Ποιο βιβλίο να διαβάσω στις διακοπές; 10 πρόσωπα απαντούν (Part 4)

Την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου (26/7) ξεκινήσαμε στο OneMan το πιο καλοκαιρινό βιβλιοφαγικό αφιέρωμα, το οποίο έτρεξε αισίως για τέσσερις εβδομάδες. 

Σήμερα, Κυριακή (16/8) ολοκληρώνει τον κύκλο του με τις τελευταίες, λογοτεχνικές προτάσεις για φέτος. 

Στο Part 4, οι Γιωργής Τσουρής, Αμαλία Καβάλη, Βασίλης Μαγουλιώτης, Ειρήνη Φαναριώτη, Δέσποινα Τριβόλη, Νίκος Κατσιαούνης, Στεφανία Κερκή, Αργύρης Ραλλιάς, Γιάννης Βασιλείου και Χρυσάνθη Κουμιανάκη μοιράζονται το βιβλίο που περιμένουν πώς και πώς να διαβάσουν στις διακοπές τους.

Τα Άπαντα του Τάσου Λειβαδίτη για τον Γιωργή Τσουρή

Καλοκαιρινό βραδινό ανάγνωσμα τα τελευταία αρκετά χρόνια, ο 3ος τόμος με Τα Άπαντα του Τάσου Λειβαδίτη (εκδ. Κέδρος). Εγχειρίδιο ευθανασίας, Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα, Ο τυφλός με τον Λύχνο”… Λέξεις και μοτίβα, μικρά φυλαχτά που γίνονται σταυροί σε βιβλικό μέγεθος. Μια ροή εικόνων και σκέψεων που αν τους παραδοθείς, έχεις την εντύπωση ότι έζησες τη δική σου ζωή και κάποια άλλη μαζί. Μια ζωή σ’ έναν κόσμο που τα τρένα, τα λουλούδια και οι ποιητές, συνομιλούν αδιάκριτα με πεθαμένους συγγενείς και Αγίους. 

Ο Τάσος Λειβαδίτης είναι για μένα ο ποιητής της καλοκαιρινής νύχτας, ακόμα κι όταν διαβάζω τα Χειρόγραφα του φθινοπώρου. Διαβάζεται κατά προτίμηση σε μια ισόγεια βεράντα κάπου στην Πελοπόννησο. Απαγγέλεται δε χαμηλοφώνως για λίγους πιστούς. Καμιά φορά τα απαγγέλω και μόνος μου. Έτσι κι αλλιώς, «Τ’ αγάλματα μιλούν τη νύχτα. Κι ας λένε οι άλλοι ότι παραμιλώ».

* Ο Γιωργής Τσουρής είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας και μουσικός. Με τη νέα σεζόν, θα παρουσιάσει το Ο Έβρος Απέναντι των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα στο Θέατρο Άνεσις, σκηνή όπου θα επαναλάβει το Τζόνι Μπλε, ενώ στο Θέατρο Διάνα θα ανεβάσει ξανά τα 170 Τετραγωνικά.  

Εμ για την Αμαλία Καβάλη

Αυτή τη στιγμή, διαβάζω το Εμ της Kim Thúy (εκδ. Άγρα) ύστερα από πρόταση της φίλης Ελεάννας Στραβοδήμου. Ταξιδευω στο Βιετνάμ, και πέρα από το αδιανόητο φυσικό τοπίο η χώρα αυτή έχει ακόμα ανοιχτά τα σημάδια των πολέμων πάνω της. Η Thuy, ούσα η ίδια παιδί που έφυγε 10 ετών από τη Σαϊγκόν το 1975, αναμετριέται με τη μνήμη τη δική της και του λαού της. Η αφήγηση είναι θραυσματική, ο λόγος ποιητικός και έτσι σε μεταφέρει για λίγο ψυχικά εκεί που συνέβησαν όλα. Η εξιστόρηση της δεν σε βυθίζει στην απελπισία, ίσως γιατί οι ήρωες θέλουν να ζήσουν. 

Σήμερα, που έχουμε ανοιχτούς πολέμους αντίστοιχης βαρβαρότητας σε άλλη μεριά της Ασιατικής γης, που και παλι επιμένουν παρά τη δημόσια κατακραυγή τους αυτό το βιβλίο μας λέει και τη δική τους ιστορία. Μια άλλη Ταν αυτή τη στιγμή επιβιώνει από θαύμα σε κάποια μεριά της Παλαιστινης. Η ιστορία των θυμάτων είναι πάντα η ίδια. 

* Η Αμαλία Καβάλη είναι ηθοποιός. Από το φθινόπωρο, θα πρωταγωνιστήσει στη νέα τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ1, TV Land.

Έγκλημα στο πλοίο για τον Βασίλη Μαγουλιώτη

Μόλις ολοκλήρωσα, με κομμένη την ανάσα, τη Μελαγχολία της αντίστασης του νομπελίστα Laszlo Krasznahorkai (εκδ. Πόλις). Καθόταν στο ράφι μου χρόνια, ο τίτλος με φόβιζε, αλλά τελικά είναι ένα συναρπαστικό βιβλίο ενός μεγάλου καλλιτέχνη της γραφής, που μόλις συντονιστείς με τον ρυθμό του, σε υπνωτίζει και σε ταρακουνάει με πρωτότυπο και πολύ ουσιαστικό τρόπο. 

Τώρα, διαβάζω το Έγκλημα στο πλοίο του Georges Simenon (εκδ. ΠΑΠΥΡΟΣ ΠΡΕΣΣ, που το βρήκα σε ένα παλαιοβιβλιοπωλείο. Καλοκαίρι χωρις επιθεωρητή Μαιγκρέ, δεν είναι καλοκαίρι. 

* Ο Βασίλης Μαγουλιώτης είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας (υπογράφει ως Suyako). Με τη νέα σεζόν, θα σκηνοθετήσει τον Γιάννη Νιάρρο σε έναν μονόλογο στο Θέατρο Κιβωτός, θα παίζει στην τηλεοπτική σειρά Μια γυναίκα στον Alpha, ενώ παράλληλα, θα ετοιμάζει μια μεγάλου μήκους animation ταινία, σε δικη του σκηνοθεσία και σενάριο, Τη χρονιά του Υδροχόου.

Σώματα προς κατανάλωση για την Ειρήνη Φαναριώτη

Είναι ένα δοκίμιο της Carol Adams (εκδ. OPOSITO), το οποίο ανακάλυψα μέσα από έρευνα για το νέο θεατρικό έργο που γράφω και θα ανέβει τέλος Σεπτέμβρη. Συνδέει τη βία κατά των γυναικών με τη βία απέναντι στα μη ανθρώπινα όντα. Είναι πολύ “εγώ” αυτή η συσχέτιση και ανυπομονώ να την μελετήσω. Λέει χαρακτηριστικά στην περίληψη πως «η κρεατοφαγική κουλτούρα δεν είναι απλά μια διατροφική επιλογή, αλλά μια πρακτική που εξοικειώνει το υποκείμενο με την ιδέα πως ορισμένα σώματα είναι διαθέσιμα για κατανάλωση».

* Η Ειρήνη Φαναριώτη είναι ηθοποιός, σκηνοθέτις και θεατρικός συγγραφέας. Από τις 25 Σεπτεμβρίου, θα παρουσιάσει τη solo performance της με τίτλο MIT(e)RA, σε έναν καινούργιο χώρο που άνοιξε πρόσφατα, το ADELPHI Athens στην Καισαριανή.

Η σεζόν για τη Δέσποινα Τριβόλη

Έχω εδώ και χρόνια βρει τη σωστή για μένα συνταγή καλοκαιρινού διαβάσματος. Ξεκινάω πάντα με best seller, συνεχίζω με πιο μικρά διηγήματα και δοκίμια και προς το τέλος των διακοπών, πιο ξεκούραστη πια, διαβάζω από κλασική λογοτεχνία μέχρι βιβλια που παράτησα λόγω κούρασης μέσα στη χρονιά.

Κάπου μέσα στη λίστα μου τρύπωσε κι αυτό το μικρό δοκίμιο «τσέπης» της Κωνσταντίνας Τσουκαλά- Σταθάκη (εκδόσεις Αντίποδες). Η σεζόν επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα «Πώς βγαίνει η σεζόν;». Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη συνθήκη που εμείς παίρνουμε πλέον ως δεδομένη: H μαζική εσωτερική μετανάστευση χιλιάδων (κυρίως νέων) ανθρώπων για έξι μήνες τον χρόνο προκειμένου να στηρίξουν τη βαριά βιομηχανία της ελληνικής οικονομίας: τον τουρισμό. Ανυπομονώ να το διαβάσω.

* Η Δέσποινα Τριβόλη είναι δημοσιογράφος (εργάζεται στη LifO) και senior pr manager στις Εκδόσεις Ψυχογιός. 

Η φλόγα της ελευθερίας για τον Νίκο Κατσιαούνη

Ο Wolfram Eilenberger διαθέτει ένα σπάνιο χάρισμα: να μετατρέπει την ιστορία της φιλοσοφίας σε ζωντανή περιπέτεια, συνδυάζοντας τον φιλοσοφικό στοχασμό και τη βιογραφία με τη λογοτεχνική αφήγηση. Στη χώρα μας τον γνωρίσαμε μέσα από το απολαυστικό Η εποχή των μάγων, όπου ανέδειξε την πνευματική ένταση του Μεσοπολέμου παρακολουθώντας τις παράλληλες διαδρομές τεσσάρων κορυφαίων φιλοσόφων του 20ού αιώνα. 

Στο νέο του βιβλίο, Η φλόγα της ελευθερίας, που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες από τις εκδόσεις Διόπτρα, ο Eilenberger επιστρέφει στην ίδια ταραγμένη εποχή, αυτή τη φορά όμως στρέφοντας το βλέμμα του σε τέσσερις εμβληματικές γυναίκες της φιλοσοφίας του 20ού αιώνα: τη Hannah Arendt, τη Simone de Beauvoir, τη Simone Veil και την Ayn Rand. Όπως και στο προηγούμενο βιβλίο του, επιχειρεί να αφηγηθεί τη γέννηση των ιδεών μέσα στην ίδια την κίνηση της ιστορίας, δείχνοντας πώς η σκέψη διαμορφώνεται από τα γεγονότα, τις εμπειρίες και τις ανατροπές μιας εποχής βαθιών μετασχηματισμών και έντονων συγκρούσεων — μιας εποχής που, από πολλές απόψεις, μοιάζει με τη δική μας. 

Παρά τις έντονες αποκλίσεις τους, υπάρχουν αόρατα νήματα που συνδέουν τις τέσσερις φιλοσόφους. Αυτά ακριβώς τα νήματα ακολουθεί ο Eilenberger, αναδεικνύοντας έναν συναρπαστικό διάλογο γύρω από την ελευθερία, την πολιτική, την ηθική και την ανθρώπινη ευθύνη.

* Ο Νίκος Κατσιαούνης είναι εκδότης, ιδρυτής των εκδόσεων Έρμα και μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού Το Έρμα.

The Sixth Desert I: The Director για την Στεφανία Κερκή

Το βιβλίο που ανυπομονώ να διαβάσω φέτος το καλοκαίρι είναι το The Sixth Desert I: The Director του Παναγιώτη Κεχαγιά (εκδ. Eris Press). Σύμφωνα με την παρουσίαση στη σελίδα του εκδοτικού, πρόκειται για ένα «τολμηρό λογοτεχνικό έπος — εν μέρει οικογενειακή σάγκα, εν μέρει χολιγουντιανή τραγωδία, εν μέρει απολογισμό της Αμερικής».

Το βιβλίο αναπτύσσεται σε τρεις τόμους (αυτός είναι ο πρώτος), που λειτουργούν και ως αυτόνομες ιστορίες, διαδραματίζεται στην Καλιφόρνια και διαπραγματεύεται τις «σκοτεινές εμμονές που διαμόρφωσαν την Αμερική». Το φαντάζομαι σαν μια σκοτεινή, επική ταπετσαρία ματαιωμένης αρρενωπότητας που προσπαθεί να εκπληρωθεί μεταξύ ερήμου και ψευδαισθήσεων μεγαλείου για να συντριβεί μεγαλοπρεπώς και να μας παρασύρει μαζί της. Κάτι σαν Πολίτη Κέιν γραμμένο από τον DeLillo.

Μου είναι αδιάφορο πόσο εντός ή εκτός θα πέσει αυτή η πρόβλεψη, γιατί με μόνο δείγμα γραφής την χωρίς ελληνικό προηγούμενο -τόσο σαν είδος όσο και σαν ύφος- ανοίκεια και αινιγματική Τελευταία προειδοποίηση του συγγραφέα (που κυκλοφόρησε προ δεκαετίας από τις εκδόσεις Αντίποδες) θα διάβαζα με μεγάλη αδημονία και περιέργεια τις γραφές του Κεχαγιά, ακόμα και αν είχε γράψει τον νέο τηλεφωνικό κατάλογο. Για όσους δεν προτιμούν να διαβάσουν το βιβλίο στα αγγλικά, του χρόνου θα κυκλοφορήσει η ελληνική μετάφραση από τις εκδόσεις Γεννήτρια.

* Η Στεφανία Κερκή είναι συγγραφέας. Το λογοτεχνικό της ντεμπούτο, η συλλογή διηγημάτων Σατόρ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σμίλη.

Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα για τον Αργύρη Ραλλιά 

Οι φετινές μου διακοπές θα με βρουν στην Κύθνο, το νησί όπου μεγάλωσα. Εκεί, ανάμεσα σε γνώριμες εικόνες και διαδρομές, δεν θα έχω την ανάγκη να ανακαλύψω νέους τόπους· θα έχω, αντίθετα, τον χρόνο και την ηρεμία να αφοσιωθώ στην ανάγνωση ενός βιβλίου που περίμενα καιρό να διαβάσω. Η επιλογή μου γι’ αυτό το καλοκαίρι είναι Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα του Mikhail Bulgakov (εκδ. Θεμέλιο). 

Ως γλύπτης, με συναρπάζουν τα έργα όπου το πραγματικό συναντά το φανταστικό και τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα, αντικείμενα ή εικόνες μεταμορφώνονται, καλώντας σε να δεις τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική. Έχω την αίσθηση ότι αυτό το μυθιστόρημα θα μου προσφέρει ακριβώς αυτή την εμπειρία: μια συνάντηση με τη σάτιρα, το μυστήριο, τον έρωτα και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία. 

Ανυπομονώ να το διαβάσω με την ηρεμία των καλοκαιρινών ημερών, αφήνοντας τις εικόνες και τους συμβολισμούς του να με ακολουθήσουν και μετά την τελευταία του σελίδα.

* Ο Αργύρης Ραλλιάς είναι γλύπτης. Αυτή την περίοδο, παρουσιάζει την ατομική του έκθεση «Λιτανεία», η οποία θα φιλοξενείται έως τις 30 Νοεμβρίου στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας της Τήνου, σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου και διοργάνωση του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς.

Μια Προειδοποίηση για τους Περίεργους για τον Γιάννη Βασιλείου

Γύρω στα 35 μου, η σχέση μου με τη λογοτεχνία παρουσίασε ισχυρό κλονισμό κι αυτό κάπως με στεναχωρεί – φταίει που προτιμώ να βάλω να δω ακόμα μία ταινία. Τα τελευταία χρόνια, προσθέτω πάντα σε εκείνα τα resolutions της πρώτης μέρας του χρόνου που τα βλέπει η τελευταία και πέφτει χάμω από τα γέλια, το task να διαβάζω ένα βιβλίο κάθε μήνα. Ε, μην τα πολυλογώ, κάθε χρόνο μπαίνει ο Ιούλιος και βρίσκομαι επτά βιβλία πίσω. Η μέση λύση βρέθηκε στις συλλογές διηγημάτων. Αλίμονο, όχι γιατί διαβάζω ένα και μπορώ να ξαναπιάσω το βιβλίο μετά από δέκα μήνες δίχως πρόβλημα, είναι επειδή θυμήθηκα τα σοφά λόγια του Falkner, που ισχυριζόταν ότι το διήγημα είναι η πιο απαιτητική τέχνη μετά την ποίηση – και είναι κάπως αργά για να αρχίσω την ποίηση.

Φέτος είναι μια καλή χρονιά, έχω ξεκινήσει να διαβάζω ήδη δύο τέτοιες. Την Ανταρκτική της Claire Keegan, με ιστορίες βουτηγμένες σ’ εκείνη την ιρλανδική μαυροψυχιά που θέλουμε και προτιμούμε και το Στην Γύρα της Ελισάβετ Φωτοπούλου, που κατορθώνει να βουτήξει με ενθουσιασμό στο κενό μεταξύ γουντιαλενικού ευφυολογήματος και ευφάνταστης καφρίλας τύπου Κωστάκη Ανάν, αλλά και να σερβίρει κατακλείδες απρόσμενου, αφιλτράριστου ρομαντισμού.

Ωστόσο, η συλλογή που θα επιλέξω το φετινό καλοκαίρι είναι το Μια Προειδοποίηση για τους Περίεργους του M.R. James (εκδ.Μεταίχμιο). Τα διηγήματα του James αποτελούν αρχετυπικές ιστορίες φαντασμάτων και ενέπνευσαν εκατοντάδες τέτοιες, στο χαρτί και στην οθόνη, αλλά μέχρι σήμερα δεν είχαν μεταφραστεί ποτέ στα ελληνικά στο πλαίσιο μιας συλλογής – προσωπικά, έχω διαβάσει γραπτά του μόνο στην αγγλική. Κεντρικός ήρωάς τους είναι συνήθως ένας ορθολογιστής που έρχεται αντιμέτωπος με ένα μεταφυσικό φαινόμενο, συχνά στις διακοπές του – για να μην βγαίνουμε off-topic. Κι ενώ αντιμετωπίζει το συμβάν σκεπτικιστικά, αν όχι αφοριστικά, η περιέργειά νικά κατά κράτος τον κυνισμό του, ίσως γιατί κατά βάθος θέλει να πιστέψει στο μεταφυσικό. Όπως κι εγώ θέλω να πιστέψω ότι θα καταφέρω να διαβάσω το βιβλίο στην παραλία από την αρχή ως το τέλος, μερώνοντας την ενοχή μου για ακόμα μια χρονιά που υπήρξα ασυνεπής προς τα πρωτοχρονιάτικα resolutions μου. Το οποίο, αν το καλοσκεφτείς, έχει μια συνέπεια.

* Ο Γιάννης Βασιλείου είναι κριτικός κινηματογράφου στο WIRED Greece και curation specialist στην πλατφόρμα του Cinobo. 

Χωρίς Θέμα για τη Χρυσάνθη Κουμιανάκη 

Θα διαβάσω την ποιητική συλλογή του σκηνοθέτη και εικαστικού Βασίλη Νούλα (εκδ. Το Ροδακιό). Με ενδιαφέρει το χιούμορ και ο κυνισμός του και παράλληλα, το πώς οι εικαστικοί καλλιτέχνες εκφράζονται μέσα από την ποίηση και πώς χρησιμοποιούν τον ποιητικό λόγο, αφαιρετικά, σαν τη ζωγραφική ή άλλα εικαστικά μέσα.

* Η Χρυσάνθη Κουμιανάκη είναι εικαστικός.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

ENTERTAINMENT

Ποιο βιβλίο να διαβάσω στις διακοπές; 10 πρόσωπα απαντούν (Part 1)

Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.