URBAN

Η Ζωή Παρασίδη κυκλοφορεί (πολύ) στην Αθήνα και παρακολουθεί πού, ποιοι και τι είναι φάση τώρα.

Έναν αιώνα πριν, μερικές οικογένειες προσφύγων οδηγήθηκαν στο εξοχικό προάστιο του Αμαρουσίου και πιο συγκεκριμένα σε ένα σημείο που παλαιότερα είχε μόνο βοσκοτόπια, ιδρύοντας τον συνοικισμό Μαγκουφάνα.

Λόφοι, προσφυγικές συνοικίες και ονόματα περιοχών στην Αττική, που φαίνονται πρωτάκουστα αλλά δεν είναι. Τουλάχιστον για όσους μένουν εκεί.

Οι μεγάλοι κυβόλιθοι που σήμερα είναι στοιβαγμένοι δίπλα στην Εθνική Οδό Αθηνών-Κορίνθου, αποτελούσαν κάποτε τον εμβληματικό Άσπρο Πύργο, έναν από τους μεγαλύτερους του είδους στην εποχή του.

Επιστροφή σε ένα από τα πιο ξακουστά clubs των αθηναϊκών 90s.

Ενώ τα κλιματικά και κυκλοφοριακά δεδομένα της πόλης πλησιάζουν σε ανησυχητικά όρια, γίνεται τουλάχιστον μία αρχή: έπειτα από δεκαετίες απραξίας, η Αθήνα θα αποκτήσει νέα χιλιόμετρα ποδηλατικής διαδρομής μέσα στο έτος.

Μια παρέα χειμερινών κολυμβητών συχνάζει στη μικρή παραλία του Φαλήρου, κάνει τα μπάνια της και αφηγείται στο OneMan τα πρωινά ραντεβού που δίνουν στη θάλασσα τα τελευταία δεκαέξι χρόνια, στα οποία το κρύο δεν υπήρξε ποτέ πρόβλημα.

Βάζοντας προτεραιότητα την λειτουργική ποικιλία και την άμεση σύνδεση με τον δημόσιο χώρο, το νέο δημόσιο κτίριο που παραδόθηκε στην Γλυφάδα δείχνει την ουσία της αρχιτεκτονικής.

Η πρώτη ευχάριστη είδηση του νέου έτους για την πόλη αφορά την την ανάδειξη ενός άγνωστου στους περισσότερους μνημείου των Πετραλώνων, με τη δημιουργία ενός αρχαιολογικού πάρκου τσέπης.

Τρεις θάνατοι, δεκάδες βλάβες και καταστροφές στους προσφυγικούς συνοικισμούς είχαν προκληθεί από τον χιονιά του Φεβρουαρίου το 1934, όταν το θερμόμετρο της πόλης έδειξε ένα πρωί το πρωτοφανές -10,4°C.

Από τα κλασικά new year’s resolutions στη δημιουργική έκφραση: μερικές διαφορετικές πρότασεις για να κάνεις το 2026 καλύτερο.

Στο νέο επεισόδιο του I LOVE ΑΘΕΝΣ, ο μπασκετμπολίστας του Ολυμπιακού Σάσα Βεζένκοβ μιλάει για μέρη από τον Βορρά μέχρι τον Νότο.

Το δέντρο με το καταπράσινο φύλλωμα και τους αρωματικούς ανθούς, έχει γίνει σήμα κατατεθέν της πόλης εδώ και 200 χρόνια.

Μια μικρή κολώνα για να ξορκίζει το κακό των λιμών, ο φημισμένος Νικόλαος Γύζης, το εργοστάσιο μεταξιού στο κέντρο κι άλλα μικρά-μεγάλα πράγματα, τα οποία αποδείχθηκαν εμβλήματα για ολόκληρες περιοχές. Πλέον επιβιώνουν σιωπηλά μόνο στο όνομα.

Δεληβοριάς, Μάλαμας, Αρλέτα, Καρβέλας κι άλλοι πολλοί έχουν τραγουδήσει για τις γειτονιές της πρωτεύουσας κι εμείς έχουμε σίγουρα ψελλίσει κάποιον από τους στίχους τους.