπαυλα του ημιχρόνου δεν το περίμενε ούτε ο πιο αισιόδοξος φίλαθλος του Ολυμπιακού. Η ομάδα του θα σημειώσει πέντε γκολ στο δεύτερο ημίχρονο, σκορπίζοντας την ομάδα του Μπάγεβιτς, του Μαύρου και του Αρδίζογλου. Όπως επίσης κανείς δε θα πίστευε ότι εκείνη τη μέρα δε θα τη θυμόταν εξαιτίας του θριάμβου, αλλά εξαιτίας της μεγαλύτερης τραγωδίας που θα γνώριζε ποτέ ο ελληνικός αθλητισμός.

θυρα 7 1981 τραγωδια

Με το σφύριγμα της λήξης, οι οπαδοί του Ολυμπιακού που βρίσκονταν στη θύρα 7 θα προσπαθήσουν να φτάσουν στη θύρα 1 προκειμένου να αποθεώσουν την ομάδα. Ήταν μία συνήθεια που την είχαν για χρόνια, καθώς αυτή η θύρα βρισκόταν δίπλα στον διάδρομο των αποδυτηρίων. Από εκεί περνούσαν όλοι οι μύθοι της ομάδας όταν άφηναν το γρασίδι, εκεί άπλωναν το χέρι για να δώσουν λίγη αγάπη πίσω στον κόσμο που για ενενήντα λεπτά τους στήριζε βραχνιασμένος.

Στην προσπάθεια τους, λοιπόν, να περάσουν την καγκελόπορτα της θύρας 7, οι πρώτοι που κατάφεραν να φτάσουν ως εκεί, στριμωχτήκαν χωρίς να βρίσκουν διέξοδο. Μπροστά η κλειστή πόρτα -μισόκλειστη σύμφωνα με άλλους- και τα τουρνικέ στη θέση τους εμπόδιζαν να βγουν. Κατεβαίνοντας και οι υπόλοιποι φίλαθλοι, άρχισαν να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο, να στριμώχνονται και να ασφυκτιούν. Δεν έβλεπαν τι γινόταν μπροστά, ο διάδρομος έκανε ένα «τυφλό» γάμμα. Και το κακό δε θα αργήσει να γίνει.

Ένας φίλαθλος θα γλιστρήσει πάνω στα πεταμένα πλαστικά μαξιλαράκια που βρίσκονταν στα σκαλοπάτια λίγο προτού φτάσει στο τέλος τους, παρασύροντας και άλλους που ήταν ήδη εκεί. Αυτοί που ακολουθούσαν θα πέσουν πάνω στους πρώτους, με τον κόσμο να συνεχίζει να ορμάει και να τους καταπατά καθώς όπως είπαμε, δε γνώριζε τι συνέβαινε μπροστά. Οι μπροστινοί θα προσπαθήσουν να φωνάξουν σε αυτούς που έρχονταν κατά κύματα, αλλά μέσα από τις γεμάτες χαρά φωνές των φιλάθλων κανείς δε θα μπορέσει να ακούσει τίποτα. Η αστυνομία αντιλαμβανόμενη κάπως αργά τον χαμό θα καταφέρει να ξηλώσει ένα τουρνικέ, δίνοντας μία μικρή διέξοδο σε κάποιους. Δε θα είναι όμως αρκετό για να αποσοβήσει την τραγωδία.

Δεκαεννιά άτομα θα χάσουν τη ζωή τους επί τόπου. Λίγο αργότερα θα υποκύψει ένας ακόμη στο «Τζάνειο» Νοσοκομείο, εκεί όπου μεταφέρθηκαν οι δεκάδες σοβαρά τραυματισμένοι με 13 ασθενοφόρα. Έξι μήνες αργότερα θα προστεθεί ακόμη ένας άνθρωπος στον τραγικό απολογισμό, καθώς δε θα καταφέρει να βγει απ’ το κώμα στο οποίο έπεσε εκείνη τη μέρα. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων θα φτάσει τους 21. Οι 20 από αυτούς ήταν φίλοι του Ολυμπιακού και ένας της ΑΕΚ.

θυρα 7 1981 τραγωδια Eurokinissi

Η δημόσια τηλεόραση θα μεταδώσει την είδηση σχεδόν αμέσως, κάνοντας έκκληση σε γιατρούς και αιμοδότες. Δεκάδες άνθρωποι θα αρχίσουν να μαζεύονται έξω απ’ το νοσοκομείο, ψάχνοντας πληροφορίες για τους δικούς τους, με τις τραγικές σκηνές να μη λείπουν. Κι έξω απ’ το γήπεδο όμως αρχίζει να μαζεύεται κόσμος. Πολίτες με τα ιδιωτικά τους ΙΧ θα βοηθήσουν ακόμα και στη διακομιδή των τραυματιών, κάποιοι άλλοι όμως δε θα έχουν τις ίδιες φιλήσυχες διαθέσεις. Τα ΜΑΤ θα απομακρύνουν 300-400 άτομα που θα προσπαθήσουν να εισβάλουν στο Γ. Καραϊσκάκης και να κάνουν τους ενόχους να πληρώσουν. Και ας μην ξέρει κανείς ακόμα ποιος φταίει. Τα πνεύματα είναι τεταμένα, η λογική έχει υποχωρήσει.

Στο «Τζάνειο» φτάνει ο τότε πρωθυπουργός, Γεώργιος Ράλλης, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο υφυπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως, Αχιλλέας Καραμανλής, καθώς και παράγοντες των δύο ομάδων.

Γιατροί βγαίνουν κάθε τόσο απ’ τα επείγοντα και φωνάζουν ονόματα τραυματιών. Συγγενείς ουρλιάζουν και λιποθυμούν. Σύντομα θα ανακοινωθούν και επισήμως τα ονόματα των τριών πρώτων νεκρών. Πρόκειται για τους Γιάννη Κανελλόπουλο, Γιάννη Διαλυνά και Βασίλη Μάχα. Δυστυχώς, σύντομα θα ακολουθούσαν κι άλλοι.

θυρα 7 1981 τραγωδια

Σχεδόν έναν μήνα μετά, στις 7 Μαρτίου οι δικαστές θα βρεθούν στη θύρα 7 για την απαραίτητη αυτοψία. Μέσα σε αυτά τα σαράντα λεπτά που θα διαρκέσει, θα ακουστούν δύο διαφορετικές απόψεις, ισχυρές, η κάθε μία με τα επιχειρήματά της, όσον αφορά το διαχωριστικό κιγκλίδωμα των θυρών 7 και 8. Οι αστυνομικοί θα πουν ότι ήταν κλειστό, οι φύλακες θα υποστηρίξουν ότι ήταν ανοιχτό.

Η δίκη θα ξεκινήσει τον Ιανουάριο του 1984, περισσότεροι από εκατό μάρτυρες θα εξεταστούν, όμως το αποτέλεσμά της θα εξοργίσει τους συγγενείς των θυμάτων. Η πρωτόδικη απόφαση που θα ανακοινωθεί το απόγευμα της 15ης Μαρτίου του 1984, θα καταδικάζει σε δέκα χρόνια φυλάκιση τον κάθε ένα από τους πέντε φύλακες της Θύρας και παράλληλα θα αθωώσει τους τέσσερις αστυνομικούς και τον διευθυντή του σταδίου, λόγω αμφιβολιών, με την απόφαση να προκαλεί την οργή των συγγενών των θυμάτων, κάποιοι εκ των οποίων όρμησαν να τους λιντσάρουν. Οι φύλακες θα ασκήσουν έφεση και θα αφεθούν ελεύθεροι. Σχεδόν δύο χρόνια μετά, στις 21 Φεβρουαρίου θα αθωωθούν οριστικά στο Εφετείο.

Στο Νέο Στάδιο Καραϊσκάκης υπάρχουν 21 μαύρα καθίσματα στη θύρα 7, προς τιμήν των θυμάτων, ενώ στο μουσείο του συλλόγου φυλάσσονται η πόρτα και ένα μέρος από τα σκαλοπάτια όπου συνέβη η τραγωδία.

Τα 21 θύματα της Θύρας 7

Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών)

Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών)

Ηλίας Παναγούλης (17 ετών)

Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών)

Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών)

Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών)

Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών)

Νίκος Φίλος (19 ετών)

Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών)

Βασίλης Μάχας (20 ετών)

Ευστράτιος Λούπος (20 ετών)

Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών)

Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών)

Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών)

Κώστας Καρανικόλας (26 ετών)

Μιχάλης Μάρκου (27 ετών)

Κώστας Μπίλας (28 ετών)

Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών)

Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών)

Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών)

Δημήτριος Αδαμόπουλος (41 ετών)