Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (μια εξαίρεση το πολύ ανά άνθρωπο, συγκεκριμένα), όλες οι σχέσεις κάποτε φτάνουν στον χωρισμό. Οπότε το θέμα δεν είναι αν θα χωρίσεις ή όχι (ειδικά αν έχεις ξεκινήσει να το σκέφτεσαι – που έχεις, για να διαβάζεις αυτό το άρθρο – θα το κάνεις), αλλά το πότε θα το κάνεις. Και παρότι αυτή η απόφαση είναι καθαρά συναισθηματική, υπάρχουν κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες που μπορούν να την επηρεάσουν. Οι εποχές είναι ένας από αυτούς. Τελικά το καλοκαίρι προσφέρεται ή όχι για να δώσεις τέλος σε μια σχέση;

Το concept απλό. Ζευγάρια μπαίνουν σε ένα κατάστημα επίπλων. Εκεί υπάρχουν δύο καθίσματα γηπέδου με τιμή 1900 δολάρια. Εν αγνοία των γυναικών, οι υπάλληλοι του καταστήματος ενημερώνουν τους άνδρες ότι αν τις πείσουν να αγοράσουν αυτές τις καρέκλες για το σπίτι, θα κερδίσουν αυτόματα ένα ταξίδι για τον τελικό.

Η αναγνώριση του ταλέντου και του έργου ενός ποδοσφαιριστή έρχεται από τρεις μεριές. Από την ομάδα ή τον σύλλογο στον οποίο αγωνίζονται με τη μορφή υλικής ανταμοιβής, από τους φιλάθλους με τη μορφή ηθικής ανταμοιβής και από τους δημοσιογράφους με τη μορφή επαίνων και διθυράμβων.

Υπέρταση, αθηροσκλήρωση, έμφραγμα, καρκίνος του εντέρου, διαβήτης, καρκίνος του προστάτη, απώλεια ακοής και σεξουαλική δυσλειτουργία. Αυτό είναι το μέλλον σου και, μάλιστα, αυτά είναι τα καλά νέα.

Τον βλέπεις συνέχεια να βιάζεται, σα να είναι βαριεστημένος και κάπως ενοχλημένος κιόλας από αυτό που συμβαίνει γύρω του. Μια από τις πιο γνώριμες εικόνες του Ρόνι Ο’Σάλιβαν γύρω από ένα τραπέζι σνούκερ είναι να ετοιμάζεται να στεκάρει την επόμενη μπάλα την ώρα που ο επίσημος ακόμη τοποθετεί στη θέση της την προηγούμενη. Νιώθεις πως τον καθυστερεί. Υπάρχουν στιγμές που τα πάντα γύρω από τον 37χρονο από το Έσσεξ μοιάζουν να κινούνται σε slow motion. Κι εκείνος απλά να το ανέχεται, απλά να περιμένει υπομονετικά τον κόσμο να τον προλάβει- για να του ξαναξεφύγει την επόμενη στιγμή.

"Μπορεί να μη το πάρω ποτέ," είπε κάποτε ο Νίκος Γκάλης αναφερόμενος στο μεγάλο τρόπαιο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, την Ευρωλίγκα. "Δεν πειράζει. Το έχει κερδίσει κι αυτός ο απίθανος Μ' Μπαγιά." Πρόκειται φυσικά περί αμυντικού μηχανισμού, και πώς να μην σταθείς με κατανόηση απέναντι σε παίχτες-θρύλους (όπως ο Γκάλης), συμφωνώντας πως είναι κρίμα να μην το έχει πάρει αυτός αλλά να το έχουν πάρει άλλοι- όπως ο Μ' Μπαγιά; Σίγουρα κι ο Καρλ Μαλόουν ας πούμε θα λέει "Δεν πειράζει που δεν κέρδισα δαχτυλίδι. Έχει πάρει δύο ο Τάμπακ."