ΓΕΥΣΗ
SPONSORED

Η εμπειρία στο Telekom Center Athens είναι πλέον και γευστική

Λίγα λόγια για ένα βράδυ Euroleague στο Telekom Center Athens με τη σφραγίδα Παπασπύρου.

Η μυρωδιά του ποπ κορν. Αυτή ήταν η πρώτη “εικόνα” περνώντας για πρώτη φορά τις πύλες του κλειστού για έναν αγώνα του Παναθηναϊκού μετά από καιρό. Φρεσκοψημένο, βουτυράτο ποπ κορν να σε παίρνει από τη μύτη και να σε οδηγεί πριν κατευθυνθείς στη θέση σου να περάσεις από ένα από τα 16 σημεία που έφτιαξε η οικογένεια Παπασπύρου για τους φιλάθλους. Για να έχουν ποιοτικά και γευστικά αυτό που πρέπει να έχει κάθε φίλαθλος σε ένα στολίδι όπως αυτό το γήπεδο.

Για τα αγωνιστικά δεν θα μιλήσω, δεν είμαι εγώ ο αρμόδιος, τα λένε καλύτερα οι συνάδελφοι στο SPORT24. Εγώ θα δώσω τη δική μου εμπειρία και θα προσπαθήσω να βάλω το πλαίσιο στο οποίο κινείται πλέον αυτό το γήπεδο και να αποτυπώσω τον ρυθμό στον οποίο αναπτύσσεται και στο κομμάτι της γεύσης.

Κι αυτό γιατί όταν δημιουργείς ένα τόσο σύγχρονο γήπεδο εντός και εκτός παρκέ, οφείλεις να το κάνεις σε όλα τα επίπεδα. Και σε αυτό έβαλε το χέρι του ο Φίλιππος Παπασπύρου από την αγαπημένη μπράντα Παπασπύρου που μας έμαθε τα γλυκά και τα αλμυρά στην καλύτερή τους εκδοχή και τώρα βάλθηκε να κάνει και το φαγητό στο γήπεδο μία πολύ δυνατή γευστική εμπειρία.

Burger με ολόφρεσκο, ζουμερό και γευστικό μπιφτέκι, chicken burger με δυνατές κοτομπουκιές, hot dog που φτιάχνεται μπροστά σου, μπριοσένια σαντουιτσάκια αφρός στην όψη και το στόμα, κάθε μία μπουκιά προσεγμένη δίπλα στα κλασικά γηπεδικά σνακ που δεν λείπουν από το μενού. Άλλη μια καντίνα γηπέδου; Μακάρι να ήταν έτσι οι καντίνες γηπέδου.

Αλλά ας πάμε στο παρελθόν για να αντιληφθούμε και να θυμηθούμε τη διαφορά.

Για πολλά χρόνια, σε πολλά γήπεδα της χώρας, ποδοσφαιρικά, μπασκετικά και άλλα, είχαμε κάνει αποδεκτό το μέτριο. Και δεν μιλάω για τα βρώμικα έξω από το γήπεδο. Αυτά υπάρχουν και θα υπάρχουν σαν μέρος της κουλτούρας αυτής της χώρας. Αλλά οι καντίνες εντός των γηπέδων, τα μαγαζιά με τα έτοιμα σάντουιτς, τα παγωμένα χοτ ντογκ και τα πανάκριβα σνακ δεν είναι κουλτούρα. Είναι μια κατάσταση που είχαμε αποδεχτεί γιατί δεν είχαμε εναλλακτική. Γιατί δεν πιστεύαμε βασικά ότι υπάρχει εναλλακτική. Το βράδυ που πέρασα στο Telekom Center Athens απέδειξε όχι απλά ότι υπάρχει αλλά έδειξε και το δρόμο στους υπόλοιπους.

Γιατί ο κόσμος είναι εκεί όταν κάτι γίνεται σωστά. Ουρά σε όλα τα σημεία. Για μια μπύρα, ένα αναψυκτικό, ένα κουτί ποπ κορν και ένα burger. Οι άνθρωποι που παλιότερα δεν περνούσαν ούτε απέξω από το κυλικείο, τώρα είναι εκεί γιατί βλέπουν μπορούν να έχουν στα χέρια τους κάτι το οποίο αξίζει τα χρήματά τους.

Δεν θα το παίξω γηπεδικός γιατί αυτό έχει φύγει από τη ζωή μου πολλά χρόνια τώρα. Αλλά αν είναι ένα συναίσθημα που είχα τη μία και μοναδική φορά που πάτησα σε γήπεδο NBA πριν 3 χρόνια ήταν αυτό το γαμώτο. Το γιατί να μην μπορούμε να έχουμε αυτή την εμπειρία στη χώρα μας. Γιατί να συμβιβαζόμαστε με το μέτριο;

Περνώντας 3 ώρες στο Telekom Center Athens με έκαναν όχι απλά να αισιοδοξώ ότι τα δικά μου τα παιδιά δεν θα ζήσουν αυτά που έζησα εγώ. Σε ένα χώρο τόσο προσεκτικά μελετημένο, τόσο καθαρό, τόσο αντάξιο των τίτλων και της ιστορία της ομάδας που παίζει στο glass floor του.

Και ως άνθρωπος της γεύσης δεν μπορώ παρά να είμαι εκστασιασμένος με το γεγονός ότι το προσωπικό στοίχημα του Φίλιππου Παπασπύρου να μετατρέψει μέσα σε ελάχιστο καιρό τόσα σημεία εντός γηπέδου σε μικρές οάσεις γεύσης, όχι μόνο βγήκε αλλά τον έκανε να χτίζει σχέδια για ακόμα καλύτερα πράγματα. Έρχονται σύγχρονα καφέ, σημεία με γλυκά και παγωτό, έρχονται πράγματα τα οποία θα ανεβάσουν ακόμα ένα επίπεδο την εμπειρία εκείνου που πηγαίνει στο γήπεδο. Σχέδια και όνειρα που αν δεν είχαν αγγίξει τη διοίκηση του Παναθηναϊκού κι αν δεν είχαν κι εκείνοι αυτό το όραμα, τώρα δεν θα είχαν υλοποιηθεί.

Για να το βάλω και στο σωστό του πλαίσιο, πριν κλείσουμε. Μην τρελαθούμε. Στο γήπεδο είμαστε, όχι σε μπεργκεράδικο, ούτε σε κάποιο μισελενάτο εστιατόριο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποτιμούμε και τις γηπεδικές μπουκιές μας. Το ότι έχουμε πάει να δούμε έναν αγώνα – όχι να φάμε – δεν σημαίνει ότι δεν μας αξίζει να έχουμε μία φανταστική γευστική εμπειρία, σαν αυτή που έχουν πλέον την τύχη οι φίλοι του Παναθηναϊκού να απολαμβάνουν.

Λάθος, Είπα ότι έχουν την “τύχη”. Δεν γίνονται στην τύχη αυτά τα πράγματα. Θέλουν αγάπη μεράκι και τις σωστές συνεργασίες. Ένα όνομα εγγύηση της ποιότητας, της συνέπειας και της γεύσης. Παπασπύρου.