Όχι ένα ακόμα μπαρ: Ακαδημίας 57, εντός στοάς

Στο τετράγωνο που σχηματίζουν η Αμερικής με τη Σταδίου, την Ομήρου και την Πανεπιστημίου, στην καρδιά του και μέσα στη στοά του, λειτουργεί το αγαπημένο μου μπαρ στην Αθήνα, και, ίσως, στον κόσμο: το Galaxy. Αν βρίσκομαι τόσο κεντρικά, πολύ δύσκολα θα το αλλάξω για κάποιο άλλο. Πια μοιάζει και σαν το τελευταίο οχυρό εκείνων που ξημεροβραδιάζονταν στο κέντρο, αλλά νιώθουν ότι δεν τους απευθύνεται πια, ειδικά τις νύχτες.

Μεγαλώνοντας, μάλιστα, η επιμονή μου να μην αλλάζω τα μέρη στα οποία δίνω ραντεβού για ποτό όλο και μεγαλώνει. Τα μπαρ τα κάνουν οι άνθρωποι· και το ποια παρέα κάθεται δίπλα σου παίζει συχνά μεγαλύτερο ρόλο και από το ίδιο το ποτό και από το αν δεν νερώνει γρήγορα το παγάκι.

Έχω έναν πολύ καλό φίλο που δεν καταλαβαίνει αυτό μου το κόλλημα. Παραπονιέται που τον τραβάω στα μπαρ και προτιμά να έχουμε παρακολουθήσει και μια ταινία πρώτα, πριν βγούμε. Τι κι αν η αγάπη μας είναι μεγάλη, η διαφωνία μας είναι διαχρονική και η έξοδός μας συχνά απαιτεί συμβιβασμό. Πολύ πρόσφατα, όμως, την περασμένη εβδομάδα, βρεθήκαμε σε ένα μέρος που μπορεί πια να ικανοποιήσει τη βραδιά και των δυο μας.

Λίγα τετράγωνα παρακάτω από το Galaxy, ούτε δέκα λεπτά με τα πόδια, βρίσκεται ένα από τα εμβληματικά σινεμά της Αθήνας. Ο κινηματογράφος Όπερα, στην Ακαδημίας 57, σε μια άλλη στοά, ανανεώθηκε. Και δεν ποντάρει μόνο στις προβολές, που πλέον ξεπερνούν τις 70 την εβδομάδα.

Στέκει στο ίδιο σημείο από το 1948. Πριν από τρία χρόνια τον ανέλαβε η πλατφόρμα του Cinobo και άνοιξε ξανά τις πόρτες του, έπειτα από οκτώ μήνες που παρέμεινε κλειστός. Ήταν, μάλιστα, μια περίοδος κατά την οποία έκλεινε ένα άλλο ιστορικό σινεμά της περιοχής, το Ιντεάλ, έπειτα από 102 χρόνια συνεχούς λειτουργίας.

Το νέο Cinobo Όπερα άνοιξε με τρεις αίθουσες, νέο ήχο και εικόνα, πολύ πλούσιο πρόγραμμα, με προβολές που ξεκινούν από τη 13:30 τα Σάββατα και από τις 11:30 τις Κυριακές (Αλέξανδρε, στο υπόσχομαι, θα ακολουθήσω) και έναν ακόμη λόγο για να επιστρέφουμε: ένα κρυμμένο από την κίνηση του δρόμου μπαρ.

Ένα μπαρ που λειτουργεί και ανεξάρτητα. Που μπορείς να επισκεφθείς είτε θέλεις να δεις κάποια ταινία είτε όχι. Που σκοπεύει να μένει ανοιχτό μέχρι αργά τις καθημερινές, τη στιγμή μάλιστα που η νύχτα του κέντρου της Αθήνας όλο και μικραίνει τις καθημερινές.

Πώς να παίξεις μουσική όταν δίπλα σου υπάρχουν μόνο ξενοδοχειακές κλίνες;

Με τον χαμηλό του φωτισμό και τις έντονα κόκκινες κουρτίνες που δίνουν την αίσθηση ενός σεπαρέ, το BAR 2046 έχει τις αναφορές του στον κινηματογραφικό κόσμο του Γουόνγκ Καρ Γουάι. Είναι αντικειμενικά το πιο όμορφο μπαρ κινηματογράφου που έχει αυτή τη στιγμή η Αθήνα, αλλά το ενδιαφέρον του δεν είναι μόνο η εμφάνισή του.

Δεν λειτουργεί απλώς ως το κυλικείο των αιθουσών, παρότι μπορείς να πάρεις ό,τι σερβίρει μαζί σου στην προβολή. Έχει φτιάξει μια δική του ζωή, την οποία έχει αναλάβει η ομάδα του τελευταίου εναλλακτικού club του κέντρου, του Burger Disco της οδού Νίκης.

Εκεί σερβίρονται signature cocktails, όπως αυτό με το ιαπωνικό ουίσκι και το κόκκινο δαμάσκηνο, ενώ ο σεφ Χρήστος Γλωσσίδης έχει ετοιμάσει τρία διαφορετικά sando για να μην πίνουμε ξεροσφύρι: ένα με παστράμι, ένα με αυγό, ιαπωνική μαγιονέζα και πίκλες και ένα ακόμη με κίμτσι, τσένταρ και μαστέλο Χίου.

Και ξέρετε τι έχει για bar food το αγαπημένο μου μπαρ; Φρυγανισμένο ψωμί με τυρί, τοστ και κλαμπ σάντουιτς.

See what they did there?

Το μπαρ λειτουργεί καθημερινά από τις 18:00 έως τις 02:00 και όλα σερβίρονται μέχρι αργά. Αν θελήσετε, λοιπόν, να φάτε τα μεσάνυχτα, δεν θα χρειαστεί να ψάχνετε πού θα σβήσετε την πείνα σας.

Στα της μουσικής, τέσσερις φορές την εβδομάδα οι επιλογές θα γίνονται από DJs. Κάποιοι θα παίζουν με βινύλια και κάποιοι άλλοι όχι, ενώ ανάμεσά τους θα υπάρχουν και άνθρωποι του σινεμά, από σινεκριτικούς μέχρι κινηματογραφιστές και σκηνοθέτες.

Ας πούμε, θα θέλατε να ακούσετε τι θα επέλεγε ο The Boy να παίξει σε ένα τέτοιο μπαρ; Θα το ακούσετε.

Τα φώτα θα χαμηλώνουν κι άλλο, οι κουρτίνες θα ανοίγουν και μαζί τους και ο χώρος του 2046. Η μουσική θα δυναμώνει μετά τις προβολές ενώ υπάρχει και η πρόθεση για χορό σε αυτό το νέο μπαρ· άλλη μια σπάνιο κατάσταση πια στο κέντρο και, γενικά, στην Αθήνα.

Repetitio est mater studiorum και, επειδή με ρώτησαν και τρεις φορές χθες το βράδυ, τρεις διαφορετικοί άνθρωποι, η είσοδος θα είναι ελεύθερη και δεν απαιτείται εισιτήριο κινηματογράφου.

Κάθε Πέμπτη, μάλιστα, τη μέρα δηλαδή που περιμένουμε τις νέες κινηματογραφικές κυκλοφορίες κάθε εβδομάδας, το Cinobo Όπερα λειτουργεί με γενική είσοδο μόλις έξι ευρώ. Μας το κάνει ακόμα πιο εύκολο να τα συνδυάσουμε όλα: ποτό και προβολή.

Αν και ήμουν δύσπιστη στην αρχή, φαίνεται πως θα δώσω και σε μια άλλη μπάρα ευκαιρία στο τόσο κέντρο.

Και μια φιλία μόλις βρήκε νέα δι(έξοδο).