ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

Τι κουβαλούν οι Αθηναίοι στις τσάντες τους;

Ανοίγουμε τις τσάντες των Αθηναίων και ανακαλύπτουμε τι κουβαλούν καθημερινά μαζί τους, από τα απολύτως απαραίτητα μέχρι τα πιο απρόσμενα προσωπικά αντικείμενα.

Από τα απολύτως απαραίτητα μέχρι τα πιο απρόσμενα αντικείμενα, η τσάντα ενός ανθρώπου λέει συχνά περισσότερα για την καθημερινότητά του απ’ όσα φανταζόμαστε. Τι κουβαλά, τι δεν αποχωρίζεται ποτέ και τι μπορεί να αποκαλύψει για τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες και τις μικρές του εμμονές;

Στην Αθήνα, όπου οι ρυθμοί είναι γρήγοροι και οι ανάγκες αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή, ανοίγουμε τσάντες και ρωτάμε τους κατοίκους της πόλης τι παίρνουν μαζί τους κάθε μέρα.

Από το πρακτικό μέχρι το προσωπικό.

Η μπαταρία δεν ξέρω πού κολλάει στη συγκεκριμένη φωτογραφία, αλλά για την ιστορία έβγαλα ακόμα πέντε από την τσάντα μου μαζί με ό,τι έμεινε από μία σπασμένη ομπρέλα, δηλαδή το καπάκι της χειρολαβής – έχω και κανονική ομπρέλα όμως, ολοκαίνουργια στη θήκη της.

Υπό κανονικές συνθήκες, το παζλ θα συμπλήρωνε και ο φορτιστής που κάνει μία αιωνιότητα και μία μέρα να φορτίσει το κινητό μου, αν δεν τον είχα ξεχάσει στο σπίτι. Δεν βαριέσαι, ευτυχώς δεν ξεχνάω ποτέ το κλάμερ για τα μαλλιά και το λιπ γκλος. Κατά τ’ άλλα, πορτοφόλι, κλειδιά, οδοντικό νήμα, τσίχλες, σερβιέτες, τσαλακωμένες αποδείξεις. Δεν ήμουν ποτέ της λογικής «κουβαλάω την μάνα μου και τον πατέρα μου», ήμουν και είμαι team μικρή τσάντα.

Βέβαια, δεν είναι μόνο αυτό το βάρος που σηκώνω κάθε πρωί και κάθε απόγευμα στη διαδρομή σπίτι-γραφείο (με λεωφορείο), γραφείο-γυμναστική-σπίτι (με τα πόδια). Η τσάντα χιαστί στη μέση και στον αριστερό ώμο, μία υφασμάτινη tote bag, όπου έχω μέσα τα ρούχα της γυμναστικής και μία δεύτερη με το τάπερ και τα φρούτα για την καθημερινή μου επιβίωση. Και κάπως έτσι, κατάλαβα γιατί γκρίνιαζε κάθε πρωί η Ντενίσα για τις τσάντες που κουβαλάει καθημερινά και δεν αντέχει άλλο, καθώς εμένα μέχρι πρότινος τις κουβαλούσε το αυτοκίνητό μου. – Χριστίνα, 42 ετών, δημοσιογράφος, κινείται με τα ΜΜΜ

Νερό, για να μένω ενυδατωμένη όλες τις ώρες της ημέρας. Λεφτά και κάρτες, γιατί, δυστυχώς, μας έφαγε ο καπιταλισμός. Καλλυντικά, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σου στείλει τελικά το crush να πάτε για ένα κρασί. Κλειδιά, από διάφορα σπίτια, γιατί κάποιος μπορεί να μείνει απ’ έξω και, επιτέλους, να νιώσεις Σούπερμαν που τρέχει να σώσει τους καλούς.

Χαρτομάντιλα, γιατί όσοι με ξέρουν ξέρουν πως η μύτη μου δεν σταματάει να τρέχει ποτέ. Ακουστικά, γιατί δεν μπορώ να ακούω ούτε τις σκέψεις μου πια. Και, φυσικά, φορτιστές, γιατί δεν γίνεται να μείνουμε χωρίς κινητό ούτε λεπτό. – Ελένη, 36 ετών, βρεφονηπιοκόμος, κινείται με τα ΜΜΜ

Βιβλίο, για τις στιγμές που κουράζομαι από τη μουσική. Terea, άρωμα, κλειδιά, φορτιστής terea, πορτοφολάκι με τα ελάχιστα μετρητά που έχω συνήθως πάνω μου. Και, φυσικά, τα ακουστικά μου που για κάποιον λόγο λείπουν από τη φωτογραφία. – Μαφάλντα, 39 χρονών, υπάλληλος τμήματος HR, κινείται με τα ΜΜΜ

Η ευκαιρία μου για ένα “What’s in my bag” ήρθε! Λοιπόν, ξεκινάμε από το ότι η καθημερινότητά μου είναι λίγο-πολύ δουλειά-σπίτι. Μετακινούμαι με αυτοκίνητο, οπότε πρώτο και σημαντικότερο, το κλειδάκι μου.

Συνεχίζουμε με το εξίσου απαραίτητο notebook, γιατί έχω τόσα πράγματα στο κεφάλι μου που, αν αρχίσω να τα γράφω στο κινητό, καταλήγω να αποσυντονίζομαι. Βιταμίνες και ηλεκτρολύτες για να αντέχω το corporate, μιας και, δυστυχώς, δεν βρίσκομαι σε ένα χωράφι με αγελάδες, να απολαμβάνω τον ήλιο και τη φύση.

Φροντίζω, βέβαια, να κρατάω επαφή με το spirit animal μου, κουβαλώντας λιχουδιές -αν και συνήθως κανονική τροφή- για τα νιαουρίδια που συναντώ καθημερινά. Φορτιστή, γιατί το power bank βαραίνει, και κλάμερ, γιατί δεν είμαι ο εαυτός μου όταν είμαι overstimulated.

Και κλείνω με τις ταπεινές μου τσίχλες, για να μπορώ να φιλάω το αγόρι μου χωρίς τύψεις μετά τα σουβλάκια στο γραφείο. – Αναστασία, 26 ετών, ιδιωτική υπάλληλος, κινείται με αυτοκίνητο

Στην τσάντα μου κουβαλάω πάντα όσα μπορεί να χρειαστώ μέσα στη μέρα. Έχω, φυσικά, το πορτοφόλι μου, το κινητό και το power bank, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να ρισκάρω να μείνω από μπαταρία μέσα στη μέρα. Μαζί μου είναι πάντα και τα ακουστικά μου για μουσική, αλλά και όλα τα απαραίτητα για τους φακούς επαφής μου.

Στα πιο beauty essentials, θα βρεις lip gloss και μάσκαρα, ενώ δεν λείπει ποτέ ένα λαστιχάκι για τα μαλλιά. Έχω επίσης τσίχλες για μια πιο δροσερή αναπνοή και, φυσικά, τα απαραίτητα για τις δύσκολες μέρες του μήνα. – Ελένη, 42 ετών, διαφημίστρια, κινείται με τα ΜΜΜ

Ως άνθρωπος της επικοινωνίας και των events, έχω μάθει να είμαι προετοιμασμένος σχεδόν για τα πάντα. Και αυτό, μάλλον, φαίνεται περισσότερο στις τσάντες μου, που έχουν καταλήξει να λειτουργούν ως μια μικρή προέκταση του γραφείου, του σπιτιού και, κατά κάποιον τρόπο, της καθημερινότητάς μου. Η μία, πιο σοβαρή και minimal, είναι το καθημερινό μου σακίδιο. Η άλλη είναι η κλασική πάνινη τσάντα, που με ακολουθεί στα ψώνια του σούπερ μάρκετ, στις καθημερινές δουλειές και σε όλες εκείνες τις μικρές διαδρομές που τελικά γεμίζουν τη μέρα.

Και υπάρχει και η τρίτη, η τσάντα-αποθήκη. Εκεί μπορεί να βρει κανείς πραγματικά τα πάντα: από αποσμητικό, κολόνια, χαρτομάντιλα και τσίχλες μέχρι φάρμακα, καλώδια και διάφορα άλλα πράγματα που μπορεί να μη χρειάζομαι ποτέ, αλλά κάποια στιγμή, με κάποιον μαγικό τρόπο, αποδεικνύονται απολύτως απαραίτητα.

Η φιλοσοφία μου είναι αρκετά απλή. Καλύτερα να κουβαλάω κάτι που τελικά δεν θα χρειαστώ, παρά να το χρειαστώ και να μην το έχω.

Άλλωστε, στην Αθήνα μετακινούμαι κυρίως με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, οπότε οι τσάντες μου με ακολουθούν σχεδόν παντού. Από το γραφείο και τις επαγγελματικές συναντήσεις μέχρι τις εξόδους μετά τη δουλειά, τα ψώνια της τελευταίας στιγμής και όλες εκείνες τις αυθόρμητες στάσεις που προκύπτουν μέσα στη μέρα.

Μπορεί να μην έχω πάντα τον έλεγχο του προγράμματός μου -ούτε της Αθήνας, για να είμαστε ειλικρινείς- αλλά τουλάχιστον έχω μαζί μου ό,τι μπορεί να χρειαστεί για να αντιμετωπίσω τη μέρα. Και κάπως έτσι, οι τσάντες μου έχουν γίνει ένα μικρό αρχείο της καθημερινότητάς μου: λίγο δουλειά, λίγο σπίτι, λίγο Αθήνα και αρκετά πράγματα που, σύμφωνα με τη λογική μου, «κάπου θα χρειαστούν». – Αλέξης, 35 ετών, υπεύθυνος γραφείου τύπου, κινείται με τα ΜΜΜ

Η βασική μου τσάντα περιέχει ένα νεσεσέρ με χτένες, χάπια για τον πονοκέφαλο και όλα τα απαραίτητα girl stuff. Έχω και ένα μικρότερο νεσεσέρ με το lip combo μου, ανταλλακτικά για το τσιγάρο μου και διάφορα άλλα μικροπράγματα, τα οποία συνήθως ξεχνιούνται εκεί για πάντα και, τελικά, δεν τα χρησιμοποιώ ποτέ.

Μετά έχουμε το τετράδιό μου με τα checklists, το ημερολόγιό μου, αυτοκόλλητα χαρτάκια, αλλά και τα αυτοκόλλητα που χρησιμοποιώ στους μαθητές μου. Φυσικά, δεν λείπει η κασετίνα μου, η οποία ζυγίζει τουλάχιστον πέντε κιλά και περιέχει όλα εκείνα τα πράγματα που δεν χρειάζομαι ποτέ, αλλά τα κουβαλάω με τη λογική «μπορεί να μου χρειαστούν».

Μαζί μου έχω πάντα και το tablet για τα ιδιαίτερα, το laptop για το σχολείο, ένα μικρό πορτοφόλι και αποσμητικό. Και επειδή, προφανώς, πάω παντού μαζί με τα δικά μου βιβλία, προσθέτουμε στην εξίσωση και δύο tote bags γεμάτες βιβλία, τετράδια σημειώσεων και, φυσικά, το laptop.

Όλα αυτά τα κουβαλούσα κανονικότατα στο μετρό και στα λεωφορεία, σαν να μην ήταν ήδη αρκετά. Μέχρι που ξεκίνησα να πηγαίνω με το αμάξι μου και ανακάλυψα τη χαρά του πορτμπαγκάζ. Πλέον, τα βιβλία και τα βαριά πράγματα μένουν εκεί και εγώ κουβαλάω μαζί μου μόνο όσα χρειάζομαι πραγματικά μέσα στη μέρα. Ή, τουλάχιστον, αυτό θέλω να πιστεύω. – Σοφία, 28 ετών, καθηγήτρια γερμανικών, κινείται με αυτοκίνητο

Τσάντα-βαλίτσα ενός στυλίστα ή απλώς ενός millennial που φεύγει στις 7 το πρωί από το σπίτι και επιστρέφει στις 9 το βράδυ. Βιβλίο για το μετρό, αποσμητικό, ταπεράκι με φρούτα, και φυσικά -γιατί ποτέ δεν ξέρεις- τρία ζευγάρια γυαλιά ηλίου. Για το OOTD, για την περίσταση, ή απλώς για να στα σουφρώσει η κολλητή.

Τώρα, αποδείξεις, τιμολόγια και ξεχασμένα χαρτιά έχουμε όλοι. Αυτά είναι σχεδόν βασικός εξοπλισμός. Βασικά, πλέον κουβαλάμε μαζί μας πράγματα σαν κάποιος να μας έχει ενημερώσει ότι δεν θα γυρίσουμε σπίτι για ένα τριήμερο, αλλά θα κάνουμε απλώς μια μικρή βόλτα διάρκειας δεκατεσσάρων ωρών.

Και κάπου εκεί αρχίζεις να αναρωτιέσαι «χρειάζομαι όντως όλα αυτά ή απλώς έχω μετατρέψει την τσάντα μου σε φορητή αποθήκη»; Γιατί το μόνο πράγμα που δεν έχουμε βάλει μέσα είναι μάλλον ένα μαξιλάρι.

Εσάς ο αυχένας σας πώς πάει; – Στέφανος, 32 ετών, στυλίστας, κινείται με τα ΜΜΜ

Επειδή η δουλειά μου είναι Social Media Manager & Content Creator, δουλεύω κυρίως από το σπίτι, οπότε όταν βγαίνω, συνήθως λείπω για πάρα πολλές ώρες. Οπότε, πρώτον γι’ αυτό και δεύτερον επειδή είμαι millennial και έχω άγχος, κουβαλάω μαζί μου όλη μου τη ζωή και όλο μου το σπίτι.

Έχω όλα τα απαραίτητα της δουλειάς, μικρόφωνα, φώτα, τρίποδα κ.λπ. Έχω πάρα πολλά lip liners και δύο νεσεσέρ τα οποία μπορούν να με κρατήσουν ζωντανή για αρκετές ώρες. Μπόνους, επειδή δούλευα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου αυτές τις μέρες, έχω μέσα στην τσάντα μου τη διαπίστευσή μου, μία έκδοση του Φεστιβάλ που διάβαζα στον δρόμο και μία λιχουδιά που πήρα δώρο στη γάτα μου. – Ιλιάνα, 33 ετών, Social Media Manager & Content Creator, κινείται με αυτοκίνητο

Το λάπτοπ μου για την δουλειά, δύο κολόνιες απαραιτήτως γιατί ποτέ δεν ξέρεις που θα καταλήξεις και θα πρέπει να μπορείς να αλλάζεις αναλόγως την περίσταση. Το αγαπημένο φυλαχτό που μου έχει πάρει η μαμά μου (δε με αφήνει να βγω χωρίς αυτό). Liposan ανεξαρτήτως καιρού, αλατόνερο για τα μαλλιά γιατί μονίμως είναι ανάκατα και το πιο κλασικό , ένα κλεμμένο αναψυκτικό από το πατρικό των γονιών μου οι οποίοι ζουν σε διαφορετική οικονομία μάλλον και έχουν από 10 διαφορετικές εξάδες στο σπίτι. – Χρήστος, 23 ετών, social media editor, κινείται με αυτοκίνητο

Η τσάντα μου έχει κλειδιά (σπιτιού, μαγαζιού) ​τσιγάρα και πορτοφόλι. Κυκλοφορώ και με μια ξεχαρβαλωμένη tote bag αλλά όχι συνέχεια που έχει τα ίδια πράγματα συν τάπερ με φαγητό. – Μαρία, 32 ετών, ιδιωτική υπάλληλος, κινείται με μηχανάκι και ΜΜΜ

Καθώς λείπω πολλές ώρες από το σπίτι και μετακινούμαι κυρίως με τα μέσα, έχω μάθει να κουβαλάω μαζί μου σχεδόν ό,τι μπορεί να χρειαστώ μέσα στη μέρα. Και λέω «σχεδόν», γιατί μόνο το 99% των πραγμάτων που έχω στην τσάντα μου, κάποια στιγμή θα μου φανούν χρήσιμα.

Για αρχή, το tablet μου, ένα σημειωματάριο και μια κασετίνα με στυλό και καλλυντικά. Μετά, το αποσμητικό μου -πολύ σημαντικός εξοπλισμός όταν περνάς τόσες ώρες στα ΜΜΜ- το πορτοφόλι μου και φυσικά χαρτομάντιλα και μωρομάντιλα, γιατί δυστυχώς χρησιμοποιώ αρκετά συχνά κοινόχρηστες τουαλέτες σε νοσοκομεία. Έχω πάντα μαζί μου και δύο σερβιέτες. Μπορεί να τις χρειαστώ εγώ, μπορεί κάποια άλλη γυναίκα. Και νομίζω ότι αυτό είναι από εκείνα τα πράγματα που απλώς αξίζει να υπάρχουν στην τσάντα σου.

Μετά είναι τα πιο προσωπικά. Τα τσιγάρα μου, οι τσίχλες και δύο θήκες γυαλιών, μία για τα γυαλιά που φοράω επειδή είμαι στραβούλιακας και μία για τα γυαλιά ηλίου.

Και επειδή τις περισσότερες φορές ξεχνάω τα ακουστικά μου ή, ακόμα κι αν τα πάρω, ξεχνάω να τα φορτίσω, έχω πάντα μαζί μου ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι η εναλλακτική μου για τις διαδρομές με το μετρό και, μεταξύ μας, έχει αποδειχθεί αρκετά πιο αξιόπιστη από τα ακουστικά μου.

Αλλά φυσικά, τα σημαντικότερα όλων είναι η μάσκα και η θήκη με τα εργαλεία της σχολής: στηθοσκόπιο, νευρολογικό σφυράκι και οξύμετρο. Σπουδάζω Ιατρική και βρίσκομαι στο κλινικό έτος, οπότε αυτά έχουν πλέον γίνει σχεδόν μόνιμο κομμάτι της καθημερινότητάς μου.

Και τέλος, υπάρχει κάτι που δεν λείπει σχεδόν ποτέ. Ο πρώτος καφές της ημέρας, τον οποίο παίρνω από το σπίτι, και ένα σνακ, για να με κρατήσει μέχρι το επόμενο γεύμα. Όχι μόνο γιατί πεινάω, αλλά κυρίως γιατί ως φοιτήτρια το budget μου είναι τραγικά χαμηλό και το να αγοράζω καφέ και φαγητό απ’ έξω κάθε μέρα είναι μια πολυτέλεια που προσπαθώ να αποφεύγω.

Οπότε, ναι. Η τσάντα μου μπορεί να μοιάζει λίγο υπερβολική, αλλά στην πραγματικότητα είναι απλώς η καθημερινότητά μου σε φορητή έκδοση. – Άννα Μαρία, 24 ετών, φοιτήτρια, κινείται με τα ΜΜΜ

Σαν γνήσια σωστή Αθηναία 30άρα που σέβεται τον εαυτό της, όπως θα δείτε, πέρα από τα απολύτως κλασικά -καλλυντικά έκτακτης ανάγκης, άρωμα για να μοσχοβολάω πάντα, πορτοφόλι, κλειδιά με το παιδί μου τυπωμένο σε μπρελόκ, τσίχλες και όλα τα σχετικά- κουβαλάω και τον μικρό μου εξοπλισμό αποκατάστασης. Περικάρπιο και κολάρο, γιατί κλασικά, μετά από τόσες ώρες μπροστά σε έναν υπολογιστή, έχω καταφέρει να μη μπορώ να κουνηθώ σαν άνθρωπος της ηλικίας μου, αλλά σαν τη γιαγιά μου. Τενοντίτιδα, αυχενικό, όλο το πακέτο.

Και φυσικά, επειδή μετακινούμαι με τρόλεϊ -ούτε καν μετρό- οπότε από την τσάντα μου δεν θα μπορούσε να λείπει και η κάρτα για τα Μέσα. Με λίγα λόγια, έχω μέσα μου ό,τι χρειάζεται μια 30άρα για να επιβιώσει στην Αθήνα, λίγο beauty, λίγο self-care, λίγο δημόσια συγκοινωνία και αρκετή ορθοπεδική υποστήριξη. – Θωμαής, 30 ετών, ιδιωτική υπάλληλος, κινείται με τα ΜΜΜ

Μέσα στην τσάντα μου έχω γυαλιά ηλίου, πορτοφόλι κλειδιά, ένα έξτρα ζευγάρι κάλτσες, iPad, πάντα έξτρα νεσεσέρ που βάζω τσιγάρα, μαντηλάκια, αντισηπτικό, ακουστικά. Και εννοείται ένα σφυρί και μία μύτη κλόουν γιατί είναι πολύ πιθανό να προκύψει ένα έκτακτο δικαστήριο ή να βραβεύσω κάποι@ κλόουν δίνοντάς τ@ για λίγο τη μύτη. – Νάγια, 28 ετών, pilates instructor, κινειται με τα ΜΜΜ

Η δική μου τσάντα είναι μια μπανάνα, η οποία, αν και με την πρώτη ματιά φαίνεται μικρή, χωράει τελικά πολύ περισσότερα απ’ όσα θα περίμενε κανείς. Μέσα θα βρεις τα κλασικά: κλειδιά, τσιγάρα και το κομπολόι μου. Αλλά υπάρχει και ένα μικρό νεσεσέρ με όλα εκείνα τα καθημερινά essentials που, ειδικά όταν λείπω πολλές ώρες από το σπίτι, θέλω να έχω πάντα μαζί μου. Mini αποσμητικό, travel-size οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα, μια μικρή χτένα, lip balm, κραγιόν, κρέμα χεριών και, φυσικά, Nurofen.

Είναι ουσιαστικά το μικρό μου survival kit για τις ώρες που είμαι εκτός σπιτιού. Πράγματα που μπορεί να φαίνονται ασήμαντα, αλλά μέσα στη μέρα κάνουν τη διαφορά: με βοηθούν να φρεσκάρομαι, να νιώθω περιποιημένη και, όταν αρχίζει η κούραση, να κάνω ένα μικρό reset. – Μυρτώ, 27 ετών, ιδιωτική υπάλληλος, κινείται με τα ΜΜΜ

Δεν πετάω ποτέ τα σκουπίδια μου έξω από την τσάντα, οπότε συνήθως, αν ψάξεις καλά, θα βρεις μέσα διάφορα περιτυλίγματα. Συνήθως υπάρχουν και αποδείξεις, αλλά ευτυχώς αυτή τη φορά έχω κάνει ένα μικρό ξεκαθάρισμα. Μετά, έχουμε τα κραγιόν. Πολλά κραγιόν. Τα παίρνω μαζί μου με την πολύ αισιόδοξη σκέψη ότι θα τα ανανεώσω κάποια στιγμή μέσα στη μέρα. Φυσικά, δεν το κάνω ποτέ. Τα ξεχνάω, τα αφήνω στην τσάντα και κάπως έτσι μαζεύονται μέχρι να αναρωτηθώ γιατί χρειάζομαι τόσα πολλά.

Και φυσικά, υπάρχει πάντα το κλάμερ. Απ’ έξω. Όχι επειδή είναι fashion statement, αλλά επειδή μέσα στην τσάντα απλώς δεν χωράει. Κανονικά έχω μαζί μου και δύο κινητά -ένα προσωπικό και ένα εταιρικό- αλλά σήμερα λείπουν από το περιεχόμενο της τσάντας. -Έλενα, 27 ετών, ιδιωτική υπάλληλος, κινείται με αυτοκίνητο

Αρχικά, οι φίλοι μου με λένε «παντοπωλείο». Και, αν δεις τι κουβαλάω, μάλλον δεν έχουν και άδικο. Τα περισσότερα βρίσκονται μέσα στο νεσεσέρ μου, το οποίο είναι ουσιαστικά ένα μικρό φαρμακείο σε έκδοση τσάντας: Depon, Algofren, αντιισταμινικά και τραυμαπλάστ σε όλα τα μεγέθη, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστείς ένα. Έχω δάκρυα για τα μάτια, μίνι καθρεφτάκι, λαστιχάκια-ψείρες για τα μαλλιά, κανονικά λαστιχάκια, κλαμεράκια, μικρή χτένα, μικρή λίμα και λιποζάν. Έχω μέχρι και οινόπνευμα, επειδή έχω μια φίλη με υπόταση και, κάπως έτσι, έχω γίνει το walking emergency kit της παρέας.

Συνεχίζουμε με μίνι άρωμα, σερβιέτα, μαντηλάκια καθαρισμού γυαλιών  -τα οποία, για να ξεκαθαρίσω, υπάρχουν επειδή τα χρειάζονται οι φίλοι μου, εγώ δεν φοράω γυαλιά- και αναπτήρα. Δεν καπνίζω, αλλά αν χρειαστεί κάπου, εγώ θα έχω. Και επειδή apparently δεν μου φτάνουν όλα αυτά, έχω και καλαμάκια και μικρές σακούλες. Γιατί μπορεί κάποια στιγμή να χρειαστούν. Πού; Δεν ξέρω. Αλλά όταν έρθει η στιγμή, θα είμαι έτοιμη.

Εκτός από το νεσεσέρ, έχω μια επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα, τσίχλες σε δύο διαφορετικές γεύσεις, γιατί θέλουμε και λίγη ποικιλία, φορτιστή κινητού, γυαλιά ηλίου, βεντάλια γιατί ο καιρός δεν ξέρει πραγματικά τι θέλει, αντισηπτικά μαντηλάκια, μωρομάντηλα και χαρτομάντηλα. – Ιωάννα, 22 ετών, νηπιαγωγός, κινείται με τα ΜΜΜ

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.