Οι 10 καλύτερες ερμηνείες του Robert Pattinson

Όταν μας είχε μιλήσει πριν κάμποσα χρόνια ο Robert Pattinson, τότε που είχε επισκεφθεί την Ελλάδα με αφορμή το Good Time των αδελφών Safdie, ήδη φαινόταν πως αυτό που τον ενδιέφερε να κάνει με τη φήμη του ήταν – όπως το είχε θέσει τότε – να “αναδημιουργήσει το ράφι με τα αγαπημένα του DVD”, αλλά μέσω της καριέρας του.

Δηλαδή, να χρησιμοποιεί το όνομα, το πρόσωπο, τη φήμη του, για να μπορέσει να συνεργαστεί με μερικούς από τους αγαπημένους του σκηνοθέτες. Και παράλληλα, να βοηθήσει κάποια από αυτά τα δύσκολα, καθόλου mainstream πρότζεκτ, να γίνουν πραγματικότητα.

Αυτό είναι ήδη φανταστικό από μόνο του. Το ότι όμως ο Pattinson είναι και φανταστικός ηθοποιός; Αυτό είναι ένα μπόνους. Είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Τον έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια να αποκτά όλο και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για το πώς προσεγγίζει ρόλους, με αποτέλεσμα κάποιες πραγματικά απολαυστικές ερμηνείες – είτε παίζει κεντρικό ρόλο είτε κάποιο περιφερειακό χαρακτήρα. Έχει πάντα ένα take, πάντα κάτι να δείξει, κάτι να δοκιμάσει. Κι αυτό ενώ οι επιλογές του δεν χάνουν την τόλμη τους.

Κάποια στιγμή, ο Pattinson ανακοινώθηκε ως νέος Batman, ένα σίγουρα πολύ καλό νέο για την όποια ταινία Batman, αλλά το οποίο έκανε πολλούς να αγχωθούμε λίγο: Σήμαινε άραγε αυτό πως τώρα ο ηθοποιός θα έψαχνε πιο εμπορικούς ρόλους;

Η πραγματικότητα μας καθησύχασε. Αφενός το Batman ήταν τιμιότατη ταινία, αλλά το πιο σημαντικό ήταν πως ο Pattinson το χρησιμοποίησε απλώς ως μια ανανέωση του star status του, κι αμέσως ξεχύθηκε σε ένα νέο γύρο συνεργασιών με αγαπημένους του σκηνοθέτες (Bong Joon-ho) ή αναλαμβάνοντας απαιτητικούς ρόλους σε προκλητικά έργα (Primetime, The Drama). Κι όλα αυτά ενώ συνεχίζει να ισορροπεί ανάμεσα στο ανεξάρτητο και στο –υψηλών προδιαγραφών– εμπορικό σινεμά, βλέπε Dune, και βλέπε φυσικά Christopher Nolan.

Φυσικά υπάρχουν καθοριστικές στιγμές σε όλη αυτή την μετά-Twilight πορεία: Ο David Cronenberg που τον έβαλε πρωταγωνιστή στο Cosmopolis ήταν οπωσδήποτε μια τεράστιας σημασίας στροφή. Απρόσμενα, άλλη μια τέτοια ήταν ο ρόλος του στο δράμα εποχής The King όπου ο Pattinson δίνει μια απίστευτα εμπνευσμένη, οριακά καρτουνίστικη ερμηνεία ως γάλλος ευγενής που τον “ξεκλείδωσε”, όπως πρόσφατα παραδέχτηκε κι ο ίδιος στη συνέντευξη τύπου που μας έδωσε στη Βενετία με αφορμή το Primetime.

Κι άλλη μια τέτοια στροφή; Αναμφίβολα είναι το 2026 στο σύνολό του (The Drama, Οδύσσεια, Primetime), όπου κάθε ερμηνεία του είναι και πιο θριαμβευτική από την προηγούμενη, όπου κάθε του ατάκα γίνεται meme, όπου επιτέλους θα προταθεί για Όσκαρ;; Κι ακόμα δεν έχει κυκλοφορήσει και το τρίτο Dune για να κλείσει πανηγυρικά το Έτος Pattinson.

Σε μια λοιπόν τέτοια σπουδαία καμπή στην καριέρα του, κοιτάμε πίσω. Για έναν ηθοποιό που έχει δουλέψει με Christopher Nolan, David Cronenberg, Bong Joon-ho, Claire Denis, Lynne Ramsay, Denis Villeneuve, Safdies, Werner Herzog, Brady Corbet, James Gray, Robert Eggers. Δεν πρόλαβε να δουλέψει με τον Godard, αλλά κι όλα αυτά δεν τα λες και λίγα.

Κοιτάζουμε λοιπόν πίσω και ξεχωρίζουμε τις 10 καλύτερες ερμηνείες του 40χρονου ηθοποιού.

10. High Life

Πατέρας (Pattinson) και κόρη ζουν σε ένα διαστημόπλοιο στα βάθη του διαστήματος καθώς η ταινία σταδιακά ξεδιπλώνει τις βίαιες συνθήκες που οδήγησαν εκεί. Ο Pattinson παραδίδεται ολοκληρωτικά στα χέρια της αγαπημένης του δημιουργού, Claire Denis, αφήνοντάς την να ζωγραφίσει πάνω του γαλαξίες επιθυμίας και εξερεύνησης.

9. The Boy and the Heron

Ο Pattinson εδώ αλλάζει ολοκληρωτικά την φωνή και τον όλο τόνο της ομιλίας του για να ζωντανέψει τον Grey Heron στο αγγλικό ντουμπλάρισμα της ταινίας του Miyazaki. Ακόμα κι όταν δεν φαίνεται, δίνει το κάτι παραπάνω, προσφέροντας τη δική του εκδοχή ενός αλλόκοτου, απειλητικού, καρτουνίστικου χαρακτήρα.

8. The Lighthouse

 

Στον λαβκραφτικό κωμικό εφιάλτη του Robert Eggers o Pattinson βρίσκεται σε απομονωμένο νησί μαζί με έναν πληθωρικότερο από ποτέ Willem Dafoe παίζοντας ένα απολαυστικό ερμηνευτικό μπρα ντε φερ παραληρηματικών ερμηνειών. Αστείο, επιβλητικό, ποιητικό, βρωμερό, με ερμηνείες που το στηρίζουν απόλυτα.

7. Mickey 17

 

Η ταινία με κούρασε αλλά ο Pattinson στον πολλαπλό ρόλο των διαφόρων Mickey – ενός άντρα που πεθαίνει και αναγεννιέται αλλάζοντας στην πορεία στοιχεία της προσωπικότητάς του – δίνει ρέστα, σχηματίζοντας πολλαπλές περσόνες γεμάτες χιούμορ και τραγικότητα.

6. The Lost City of Z

 

Αδικημένο από την Ιστορία βιογραφικό φιλμ του James Gray για την αναζήτηση μιας χαμένης πόλης στα βάθη του Αμαζονίου. Σε έναν χαρακτηριστικό β’ ρόλο, ο Pattinson δείχνει με πόση άνεση μπορεί να χαθεί σε μια φιλμική γκραβούρα, κάτι ποτέ δεδομένο όταν μιλάμε για έναν σταρ τέτοιου μεγέθους.

5. Good Time

 

Ο Pattinson εδώ παίζει τον δικό του αντι-ήρωα α λα αμερικάνικων ‘70s, στο σύγχρονο κλασικό φιλμ των αδελφών Safdie. Με ένα βλέμμα κι έναν τόνο που φωνάζει αποστασιοποίηση και αδυναμία κατανόησης του κόσμου τον οποίον διατρέχει, ο Pattinson χρησιμοποιεί εντυπωσιακά το πρόσωπο και το (διαρκώς μετακινούμενο) σώμα του, σε ένα νευρώδες θρίλερ που μοιάζει στημένο όλο πάνω του.

4. The King

 

Πιο παλαβή είναι η τοποθέτηση αυτού του β’ ρόλου σε τόσο ψηλή θέση, ή η ίδια η ερμηνεία του Pattinson; Σαν καρικατούρα που δραπέτευσε από σκετσάκι των Monty Python και προσγειώθηκε στο μουντό σύμπαν ενός λασπωμένου ιστορικού δράματος, αυτό το…. ό,τι είναι αυτό που κάνει ο Pattinson σε αυτή την ταινία, θα έπρεπε να διδάσκεται. Αριστούργημα.

3. Odyssey

Απλά σπουδαίος ως αγνός villain. Καταφέρνει να μην παίξει τον Αντίνοο εύκολα και δισδιάστατα (που άνετα θα μπορούσε), δίνοντας του προσωπικότητα και ανασφάλειες, που όχι απλά δεν τον κάνουν πιο ανθρώπινο στα μάτια μας, αλλά περισσότερο κατακριτέο. Δείτε πώς παίζει αυτή, την θρυλική πλέον ατάκα: Η ένταση της ατάκας σβήνει μετά το μέσον, το βλέμμα του φεύγει κι αυτό, κατεβαίνει – σα να νιώθει αβεβαιότητα για την ίδια την πυγμή του, σαν περιμένοντας χειροκρότημα ή σιγοντάρισμα ή επιβεβαίωση. Απλά θρίαμβος.

2. Primetime

Δεν υπάρχει σκηνή που να την παίζει με τον ίδιο τρόπο ή που να μην κάνει Μια Κάποια Επιλογή, ερμηνεύοντας τον παρουσιαστή Chris Hansen, του ριάλιτι To Catch a Predator. Η ταινία είναι γυρισμένη από τον Lance Oppenheim με ένα τρόπο που αφήνει τα αισθητικά στοιχεία να πουν την ιστορία, κι ο Pattinson το καταλαβαίνει πολύ καλά, κάνοντας τον εαυτό του κομμάτι της ταπετσαρίας. Το να παίζεις έναν άνθρωπο που δεν ξέρει κι ο ίδιος τι είναι αληθινό πάνω του, δεν ακούγεται και πολύ εύκολο.

1. The Drama

O Charlie του Pattinson μοιάζει να περνά από μια ντουζίνα διαφορετικά στάδια επεξεργασίας και διάθεσης σε κάθε σκηνή που τον βλέπουμε, με κάθε νέο δεδομένο που λαμβάνει. Είναι τρομερά αστείος και τρομερά ανθρώπινος ταυτόχρονα σε μια ταινία που αφορά σε μεγάλο βαθμό την δυσκολία των ανθρώπων να επεξεργαστούμε δεδομένα που ραγίζουν την εικόνα του κόσμου μας. Ο Pattinson σε αυτή την ταινία μοιάζει με ένα διαρκές ανθρώπινο reboot. Δεν υπάρχει δευτερόλεπτο που η ερμηνεία του να μην είναι σκέτη απόλαυση.

Το Primetime προβάλλεται στις αίθουσες από την Spentzos Films.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.