Η Οδύσσεια σε μόλις δύο λεπτά σε περίπτωση που δεν θυμάσαι το ομηρικό έπος

Ως άλλοι κριτικοί τέχνης, με τουλάχιστον μισό αιώνα εμπειρίας, κρίνουμε πώς συμπεριφέρθηκε ο Christopher Nolan στην Oδύσσεια του Ομήρου και τσακωνόμαστε στα social.

Επειδή είμαι λίγο επιφυλακτική ως άνθρωπος (δεν φταις εσύ, φταίω εγώ), διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το ποσοστό αυτών που καταθέτουν ισχυρές απόψεις και πραγματικά γνωρίζουν ή θυμούνται τι αναφέρεται σε ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά έπη, που αποδίδεται στον Όμηρο.

Για αυτό και βρήκα το πιο σύντομο explainer, διάρκειας δύο λεπτών που αναφέρει τα βασικά.

Πριν τα διαβάσεις, είναι χρήσιμο να γνωρίζεις ότι ο Οδυσσέας, βασιλιάς της Ιθάκης, είναι ο αρχετυπικός ηρωικός χαρακτήρας, που έχει το πλήρες πακέτο. Δηλαδή, είναι δυνατός, θαρραλέος και έξυπνος -τον λες και πολυμήχανο. Πολέμησε για δέκα χρόνια στον Τρωικό Πόλεμο και αφότου έπεσε η Τροία, άρχισε το ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα του, την Ιθάκη, στο οποίο πήγαν όλα λάθος.

Οι Θεοί που παρέμβαιναν παντού, του έκαναν τον βίο αβίωτο, αλλά εκείνος συνέχιζε την πορεία του, όπως ανακάλυπτε πραγματικά τον εαυτό του. Στην ουσία, ο Όμηρος εξυμνεί την νοσταλγία της πατρίδας, τη φιλοξενία (όχι αυτή που ξέρεις σήμερα -εκείνη που ανάλογα με το πόσο φιλόξενος ήταν κάποιος, υπήρχαν συνέπειες που του άλλαζαν τη ζωή), την πίστη και την υπομονή, με μοναδικό τρόπο.

Τα βασικά της Οδύσσειας σε ένα δίλεπτο

Ο Οδυσσέας λοιπόν, ήταν ο βασιλιάς της Ιθάκης, ένας Έλληνας ήρωας που πολέμησε για δέκα χρόνια στον Τρωικό Πόλεμο. Όταν η πόλη της Τροίας τελικά έπεσε, ετοιμάστηκε να πλεύσει σπίτι στη σύζυγό του, Πηνελόπη, και τον γιο του Τηλέμαχο.

Αυτό που ακολούθησε δεν ήταν ένα απλό ταξίδι, αλλά μια μακρά και επικίνδυνη περιπλάνηση που διήρκεσε άλλα δέκα χρόνια. Στην αρχή του ταξιδιού του, ο Οδυσσέας εξόργισε τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα τυφλώνοντας τον Κύκλωπα Πολύφημο, τον ίδιο τον γιο του θεού.

Από εκείνη τη στιγμή, ο Ποσειδώνας ορκίστηκε να εμποδίσει τον ήρωα να φτάσει ποτέ σπίτι. Οι καταιγίδες οδήγησαν τα πλοία του μακριά από την Ελλάδα και πολλοί από τους συντρόφους του χάθηκαν στο νησί των Λωτοφάγων (σσ ξέχασαν όσοι έφαγαν τον λωτό, αλλά τους έσυραν πίσω στα πλοία).

Μερικοί από τους άντρες του ξέχασαν τον σκοπό τους και αναγκάστηκαν να συρθούν πίσω στα πλοία. Αργότερα, η μάγισσα Κίρκη μετέτρεψε μέρος του πληρώματός του σε ζώα πριν ο Οδυσσέας την αναγκάσει να τα αποκαταστήσει. Ακολουθώντας τη συμβουλή της, ταξίδεψε στην άκρη του κόσμου για να ζητήσει καθοδήγηση από το πνεύμα του προφήτη Τειρεσία.

Αφού έλαβε προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που τον περίμεναν, ο Οδυσσέας αντιμετώπισε τις σειρήνες, των οποίων τα τραγούδια παρέσυραν τους ναυτικούς στον θάνατο, και πέρασε ανάμεσα από τα θανατηφόρα θαλάσσια τέρατα Σκύλλα και Χάρυβδη. Κάθε δοκιμασία μείωνε το πλήρωμά του ακόμα περισσότερο, μέχρι που δεν είχε απομείνει κανένα.

Τελικά, έφτασε στο νησί της Καλυψούς, η οποία τον κράτησε εκεί για πολλά χρόνια (σσ επτά χρόνια), επιθυμώντας να τον κάνει αθάνατο σύζυγό της. Σύμφωνα με την αφήγηση, οι θεοί τελικά τον λυπήθηκαν και ο Δίας διέταξε την Καλυψώ να τον απελευθερώσει. Ο Οδυσσέας ναυπήγησε μια σχεδία και απέπλευσε ξανά, μόνο και μόνο για να ναυαγήσει ξανά πριν βρει καταφύγιο ανάμεσα στους Φαίακες. Άκουσαν την ιστορία του και τον βοήθησαν να επιστρέψει τελικά, στην Ιθάκη.

(σσ Η σωστή σειρά είναι Κίρκη, Τειρεσίας, Επιστροφή στην Κίρκη, Σειρήνες, Σκύλλα και Χάρυβδη και το Νησί του Ήλιου).

Στο σπίτι βρήκε το παλάτι του κατακλυσμένο από αλαζόνες μνηστήρες που τον πίστευαν νεκρό και προσπαθούσαν να παντρευτούν την Πηνελόπη. Με τη βοήθεια της Αθηνάς και του γιου του Τηλέμαχου, ο Οδυσσέας μεταμφιέστηκε, δοκίμασε την αφοσίωσή τους και στη συνέχεια αποκάλυψε την ταυτότητά του. Νίκησε τους μνηστήρες (σσ με τη βοήθεια του Τηλεμάχου, του Εύμαιου, του Φιλοίτιου και κυρίως της Αθηνάς) και ανέκτησε το σπιτικό του.

Η ειρήνη αποκαταστάθηκε στην Ιθάκη και το μακρύ ταξίδι του Οδυσσέα τελείωσε επιτέλους εκεί που είχε ξεκινήσει. Η ιστορία κλείνει με τους θεούς να αποκαθιστούν την τάξη για άλλη μια φορά, επιτρέποντας στον κουρασμένο βασιλιά να ζήσει τις μέρες του στη γη που είχε παλέψει τόσο καιρό για να φτάσει.