Η σπιτική θεωρία των λιπόψυχων Ρώσων

Το απαραίτητο κειμενικό VAR για το ματς της πρεμιέρας.
SHARES

Μετά από άλλο ένα άσκοπο live σε τελετή έναρξης μεγάλου αθλητικού γεγονότος που θυμόμαστε και σήμερα χάρη στο μεσαίο δάχτυλο του Robbie Williams, η οικοδέσποινα Ρωσία συνέτριψε με 5-0 τη Σαουδική Αραβία.

Οι παίκτες της Σαουδικής Αραβίας απέδειξαν με κάθε πιθανό τρόπο ότι αυτόν τον καιρό τουλάχιστον, το ποδόσφαιρο δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητές τους. Έφαγαν πέντε γκολ από τη Ρωσία, η οποία είχε να κερδίσει ματς από τις 7 Οκτωβρίου (4-2 τη Νότιο Κορέα) και να μη δεχτεί γκολ από τις 3 Σεπτεμβρίου και το 3-0 επί της Ντιναμό Μόσχας σε ένα υβριδικό φιλικό, σαν να λέμε Εθνική Ελλάδος-Αστέρας Τρίπολης, ένα έπος, μια καταπληκτικότητα.

Στα άλλα χάιλάιτ των Σαουδαράβων από την πρεμιέρα, τα δύο γκολ που δέχτηκαν στις καθυστερήσεις, τα μηδέν σουτ προς την εστία του Ακινφέεβ, που ως γνωστόν, δεν θα ήταν η πρώτη μας επιλογή σε καμία δουλειά που χρειάζεται χέρια, και η χρυσή στιγμή που το δεξί τους μπακ ζητάει οφσάιντ από τον επόπτη μετά από εκτέλεση πλαγίου των Ρώσων. Συνέβη στο 31ο λεπτό, το σημείωσα ξέροντας ότι δεν θα συμβεί κάτι πιο όμορφο στο ματς.

Αλλά με διέψευσε ο Ντένις Τσερίσεφ. O μέσος της Βιγιαρεάλ πέρασε στη θέση του τραυματία Άλαν Τζαγκόεφ στο 24’ και σκόραρε δύο υπέροχα γκολ με το αριστερό, κάνοντας χιλιάδες Ρώσους στην κερκίδα να αναρωτιούνται τι έκαναν για να το αξίζουν όλο αυτό.

Η τελευταία φορά που μία ομάδα έβαλε 5 ή περισσότερα γκολ στην πρεμιέρα Μουντιάλ ήταν το 1958 στη Σουηδία, όταν η Γαλλία κέρδισε με 7-3 την Παραγουάη. (Προφανώς, το 1958 η άμυνα ήταν κόντρα στους κανόνες του fair play).

(AP Photo/Matthias Schrader)

O τρόπος που οι τρεις πρώτοι σκόρερ των Ρώσων (Γκαζίνσκι, Τσερίσεφ, Τζιούμπα) πανηγυρίζουν τα γκολ τους φανερώνουν α) το ασύλληπτο άγχος τους πριν (και για) το ματς και, συνεπώς, β) τη γνώση ότι πρόκειται για μια από τις θεμελιωδώς κακές ομάδες του τουρνουά. Το ίδιο συμπεραίνεται και κάθε φορά που ο Τσερτσέσοφ, από το 43’ του 2-0 ως το 71’ του 3-0, υποδεικνύει με την ίδια χειρονομία στους παίκτες του να παγώσουν το ρυθμό (ποιο ρυθμό;) σε κάθε πλάγιο που κερδίζουν μπροστά του. (Αναμφίβολα, στις 17 Νοεμβρίου του 1993, 25 χρόνια νεότερος και με άφθονο μαλλί, ο Τσερτσέσοφ έδειχνε πολύ πιο σίγουρος στην Αθήνα, έστω πριν δεχτεί το γκολ του Μαχλά που μας έστειλε για πρώτη φορά σε Μουντιάλ).

Οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί των Ρώσων επιβεβαίωσαν και μια από τις αγαπημένες μου θεωρίες. Τη μελετώ σχεδόν δυόμισι δεκαετίες και την έχω βγάλει 100% απ’ το μυαλό μου (αν και στην πορεία διαπίστωσα ότι συμφωνούν και σοβαροί άνθρωποι μαζί της) και σχετίζεται με την τάση των Ρώσων αθλητών, ειδικότερα όταν λειτουργούν σε ομάδες, να καταρρέουν στην πίεση αξιοσημείωτα συχνά και εύκολα. Δεν υπάρχουν ρωσικές μηχανές. Υπάρχουν απίστευτα ταλαντούχοι και προικισμένοι αθλητές ικανοί για το αδύνατο, αλλά στη συλλογικότητα μιας ομάδας -με σταθερή εξαίρεση τις εθνικές ανδρών και γυναικών στο βόλεϊ, είναι υπερβολικά επιρρεπείς στο να πίνουν θάλασσα.

Αν το ματς τελείωνε ακριβώς στο 90’, θα έγραφα ότι αυτή θα είναι η πιο χαρούμενη στιγμή των Ρώσων στο Μουντιάλ τους. Τα δύο γκολ των καθυστερήσεων όμως, τους δίνουν σημαντικό αέρα στη διαφορά γκολ και όπως σημείωσε και ο Θέμης Καίσαρης, τους φέρνουν πιο κοντά από ποτέ σε μια πρόκριση στα νοκ-άουτ Μουντιάλ.

(AP Photo/Matthias Schrader)

Η σπιτική θεωρία μου για τους λιπόψυχους Ρώσους επιβεβαιώνεται και από τα ουκ ολίγα ελληνικά χουνέρια που έχουν υποστεί, βλέπε ένα σωρό ΤΣΚΚΑ-Ολυμπιακός, βλέπε Ελλάδα-Ρωσία στο Euro του ‘12, βλέπε Ευρωμπάσκετ ‘87. Μεγάλη τους στιγμή πάντως σε εθνικό επίπεδο, είναι το Ευρωμπάσκετ του 2007, όταν κέρδισαν τους Ισπανούς στην έδρα τους με καλάθι του Μοσχοβίτη Χόλντεν.

Για την πρεμιέρα του φετινού Μουντιάλ, δεν δικαιούμαστε να γκρινιάζουμε. Στα πέντε Μουντιάλ που έχω δει ολόκληρα, δεν θυμάμαι ποιοτικό ματς πρεμιέρας και στο κάτω-κάτω, χθες είδαμε και πέντε γκολ, όλα από καλά έως εξαιρετικά. Το μαράζι μου είναι ο ήχος που ερχόταν νωρίτερα για χιλιοστή συναπτή διοργάνωση που μεταδίδει η δημόσια τηλεόραση κι έτσι μάθαμε για όλα τα γκολ των Ρώσων πριν φύγει η μπάλα από το κεφάλι ή το πόδι των σκόρερ. Αλλά αυτό είναι ένα κείμενο από μόνο του.

Η πρώτη γεμάτη μέρα Παγκοσμίου Κυπέλλου έρχεται σήμερα με το μεσημεριανό Αίγυπτος-Ουρουγουάη (που άπαντες προβλέπουν να λήγει με σκορ 1-2), το απογευματινό, βαθύ Μαρόκο-Ιράν και το βραδινό, μετα-λοπετεγκικό Πορτογαλία-Ισπανία. Να δω τι θα πρωτοσυζητήσουμε αύριο.

(κεντρική φωτογραφία: AP Photo/Rebecca Blackwell)

> Από τις 14 Ιουνίου και ως τις 15 Ιουλίου, το Oneman ζει, αναπνέει και γράφει για το Μουντιάλ της Ρωσίας. Και τρώει μουντιαλικά και πλουσιοπάροχα γεύματα με αυθεντικό γύρο Nostimost, ιδανικά για να συνοδεύουν μεγάλα ποδοσφαιρικά ματς και μεγάλες συζητήσεις για μπάλα.

> Σήμερα, απόλαυσε τους αγώνες σου με λαχταριστή μερίδα γύρο χοιρινό ή γύρο κοτόπουλο, λεπτοκομμένο και ξεροψημένο, έτοιμο σε μόλις 2 λεπτά σε φούρνο μικροκυμάτων ή σε 6 λεπτά στον φούρνο της κουζίνας. Και αύριο, τα λέμε πάλι εδώ.

Γραφτείτε στο Newsletter του Oneman, για μοναδικό, μουντιαλικό περιεχόμενο που θα λαμβάνετε πρώτοι, πριν ανέβει στο site.

Share
 

24Media Network

Δεν χρωστά αποδείξεις

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για το παιχνίδι στην Τούμπα, το οποίο παρά την περί του αντιθέτου περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δεν είναι ούτε ειδικών συνθηκών, ούτε και αποδείξεων.

Ένας Pepe που (τον) αγαπάει το ποδόσφαιρο

Ο Nicolas Pepe είναι αυτό που ψάχνει -έχει ανάγκη- η Arsenal και ο λόγος για να βλέπεις τους αγώνες της Lille στη Ligue 1. Το ερώτημα για τον ταλαντούχο εξτρέμ είναι αν θα γίνει ο νέος Hazard ή θα ακολουθήσει την πορεία του Gervinho. Αν και Ιβοριανός, ποντάρουμε σε πολύ καλύτερη πορεία από τον συμπαθέστατο κορδελάκια, είτε αυτή είναι στους κανονιέρηδες, είτε κάπου αλλού.

Τώρα αρχίζει το πρωτάθλημα

Ο Σάββας Τζιομπάνογλου γράφει για το πρώτο μεγάλο ντέρμπι, για τον Λουτσέσκου που θέλει «θυμωμένους» παίκτες και τη βαθμολογική σημασία του αγώνα με την ΑΕΚ.

 
PROMO
Social Man