Πιάσαμε τραπέζι στη Γοργόνα, που μόλις άνοιξε στην πλατεία Προφήτη Ηλία

Πίσω από αυτό το εγχείρημα βρίσκονται ο Μανώλης Λυκιαρδόπουλος (γνωστός μας για την πορεία του στην cocktail σκηνή αλλά και τα Odori, Enkelt στην Αθήνα και Αβέρτα, Nelipot στα Κουφονήσια ), ο Τάσος Φαναριώτης και ο Κωνσταντίνος Μπλέτσας (γνωστοί από τον Προφήτη, την Αθηνέζα και τον Τράγο), μαζί με τους Μάνο Σικινιώτη, Γιώργο Πανόπουλο και Frankie LLuc (με την υπογραφή τους στη Στοά και το Yukatan).

Η επιλογή του ονόματος μόνο τυχαία δεν είναι. Η γοργόνα αποτελεί διαχρονικό σύμβολο αποπλάνησης, ισορροπίας μεταξύ λογικής και ενστίκτου, και απόλυτης σύνδεσης με το ελληνικό καλοκαίρι. Αυτή ακριβώς η διπλή σημασία της αποτυπώνεται στον χώρο.

Από τη μία, η κλασική, χαλαρή ατμόσφαιρα ενός παλιού καφενείου, όπου το πρωί το σκηνικό περιλαμβάνει καφέ Samba και ίσως ακούσεις και τον ήχο από κάποιο τάβλι, και από την άλλη, μια σύγχρονη προσέγγιση στο φαγητό και το ποτό για τα μεσημεριανά και βραδινά σουαρέ επαναφέροντας πάντα μνήμες από το παρελθόν.

Αν ρωτάς για την ατμόσφαιρα και τη διακόσμηση, είναι ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι. Σεμεδάκια πάνω από το μπαρ, ξύλινη και πλαστική καρέκλα καφενείου, ένας μαρμάρινος νεροχύτης γεμάτος εσπεριδοειδή και μια ξύλινη μπάρα που όμως σε παραπέμπει στα παλιά. Μόλις μπήκα, ένιωσα αυτό που μου περιέγραψε λίγο αργότερα ο Μανώλης Λυκιαρδόπουλος, ότι ήθελαν να φέρουν στο σήμερα την αίσθηση, τη χαλαρότητα και την ατμόσφαιρα των παλιών ελληνικών καφενείων.

Στο μέτωπο της κουζίνας, η έκπληξη είναι τεράστια. Την επιμέλεια του μενού υπογράφει η σεφ Αμάντα Κοντογιώργου Ιακωβίδη. Με καταγωγή από Ελλάδα, Ιταλία και Ιαπωνία (η οικογένειά της διατηρούσε το ιστορικό Κυότο για πάνω από 50 χρόνια) και προϋπηρεσία σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Τόκιο και Ντουμπάι, η σεφ αποφάσισε να επιστρέψει στις ρίζες της. Ο κατάλογος είναι ένας φόρος τιμής στα παιδικά της χρόνια και στις γεύσεις της γιαγιάς της.

Βασίζεται στη λογική της μοιρασιάς, με μικρά πιατάκια και απόλυτα προσιτές τιμές. Το πρωί ξεκινά με αυθεντικό, ελληνικό πρωινό, από καγιανά και αυγά μάτια με γραβιέρα, μέχρι τηγανόψωμα με φέτα και μπουγατσάκια. Από το μεσημέρι και μετά, το τραπέζι γεμίζει με γνώριμους μεζέδες καφενείου, όπως τα απόλυτα comfort κεφτεδάκια με φρέσκο δυόσμο, τηγανιά μανιταριών, γαύρο μαρινάτο και σαγανάκι με μαρμελάδα σύκου.

Εκεί όμως που η Γοργόνα κάνει πραγματικά τη διαφορά και αλλάζει τους κανόνες του παραδοσιακού καφενείου, είναι στην μπάρα της. Ο Μανώλης Λυκιαρδόπουλος έχει στήσει μια cocktail list που ξεχειλίζει από ελληνικό χαρακτήρα και πρωτοτυπία. Το πιο έξυπνο στοιχείο του καταλόγου; Σχεδόν όλα τα cocktails προσφέρονται σε δύο μεγέθη: σε μικρή μερίδα (τύπου aperitivo/καφενείου στα 5€) και σε κανονική (στα 8€-11€), δίνοντας την ευκαιρία για άφθονες δοκιμές. Μια τάση που σιγά σιγά έρχεται στην Αθήνα και μας αρέσει πολύ.

Η λίστα «παίζει» με κλασικές συνταγές, δίνοντάς τους ένα ξεκάθαρο, ντόπιο twist. Το Αμερικάνο Βύσσινο με Three Cents Cherry Soda και δυόσμο προσφέρει το ιδανικό, δροσιστικό ξεκίνημα. Για όσους αγαπούν τις πιο βοτανικές εντάσεις, το Αγγούρι παντρεύει το τζιν με τσάι του βουνού, πράσινο μήλο, Three Cents Ginger Beer και διακριτικές νότες ούζου.

Η Φράουλα κρύβει μέσα της τη γλύκα του φρούτου, η οποία “σπάει” αριστοτεχνικά με μαστίχα και μαύρο πιπέρι, ενώ η στιβαρή κατάληξη ανήκει δικαιωματικά στο Ολντ-Φάσιον, όπου το Metaxa 7* αγκαλιάζεται με χαρούπι και αλμυρή καραμέλα. Υπάρχουν φυσικά και επιλογές τύπου σαγκρία, με λευκό ή κόκκινο κρασί και ελληνικά βότανα.

Η Γοργόνα καταφέρνει κάτι που στα μάτια μου έμοιαζε αρκετά δύσκολο: να φέρει την ανεμελιά του ελληνικού καλοκαιριού και την αυθεντικότητα του καφενείου στο κέντρο του Παγκρατίου, αλλά με την ποιότητα να είναι στα πιο υψηλά της επίπεδα. Και είμαι σίγουρος ότι όπως στο αγαπήμενο μου καφενείο σε κάποιο νησί, έτσι και εδώ θα πάω ξανά και ξανά, όλες τις ώρες της μέρας για να απολαύσω αυτή την χαλαρότητα και την ραθυμία του καλοκαιριού που αποπνέει η Γοργόνα.

Υ.Γ. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν θα μπορούσε να ανοίξει καλύτερη εποχή.