HOMME ALONE

Αποχωρώντας από την ψυχοθεραπεία (ένα ευχαριστώ στον Φώτη)

Ένα κείμενο καρδιάς, πίσω από μια απόφαση που σημαίνει ένα τέλος εποχής.

Όταν ξύπνησα εκείνο το πρωινό ήξερα ότι θα είναι η τελευταία φορά. Φρόντισα να μην αλλάξω τη συνηθισμένη εμφάνισή μου, φόρεσα φόρμα και φούτερ και τα φθαρμένα αθλητικά μου. Οδήγησα κάπως βαριεστημένα, πάρκαρα, βγήκα από το αμάξι, περπάτησα για λίγο μέσα στην παγωνιά. Χτύπησα το κουδούνι.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς είναι να πέφτεις θύμα ληστείας

Η επίθεση με σουγιά σε υπόγεια διάβαση της Συγγρού και τα τραγελαφικά γεγονότα που ακολούθησαν.

Την υπόγεια διάβαση πεζών, η οποία βρίσκεται μπροστά από το 166 της Συγγρού, στο ύψος της Καλλιθέας, την έχω διασχίσει εκατοντάδες φορές. Μόνος, με παρέα, μεθυσμένος, με πολλά λεφτά στις τσέπες, άφραγκος, στις δώδεκα το μεσημέρι, στις τρεις το πρωί.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς είναι να είσαι για 10 χρόνια κατά φαντασία ασθενής

Ο Γολγοθάς του να παρακαλάς το γιατρό να σου πει ότι πάσχεις από κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

Ο εμετός είχε φτάσει στον φάρυγγα. Είχα γονατίσει μπροστά στη λεκάνη της τουαλέτας, στην οποία στηριζόμουν με το αριστερό χέρι, ενώ με τον δείκτη του δεξιού μου σημάδευα τον ουρανίσκο. Το μόνο που έμενε για ν' ανακουφίσω τα σωθικά μου ήταν να χώσω το δάχτυλο δέκα  εκατοστά βαθύτερα στο στόμα.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς είναι να ζεις τρέμοντας τους κλόουν

Η λέξη 'κωλοβαθριστοφοβία' περιγράφει τέλεια την απαισιότητα των κλόουν.

Να ξεκαθαρίσω κάτι, πριν βουτήξω στις αναμνήσεις και την ενδοσκόπηση. Οι κλόουν δεν έγιναν τρομακτικοί λόγω του ‘IT’. Οι κλόουν ήταν τρομακτικοί πολύ πριν ο Στίβεν Κινγκ γράψει το καταραμένο βιβλίο. Μιλάμε για τύπους που βάφουν τα πρόσωπά τους λευκά, φοράνε κόκκινο κραγιόν και περούκες και συχνάζουν σε παιδικά πάρτι. Τίποτα απολύτως δεν είναι φυσιολογικό στην παραπάνω πρόταση.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς είναι να επιστρέφεις στον τόπο των παιδικών σου διακοπών

11 χρόνια αργότερα, όλα τριγύρω αλλάξανε κι όλα τα ίδια μείναν.

Είχα σκοπό να ξεκινήσω αυτό το κείμενο με μια ανάμνηση από την πρώτη φορά που έκανα μαζί με τους γονείς και τον αδερφό μου καλοκαιρινές διακοπές στον Μόλυβο. Να ζωγραφίσω ξανά μια εικόνα από τα παιδικά μου χρόνια, γεμάτη παιχνίδι, αλάτι, μυρωδιές γιασεμιού, γρατζουνιές και λαδοτύρι. Ούζο τότε, δεν έπινα.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς είναι να είσαι ο χειρότερος φίλος που ξέρεις

Ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Φιλίας, ένας δημοσιογράφος του Oneman επιστρέφει τα "Χρόνια Πολλά!", γιατί δεν τα αξίζει και τόσο.

Αυτό το κείμενο γράφεται με το μυαλό στους τρεις κολλητούς που μεγαλώσαμε μαζί, τον Δημήτρη, τον Μιχάλη και τον Ιωσήφ.

Διαβάστε περισσότερα

Οι 5 μεγαλύτερες γκάφες μου ως δημοσιογράφος

Υπάρχουν τα σαρδάμ, αλλά αυτά είναι το μικρότερο κακό που μπορεί να σου τύχει όταν στέκεσαι μπροστά από ένα μικρόφωνο ή όταν τρέχεις πίσω από το ρεπορτάζ.

 Σε ένα χώρο που εμείς οι δημοσιογράφοι όλο λέμε τι γαμάτοι τύποι είμαστε, πόσο cool ζωή περνάμε και πόσο καλά το στρίβουμε το τιμόνι, εγώ λέω να το πάρω αλλιώς.

Διαβάστε περισσότερα
1 2 3 4 5 6 7

Ο πόλεμος είναι θέμα ημερών

Μικρές ιστορίες για τυχαίους ανθρώπους από τον Οδυσσέα Ιωάννου.

Πρέπει να ήταν η τελευταία φορά που ρίσκαρε τόσο στη ζωή του. Ή τουλάχιστον έτσι του το είχαν παρουσιάσει. Ήταν Φεβρουάριος του 1996, λίγες μέρες μετά τα Ίμια.

Σινεμά

Ο Luca Guadagnino για το ‘Call Me by Your Name’

Ο Ιταλός σκηνοθέτης μας αποκαλύπτει πώς γεννήθηκε η υποψήφια για 4 Όσκαρ ταινία, πώς ο γυμνός Ralph Fiennes ενέπνευσε τον James Ivory και γιατί θα ήθελε να σκηνοθετήσει τον James Woods.

Μάθε τα πάντα για φετινά βραβεία
PROMO
Social Man
Newsletter

Το ΟΝΕΜΑΝ επιλέγει και σου στέλνει τα καλύτερα θέματα στο email σου.