Όλες οι ταινίες και οι σειρές με τον Hannibal Lecter, από τη χειρότερη στην καλύτερη

Χωρίς αμφιβολία ένας από τους πιο θρυλικούς villains στην ιστορία του σινεμά και της τηλεόρασης, ο Hannibal έχει ερμηνευτεί από 4 διαφορετικούς ηθοποιούς μέσα από 6 ταινίες και σειρές – συν μία από το ίδιο σύμπαν, ακόμα κι αν εκείνη δεν είχε τα δικαιώματα ούτε καν για να αναφερθεί το όνομά του.

Κι είναι φοβερό ότι όλα ξεκίνησαν από ένα λίγο-πολύ cameo του χαρακτήρα στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση. Ποιος να το έλεγε!

Όμως η αλήθεια είναι πως η ανατριχιαστική παρουσία του Hannibal είναι αποτελεσματική ακόμα και σε μικρές – ελάχιστες – δόσεις. Στη Σιωπή των Αμνών, o αντι-ήρωας του Anthony Hopkins εμφανίζεται για περίπου 16 (ή 20, ή 25, ανάλογα την τεχνική χρονομέτρησης) λεπτά, σε κάθε περίπτωση πολύ λιγότερα από όσο η φήμη του θα άφηνε να εννοηθεί.

Κι όμως, κυριαρχούσε στα πάντα, σαν ένας αόρατος τρόμος που είναι δεμένος με την ίδια την αρχιτεκτονική γύρω από την Clarice.

Τι είναι αυτό που κάνει τον Hannibal τόσο εμβληματικό; Το ότι συνδυάζει over the top pulp στοιχεία με ένα έντονο ψυχολογικό προφίλ; Είναι λίγο σα να βλέπεις έναν υπερήρωα να τρέχει 800άρι σε πρωτάθλημα στίβου – η αδυναμία του εγκεφάλου να ταιριάξει εικόνες και ταχύτητες θα είχε σαν αποτέλεσμα μια σύγχυση, αλλά και μια έκσταση.

Ο Hannibal μας διασκεδάζει, μας τρομάζει και μας συναρπάζει σε ίσες ποσότητες. Εκλεπτυσμένος όσο και φρικιαστικός, διανοητής όσο και αιχμάλωτος των πιο απάνθρωπων τάσεών του, είναι ένα απολαυστικό κινηματογραφικό αίνιγμα που δεν βαριόμαστε να λύνουμε ξανά και ξανά.

Καθώς η ταινία με την πρώτη του εμφάνιση, το Manhunter του Michael Mann, επανακυκλοφορεί στις αίθουσες (και μάλιστα σε μια νέα εκδοχή της ταινίας, που είναι και 4K restored παράλληλα), θυμόμαστε όλες τις περιπέτειες από το κινηματογραφικό και τηλεοπτικό σύμπαν του ήρωα, από τη χειρότερη στην καλύτερη.

7. Clarice (2021)

Σκεφτήκατε ποτέ πώς θα ήταν οι περιπέτειες της Clarice Starling αν δεν υπήρχε σε αυτές ο Hannibal, αν ήταν αστυνομικό procedural, κι αν η ψυχολογική της διαδρομή μέχρι το τέλος της Σιωπής των Αμνών ήταν λιγάκι σαν μη γενόμενη; Κι επίσης αν την έπαιζε αντί της Jodie Foster, η Rebecca Breeds, μια ηθοποιός της οποίας ο σημαντικότερος ρόλος εκτός από αυτόν ήταν στις τελευταίες σεζόν του Pretty Little Liars; Τι, όχι; Δεν έχει νόημα λέτε ε; Γουέλ, το κοινό συμφώνησε, κι αυτή η σειρά (που διαδραματιζόταν ανάμεσα στη Σιωπή των Αμνών και το Hannibal) κόπηκε μετά από μία σεζόν 13 επεισόδιων.

6. Hannibal Rising (2007)

Το πρόβλημα με τα πετυχημένα μπλοκμπάστερ είναι ότι γενούν σωρούς αποτυχημένων μπλοκμπάστερ που τρέχουν να μιμηθούν αυτο που φαινομενικά έφερε την αρχική επιτυχία. Όταν ας πούμε το Casino Royale μπόρεσε πολύ πετυχημένα να κάνει ένα χαλαρό reboot στον Bond και να πει κάτι σαν, ας πούμε, ιστορία προέλευσής του, οι πάντες σπεύσανε. Και κάπως έτσι φτάσαμε στην ιδέα «ποια είναι η ιστορία προέλευσης του Hannibal;».

Φίλε τον Hannibal τον απολαμβάνω επειδή ο Hopkins τον παίζει σαν εφιαλτικό καρτούν, επειδή έχει καλό γούστο στο fine dining κι επειδή είναι καλός εξ αποστάσεως παρτενέρ για την Jodie Foster και τον William Petersen. Δεν με ενδιαφέρει να κάτσουμε να βρίσκουμε ψυχολογικές εξηγήσεις για τον εκλεπτυσμένο κανιβαλισμό του (που, by the way, δε θα πιστέψετε τι τον προκαλεί). Κάπως έτσι οδηγούμαστε στο να έχουμε ταινίες που μας εξηγούν πώς πήρε το όνομά του ο Solo και πώς απέκτησε το μουστάκι του ο Πουαρώ.

5. Red Dragon (2002)

Η γενική ιδέα εδώ ήταν πως θα βάλουμε τον Hopkins να ολοκληρώσει την τριλογία του Lecter, καθώς η προηγούμενη διασκευή αυτού του βιβλίου (που είναι το πρώτο με τον χαρακτήρα) είχε γίνει κάποια χρόνια πριν τη Σιωπή των Αμνών, με τον άλλον ηθοποιό στο ρόλο και χωρίς περαιτέρω σύνδεση με τον όλο μύθο του Hannibal. Ο Hopkins δίνει τη λιγότερο ενδιαφέρουσα ερμηνεία του στο ρόλο, κι η ταινία είναι γενικώς… ΟΚ.

Για Brett Ratner είναι ανεκτή. Είναι λιγότερο καλή από τη Σιωπή των Αμνών προφανώς, λιγότερο τολμηρή και παλαβή και διασκεδαστική από το Hannibal του Ridley Scott, και προφανώς λιγότερο καλή από το Manhunter, την πρώτη δηλαδή διασκευή του ίδιου βιβλίου. Κατά τα άλλα είναι ΟΚ, αν θεωρήσουμε πως έπρεπε να έχει υπάρξει.

4. Hannibal (2001)

Θα ήθελα να το έχω και παραπάνω αλλά δε μπορούσα γιατί τα 3 υπόλοιπα είναι αγνά αριστουργήματα και ΟΚ, υπάρχει κι ένα όριο. Δηλαδή δε ξέρω, ίσως και να μην υπάρχει, σε αυτή την ταινία ας πούμε δεν υπάρχει κανένα όριο. Ο Ridley Scott σε μια από τις πιο camp στιγμές της καριέρας του αγκαλιάζει όλη την b-movie τρασίλα που αναδύει το κωμικό βιβλίο που ο Thomas Harris ξεπέταξε όπως-όπως για να υπάρχει υλικό για μια νέα ταινία.

Η σκηνή του δείπνου με τον Ray Liotta είναι πραγματικά ένας θησαυρός του shlock cinema, ο Ηopkins παίζει τον Hannibal σχεδόν σα να είναι ο Deadpool, η Julianne Moore δεν είναι καθόλου σίγουρη γιατί αντικατέστησε τη Jodie Foster (ή γενικώς, τι γίνεται) και συνολικά κάπως δεν ξέρω… έχω ένα soft spot για αυτό μέσα μου.

3. Hannibal (2013-2015)

To αριστούργημα του TV auteur Bryan Fuller, ένα αποστομωτικής ομορφιάς ψυχογράφημα που παίρνει στοιχεία από τα βιβλία του Thomas Harris (αν και δυστυχώς δεν είχαν ποτέ τα δικαιώματα να χρησιμοποιήσουν την Clarice) και τα απλώνει στον επιβλητικό του καμβά σα να ήταν χρώματα και διάθεση, αντί για αυστηρά σημεία πλοκής. Ένα ψυχολογικό θρίλερ που εκτυλίσσεται σαν procedural μέσα στα παλάτια του νου, καθώς ο Hannibal (του φοβερού Mads Mikkelsen) κι ο Will Graham (του ταιριαστά μελαγχολικού Hugh Dancy) κοντράρονται σε κάτι που ώρες ώρες μοιάζει με το astral plane.

Εικαστικά συμβαίνουν εδώ αδιανόητα πράγματα, ειδικά για σειρά που ήταν σε ανοιχτό, ελεύθερο δίκτυο και ούτε καν σε καλωδιακή τηλεόραση, τα στοιχεία πλοκής κι οι χαρακτήρες των βιβλίων επαναδιατυπώνονται με κατά βάση πετυχημένο τρόπο, η δυναμική Hannibal και Will δεν εξαντλείται ποτέ μέχρι και το κυριολεκτικά τελευταίο πλάνο, και – παρά την ομολογουμένως άνιση 3η σεζόν και την απουσία ολοκλήρωσης του όλου οράματος – αυτό που έχουμε εδώ είναι πού απλά, μια από τις κορυφαίες σειρές του 21ου αιώνα.

2. Manhunter (1986)

Είδα τη νέα εκδοχή της ταινίας, με πιο κοφτερά χρώματα και με κάποιες μικροαλλαγές εδώ κι εκεί, μαζί με 4K restoration της κόπιας, πριν λίγες μέρες στη Μπολόνια, στο κινηματογραφικό φεστιβάλ Il Cinema Ritrovato. Παρότι έβραζαν τα κόκαλά μου από τη ζέστη, δε μετανιώνω ούτε δευτερόλεπτο. Μια ταινία που πρέπει να απολαμβάνεις στη σκοτεινή αίθουσα, μια ταινία για όλες τις αισθήσεις – για το να βλέπεις, για το να αγγίζεις, για το να νιώθεις την ενέργεια των άλλων σωμάτων και υπάρξεων γύρω σου, σαν απόδειξη πως κάποιος δεν έχει αποκοπεί από την ύπαρξη.

Λατρεύω τον Will Graham του William Petersen, ο οποίος βασικά πήρε αυτή την περσόνα και την έκανε Gil Grissom πιάνοντας την καλή με το CSI, λατρεύω Tom Noonan ως σίριαλ κίλερ, λατρεύω τα ηλεκτρικά χρώματα, λατρεύω τα παθιασμένα synths, λατρεύω το ότι αυτή η ταινία μοιάζει εκτός από έναν υπαρξιακό στοχασμό να κρύβει μέσα της κι έναν βαθύ πόνο. Α, ναι, και είναι απολαυστικός κι ο θεός Brian Cox ως Hannibal “Lecktor” στις λιγοστές στιγμές του στην ταινία. Ξερωγώ; Έτσι γίνονται οι διασκευές.

1. Η Σιωπή των Αμνών (1991)

OK, και έτσι δηλαδή. Άλλος ένας από τους αγαπημένους μου αμερικάνους σκηνοθέτες ever, ο Jonathan Demme, φέρνει το βαθιά ανθρώπινο βλέμμα του σε μια τρομερά σκληρή και βίαιη ιστορία, και νομίζω πως τελικά γι’αυτό ακριβώς και λειτουργεί όλο. Ψάχνει πάντα τα πρόσωπα, αναζητά πάντοτε τα σώματα μέσα σε κάθε χώρο, και άρα τις δυναμικές τους με ό,τι βρίσκεται γύρω τους. Αυτό κάνει την ταινία φοβερά πλούσια, κρατώντας όλα τα επιμέρους στοιχεία που αργότερα ξεσήκωσαν ξανά και ξανά οι πάντες (ο Hannibal, η λιγομίλητη πράκτορας, ο σίριαλ κίλερ που έχει Κάποιο Thing) ως γαρνίρισμα.

Είναι απίστευτο ότι λειτουργεί τόσο άπταιστα αυτό το φιλμ. Είναι απίστευτο ότι πήγε και κέρδισε τα 5 μεγάλα Όσκαρ, όντας μια οριακά pulpy ιστορία νουάρ κανιβαλισμού. Είναι απίστευτο το πώς παίζει ο Hopkins. Είναι απίστευτο ότι η Foster δημιουργεί μια ηρωίδα πάνω στην οποία δημιουργήθηκαν εκατοντάδες. Είναι όλα απίστευτα. Αυτά δεν βγαίνουν από συνταγή – ρωτήστε και τον Hannibal που είναι μερακλής μάγειρας, θα σας το επιβεβαιώσει.

Info: Η ταινία Ανθρωποκυνηγός (Manhunter) του Michael Mann κυκλοφορεί στα σινεμά από την Summer Classics.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.