Photograph by Jessica Miglio/Max
REVIEWS

Σε αυτή τη σεζόν του Peacemaker, τα πράγματα γίνονται προσωπικά

Το Peacemaker αποφάσισε να εμβαθύνει στον συναισθηματικό κόσμο του ομώνυμου ήρωά του και έκανε απόσβεση.

Τρία και κάτι χρόνια μεσολάβησαν από την πρώτη σεζόν του Peacemaker και η μοναδική μου αγωνία ήταν οι τίτλοι αρχής για τη δεύτερη. Ευτυχώς είναι ξανά φανταστική.

Η ιδιόμορφη και αδέξια ρουτίνα των τίτλων έναρξης του Peacemaker είχε γίνει ένα πολυσυζητημένο και πολύ, πολύ αγαπητό μέρος της εβδομαδιαίας κυκλοφορίας της πρώτης σεζόν, αλλά αντί να επαναλάβει απλά τη σεκάνς στον δεύτερο γύρο, η χορογράφος Charissa Barton επιστρέφει με νέα βήματα συνδυασμένα με μία διαφορετική, δυναμική μπαλάντα, ενσωματώνοντας ακόμη περισσότερα μέλη του καστ. Και ευτυχώς, παραμένει φανταστική.

Την ίδια διάθεση καταδεικνύει στις περισσότερες αποφάσεις του το Peacemaker, που θα μπορούσε εύκολα να συνεχίσει χτίζοντας κάθε επόμενη σεζόν του γύρω από μία νέα αποστολή, με το γέλιο που θα προέκυπτε από τις γελοίες σκηνές δράσης του και τις χαζοβιολιές του δημοφιλούς καστ.

Αυτά βέβαια εξακολουθούν όλα να συμβαίνουν — η δράση είναι πάντα φρικιαστική και συναρπαστική, ενώ βομβαρδίζεσαι διαρκώς από ευκαιρίες για γέλιο (φρόντισε να παρακολουθείς μέχρι το τέλος των τίτλων) — η δεύτερη σεζόν όμως εμβαθύνει επίσης στο εσωτερικό αδιέξοδο του Peacemaker, εξετάζοντας μία προσωπική κρίση από την οποία δεν μπορεί να απελευθερωθεί.

Όλα ξεκινούν με τον Peacemaker (John Cena), ενθουσιασμένο με την προοπτική μίας νέας εργασίας. Πηγαίνει σε μία συνέντευξη για την Justice Gang που κοιτάζει να επεκταθεί πέρα από τους τέσσερις metahumans που έχει στο τέλος του πρόσφατου Superman, και ο Chris Smith πιστεύει βαθιά πως θα ταίριαζε τέλεια στην ομάδα. Η επιτροπή προσλήψεων όμως δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη και δεν θέλουν καν να ακούσουν. Νομίζουν πως ξέρουν ποιος είναι ο Peacemaker προτού καν τους μιλήσει και έτσι η αδιάφορη απόρριψή τους κάνει τον Chris να αναζητά παρηγοριά όπου μπορεί.

Peacemaker Photograph by Curtis Bonds Baker/Max / Photograph by Curtis Bonds Baker/Max

Θα δοκιμάσει αρχικά την Emilia (Jennifer Holland), την πρώην επικεφαλής της ομάδας του και στο περίπου ανεκπλήρωτος έρωτάς του, που αυτή τη στιγμή όμως, αδειασμένη από κάθε υπηρεσία ασφαλείας των Η.Π.Α. παρά τη συμβολή της που έσωσε τον κόσμο, δεν έχει καμία όρεξη ούτε για τον Peacemaker, ούτε για τη ζωή γενικότερα.

Αλλά καθένας χαρακτήρας στον οποίο μπορεί να απευθυνθεί ο αντι-ήρωας αγωνίζεται να συνδυάσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες με τις όποιες επαγγελματικές απαιτήσεις μπορεί να έχει η νέα του συνθήκη – πριν οι ανώτεροί τους τούς χωρίσουν η ομάδα είχε χτίσει κάτι όμορφο και στέρεο, ενώ τώρα ο κοινός τους δρόμος είτε εμποδίζεται, είτε απαιτεί να προδώσουν το ατομικό τους ήθος ή ο ένας τον άλλον – ενώ η προσωπική τους ζωή καταρρέει εξίσου.

Όταν λοιπόν ο κόσμος του Peacemaker τον εκβάλλει – δεν μπορεί να είναι υπερήρωας, δεν μπορεί να είναι με την Emilia και δεν μπορεί να είναι με την οικογένειά του τώρα που ο πατέρας του έχει πεθάνει – ο Chris σκέφτεται να μπει στην αγκαλιά μίας άλλης, καλύτερης πραγματικότητας.

Στην πρώτη σεζόν η ύπαρξη μίας πύλης σε άλλες διαστάσεις που είχε ο πατέρας του στο σπίτι του ήταν μονάχα ένα gag που διέτρεχε τη σεζόν, επιτρέποντας σε έναν άσχετο redneck να έχει πρόσβαση σε έναν πρακτικά απεριόριστο χώρο, τον οποίο χρησιμοποιούσε απλώς για την αποθήκευση εξοπλισμού. Σε αυτή τη δεύτερη σεζόν όμως, λειτουργεί ως πύλη προς έναν αμέτρητο αριθμό εναλλακτικών συμπάντων, μερικά εκ των οποίων είναι σχεδόν πανομοιότυπα με το δικό μας. Είναι, στην ουσία, ένα πολυσύμπαν σε ντουλάπα.

Danielle Brooks Photograph by Jessica Miglio/Max

Ο James Gunn έχει εδώ και καιρό υπονοήσει ότι η 2η σεζόν του Peacemaker θα περιέχει στοιχεία για το μέλλον του DCU στο σύνολό του, άρα υποθέτουμε πως αυτό σημαίνει ότι θα δούμε περισσότερες πολυσύμπαντες ιστορίες στο μέλλον. Αν συνεχίσουν στη λογική της σειράς τότε δεν θα υπάρξουν περίπλοκες εξισώσεις κβαντικής φυσικής.

Το πολυσύμπαν χρησιμοποιείται για συναισθηματικά διακυβεύματα, εάν ας πούμε το Doctor Strange: The Multiverse of Madness αφορούσε τη μετακόμιση της Wanda σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου μπορούσε να ζει ήσυχα με τα παιδιά της. Γιατί να κάνει ο Peacemaker τη σκληρή δουλειά που χρειάζεται για να είναι αποδεκτός από ανθρώπους και θεσμούς που δεν του έχουν δώσει τον απαραίτητο χρόνο, ενώ μπορεί απλά να πάρει τον εύκολο δρόμο ένα σύμπαν πιο κει;

Το άλλο σύμπαν που αποφασίζει να επισκέπτεται συχνά εν τέλει, αποτελεί απόδειξη ότι ο Chris θα μπορούσε να ήταν ευτυχισμένος αν είχε έναν αξιοπρεπή πατέρα. Και όσο περισσότερο παίρνει γεύση από το πώς θα ήταν η ζωή του αν είχε πάντοτε υπάρξει καλός άνθρωπος, τόσο περισσότερο θέλει να είναι αυτός ο άνθρωπος και να κατοικήσει σε αυτόν τον κόσμο που τον αντιλαμβάνεται ως τέτοιο.

Αφηγούμενη μία μικρότερη, απλούστερη ιστορία με μεγαλύτερα, πιο πολύπλοκα συναισθήματα, η 2η σεζόν του Peacemaker δεν επαναφέρει απλώς την αρχική σειρά στο ευρύτερο DCU, αλλά ανανεώνει τον αντι-ήρωά της σε έναν πιο παραδοσιακό ήρωα, εάν αυτοί εξακολουθούν να βρίζουν πολύ, να πλακώνονται άσχημα, και να χορεύουν στην αρχή κάθε επεισοδίου.

Peacemaker

Και αν το Superman ήταν ο δημιουργικός εγωισμός του James Gunn που αναλαμβάνει ξανά τα περισσότερα επεισόδια του κύκλου, γιατί ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε να δώσει νέα πνοή στον πιο εμβληματικό χαρακτήρα της DC, τότε το Peacemaker είναι η πιο μύχια ταυτότητά του. Το μέρος όπου μπορεί να αναπτύξει χαρακτήρες για τους οποίους δεν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα κανείς και να κάνει ό,τι θέλει μαζί τους. Όταν ο κόσμος, ας πούμε, στράφηκε ενάντια στον ακλόνητο Supes του David Corenswet, εκείνος υποκλίθηκε και υποσχέθηκε να τα πάει καλύτερα. Όταν ο Peacemaker πιάνει πάτο κάνει χόρτο και κόκα, και διοργανώνει όργια.

Γιατί ο ήρωας του Chris υποφέρει όχι επειδή τον παρεξηγούν, αλλά επειδή τον έχουν καταλάβει υπερβολικά καλά – στην πραγματικότητα είναι η αιμοδιψής απειλή που οι άλλοι πιστεύουν πως είναι. Αλλά όπως ακριβώς η ταινία του Gunn έφερε τον ήρωά του πρόσωπο με πρόσωπο με τον σωσία του, τον Ultraman, το Peacemaker δίνει στον Smith την ευκαιρία να δει πώς θα μπορούσε να ήταν η ζωή του αν δεν ήταν τόσο μαλάκας.

Το Peacemaker εξακολουθεί να απολαμβάνει τη γελοιότητά του, τώρα όμως είναι γελοιότητα με βαθιά συναισθηματικότητα ακριβώς κάτω από την επιφάνειά του, γεγονός που καθιστά την τονική ισορροπία πιο δύσκολη μεταξύ κωμικής δράσης και δράματος, αλλά η φιλοδοξία και η φαντασία στο εγχείρημα είναι πολύ δυναμικές για να τις αγνοήσεις. Τέτοιες αλλαγέςς μπορεί να μην είναι εύκολες ή ομαλές, σπανίως όμως είναι βαρετές.

Το Peacemaker προβάλλεται αποκλειστικά στο Vodafone TV.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.