Η Christa Pike ήταν η δεύτερη αποτυχημένη εκτέλεση στο Τενεσί φέτος. Είχε προηγηθεί αυτή του Tony Carruthers
Η αποτυχημένη εκτέλεση της Christa Pike στο Τενεσί έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα παρόμοιων περιστατικών στις ΗΠΑ, αμφισβητώντας πόσο «ανθρώπινη» εναλλακτική είναι τελικά η θανατηφόρα ένεση. Η ιστορία του Tony Carruthers.
- 2 ΟΚΤ 2026
Η Christa Pike συνέχισε να αναπνέει για σχεδόν μία ώρα, μετά τη χορήγηση δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης που της χορηγήθηκαν στο σωφρονιστικό ίδρυμα υψίστης ασφαλείας Riverbend στο Νάσβιλ, αναγκάζοντας τις αρχές του Τενεσί να προχωρήσουν στην αναστολή της εκτέλεσής της. Η Pike κρίθηκε ένοχη και καταδικάστηκε για φόνο πρώτου βαθμού και συνωμοσία για τη διάπραξη φόνου για τη δολοφονία της 19χρονης Colleen Slemmer. Ήταν τότε μόλις 18 ετών.
Μετά τη χορήγηση του βαρβιτουρικού πεντοβαρβιτάλη, το μοναδικό φάρμακο που χρησιμοποιεί η πολιτεία σε τέτοιες εκτελέσεις, η Pike στράφηκε προς τον πνευματικό της σύμβουλο και ανέφερε ότι ένιωθε ένα αίσθημα καψίματος. Η ώρα περνούσε, αλλά η Pike διατηρούσε ακόμα τις αισθήσεις της και είπε ότι ένιωθε το χέρι της να «ετοιμάζεται να σκάσει».
Καθώς γινόταν πλέον σαφές ότι η διαδικασία της εκτέλεσης δεν εξελισσόταν ομαλά, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι έκλεισαν στις 7:46 μ.μ. τις κουρτίνες μπροστά από το παράθυρο των μαρτύρων. Τις άνοιξαν ξανά λίγα λεπτά αργότερα, για να τις κλείσουν οριστικά στις 8:05 μ.μ., αποκρύπτοντας πλέον όσα συνέβαιναν μέσα στον θάλαμο εκτελέσεων. Επειδή ο νόμος του Τενεσί δεν επιτρέπει τη χορήγηση περισσότερων από δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης, οι δικηγόροι της έσπευσαν να υποβάλουν επείγουσες αιτήσεις, υποστηρίζοντας ότι οι προσπάθειες για την εκτέλεσή της πρέπει να σταματήσουν, ώστε να μπορέσει να λάβει ιατρική περίθαλψη.
Η Pike μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Η υπόθεσή της, ωστόσο, δεν ήταν η πρώτη αποτυχημένη εκτέλεση στο Τενεσί για φέτος. Λίγους μήνες νωρίτερα, είχε προηγηθεί εκείνη του Tony Carruthers.
Tennessee Department of Correction via AP, File
Η εκτέλεση του Carruthers, ο οποίος καταδικάστηκε για την απαγωγή και τη δολοφονία τριών ατόμων το 1994, είχε προγραμματιστεί για τις 21 Μαΐου και επρόκειτο να είναι η πρώτη της χρονιάς στη συγκεκριμένη Πολιτεία. Επρόκειτο μάλιστα να σημειωθεί με τον ίδιο τρόπο στο Riverbend Maximum Security Institution, την ίδια φυλακή που είχε προγραμματιστεί και η εκτέλεση της Christa Pike.
Επί μία ώρα και 20 λεπτά, το προσωπικό προσπαθούσε να εντοπίσει φλέβα για τη χορήγηση της θανατηφόρας ένεσης, κατορθώνοντας το τελικά με αρκετή δυσκολία. Ωστόσο, το πρωτόκολλο του σωφρονιστικού συστήματος του Τενεσί (TDOC) απαιτεί και έναν δεύτερο φλεβοκαθετήρα, ως εφεδρικό.
Για τη δεύτερη ενδοφλέβια γραμμή (IV line), οι υπάλληλοι δοκίμασαν επανειλημμένα να την τοποθετήσουν σε διαφορετικά σημεία του σώματός του: στους βραχίονες, στους ώμους, στο πόδι, στη σφαγίτιδα φλέβα και στο στήθος, σύμφωνα με τη Maria DeLiberato, ανώτερη νομική σύμβουλος του Προγράμματος κατά της Θανατικής Ποινής της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών (ACLU).
Δημοσιογράφος της Commercial Appeal που βρισκόταν στον χώρο των μαρτύρων, ανέφερε πως παρότι οι περσίδες ήταν κλειστές και το μικρόφωνο απενεργοποιημένο, ο Carruthers ακουγόταν να βογκά λίγο πριν διακοπεί η εκτέλεση.
Τα βογκητά, σύμφωνα με την DeLiberato, ακούστηκαν όταν ο Δρ. Mark Walton Fowler προσπάθησε να τοποθετήσει έναν καθετήρα στο στήθος του, παρά το γεγονός ότι δεν το είχε κάνει εδώ και δεκαετίες, κάνοντάς του τομή με νυστέρι και χορηγώντας του ξυλοκαΐνη.
Όπως καταγγέλλουν τόσο η DeLiberato όσο και η αδελφή του θανατοποινίτη σε αναφορά που υπέβαλε στο υπουργείο Υγείας του Τενεσί, ο γιατρός ρώτησε αν ο Carruthers αισθανόταν κάτι και, προχώρησε στην τομή στο στήθος του, παρά το γεγονός ότι ο Carruthers είπε ότι ένιωθε τα πάντα.
Σύμφωνα επίσης με την καταγγελία, ο Fowler ρώτησε τον Carruthers αν ήταν αλλεργικός στο τοπικό αναισθητικό, και παρότι δεν έλαβε καμία απάντηση, φέρεται να το χρησιμοποίησε ούτως ή άλλως.
Μετά την αποτυχία της εκτέλεσης, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Bill Lee, χορήγησε στον Carruthers αναστολή ενός έτους.
Ο Carruthers μεταφέρθηκε ξανά στο κελί του μετά την εκτέλεση. Στην καταγγελία που υπέβαλε η αδελφή του, ισχυρίστηκε ότι ο Carruthers υπέστη έκτοτε εγκεφαλικό επεισόδιο και η δεξιά πλευρά του σώματός του έχει παραλύσει.
Η υπόθεση προκάλεσε και την παρέμβαση επαγγελματιών υγείας, οι οποίοι κάλεσαν τον κυβερνήτη να αναστείλει τις εκτελέσεις στην πολιτεία, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία δεν συμμορφώνεται ούτε με τον νόμο ούτε με το ίδιο το πρωτόκολλο, ούτε, όπως ανέφεραν, με «τη στοιχειώδη ανθρώπινη αξιοπρέπεια».
Τα περιστατικά αποτυχημένων εκτελέσεων πολλά. Τον Φεβρουάριο του 2024, οι αρχές του Άινταχο αναγκάστηκαν να διακόψουν την εκτέλεση του κατά συρροή δολοφόνου Thomas Creech, καθώς το ιατρικό προσωπικό δεν κατάφερε να τοποθετήσει ενδοφλέβια γραμμή για τη χορήγηση της θανατηφόρας ένεσης.
Ο Josh Tewalt, διευθυντής του Τμήματος Σωφρονισμού της πολιτείας, δήλωσε τότε ότι η ομάδα επιχείρησε οκτώ φορές να εγκαταστήσει φλεβοκαθετήρα στον Creech, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο Creech απομακρύνθηκε από τον θάλαμο εκτελέσεων και επέστρεψε στο κελί του, ενώ μέχρι σήμερα παραμένει στην πτέρυγα των θανατοποινιτών.
Το 2022, οι αρχές της Αλαμπάμα επιχείρησαν να εκτελέσουν με θανατηφόρα ένεση τον Kenneth Eugene Smith, ο οποίος είχε καταδικαστεί για τη συμμετοχή του σε δολοφονία κατ’ εντολή. Η εκτέλεση, όμως, απέτυχε.
Σύμφωνα με τον τότε επικεφαλής του σωφρονιστικού συστήματος της πολιτείας, John Hamm, το προσωπικό πέρασε περίπου μία ώρα προσπαθώντας να εντοπίσει φλέβα, δοκιμάζοντας σε διάφορα σημεία του σώματος του κρατουμένου. Κατάφερε να εξασφαλίσει μία φλεβική γραμμή, όχι όμως και την εφεδρική που απαιτούσε το πρωτόκολλο.
Στις 11:21 το βράδυ, οι υπεύθυνοι έκριναν ότι δεν θα προλάβαιναν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία πριν από τα μεσάνυχτα, όταν έληγε το ένταλμα εκτέλεσης, και η προσπάθεια εγκαταλείφθηκε.
Ήταν η δεύτερη αποτυχημένη θανατηφόρα ένεση στην Αλαμπάμα μέσα σε δύο μήνες, γεγονός που οδήγησε την κυβερνήτη Kay Ivey να αναστείλει προσωρινά τις εκτελέσεις, προκειμένου να επανεξεταστούν οι διαδικασίες.
Ο Smith εκτελέστηκε τελικά τον Ιανουάριο του 2024 με υποξία αζώτου, μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε θανατοποινίτη
Όλες αυτές οι ιστορίες δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, καθώς εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αποτυχημένων εκτελέσεων τα τελευταία χρόνια. Καταρρίπτουν επίσης το επιχείρημα ότι η μέθοδος των θανατηφόρων ενέσεων αποτελούν μια πιο ανθρώπινη εναλλακτική, σε σχέση για παράδειγμα με την ηλεκτρική καρέκλα ή τον θάλαμο αερίου.
Αν και δεν υπάρχει επίσημος ορισμός για τον όρο, οι μελετητές τις έχουν περιγράψει ως εκτελέσεις που παρέκκλιναν από το επίσημο πρωτόκολλο, στις οποίες προέκυψαν απρόβλεπτα προβλήματα ή καθυστερήσεις που προκάλεσαν περιττό πόνο στον κρατούμενο, ή που αντανακλούσαν σοβαρή ανικανότητα εκ μέρους του εκτελεστή.
Το 2022, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφοριών για τη Θανατική Ποινή, το 35% των εκτελέσεων εκείνης της χρονιάς, είτε απέτυχε είτε παρουσίασε σοβαρές επιπλοκές.
Στα 44 χρόνια που στις ΗΠΑ εφαρμόζονται θανατηφόρες ενέσεις στις εκτελέσεις, υπάρχουν στοιχεία που επιβεβαιώνουν επανειλημμένα ότι η μέθοδος είναι επιστημονικά αβάσιμη, συχνά βασανιστική και εξαιρετικά αναξιόπιστη.
Σε δημοσίευσή με τίτλο «Γιατί οι εκτελέσεις γίνονται όλο και πιο σκληρές;», η Deborah Denno, καθηγήτρια Νομικής του Πανεπιστημίου Φόρνταμ στη Νέα Υόρκη, αναλύει ότι οι πρόσφατες περιπτώσεις αποτυχημένων εκτελέσεων «απέτυχαν για τους ίδιους ακριβώς λόγους για τους οποίους έχουν αποτύχει από την πρώτη εκτέλεση με θανατηφόρα ένεση στη χώρα αυτή πριν από τέσσερις δεκαετίες: την ανικανότητα του εκτελεστή, την ακατάλληλη χρήση φαρμάκων που προκαλούν βασανιστήρια και τα ελαττώματα στα πρωτόκολλα της θανατηφόρας ένεσης, μεταξύ άλλων».
Το εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό, κατά κανόνα, δεν επιθυμεί να συμμετέχει σε εκτελέσεις με θανατηφόρα ένεση και ένας βασικός λόγος είναι το ότι μεγάλοι ιατρικοί φορείς, όπως η Αμερικανική Ιατρική Ένωση, απαγορεύουν ρητά τη συμμετοχή γιατρών σε εκτελέσεις, θεωρώντας ότι παραβιάζουν τον όρκο του Ιπποκράτη περί μη πρόκλησης βλάβης.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.