HOMME ALONE

Πόσο θυμόμαστε τους νεκρούς: μερικές σκέψεις για τον θάνατο, τη μνήμη και τη λήθη

Ένας δημοσιογράφος του Oneman, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από τον θάνατο του πατέρα του, προσπαθεί να προσεγγίσει τη στάση αυτών που μένουν πίσω, στη 'μάχη' της μνήμης με τη λήθη.

"Μαμά, ο μπαμπάς πέθανε". Μάλλον ήταν το πιο δύσκολο τηλεφώνημα της ζωής μου. Ένα ξημέρωμα του Γενάρη, σαν σήμερα, ακριβώς πριν είκοσι χρόνια, στο ΝΙΜΤΣ. Λίγο πριν, μετά τις τελευταίες προσπάθειες των γιατρών να τον κρατήσουν στη ζωή με τον εξωτερικό απινιδωτή, αφού είχαν προηγηθεί 23 μέρες στο κρεβάτι του νοσοκομείου ύστερα από ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο, ο πατέρας μου είχε ξεψυχήσει μπροστά μου, δίνοντάς μου για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα την εικόνα του θανάτου. Εκείνο που με είχε σοκάρει ακόμα περισσότερο, ήταν ότι ο ίδιος ο θάνατος είχε χωρέσει σαν είδηση σε τέσσερις μόνο λέξεις: "Μαμά, ο μπαμπάς πέθανε"...

Διαβάστε περισσότερα

Όταν άλλαξα χρονιά κάνοντας σκοπιά στις τουαλέτες της Θήβας

Μια αξέχαστη εμπειρία που μόνο ο ελληνικός στρατός μπορεί να σου προσφέρει.

Μετά τις πρώτες μέρες που αλλού πατάς κι αλλού βρίσκεσαι, η συνέχεια στον στρατό είναι διαφορετική. Γίνεται αυτό που δεν μπορείς να γλιτώσεις και αναζητάς τους τρόπους να περάσεις καλύτερα βάσει συνθηκών. Ο στρατός είναι το αναγκαίο κακό και αφού δεν μπορείς να το αποφύγεις πρέπει να το απολαύσεις (έτσι δεν λένε;), με τέτοιο τρόπο που θα σου αφήσει να διηγείσαι κάτι τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι μόνο οι σκοπιές, οι αγγαρείες, οι ασκήσεις, οι τραγελαφικές καταστάσεις σε μία σουρεαλιστική περίοδο της ζωής σου. Είναι και τα στιγμιότυπα.

Διαβάστε περισσότερα

H πρώτη φορά που είδα ταινία πορνό

Η ατάκα 'Εγώ δεν φταίω, οι άλλοι με βάλανε' είναι η μισή αλήθεια.

Τι νοείται άραγε ως safe επιλογή για ένα παιδί 6 χρονών; Να ματώνει τους αγκώνες και τα γόνατά του στην αλάνα της γειτονιάς του (την πρόλαβα οριακά αυτή την εποχή, μεγάλωσα σε χωριό) ή να παίζει με τους φίλους του σε ένα ακίνδυνο παιδικό δωμάτιο;

Διαβάστε περισσότερα

Συγγνώμη, αλλά εγώ μόλις έκλεισα τα 20

Μια ματιά στο timeline ενός συντάκτη που γεννήθηκε το 1998. Κερασμένη από τον ίδιο, για τα γενέθλιά του.

Μεγάλωσα και ωρίμασα (#not) με τη στάμπα του millennial. Τη λέξη αυτή (το millennial ντε), την άκουσα για πρώτη φορά στα 12. Κατά τη διάρκεια μιας γιορτινής οικογενειακής μάζωξης, ένας από τους πολλούς θείους που ξεφυτρώνουν από το πουθενά σαν τα μανιτάρια, μου έθεσε έναν ανούσιο για την ηλικία μου και τη φάση που περνούσα -κάθε σωστός millennial περνάει τις φάσεις του- προβληματισμό.

Διαβάστε περισσότερα

Ένα γράμμα στον παππού μου, που ζούσε για την ΑΕΚ

Μια καθυστερημένη εξομολόγηση με αφορμή τη μεγάλη επιστροφή της ΑΕΚ στο Champions League.

Αγαπημένε μου παππού, δεν θυμάμαι ποια ήταν η τελευταία φορά που επιχείρησα να γράψω γράμμα σε κάποιον. Δεν τα πάω καλά με τις εξομολογήσεις και ξέρεις πολύ καλά τον λόγο.

Διαβάστε περισσότερα

Η απελπισία του να σπουδάζεις στη Νομική

Όσα έμαθα μετά από 180 μέρες στην εντελώς λάθος -για μένα- σχολή.

Είναι Κυριακή απόγευμα. Κοιτάζω συνεχώς το ρολόι. Πιο επίμονα όμως τους δείκτες. Έχω σχεδόν καρφώσει το βλέμμα μου πάνω τους. Βρίσκομαι ένα βήμα, λίγα λεπτά προτού κάνω στους γονείς μου την πιο συνταρακτική αποκάλυψη της ζωής μου. Δεν έχω ιδέα πώς θα το πάρουν. Αν θα 'αγκαλιάσουν' την επιλογή μου, αν θα μείνω ορφανός ή αν ξαφνικά θελήσουν να με αποκληρώσουν. Δεν πειράζει. Εγώ τους αγαπώ ο,τι και αν γίνει.

Διαβάστε περισσότερα

Η απόφαση να γίνεις γονιός

Όταν το επόμενο βήμα θα συνοδεύεται από νούμερο παπουτσιού 0.

Ακόμα και σήμερα δεν είμαι σίγουρος για το πότε έγινε το κλικ της απόφασης να γίνω πατέρας. Ήταν άραγε μια συνειδητή απόφαση ή ήταν μία διαδικασία που δούλευα ασυναίσθητα για πολύ καιρό μέσα μου; Θα σε γελάσω.

Διαβάστε περισσότερα
1 2 3 4 5 6 7

Σινεμά

10 φορές που ο Christian Bale ισοπέδωσε την υγεία του για ρόλο

Συγκεντρώσαμε τις απίστευτες ακρότητες που έχει κάνει ο Christian Bale για τους ρόλους του. Αυτές που έχει εδώ και χρόνια υποσχεθεί στον εαυτό του να σταματήσει.

PROMO
Social Man